Apocalipse 9
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs NTLH
1 Allempoña poʼpsheñeñ mellañot̃eñ ñeñt̃ paʼmnareñpaʼ oʼ poctorerrerr. Poctoraʼhuerrtserrpaʼ nañapaʼ all nenterrerr ranto atarrem̃ ñeñt̃ shoraʼnmats entot̃ oʼ eʼñe c̈hap patso eʼñe atet̃ orrtosa ñerraʼm mellañot̃eñ. Ñeñt̃ña mellañot̃eñ allñapaʼ apet pat̃err llave alloch toran allo eʼtam̃p̃saret̃ arrorot̃ ñeñt̃ atarr oʼpononet̃ arrorot̃tena pats.
1 Depois o quinto anjo tocou a sua trombeta, e eu vi uma estrela que tinha caído do céu na terra, e ela recebeu a chave do abismo .
2 Ñañapaʼ oʼ toram̃p̃san arrorot̃. Ñeñt̃ña arrorot̃ allot̃ña c̈haʼnom amos shonteʼ atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ c̈ho chemueʼchenet. Chepoten amos c̈ha mueneʼ emayenan amaʼt atsneʼ, erracmañen chepoten, eʼñe chorren amos.
2 A estrela abriu o poço do abismo, e dele saiu fumaça, como se fosse de uma grande fornalha. E o sol e o ar escureceram com a fumaça que saía do abismo.
3 Att̃o atarr chepoten amospaʼ c̈haʼnmac̈haʼtatan ñam̃a allot̃ ahuañchenclla nanac shonteʼ, pamc̈haʼtyesa erracmañen patso. Ñehua, ñeñt̃ ahuañchencllapaʼ oʼ apet att̃och epotañta atet̃ pena ñerraʼmrrat̃eʼ yellas ñeñt̃ atarr epotañ.
3 De dentro da fumaça saíram gafanhotos, que desceram sobre a terra e receberam o mesmo poder que os escorpiões têm.
4 Ahuañchencllañapaʼ atet̃ otaret̃ta amach errot̃ p̃atstano taʼteʼ ñeñt̃ patsoʼtsen, amach errot̃ p̃atstano ñam̃a tsach. Amaʼt ñam̃a allohuen ñeñt̃ paʼnamen chopyets añe patsro amach errot̃ p̃atsche. Añchaʼña errot̃ p̃aʼ acheñ ñeñt̃ ama ayatoʼmaʼtaret̃eyaye Yompor pueyotsaparo.
4 Foi dito aos gafanhotos que não fizessem estragos nas ervas, nem nas árvores, nem em qualquer outra planta; somente podiam ferir as pessoas que não tivessem a marca do sinete de Deus na testa.
5 Ama muenacheto oʼch muetsan amaʼt pat̃rra acheñ allempo. Ñeñt̃ ahuañchencllapaʼ aña oteñet oʼch mueroc̈htatan acheñ amnarm̃a arrorr. Ñeñt̃paʼ atet̃chaʼ atserrp̃anet atet̃ atserrtena yellas ñerraʼm c̈ho epotaʼy.
5 Os gafanhotos não tiveram permissão para matar essas pessoas; eles podiam apenas torturá-las durante cinco meses. A dor que causavam nessa tortura era como a dor da picada de um escorpião.
6 Allempoña acheñeneshaʼpaʼ eʼnetchaʼ att̃och rromuet t̃arraña amach errot̃enot̃ rromueto. Amaʼtchaʼ atarr yaʼñametareʼtenetañpaʼ amach rromueto.
6 Naqueles cinco meses as pessoas procurarão a morte, mas não a encontrarão; vão querer morrer, mas a morte fugirá delas.
7 Ñeñt̃ ahuañchenclla atet̃ orrtena ñerraʼmrrat̃eʼ cahuall allempo oʼch natyeñet att̃och quellarachet. Poñpaʼ eʼñe atet̃ orrtena ñerraʼm choyoʼmets ñeñt̃ orotaten. Paʼclloyot̃paʼ eʼñe atet̃ orrtena ñerraʼmrrat̃eʼ acheñ.
7 Os gafanhotos pareciam cavalos prontos para a batalha. Na cabeça tinham uma coisa parecida com uma coroa de ouro, e a cara deles era como o rosto de um ser humano.
8 Echet̃, pueʼchpaʼ añecmuen atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ coyaneshaʼ pueʼch. Paʼspaʼ eʼñe atet̃ orrtena ñerraʼmrrat̃eʼ maʼyarras.
