Apocalipse 9
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs ARA
1 Allempoña poʼpsheñeñ mellañot̃eñ ñeñt̃ paʼmnareñpaʼ oʼ poctorerrerr. Poctoraʼhuerrtserrpaʼ nañapaʼ all nenterrerr ranto atarrem̃ ñeñt̃ shoraʼnmats entot̃ oʼ eʼñe c̈hap patso eʼñe atet̃ orrtosa ñerraʼm mellañot̃eñ. Ñeñt̃ña mellañot̃eñ allñapaʼ apet pat̃err llave alloch toran allo eʼtam̃p̃saret̃ arrorot̃ ñeñt̃ atarr oʼpononet̃ arrorot̃tena pats.
1 O quinto anjo tocou a trombeta, e vi uma estrela caída do céu na terra. E foi-lhe dada a chave do poço do abismo.
2 Ñañapaʼ oʼ toram̃p̃san arrorot̃. Ñeñt̃ña arrorot̃ allot̃ña c̈haʼnom amos shonteʼ atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ c̈ho chemueʼchenet. Chepoten amos c̈ha mueneʼ emayenan amaʼt atsneʼ, erracmañen chepoten, eʼñe chorren amos.
2 Ela abriu o poço do abismo, e subiu fumaça do poço como fumaça de grande fornalha, e, com a fumaceira saída do poço, escureceu-se o sol e o ar.
3 Att̃o atarr chepoten amospaʼ c̈haʼnmac̈haʼtatan ñam̃a allot̃ ahuañchenclla nanac shonteʼ, pamc̈haʼtyesa erracmañen patso. Ñehua, ñeñt̃ ahuañchencllapaʼ oʼ apet att̃och epotañta atet̃ pena ñerraʼmrrat̃eʼ yellas ñeñt̃ atarr epotañ.
3 Também da fumaça saíram gafanhotos para a terra; e foi-lhes dado poder como o que têm os escorpiões da terra,
4 Ahuañchencllañapaʼ atet̃ otaret̃ta amach errot̃ p̃atstano taʼteʼ ñeñt̃ patsoʼtsen, amach errot̃ p̃atstano ñam̃a tsach. Amaʼt ñam̃a allohuen ñeñt̃ paʼnamen chopyets añe patsro amach errot̃ p̃atsche. Añchaʼña errot̃ p̃aʼ acheñ ñeñt̃ ama ayatoʼmaʼtaret̃eyaye Yompor pueyotsaparo.
4 e foi-lhes dito que não causassem dano à erva da terra, nem a qualquer coisa verde, nem a árvore alguma e tão somente aos homens que não têm o selo de Deus sobre a fronte.
5 Ama muenacheto oʼch muetsan amaʼt pat̃rra acheñ allempo. Ñeñt̃ ahuañchencllapaʼ aña oteñet oʼch mueroc̈htatan acheñ amnarm̃a arrorr. Ñeñt̃paʼ atet̃chaʼ atserrp̃anet atet̃ atserrtena yellas ñerraʼm c̈ho epotaʼy.
5 Foi-lhes também dado, não que os matassem, e sim que os atormentassem durante cinco meses. E o seu tormento era como tormento de escorpião quando fere alguém.
6 Allempoña acheñeneshaʼpaʼ eʼnetchaʼ att̃och rromuet t̃arraña amach errot̃enot̃ rromueto. Amaʼtchaʼ atarr yaʼñametareʼtenetañpaʼ amach rromueto.
6 Naqueles dias, os homens buscarão a morte e não a acharão; também terão ardente desejo de morrer, mas a morte fugirá deles.
7 Ñeñt̃ ahuañchenclla atet̃ orrtena ñerraʼmrrat̃eʼ cahuall allempo oʼch natyeñet att̃och quellarachet. Poñpaʼ eʼñe atet̃ orrtena ñerraʼm choyoʼmets ñeñt̃ orotaten. Paʼclloyot̃paʼ eʼñe atet̃ orrtena ñerraʼmrrat̃eʼ acheñ.
7 O aspecto dos gafanhotos era semelhante a cavalos preparados para a peleja; na sua cabeça havia como que coroas parecendo de ouro; e o seu rosto era como rosto de homem;
8 Echet̃, pueʼchpaʼ añecmuen atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ coyaneshaʼ pueʼch. Paʼspaʼ eʼñe atet̃ orrtena ñerraʼmrrat̃eʼ maʼyarras.
