Apocalipse 2

Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ñeñt̃ neserrpareʼtateneʼ ñapaʼ alla oterrnerr, ñapaʼ atet̃ oten:
1 Ao anjo da igreja de Éfeso, escreve: Estas coisas diz aquele que segura as sete estrelas em sua mão direita, o que anda no meio dos sete candelabros de ouro:
2 Ñañapaʼ atet̃ otenes: ‘Napaʼ neñotuennas ñeñt̃ ora allpon atet̃ sep̃aʼyena all. Napaʼ eʼñe nentuennas ñeñt̃ allpon nanac set̃orraʼyena ñam̃a allpon ñeñt̃ eʼñe cohuen acop̃a es saʼhuantaʼhuanen. Ñam̃a napaʼ eʼñe nentuenes sapaʼ ama saguëñe ñeñt̃ ama cohuenayeʼ es p̃aʼyetso. Sapaʼ att̃o setpatyeñ ñeñt̃ otetseñ ñetpaʼ allsensaret̃etoʼ t̃arraña ñetpaʼ att̃a shecareʼtenet. Att̃oña setpateñot̃ oʼ señotanet ñetpaʼ att̃a shecareʼtenset.
2 Eu conheço as tuas obras, e o teu trabalho, e a tua paciência, e como tu não podes suportar os que são maus, e tens provado os que dizem ser apóstolos e não o são, e descobriste que são mentirosos;
3 Ñam̃a napaʼ neñotuenes ñeñt̃ allpon semueroc̈htena nocop ñam̃a att̃o eʼñe cohuen saʼhuantaʼhuen mueroc̈hteñets, ama semuenmeʼcheñe allo set̃orrena.
3 e tens suportado, e tens paciência e por causa do meu nome trabalhaste e não desfaleceste.
4 T̃arraña amaʼt att̃eñpaʼ nentuennas pat̃err ñeñt̃ ama cohuenayeʼ nentapretenso. Ñeñt̃paʼ añ att̃o sapaʼ oʼhuañ eʼñe semorrentna ñeñt̃ atet̃ sep̃a ahuat̃ allempo eʼñe errteʼ sameʼñerrna.
4 Todavia, eu tenho algo contra ti, porque deixaste o teu primeiro amor.
5 T̃eʼpaʼ oʼch notas, oʼch seyerpuerra att̃o ahuañmoʼcha nanac cohuen semorrentenna. T̃eʼpaʼ ama att̃eyeʼ sepeno. Añ pocteʼ oʼch alla soct̃apeʼcherr eʼñe cohuen att̃och oʼch alla seperra cohuen ñeñt̃ atet̃ sep̃a allempo eʼñe ñenmat̃ sameʼñenna. Ñerraʼm amach ello soct̃apeʼcherro cohuen napaʼ t̃ayecma oʼch ahuen oʼch neprratam̃perres ñeñt̃ atmaʼntataret̃ socop ñeñt̃ara ñeñt̃ all orratenet huerare.
5 Lembra-te, portanto, de onde tu caíste, e arrepende-te, e faz as primeiras obras; senão eu virei a ti rapidamente e removerei teu candelabro de seu lugar, se não te arrependeres.
6 T̃arraña amaʼt att̃eñpaʼ napaʼ añña eʼñe cohuen nentuennas att̃o sapaʼ ama pocteyeʼ senteno ñeñt̃ atet̃ p̃atseʼtyen acheñeneshaʼ ñeñt̃ cot̃eneʼ Nicolás poct̃ap̃ña. Napaʼc̈hoʼña ama pocteyeʼ nenteno ñeñt̃ atet̃ p̃atseʼtyenet sosyaʼtsañ.
