Atos 17
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs NTLH
1 Allempoña ahuanerret allot̃paʼ ahuanmuet anetso Anfípoliso, allot̃ñapaʼ ahuanmuet ñam̃a anetso Apolonio. Allot̃ñapaʼ oʼ c̈hapuet ñam̃a anetso ñeñt̃ paʼsoʼcheñ Tesalónica. Allñapaʼ alloʼtsen judioneshaʼ poʼprahuaʼ.
1 Paulo e Silas passaram pelas cidades de Anfípolis e Apolônia e chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga .
2 Pabloñapaʼ oʼ beʼt̃osos ñeñt̃ att̃ecma pena. Allñapaʼ serrpareʼtatosanet Yompor poʼñoñ. Allñapaʼ maʼpanerr semana. Allempoña c̈hen yet̃ allempo amesenetpaʼ oʼchc̈hoʼ serrpareʼtatanet Yompor poʼñoñ ñeñt̃ atet̃ aquellcaret̃.
2 Conforme o seu costume, Paulo foi lá e nos três sábados seguintes falou sobre as Escrituras Sagradas com as pessoas que estavam ali na sinagoga.
3 Allpaʼ añ yec̈hatanet atet̃ anaret̃ta ñeñt̃chaʼ Cristotats ñerraʼm esempoch huapa añ patsropaʼ nanacchaʼ mueroc̈htachet. T̃arraña oʼch mueroc̈htatuetpaʼ elloch alla tanterra amaʼtchaʼ rroma. Atet̃ otanet:
3 Paulo lhes explicava e provava que o Messias precisava sofrer e que, depois de morrer, tinha de ressuscitar. Ele dizia: — Este Jesus que estou anunciando a vocês é o Messias.
4 Puesheñaʼtetspaʼ pocteʼ eñchet oʼ ameʼñyet Jesús ñeñt̃oʼmar ñetpaʼ yemteñet Pablo ñam̃a Silas. Ñam̃a shonteʼ griegoneshaʼ ñeñt̃ ahuat̃ot̃eñ cohuen cot̃apeʼchets Partsocoppaʼ oʼ ameʼñeñet Jesús. Ñam̃a shonteʼ coyaneshac̈hno ñeñt̃ eʼñe cohuen entyen acheñeneshaʼ ñetpaʼc̈hoʼña oʼ ameʼñerret ñam̃et.
4 Paulo e Silas conseguiram convencer disso algumas daquelas pessoas, as quais se juntaram a eles. Um grande número de não judeus convertidos ao Judaísmo e muitas senhoras da alta sociedade também se juntaram ao grupo.
5 Judioneshaʼña ñeñt̃ ama ameʼñetsopaʼ ama pocteyeʼ enteñeto att̃och acheñeneshaʼpaʼ oʼch yemchet Pablo, ñeñt̃oʼmarña puesopeʼcheñot̃etpaʼ oʼ eʼmoñeʼchet. Ñeñt̃oʼmarña aʼsechet puesheñaʼtets acheñ ñeñt̃ ama tama es sherbetso ñeñt̃ att̃a ellapetseʼt̃ anorrets all shontena acheñeneshaʼ. Aʼsechet oʼch apc̈hachet shonteʼ acheñ att̃och eʼmoñeʼtachet Pablo. Ñetña paʼtsrreʼmueñot̃etpaʼ ahuanmuet Jasón paʼpacllo all aʼposa Pablo ñam̃a Silas. Oʼpachet errot̃enot̃paʼ oʼt̃eʼ c̈haʼnmac̈haʼtet aʼyot̃ att̃och acheñeneshaʼpaʼ oʼch rromuet.
5 Mas os judeus ficaram com inveja. Eles foram buscar alguns homens maus entre os malandros das ruas e formaram um grupo de desordeiros. Estes fizeram muita confusão na cidade e atacaram a casa de Jasão, procurando Paulo e Silas a fim de os levar para o meio do povo.