8 tinham também cabelos, como cabelos de mulher; os seus dentes, como dentes de leão;
9 Paʼtallpaʼ eʼñe atet̃ orrtena ñerraʼmrrat̃eʼ asertall ñeñt̃chaʼ moñenaya, amach etsoto allo saneñet. Ñam̃a ahuañchenclla ñerraʼm esempo anomc̈henapaʼ eʼñech atet̃ eʼmorrtena ñerraʼmrrat̃eʼ shonteʼ carro maʼmoretets allempo matateñ cahuall huomenc att̃och c̈hapuet allchaʼ quellaroset.
9 tinham couraças, como couraças de ferro; o barulho que as suas asas faziam era como o barulho de carros de muitos cavalos, quando correm à peleja;
10 Paʼsmeʼllpaʼ eʼñe atet̃ orrtena ñerraʼmrrat̃eʼ yellas paʼsmeʼll allot̃ epotañtena. Paʼsmeʼlloʼtsen puepotañer allot̃ atserrpenan acheñeneshaʼ. Eʼñech amnarm̃a arrorr mueroc̈htatenanet.
10 tinham ainda cauda, como escorpiões, e ferrão; na cauda tinham poder para causar dano aos homens, por cinco meses;
11 Ñeñt̃ ahuañchenclla ñetpaʼc̈hoʼña añ paʼm̃chaʼtaret̃er penet mellañot̃eñ ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃tetsa all alloʼtsen arrorot̃ ñeñt̃ atarr arrorot̃ oʼpononet̃ pats. Mellañot̃eñ ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃er pen ahuañchenclla, hebreyac̈hopaʼ añ socheñet Abadón; griegac̈hoñapaʼ añ socheñet Apolión. Ñeñt̃ epoʼmar soʼchñets ya yeñoño ñeñt̃ yoten amtsanatañ.
11 e tinham sobre eles, como seu rei, o anjo do abismo, cujo nome em hebraico é Abadom, e em grego, Apoliom.
12 Allempopaʼ met ñeñt̃ ñanom ñeñt̃ allcatañtetsa, t̃arraña señochepaʼch palltena poʼpoñ epa ñeñt̃chaʼ allcatañterrtserr.
12 O primeiro ai passou. Eis que, depois destas coisas, vêm ainda dois ais.
13 Allempoña poʼpsheñeñ mellañot̃eñ ñeñt̃ poʼpechapueñ oʼ poctorerrerr. Poctoraʼhuerrtserrpaʼ naña allpaʼ neʼmuerrerr ñoñets ñeñt̃ eʼmorrtetsa altar paʼtatsoʼmarot̃ poʼucorot̃. Añ altar ñeñt̃ ayec̈hcataret̃ oro, ñeñt̃paʼ eʼñe ñehuapot̃eʼtsen Yompor poʼconaño.
13 O sexto anjo tocou a trombeta, e ouvi uma voz procedente dos quatro ângulos do altar de ouro que se encontra na presença de Deus,
14 Ñeñt̃ña ñoñetspaʼ atet̃ otenan mellañot̃eñ ñeñt̃ poʼpechapueñ ñeñt̃ara ñeñt̃ oʼ poctoraʼhuerrerr. Ñeñt̃ña ñoñetspaʼ atet̃ otenan mellañot̃eñ:
14 dizendo ao sexto anjo, o mesmo que tem a trombeta: Solta os quatro anjos que se encontram atados junto ao grande rio Eufrates.
15 Ñehua, ñeñt̃ mellañot̃eñ paʼtatssheñoʼmaretpaʼ añecop aññoʼtaret̃tenet all atomat oʼch c̈hap allempo onañcharet̃ allempochña ñetpaʼ oʼch aʼcllatueret shonteʼ acheñeneshaʼ. Ñeñt̃ ora allpon acheñeneshaʼ ñeñt̃ yec̈haʼyetsa arr patsro allponchaʼ collaʼhuerrtsa ñeñt̃ allpon otenet la tercera parte. T̃eʼpaʼ oʼ eʼñe etsotua ñeñt̃ atet̃ onañcharet̃ ñeñt̃ hora, ñam̃a ñeñt̃ yet̃ro, ñam̃a ñeñt̃ arrorr-ro ñam̃a ñeñt̃ chararo. Allempoña ñeñt̃ mellañot̃eñ paʼtatssheñoʼmarpaʼ oʼ aʼrroyaret̃terret.
15 Foram, então, soltos os quatro anjos que se achavam preparados para a hora, o dia, o mês e o ano, para que matassem a terça parte dos homens.