8 Os seus cabelos eram como cabelos de mulher, e os dentes eram como dentes de leão.
9 Paʼtallpaʼ eʼñe atet̃ orrtena ñerraʼmrrat̃eʼ asertall ñeñt̃chaʼ moñenaya, amach etsoto allo saneñet. Ñam̃a ahuañchenclla ñerraʼm esempo anomc̈henapaʼ eʼñech atet̃ eʼmorrtena ñerraʼmrrat̃eʼ shonteʼ carro maʼmoretets allempo matateñ cahuall huomenc att̃och c̈hapuet allchaʼ quellaroset.
9 As suas couraças eram parecidas com couraças de ferro, e o barulho das suas asas era como o barulho de carros puxados por muitos cavalos quando correm para a batalha.
10 Paʼsmeʼllpaʼ eʼñe atet̃ orrtena ñerraʼmrrat̃eʼ yellas paʼsmeʼll allot̃ epotañtena. Paʼsmeʼlloʼtsen puepotañer allot̃ atserrpenan acheñeneshaʼ. Eʼñech amnarm̃a arrorr mueroc̈htatenanet.
10 Os gafanhotos tinham rabos e ferrões como os de escorpiões, e era com os rabos que tinham o poder de ferir as pessoas por cinco meses.
11 Ñeñt̃ ahuañchenclla ñetpaʼc̈hoʼña añ paʼm̃chaʼtaret̃er penet mellañot̃eñ ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃tetsa all alloʼtsen arrorot̃ ñeñt̃ atarr arrorot̃ oʼpononet̃ pats. Mellañot̃eñ ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃er pen ahuañchenclla, hebreyac̈hopaʼ añ socheñet Abadón; griegac̈hoñapaʼ añ socheñet Apolión. Ñeñt̃ epoʼmar soʼchñets ya yeñoño ñeñt̃ yoten amtsanatañ.
11 Eles tinham um rei que os governava, que era o anjo que toma conta do abismo. O seu nome em hebraico é Abadom e em grego é Apolião (isso quer dizer “O Destruidor”).
12 Allempopaʼ met ñeñt̃ ñanom ñeñt̃ allcatañtetsa, t̃arraña señochepaʼch palltena poʼpoñ epa ñeñt̃chaʼ allcatañterrtserr.
12 O primeiro “ai” já passou. Depois disso dois outros “ais” devem vir ainda.
13 Allempoña poʼpsheñeñ mellañot̃eñ ñeñt̃ poʼpechapueñ oʼ poctorerrerr. Poctoraʼhuerrtserrpaʼ naña allpaʼ neʼmuerrerr ñoñets ñeñt̃ eʼmorrtetsa altar paʼtatsoʼmarot̃ poʼucorot̃. Añ altar ñeñt̃ ayec̈hcataret̃ oro, ñeñt̃paʼ eʼñe ñehuapot̃eʼtsen Yompor poʼconaño.
13 Então o sexto anjo tocou a sua trombeta, e eu ouvi uma voz que vinha dos quatro cantos do altar de ouro que está diante de Deus.
14 Ñeñt̃ña ñoñetspaʼ atet̃ otenan mellañot̃eñ ñeñt̃ poʼpechapueñ ñeñt̃ara ñeñt̃ oʼ poctoraʼhuerrerr. Ñeñt̃ña ñoñetspaʼ atet̃ otenan mellañot̃eñ:
14 E ao sexto anjo, que tinha nas mãos a trombeta, a voz disse: — Solte os quatro anjos que estão amarrados perto do grande rio Eufrates !
15 Ñehua, ñeñt̃ mellañot̃eñ paʼtatssheñoʼmaretpaʼ añecop aññoʼtaret̃tenet all atomat oʼch c̈hap allempo onañcharet̃ allempochña ñetpaʼ oʼch aʼcllatueret shonteʼ acheñeneshaʼ. Ñeñt̃ ora allpon acheñeneshaʼ ñeñt̃ yec̈haʼyetsa arr patsro allponchaʼ collaʼhuerrtsa ñeñt̃ allpon otenet la tercera parte. T̃eʼpaʼ oʼ eʼñe etsotua ñeñt̃ atet̃ onañcharet̃ ñeñt̃ hora, ñam̃a ñeñt̃ yet̃ro, ñam̃a ñeñt̃ arrorr-ro ñam̃a ñeñt̃ chararo. Allempoña ñeñt̃ mellañot̃eñ paʼtatssheñoʼmarpaʼ oʼ aʼrroyaret̃terret.
15 Os quatro anjos foram soltos. Eles estavam preparados para essa hora, dia, mês e ano a fim de matar a terça parte da humanidade.