6 Mas isto tu tens: Odeias os atos dos nicolaítas, que eu também odeio.
7 Ñeñt̃ eʼm̃ñoteneʼ añ ñoñetspaʼ c̈hapanetepaʼch pueyoc̈hreto ñeñt̃ atet̃ neñotatenanet na Necamquëñot̃, ora allohuen ñeñt̃ pameʼñeñot̃et c̈hocma apc̈haʼyenet allemeñ anetsoʼmar. Ñeñt̃ metanaʼtueʼ allohuen paʼnamen topateñtsoc̈hno, ñeñt̃ ama nepuerram̃perrayo, ñetñapaʼ naphuerranetchaʼ ñeñt̃ noʼpatatenanet ñeñt̃chaʼ atarr yom̃aʼhuerret eʼñe poctacma Nomporesho, allpaʼ eʼñech cosheñtsoʼtsenet. Ñeñt̃ña napaʼ oʼch not, napaʼ oʼch nemnaterranet att̃och oʼch tsomhuerret añ tsach pueʼmer alloch corraʼhuerret eʼñe poctacma amach alla rromuerreteʼt̃e amaʼt ahuat̃a.’ ” Arrpaʼ allohua huañ atet̃ ot efesoʼmarneshacop.
7 Aquele que tem ouvidos, ouça o que o Espírito diz às igrejas: Àquele que vencer eu darei de comer da árvore da vida, que está no meio do paraíso de Deus.
8 Allempoña ñeñt̃ neserrpareʼtateneʼ ñapaʼ alla oterrnerr:
8 E ao anjo da igreja de Esmirna escreve: Estas coisas diz o primeiro e o último, o que estava morto, e está vivo:
9 Ña t̃eʼpaʼ atet̃ otenes: ‘Napaʼ neñotuennas ora allpon ñeñt̃ atet̃ sep̃aʼyena. Neñotuennas ñam̃a att̃o atarr saʼmueroc̈htataret̃tena, ñam̃a att̃o atarr huocchañes. Ñehua, amaʼt huocchañsoñpaʼ Yomporeshot̃ shonteʼ esocmañen ñeñt̃ sechyen. Ñam̃a ñeñt̃ seʼmoñeʼteneʼ neñotuennas att̃o atarr sasareʼtenset. Amaʼt otenetañ ñetpaʼ judioneshetoʼ t̃arraña ñetpaʼ ama Yomporeyeʼ pueyochreshaʼ penahueto; ñetpaʼ aña pueyochreshaʼ penahuet oneñet̃ amaʼt allohuenet.
9 Eu conheço as tuas obras, e a tribulação, e a pobreza (mas tu és rico), e eu conheço a blasfêmia dos que dizem que são judeus, e não o são, mas são a sinagoga de Satanás.
10 Amach yoreʼtatstaso mueroc̈hteñets ñeñt̃chaʼ ahuen sehuapoya. T̃arroʼmar ñeñt̃chaʼ seyottam̃p̃seʼ patantaʼttsos, ñeñt̃paʼ oneñet̃eshot̃ huena añecopña att̃och topatuas ñerraʼm poʼñoc̈ht̃eʼ sameʼñena. Puesheñaʼttsos mueroc̈htatasetchaʼ eʼñe c̈harramat. Amaʼtchaʼ muetsasetpaʼ añ pocteʼ oʼch serromapes att̃o sameʼñena. Allochña napaʼ naphuerreschaʼ ñeñt̃ noʼpatatensa alloch socrraʼhuerra eʼñe socsheñeshocmañen. Ñeñt̃paʼ ñeñt̃ara noten poʼpoñ ñoñtso naphuerreschaʼ sepremio ñeñt̃chaʼ socshatuerreʼ eʼñe poctacma.
10 Não temas estas coisas que tu sofrerás; eis que o diabo lançará alguns de vós na prisão, para que sejais tentados; e tereis tribulação por dez dias. Sê fiel até a morte, e eu te darei a coroa da vida.
11 Ñeñt̃ eʼm̃ñoteneʼ añ ñoñetspaʼ c̈hapanetepaʼch pueyoc̈hreto ñeñt̃ atet̃ neñotatenanet na Necamquëñot̃ ora allohuen ñeñt̃ pameʼñeñot̃et c̈hocma apc̈haʼyenet allemeñ anetsoʼmar. Ñeñt̃ metanaʼtueʼ allohuen paʼnamen topateñtsoc̈hno, ñeñt̃ ama nepuerram̃perrayo, ñetpaʼ amaʼt puesheñarrot̃etapaʼ amach amñaret̃terreto coñcheñtso amaʼt ahuat̃a. Ñetpaʼ amach alla rromuerreterro poʼpocheño.’ ” Arrpaʼ allohua huañ atet̃ ot esmirnoʼmarneshacop.