16 Ñeñt̃ mellañot̃eñ paʼtatssheñoʼmar ñetñapaʼ ahuanmet poʼsolltarer ñeñt̃ montaʼyesnetsa puecahualloro. Nañapaʼ neʼmuen allpon ñeñt̃ atet̃ oten ñeñt̃ alloʼtsaʼyen. Ñeñt̃paʼ atarr aton shonteʼ. Ñeñt̃ cheʼmuechets all, alloʼtsen doscientos millones solltarneshaʼ.
16 O número dos exércitos da cavalaria era de vinte mil vezes dez milhares; eu ouvi o seu número.
17 Ñeñt̃ atet̃ gatennet all nent ñam̃a cahuallec̈hno, ñam̃a nent ñeñt̃ atet̃ orrtena ñeñt̃ montenaya. Puesomapot̃paʼ añ chorraʼyenet asrom. Patantaʼtetspaʼ añ chorraʼyenet tsamamuenareʼ, poʼpotantañpaʼ añ chorraʼyenet asollemamuenareʼ, poʼpotantañpaʼ añ chorraʼyenet shemashremamuenareʼ. Ñam̃a cahuallec̈hno poñpaʼ atet̃ orretyena ñerraʼmrrat̃eʼ maʼyarrotoʼ. Puenamot̃ñapaʼ allot̃ c̈haʼnen tsoʼ huorteʼ epuet ñam̃a amos epuet ñam̃a ñeñt̃ huoretnets shemashrepñeñen ñeñt̃ otenet azufre.
17 Assim, nesta visão, contemplei que os cavalos e os seus cavaleiros tinham couraças cor de fogo, de jacinto e de enxofre. A cabeça dos cavalos era como cabeça de leão, e de sua boca saía fogo, fumaça e enxofre.
18 Añña ñeñt̃ c̈haʼnets puenamot̃ atsetaren maʼpoʼmarpaʼ ñeñt̃paʼ ñeñt̃ña amtsañtetsa ñeñt̃chaʼ aʼcllatuerreʼ shonteʼ acheñeneshaʼ ñeñt̃ allpon otenet la tercera parte.
18 Por meio destes três flagelos, a saber, pelo fogo, pela fumaça e pelo enxofre que saíam da sua boca, foi morta a terça parte dos homens;
19 Ña poʼhuamenc allo muetsenan acheñeneshaʼ ama puenamot̃ayaya atet̃ peno, añña amaʼt paʼsmeʼllot̃paʼc̈hoʼña amtsañtena. T̃arroʼmar paʼsmeʼllpaʼ shechpetoʼ ñeñt̃ posoʼsmeʼll pen. Ñeñt̃paʼ alloña atserrpenan acheñeneshaʼ.
19 pois a força dos cavalos estava na sua boca e na sua cauda, porquanto a sua cauda se parecia com serpentes, e tinha cabeça, e com ela causavam dano.
20 Allpon acheñeneshaʼ ñeñt̃ queshp̃atsa ñeñt̃ ama muetsanato ñeñt̃ amtsañtetsa ñetñapaʼ att̃era at̃pareʼteñet Yompor. Ama cot̃apeʼcherreto cohuen att̃och quec̈hpuet ñeñt̃ atet̃ p̃atseʼtyenet sosyaʼtsañ. Ñetpaʼ att̃era mueneñet oʼch maʼyochyet oneñet̃ec̈hno ñeñt̃ ama cohuenayaye. Ñam̃a ñetpaʼ att̃era mueneñet oʼch yec̈hcatatseʼtyeset paʼnamen ñeñt̃chaʼ maʼyochenet atet̃ ñerraʼm oro ñam̃a quellemaʼt̃, ñam̃a bronce, ñam̃a mapueʼ, ñam̃a tsach. Allohuenet ñeñt̃ yec̈hcatyenet ñeñt̃aña poʼyomporer penet, ñeñt̃a maʼyochenet amaʼt ama enteno, amaʼt ama eʼmueno, amaʼt ama chopeʼcheno.
20 Os outros homens, aqueles que não foram mortos por esses flagelos, não se arrependeram das obras das suas mãos, deixando de adorar os demônios e os ídolos de ouro, de prata, de cobre, de pedra e de pau, que nem podem ver, nem ouvir, nem andar;
21 Ñam̃a ama quec̈hpueneto ñeñt̃ att̃o muetsannaʼtenet ñam̃a att̃o tsam̃nannenet ñam̃a att̃o nanac cañoreshaʼtenet ñam̃a att̃o etatsreʼtannaʼtyenet. Ora añec̈hnopaʼ alloña ama cohuenayeʼ cot̃apeʼcheneto.
21 nem ainda se arrependeram dos seus assassínios, nem das suas feitiçarias, nem da sua prostituição, nem dos seus furtos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.