16 Ñeñt̃ mellañot̃eñ paʼtatssheñoʼmar ñetñapaʼ ahuanmet poʼsolltarer ñeñt̃ montaʼyesnetsa puecahualloro. Nañapaʼ neʼmuen allpon ñeñt̃ atet̃ oten ñeñt̃ alloʼtsaʼyen. Ñeñt̃paʼ atarr aton shonteʼ. Ñeñt̃ cheʼmuechets all, alloʼtsen doscientos millones solltarneshaʼ.
16 E me foi dito que os soldados a cavalo eram duzentos milhões.
17 Ñeñt̃ atet̃ gatennet all nent ñam̃a cahuallec̈hno, ñam̃a nent ñeñt̃ atet̃ orrtena ñeñt̃ montenaya. Puesomapot̃paʼ añ chorraʼyenet asrom. Patantaʼtetspaʼ añ chorraʼyenet tsamamuenareʼ, poʼpotantañpaʼ añ chorraʼyenet asollemamuenareʼ, poʼpotantañpaʼ añ chorraʼyenet shemashremamuenareʼ. Ñam̃a cahuallec̈hno poñpaʼ atet̃ orretyena ñerraʼmrrat̃eʼ maʼyarrotoʼ. Puenamot̃ñapaʼ allot̃ c̈haʼnen tsoʼ huorteʼ epuet ñam̃a amos epuet ñam̃a ñeñt̃ huoretnets shemashrepñeñen ñeñt̃ otenet azufre.
17 Na minha visão vi os cavalos e os seus cavaleiros. Os cavaleiros tinham no peito couraças vermelhas como fogo, azuis como safira e amarelas como enxofre. A cabeça dos cavalos era como cabeça de leão, e da boca deles saía fogo, fumaça e enxofre.
18 Añña ñeñt̃ c̈haʼnets puenamot̃ atsetaren maʼpoʼmarpaʼ ñeñt̃paʼ ñeñt̃ña amtsañtetsa ñeñt̃chaʼ aʼcllatuerreʼ shonteʼ acheñeneshaʼ ñeñt̃ allpon otenet la tercera parte.
18 A terça parte da humanidade foi morta por estas três pragas: o fogo, a fumaça e o enxofre que saíam da boca dos cavalos.
19 Ña poʼhuamenc allo muetsenan acheñeneshaʼ ama puenamot̃ayaya atet̃ peno, añña amaʼt paʼsmeʼllot̃paʼc̈hoʼña amtsañtena. T̃arroʼmar paʼsmeʼllpaʼ shechpetoʼ ñeñt̃ posoʼsmeʼll pen. Ñeñt̃paʼ alloña atserrpenan acheñeneshaʼ.
19 Pois o poder dos cavalos está na boca deles e também no rabo. O rabo parecia uma cobra com a cabeça na ponta dele, e com ele os cavalos feriam o povo.
20 Allpon acheñeneshaʼ ñeñt̃ queshp̃atsa ñeñt̃ ama muetsanato ñeñt̃ amtsañtetsa ñetñapaʼ att̃era at̃pareʼteñet Yompor. Ama cot̃apeʼcherreto cohuen att̃och quec̈hpuet ñeñt̃ atet̃ p̃atseʼtyenet sosyaʼtsañ. Ñetpaʼ att̃era mueneñet oʼch maʼyochyet oneñet̃ec̈hno ñeñt̃ ama cohuenayaye. Ñam̃a ñetpaʼ att̃era mueneñet oʼch yec̈hcatatseʼtyeset paʼnamen ñeñt̃chaʼ maʼyochenet atet̃ ñerraʼm oro ñam̃a quellemaʼt̃, ñam̃a bronce, ñam̃a mapueʼ, ñam̃a tsach. Allohuenet ñeñt̃ yec̈hcatyenet ñeñt̃aña poʼyomporer penet, ñeñt̃a maʼyochenet amaʼt ama enteno, amaʼt ama eʼmueno, amaʼt ama chopeʼcheno.
20 O resto da humanidade, isto é, todos os que não tinham sido mortos por essas pragas, não abandonou aquilo que eles haviam feito com as suas próprias mãos : eles não pararam de adorar os demônios e os ídolos de ouro, de prata, de bronze, de pedra e de madeira, que não podem ver, nem ouvir, nem andar.
21 Ñam̃a ama quec̈hpueneto ñeñt̃ att̃o muetsannaʼtenet ñam̃a att̃o tsam̃nannenet ñam̃a att̃o nanac cañoreshaʼtenet ñam̃a att̃o etatsreʼtannaʼtyenet. Ora añec̈hnopaʼ alloña ama cohuenayeʼ cot̃apeʼcheneto.
21 Também não se arrependeram dos seus crimes de morte, nem das suas feitiçarias, nem da sua imoralidade sexual, nem dos seus roubos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.