6 Allempoña c̈hac̈haʼtet Jasón paʼpacllopaʼ t̃arraña ama entaret̃teto. Ñapt̃a rromuet Jasón ñam̃a poʼpoñec̈hno acheñeneshaʼ ñeñt̃ ameʼñetsa. Ñetaña anmaret̃tatset am̃chaʼtaret̃esho. Paʼtsrreʼmueñot̃etpaʼ nanac amaʼtoc̈hetnomuet att̃ot̃ac̈hoʼ c̈hapuet alloʼtsen am̃chaʼtaret̃neshaʼ. Allñapaʼ atet̃ otoset:
6 Mas, como não os encontraram, levaram à força Jasão e alguns outros irmãos até a presença das autoridades da cidade, gritando: — Aqueles homens têm provocado desordens em todos os lugares! Agora chegaram até a nossa cidade,
7 Ñetpaʼ ama pocteyeʼ enteñeto att̃o am̃chaʼtaret̃ oʼch nan ñoñets all anetso Romo. Ñetpaʼ aña otenet eñalloʼ poʼpoñ am̃chaʼtaret̃ ñeñt̃ nanac ahuamencat̃ ñeñt̃paʼ añoʼ paʼsoʼcheñ Jesús.
7 e Jasão os hospedou na casa dele. Eles estão desobedecendo às leis do Imperador romano, dizendo que existe outro rei, chamado Jesus.
8 Acheñeneshaʼñapaʼ ñeñt̃a eʼmuetpaʼ nanac atsrreʼmuet ñam̃a amaʼt am̃chaʼtaret̃neshaʼ.
8 Tanto a multidão como as autoridades ficaram agitadas quando ouviram essas palavras.
9 Allempoña Jasón ñam̃a poʼpoñec̈hno acheñpaʼ oʼ ayoram̃p̃saret̃tet allpon poʼc̃llayoret. Allot̃paʼ otaret̃tet:
9 E as autoridades soltaram Jasão e os outros, depois que eles pagaram a quantia exigida para isso.
10 Allempoña acheñeneshaʼ ñeñt̃ ameʼñetsapaʼ oʼ mueñeret Pablo ñam̃a Silas Bereo. Tsapocma amñaret̃tenet aʼnahua. Oʼ c̈hapuet Bereopaʼ beʼt̃osc̈haʼtoset judioneshaʼ poʼprahuo.
10 Logo que anoiteceu, os irmãos enviaram Paulo e Silas para a cidade de Bereia. Quando chegaram lá, eles foram à sinagoga .
11 Añña judioneshaʼ ñeñt̃ Bereoʼtsaʼyenpaʼ ñetñapaʼ eʼñe cohuen cot̃apeʼchenet ama att̃eyayeto atet̃ ñerraʼm judioneshaʼ ñeñt̃ Tesalónicoʼtsaʼyen. Eʼñe pocsheñeshaʼ eʼm̃ñotoñet Yompor poʼñoñ, allot̃ña ñetpaʼ oʼ eʼnyeset Yompor poʼñoño all aquellcaret̃ ahuat̃ot̃eñ. T̃arroʼmar ñetpaʼ mueneñet oʼch eñochet ñatoʼ poʼñoc̈ht̃eʼ atet̃ serrpareʼten Pablo ñam̃a Silas. Pat̃eʼtets yet̃paʼ att̃ecma peteʼt̃.
11 As pessoas dali eram mais bem-educadas do que as de Tessalônica e ouviam a mensagem com muito interesse. Todos os dias estudavam as Escrituras Sagradas para saber se o que Paulo dizia era mesmo verdade.
12 Ñeñt̃oʼmarña shonteʼ acheñeneshaʼ ñeñt̃ ameʼñatsa. Shonteʼ ñam̃a coyaneshac̈hno ñeñt̃ griegoneshaʼ ñeñt̃ nanac sherbetspaʼ oʼ ameʼñenet ñamet. Ñam̃a poʼpotantañ shonteʼ yacmaneshaʼ oʼ ameʼñenet.