11 Aquele que tem ouvidos, ouça o que o Espírito diz às igrejas: Aquele que vencer não será ferido pela segunda morte.
12 Allempoña ñeñt̃ neserrpareʼtateneʼ, ñapaʼ alla oterrnerr:
12 E ao anjo da igreja em Pérgamo escreve: Estas coisas diz aquele que tem a espada afiada de dois gumes:
13 Ñapaʼ t̃eʼpaʼ otenes: ‘Napaʼ neñotuennas ora allpon ñeñt̃ atet̃ sep̃aʼyena. Napaʼ neñotenes all seyc̈hena ñeñt̃paʼ all atarr am̃chaʼnoc̈htena oneñet̃. T̃arraña amaʼt att̃eñpaʼ sapaʼ ama sequec̈hpueno att̃o sameʼñenna, ñam̃a c̈hocma saʼmet̃en att̃o sameʼñenna, amaʼt eʼñe allempo muetsennanet ñeñt̃ nameʼñenaya ñeñt̃ara Antipas ñeñt̃ c̈hocma neserrpareʼteneʼ neñoñ sesho, allara ñeñt̃ paʼnetser peñ oneñet̃.
13 Eu conheço as tuas obras, e onde tu habitas, onde Satanás está assentado; e tu reténs meu nome, e não negaste minha fé, mesmo naqueles dias em que Antipas foi meu mártir fiel, e foi morto entre vós, onde Satanás habita.
14 T̃arraña amaʼt att̃eñpaʼ napaʼ nentuennas coñeʼt̃ ñeñt̃ ama pocteyeʼ nentapretenso ñeñt̃ atet̃ sep̃atseʼtena. Eʼñe all Pérgamo patantaʼttsos ama semno oʼch sequëchpaʼ ñeñt̃ pueyc̈hateñ peʼt̃ atet̃ yec̈hateʼt̃ Balaam ahuat̃. Balaam ahuat̃paʼ atet̃ cot̃apeʼchataneʼt̃ Balac att̃och shecareʼtaneʼt̃ israelenaʼtarneshaʼ allochñapaʼ att̃och ñetpaʼ oʼch p̃atseʼtyenet ñeñt̃ ama pocteyeʼ enteno Yompor. Ñeñt̃ atet̃ p̃atseʼtyenet ñeñt̃paʼ atet̃ peteʼt̃ oʼch rrallmeʼchapretan poʼpoñ acheñ ñeñt̃ poʼyomporer peneʼ ñeñt̃ ayec̈hcataret̃, ñerraʼm esempo rrenet poʼchets ñeñt̃ muetsenet allo sherbeñet pueyec̈hcatar. Elloña allempo ñetpaʼ eʼñe pocshapreteñot̃etpaʼ oʼch agapannaʼtet amaʼt ñeñt̃ ama puet̃aporeyaye, allñapaʼ oʼch cañoreshaʼtenet.
14 Mas eu tenho umas poucas coisas contra ti, porque tens aí os que sustentam a doutrina de Balaão, que ensinava a Balaque a lançar uma pedra de tropeço diante dos filhos de Israel, para comerem coisas sacrificadas aos ídolos, e para cometerem fornicação.
15 Eʼñe att̃ecma seshopaʼc̈hoʼña patantaʼttsos atarr ashcaret̃es ñeñt̃es puesheñaʼttsos ñeñt̃es ama semno oʼch sequec̈hpoñ Nicolás poct̃ap̃ña ñeñt̃ atet̃ yec̈hatenes ñeñt̃ ama pocteyeʼ nenteno.
15 Assim também tens os que sustentam a doutrina dos nicolaítas, a qual eu odeio.
16 T̃arraña napaʼ oʼch notas, sequëchpaʼ ñeñt̃ añ cot̃ap̃ñatser, oʼch alla soct̃apeʼcherr eʼñe cohuen. Ñerraʼm amach ello soct̃apeʼcherro cohuen, napaʼ eʼñe t̃ayecma oʼch ahuen oʼch nec̃llarenanetaʼ nocchellot̃ ñeñt̃ nenamoʼtsen.
