Apocalipse 19
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs VC
1 Allempoña oʼ alla neʼmuerrerr ñeñt̃ eʼmorrtetsa huomenc ento, shonteʼ acheñeneshaʼ eʼñe parrocma rrannartenet, ñeñt̃ñapaʼ atet̃ otenet:
1 Depois disso, ouvi no céu como que um imenso coro que cantava: Aleluia! A nosso Deus a salvação, a glória e o poder,
2 Ñam̃a ñeñt̃ pocteʼ enten Yompor ñeñt̃paʼ eʼñe pocteʼ att̃ecma, ñam̃a allpon ñeñt̃ atet̃ oten ña, ñeñt̃paʼ eʼñe poʼñoc̈h att̃ecma. T̃arroʼmar ñapaʼ oʼ coñchaterran coyaneshaʼ ñeñt̃ atarr ecañoreshat̃tetsa t̃arroʼmar eʼñe ña poʼchñarot̃paʼ atarr aʼsosyatenan acheñeneshaʼ ora allohuen ñeñt̃ yec̈haʼyetsa añe patsro. T̃eʼña Yomporpaʼ oʼ eʼñe tsaʼtatuera ñeñt̃ allpon muetsanatatoñeʼt̃ ñeñt̃ t̃orraʼyestseʼt̃ ñocop.
2 porque os seus juízos são verdadeiros e justos. Ele executou a grande Prostituta que corrompia a terra com a sua prostituição, e pediu-lhe contas do sangue dos seus servos.
3 Poʼpocheñoñapaʼ alla oterreterr:
3 Depois recomeçaram: Aleluia! Sua fumaça sobe pelos séculos dos séculos.
4 Allempoña añ epoch c̈harraʼ ñeñt̃ puechetsa paʼtatssheña ñeñt̃ sherbeneʼ Yompor poʼconaño, ñetñapaʼ concorpaʼrrtenet epuet ñam̃a paʼtats ñeñt̃ berrmaʼt̃tetsa. Allohuenet concorpaʼrrtenet all Yomporesho. Allohuenetpaʼ maʼyocheñet Yompor all anen poʼconaño. Ñetñapaʼ atet̃ oteñet:
4 Então os vinte e quatro Anciãos e os quatro Animais prostraram-se e adoraram a Deus que se assenta no trono, dizendo: Amém! Aleluia!
5 Allempoña all Yompor poʼconañot̃paʼ allot̃ña eʼmorrterrerr poʼpoñ ñoñets, ñeñt̃paʼ atet̃ oten:
5 Do trono saiu uma voz que dizia: Cantai ao nosso Deus, vós todos, seus servos que o temeis, pequenos e grandes.
6 Allempoña napaʼ oʼ alla neʼmuerrerr shonteʼ acheñeneshaʼ rrannartenet, atarr huomenc eʼmorrtena atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ all etsaseʼtena shonteʼ oñ atarrchaʼ huomenc maʼmoreten. Poʼmaʼmoreteññapaʼ c̈ha ottena ñerraʼmrrat̃eʼ c̈ho t̃ecor-rraren. Acheñeneshaʼña ñeñt̃ rrannartetsapaʼ ñetñapaʼ atet̃ otenet:
6 Nisto ouvi como que um imenso coro, sonoro como o ruído de grandes águas e como o ribombar de possantes trovões, que cantava: Aleluia! Eis que reina o Senhor, nosso Deus, o Dominador!
7 T̃eʼñapaʼ yocsherrepaʼch, yocshameʼtam̃perepaʼch, yecohuentaterrñañepaʼch t̃arroʼmar t̃eʼpaʼ oʼ c̈hap allempoch yocshameʼtam̃pesya Cristo ñeñt̃ atmaʼntataret̃ Carrnero. T̃eʼñapaʼ oʼ c̈hap allempoch senaʼta. Ñam̃a ñeñt̃ coyaneshaʼ ñeñt̃chaʼ puet̃apor p̃aʼ, ñañapaʼ oʼ eʼñe aññoʼtaret̃ta.
7 Alegremo-nos, exultemos e demos-lhe glória, porque se aproximam as núpcias do Cordeiro. Sua Esposa está preparada.
8 Ñañapaʼ oʼ apet ñam̃a ñeñt̃chaʼ chorra ñeñt̃ atarr cohuen huallamaʼt̃ atarr coc̈hneshaʼ shetamuets ñeñt̃ otenet lino ñeñt̃ ama asosyatño amaʼt eʼñe mamesha, att̃erach poptameʼtena.
8 Foi-lhe dado revestir-se de linho puríssimo e resplandecente. {Pois o linho são as boas obras dos santos.}
9 Allempoña mellañot̃eñpaʼ alla oterrnerr:
9 Ele me diz, então: Escreve: Felizes os convidados para a ceia das núpcias do Cordeiro. Disse-me ainda: Estas são palavras autênticas de Deus.