12 Assim muitos judeus naquela cidade creram, e também não judeus, tanto mulheres da alta sociedade como também muitos homens.
13 Añña judioneshaʼ ñeñt̃ yec̈hetsa Tesalónicopaʼ oʼ eʼmareʼchet Pablo oʼ alla serrpareʼtuerranerr Yompor poʼñoñ ñam̃a Bereo. Ñeñt̃oʼmarña huac̈haʼtet ñamet all att̃och atsrreʼmatachet acheñeneshaʼ oʼch eʼmoñeʼtachet Pablo.
13 Mas, quando os judeus de Tessalônica souberam que Paulo tinha anunciado a palavra de Deus também em Bereia, foram até lá e começaram a agitar e atiçar o povo contra eles.
14 Añña acheñeneshaʼ ñeñt̃ oʼ ameʼñapaʼ oʼ mueñet Pablo tepaʼtoʼ ontapo alloʼtsen saʼp atarr. Añña Silas ñam̃a Timoteopaʼ alla aʼpa Bereo.
14 Então os irmãos enviaram Paulo imediatamente para o litoral; porém Silas e Timóteo ficaram em Bereia.
15 Puesheñaʼtets acheñpaʼ oʼ cot̃aʼnmet Pablo. Ñetpaʼ alla neñetaʼ Pablo anetso ñeñt̃ paʼsoʼcheñ Atenas. Allña soʼtannaʼtuet Pabloñapaʼ atet̃ otanet:
15 Os irmãos que protegiam Paulo o levaram até a cidade de Atenas. Depois voltaram para Bereia, levando um recado de Paulo; ele pedia que Silas e Timóteo fossem encontrá-lo em Atenas o mais depressa possível.
16 Pabloñapaʼ alla cohuanet Atenso. Allña cohuanetpaʼ shonteʼ entosan ayec̈hcataret̃ec̈hno all Atenso, ñeñt̃ poʼyomporer p̃aʼyen acheñeneshaʼ. Ñañapaʼ nanac llecachet.
16 Enquanto estava esperando Silas e Timóteo em Atenas, Paulo ficou revoltado ao ver a cidade tão cheia de ídolos.
17 Pabloñapaʼ mueneñ oʼch beʼt̃os judioneshaʼ poʼprahuo att̃och serrpareʼt epuet parro judioneshaʼ ñam̃a poʼpoñec̈hno acheñ ñeñt̃ cohuen cot̃apeʼchets Partsocop. Pat̃eʼtets yet̃paʼ oʼchc̈hoʼ ahuoʼ all shontena acheñeneshaʼ pueblo allñapaʼ oʼchc̈hoʼ serrpareʼtet parro ñeñt̃ alloʼtsaʼyen.
17 Ele ia para a sinagoga e ali falava com os judeus e com os não judeus convertidos ao Judaísmo. E todos os dias, na praça pública, ele falava com as pessoas que se encontravam ali.
18 Parrochpaʼ aña huapatsa ñeñt̃ ameʼñenaya Epicuro poct̃ap̃ña, allot̃paʼ oʼ huapa ñam̃a ñeñt̃ ameʼñenaya poʼpoñ cot̃ap̃ñats ñeñt̃ otenet estoico. Ñetñapaʼ atet̃ otet:
18 Alguns professores epicureus e alguns estoicos discutiam com ele e perguntavam: — O que é que esse ignorante está querendo dizer? Outros comentavam: — Parece que ele está falando de deuses estrangeiros. Diziam isso porque Paulo estava anunciando Jesus e a ressurreição .
19 Ñetñapaʼ oʼ anmet Pablo all oteñet Areópago allecma apc̈hena eñotañneshaʼ. Allñapaʼ otoset:
19 Então eles o levaram a uma reunião da Câmara Municipal e disseram: — Gostaríamos de saber que novo ensinamento é esse que você está trazendo para nós.