16 Arrepende-te; senão eu virei a ti rapidamente, e lutarei contra eles com a espada da minha boca.
17 Ñeñt̃ eʼm̃ñoteneʼ añ ñoñetspaʼ c̈hapanetepaʼch pueyoc̈hreto ñeñt̃ atet̃ neñotatenanet na Necamquëñot̃ ora allohuen ñeñt̃ pameʼñeñot̃et c̈hocma apc̈haʼyenet allemeñ anetsoʼmar. Ñeñt̃ metanaʼtueʼ allohuen paʼnamen topateñtsoc̈hno, ñeñt̃ ama nepuerram̃perrayo ñetñapaʼ napanetchaʼ maná ñeñt̃chaʼ pocrram̃ perret ñeñt̃ ama entpahuesho. Ñam̃a oʼch napanet mapyet̃oll ñeñt̃ atarr huallamemen allo aquellcaret̃tena soʼchñets eʼñe etserra. Ñeñt̃chaʼ agapueʼ ñeñt̃paʼ ñapt̃a eñotenan añ soʼchñets ñeñt̃ aquellcaret̃ all.’ ” Arrpaʼ allohua huañ atet̃ ot pérgamoʼmarneshacop.
17 Aquele que tem ouvidos, ouça o que o Espírito diz às igrejas: Ao que vencer eu darei de comer do maná escondido, e lhe darei uma pedra branca, e inscrito na pedra um novo nome, que nenhum homem conhece, senão aquele que o recebe.
18 Allempoña añ ñeñt̃ neserrpareʼtateneʼ ñapaʼ alla oterrnerr:
18 E ao anjo da igreja de Tiatira escreve: Estas coisas diz o Filho de Deus, que tem seus olhos semelhantes a chama de fogo, e os seus pés são semelhantes ao bronze polido.
19 Ñapaʼ t̃eʼpaʼ atet̃ otenes: ‘Napaʼ neñotuennas ora allpon ñeñt̃ atet̃ cohuen sep̃aʼyen, att̃o atarr semorrentannena ñam̃a att̃o atarr sameʼñena, ñam̃a att̃o atarr seyenpannena, ñam̃a att̃o eʼñe cohuen saʼhuantaʼhuen ñeñt̃ atarr echarr senten. Ñam̃a elloña alloʼna sesen atet̃ p̃aʼnmueʼ ñeñt̃ atarr cohuen enten Yompor.
19 Eu conheço as tuas obras, e a caridade, e o serviço, e a fé, e a paciência, e que as tuas últimas obras são mais do que as primeiras.
20 T̃arraña amaʼt att̃eñpaʼ eñall pat̃err ñeñt̃ ama pocteyeʼ nentapretenso. Ñeñt̃paʼ att̃o sapaʼ semnateñ coyaneshaʼ ñeñt̃ sochetsa Jezabel att̃o ñapaʼ aña yec̈haten ñeñt̃ ama cohuenayeʼ nenteno na. Amaʼt ñapaʼ oteneñ ñoʼ aʼm̃teneʼ Yompor poʼñoñ t̃arraña ama att̃eyaye, ñapaʼ att̃a shecareʼtenes ñeñt̃es t̃orretsañ nocop. Ñam̃a ñapaʼ aña yec̈hatenes ñeñt̃ att̃o secañoreshaʼten, ñapaʼ otenes ñeñt̃paʼ eʼñe pocteʼ enteñ Yompor. Ñam̃a aña yec̈hatenes ñeñt̃ att̃o serrapreten poʼchets ñeñt̃ muetsenet ayec̈hcataret̃ecop, ñapaʼ otenes ñeñt̃paʼc̈hoʼña eʼñe pocteʼ enteñ Yompor. T̃arraña Yomporñapaʼ amaʼt mameshapaʼ ama pocteyeʼ enteñe.
20 Porém, eu tenho umas poucas coisas contra ti, porque toleras aquela mulher Jezabel, que chama a si mesma de profetisa, a ensinar e a seduzir os meus servos a cometerem fornicação, e a comerem das coisas sacrificadas aos ídolos.