20 T̃arroʼmar ñeñt̃ peserrpareʼtenpaʼ ama yeʼmare. Yapaʼ yemneñ oʼch yeñoch est̃eʼ nanac p̃oten.
20 Pois você diz algumas coisas que nos parecem esquisitas, e nós gostaríamos de saber o que elas querem dizer.
21 Ñehua, allohuen atensoʼmarneshaʼ ñerraʼm añ serrpareʼtats ñeñt̃ ama puentaretopaʼ ellapenetchaʼ eʼm̃ñotet. Ñeñt̃ach pat̃err maʼyoc̈hret. Ñam̃a ñeñt̃ yec̈haʼhuerra Atensopaʼ ñeñt̃ huapyetsa poʼpoñ anetsot̃paʼ t̃eʼpaʼ att̃a penet ñamet.
21 É que todos os moradores de Atenas e os estrangeiros que viviam ali gostavam de passar o tempo contando e ouvindo as últimas novidades.
22 Allempoña Pablopaʼ t̃omos rroc̈ho all oteñet Areópagopaʼ atet̃ otanet:
22 Então Paulo ficou de pé diante deles, na reunião da Câmara Municipal, e disse: — Atenienses! Vejo que em todas as coisas vocês são muito religiosos.
23 All nasuanempaʼ shonteʼ nentyesnom ñeñt̃ semaʼyochyena ñeñt̃ seyomporer sepen. Pat̃err allecma semaʼyochenapaʼ napaʼ nent all oten añ ñoñets: “Añpaʼ añecop Yompor ñeñt̃ ama yeñotenaʼ.” Ñeñt̃ semaʼyochena ñeñt̃ ama señotenaʼpaʼ ñeñt̃ara Yompor t̃eʼpaʼ ñeñt̃chaʼña neserrpareʼtatas.
23 De fato, quando eu estava andando pela cidade e olhava os lugares onde vocês adoram os seus deuses, encontrei um altar em que está escrito: “ Ao Deus Desconhecido ”. Pois esse Deus que vocês adoram sem conhecer é justamente aquele que eu estou anunciando a vocês.
24 ’Añ ñeñt̃ara Yompor ñeñt̃ yec̈hcateʼ añ pats. Ñam̃a yec̈hcatan allohuen ñeñt̃ yentyen añe patsro. Ña Pamoʼmteʼ pen enet ñam̃a pats. Ñeñt̃oʼmarña ya ñeñt̃ey arromñat̃eypaʼ ama pallteno oʼch yeyec̈hcatoñ allchaʼ yec̈ha.
24 — Deus, que fez o mundo e tudo o que nele existe, é o Senhor do céu e da terra e não mora em templos feitos por seres humanos.
25 Ñam̃a ama pallteno oʼch es yap̃. Ñocop ama es palltetso. Elloña ñaña yapueneʼ allohueney att̃o yocrrena, apueney ñam̃a att̃o yoʼrrerrena. Ñapaʼ apueney ora esocmañen.
25 E também não precisa que façam nada por ele, pois é ele mesmo quem dá a todos vida, respiração e tudo mais.
26 ’Ora allpon paʼnamen acheñ ñeñt̃ yec̈haʼyetsa añe patsro Yomporpaʼ ña yec̈hcatueʼ eʼñe puesheñarrot̃a acheñ. Ñapaʼ oʼ nohuanet eʼñech allempohua corraʼyeset. Ñam̃a oʼ naʼyesuanet eʼñech erra yec̈haʼyeset añe patsro.
26 De um só homem ele criou todas as raças humanas para viverem na terra. Antes de criar os povos, Deus marcou para eles os lugares onde iriam morar e quanto tempo ficariam lá.
27 T̃arroʼmar Yomporpaʼ yec̈hcatan paʼnamen acheñ t̃arroʼmar añ cot̃apeʼch allochñapaʼ allohuen acheñpaʼ ñerraʼm eʼñe acop̃a eʼneretpaʼ poʼñoc̈hpaʼ enteretchaʼ. Ñapaʼ allameʼttsoʼtsenat̃eʼ yeshot̃.