21 Napaʼ att̃a necueñ allponmat, noten ñatoʼ oʼch cot̃apeʼcherran cohuen t̃arraña t̃emeʼttsenpaʼ ama mueno oʼch cot̃apeʼcherran cohuen. Ñapaʼ aña atarr cohuen enten att̃o cañoreshaʼten.
21 E eu lhe dei tempo para se arrepender da sua fornicação; e ela não se arrependeu.
22 Ñeñt̃oʼmar t̃eʼ napaʼ oʼch nemnach oʼch atsnaʼten att̃och amach c̈haʼnerro poʼmayot̃. Ñam̃a ñeñt̃ epuet atet̃ penet ñerraʼm ama cot̃apeʼcherreto cohuen att̃och quec̈hpuenet ñeñt̃ atet̃ yec̈hatenanet ña, ñetpaʼc̈hoʼña oʼch necoñchatanet nanac.
22 Eis que eu vou jogá-la em uma cama, e aqueles que cometem adultério com ela em grande tribulação, a não ser que eles se arrependam de seus atos.
23 Amaʼt ñam̃a puechoyoreshohuen napaʼ oʼch neʼnuerranet. Allochñapaʼ att̃och allohuen ñeñt̃ pameʼñeñot̃et apc̈haʼyetsa allemeñ anetso oʼch eñochet ñeñt̃ atet̃paʼ ama ap̃apahuo. Napaʼ eʼñe nentuennas amaʼt ñeñt̃ atet̃ soct̃apeʼchen seyoc̈hro. Napaʼ ñeñt̃enchaʼ saphuerreʼ allpon ñeñt̃ poctetsa eʼñe puesheñaʼttsocpas, ñeñt̃ allpon atet̃ sep̃aʼyen.
23 E eu matarei seus filhos com a morte; e todas as igrejas saberão que Eu Sou Ele que sonda os rins e os corações, e eu darei a cada um de vós segundo as vossas obras.
24 T̃arraña poʼpotantañes ñeñt̃es tiatiroʼmarneshas sapaʼ ama soct̃eññañe ñeñt̃ atet̃ yec̈haten coyaneshaʼ. Amaʼt ñam̃a ñeñt̃ otenet oneñet̃ poct̃ap̃ña ñeñt̃ ama eñotpahuoyaye, puesheñaʼttsa eʼñe etsoteneʼ — ñeñt̃paʼc̈hoʼña sapaʼ ama seyc̈heñe. Ñeñt̃oʼmar t̃eʼpaʼ oʼch notas, napaʼ amach nenonaso poʼpoñ ñoñets ñeñt̃ atarr echarr senten.
24 Mas digo-vos, e aos demais em Tiatira, a todos que não têm esta doutrina, e que não têm conhecido as profundezas de Satanás, como eles falam: Eu não colocarei sobre vós nenhum outro fardo.
25 Añña notenes, amach sequec̈hpatsche ñeñt̃ att̃o soct̃apeʼchen cohuen Yomporecop, amaʼt t̃ayot̃eñ ñam̃a esempohuañen allempoch nohuerra.
25 Mas aquilo que vós tendes, retende-o até que eu venha.
26 — ausente —
26 E ao que vencer e guardar as minhas obras até ao fim, a ele eu darei poder sobre as nações;
27 — ausente —
27 e ele as governará com um cetro de ferro; como os vasos do oleiro elas serão quebradas em fragmentos, assim como eu recebi de meu Pai.
28 Ñeñt̃ metanaʼtueʼ allohuen paʼnamen topateñtsoc̈hno elloña ñetpaʼ napanetchaʼ ranto ñeñt̃ atarr ateshamerr.
28 E eu lhe darei a estrela da manhã.
29 Ñeñt̃ eʼm̃ñoteneʼ añ ñoñetspaʼ c̈hapanetepaʼch pueyoc̈hreto ñeñt̃ atet̃ neñotatenanet na Necamquëñot̃, ora allohuen ñeñt̃ pameʼñeñot̃et c̈hocma apc̈haʼyenet allemeñ anetsoʼmar.’ ” Arrpaʼ allohua ñeñt̃ atet̃ ot tiatiroʼmarneshacop.
29 Aquele que tem ouvidos, ouça o que o Espírito diz às igrejas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.