27 Ele fez isso para que todos pudessem procurá-lo e talvez encontrá-lo, embora ele não esteja longe de cada um de nós.
28 T̃arroʼmar eʼñe ñeshot̃ t̃eʼpaʼ yocrrena ñam̃a eʼñe ñeshot̃paʼ yechopeʼchen, ñam̃a eʼñe ñeshot̃paʼ yeʼñalleta. Amaʼt atet̃ quellquëʼt̃ ahuat̃ puesheñarr samoʼts sa ñeñt̃ etsotayeʼt̃ ñoñets. Añmapaʼ ñeñt̃ quellquëʼt̃ samoʼts ahuat̃: “T̃eʼña poʼñoc̈h Yomporpaʼ puechemereshaʼ peney.”
28 Porque, como alguém disse: “Nele vivemos, nos movemos e existimos.” E alguns dos poetas de vocês disseram: “Nós também somos filhos dele.”
29 Alla oterrerr Pablo:
29 E, já que somos filhos dele, não devemos pensar que Deus é parecido com um ídolo de ouro, de prata ou de pedra, feito pela arte e habilidade das pessoas.
30 Ahuat̃ acheñpaʼ amaʼt ama eñotenano ñeñt̃ cohuentetsa Yomporecop, Yomporpaʼ amach errot̃ p̃aneto. T̃arraña t̃eʼñapaʼ oteney yoct̃apeʼcherrepaʼ ello cohuen Yomporecop, allohueney acheñey ñeñt̃ey corraʼyetsa añe patsro.
30 No passado Deus não levou em conta essa ignorância. Mas agora ele manda que todas as pessoas, em todos os lugares, se arrependam dos seus pecados.
31 Yomporpaʼ t̃arroʼmar mueneñ oʼch yoct̃apeʼcherr etserra t̃arroʼmar ñapaʼ oʼ neʼ esempoch allohueneypaʼ yorrterrach ñesho. T̃eʼpaʼ oʼ nan Jesús ñach acrerreʼ allohuen acheñ ñeñt̃ eʼñe poʼñoc̈h atet̃ peteʼt̃. Acranchaʼ ñeñt̃ cohuen acheñ ñam̃a amaʼt ñeñt̃ ama cohueno acheñ. Ñeñt̃oʼmarña t̃eʼpaʼ oʼ eñotatuay Jesúspaʼ ñach acrerrets t̃arroʼmar Pomporpaʼ oʼ tantater amaʼt oʼ rromua ñam̃a Jesúspaʼ eʼñe pocteʼ es pen. T̃eʼpaʼ oʼ eñotatuay allohueney acheñey.
31 Pois ele marcou o dia em que vai julgar o mundo com justiça, por meio de um homem que escolheu. E deu prova disso a todos quando ressuscitou esse homem.
32 Allempoña serrpareʼtan Pablo att̃och yetanterra ellopaʼ añña puesheñaʼtets acheñpaʼ oʼ achm̃areʼchet. T̃arraña poʼpotantaññapaʼ atet̃ otet:
32 Quando ouviram Paulo falar a respeito de ressurreição, alguns zombaram dele, mas outros disseram: — Em outra ocasião queremos ouvir você falar sobre este assunto.
33 Allempoñapaʼ ahuerr Pablo.
33 Então Paulo foi embora dali.
34 T̃arraña puesheñaʼtetspaʼ yemchet Pablo ñam̃a oʼ ameʼñet. Añña puesheñarr ñeñt̃ ameʼñatsa añ paʼsoʼcheñ Dionisio ñeñt̃ara ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃tetsa ñeñt̃ aʼpoctateneʼ ñoñets all oteñet Areópago. Ñapaʼ oʼ ameʼña, ñam̃a poʼpsheñeñ coyaneshaʼ ñeñt̃ paʼsoʼcheñ Dámaris. Ñam̃a poʼpoñec̈hno acheñ oʼ ameʼñet ñamet.
34 Mas algumas pessoas creram e se juntaram a ele. Entre essas estavam Dionísio, que era membro da Câmara Municipal, uma mulher chamada Dâmaris e mais outras pessoas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.