10 Nañapaʼ neconcorposa mellañot̃eñ paʼrrp̃o ñeñt̃ neserrpareʼtateneʼ oʼch nemaʼyochyañ, t̃arraña ñapaʼ atet̃ oten:
10 Prostrei-me aos seus pés para adorá-lo, mas ele me diz: Não faças isso! Eu sou um servo, como tu e teus irmãos, possuidores do testemunho de Jesus. Adora a Deus. Porque o espírito profético não é outro que o testemunho de Jesus.
11 Allempoña poʼpocheñopaʼ alla nenterrerr atoraret̃ enet. Allñapaʼ alloʼtsen cahuall ñeñt̃ atarr huallap̃nanen. Ñeñt̃ montenaya cahuallpaʼ añ socheñet, Ñeñt̃ atarr Ayemuetpotetsa ñam̃a ñeñt̃ eʼñe Poʼñoc̈h Yompor Poʼñoñ. T̃arroʼmar ñapaʼ erraʼtsen pocteʼ ent oʼch coñchach, ñeñt̃ña ñocoppaʼ eʼñe pocteʼ. Ñam̃a ñerraʼm ña quellaratahuet ñeñt̃paʼc̈hoʼña eʼñe pocteʼ ñocop.
11 Vi ainda o céu aberto: eis que aparece um cavalo branco. Seu cavaleiro chama-se Fiel e Verdadeiro, e é com justiça que ele julga e guerreia.
12 Paʼclloyot̃ñapaʼ atarr nanac aʼrrechatañ atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ tsoʼ poʼhuorter. Poñoñapaʼ shonteʼ poʼchoyoʼm̃ ñeñt̃ choyoʼm̃tena. Allñapaʼ anaret̃ ñam̃a paʼsoʼcheñ ñeñt̃paʼ eʼñe ñapt̃a eñoteñ.
12 Tem olhos flamejantes. Há em sua cabeça muitos diademas e traz escrito um nome que ninguém conhece, senão ele.
13 Paʼshtampaʼ año eʼc̈homaret̃ errasatso. Ñam̃a añ socheñet Yompor Poʼñoñ.
13 Está vestido com um manto tinto de sangue, e o seu nome é Verbo de Deus.
14 Ñam̃a ñeñt̃ allpon paʼc̃llarañneshar pen all pueʼntaño, ñetñapaʼ cot̃eñet chentaʼ montaʼyesnenet ñamet puecahualloro ñeñt̃ atarr huallap̃narren. Ñetpaʼc̈hoʼña ñeñt̃ paʼshtam penet atarr huallamaʼt̃arer. Ñeñt̃ shetamuetspaʼ atarr cohuen ñeñt̃ otenet lino ñeñt̃ ama sosyatetso amaʼt mamesha.
14 Seguiam-no em cavalos brancos os exércitos celestes, vestidos de linho fino e de uma brancura imaculada.
15 Ñeñt̃ anenahuet, eʼñe puenamot̃ all orrtena cochell ñeñt̃ atarr etsotañtataret̃. Ñeñt̃ cochellpaʼ añecop sherben alloch ameʼñatuerrana ora allpon paʼnamen acheñeneshaʼ arr patsro. Allochñapaʼ poʼyoroc̈henñot̃paʼ oʼch am̃chaʼtaret̃terranet atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ ñapaʼ aʼsreperet̃ oʼch am̃chaʼnoc̈htanaʼterranet. Ñam̃a ñach coñchaterrahuet. Oʼch netmaʼntacha atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ ñach at̃mamaʼteʼ uva eshecchaʼ c̈haʼnom poʼñer. Ñeñt̃ atet̃ at̃mamaʼteñet uvapaʼ añ tomaʼntena att̃o Yompor ñeñt̃ atarr ahuamencat̃ eʼñe ña poʼyoroc̈henñot̃paʼ atarrchaʼ coñchaterran acheñeneshaʼ ñeñt̃ at̃pareʼtetsa.
15 De sua boca sai uma espada afiada, para com ela ferir as nações pagãs, porque ele deve governá-las com cetro de ferro e pisar o lagar do vinho da ardente ira do Deus Dominador.
16 Ñam̃a paʼshtamo eʼñe paʼt̃apacoptaro allñapaʼ all aquellcaret̃ ñoñets ñeñt̃chaʼ atet̃ enteñet Cristo, ñeñt̃paʼ atet̃ oten ñoñets: “Allohuen ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃ec̈hno añmapaʼ ñeñt̃ña eʼñe Paʼm̃chaʼtaret̃er p̃ohueñet allohuenet. Ñam̃a allohuen ñeñt̃ ayochreshat̃ec̈hno añmapaʼ ñeñt̃ña eʼñe Paʼyochreshat̃er p̃ohuenet allohuenet.”
16 Ele traz escrito no manto e na coxa: Rei dos reis e Senhor dos senhores!
17 Allempoña napaʼ oʼ alla nenterrerr mellañot̃eñ ñeñt̃ t̃ets all ñeñt̃ yec̈hoyoʼtam̃peneʼ. Ñañapaʼ atarr huomenc eñen, c̈horeʼtenan allohuen tseʼmac̈hno ñeñt̃ anomc̈haʼtyetsa eno. Ñeñt̃ñapaʼ atet̃ otenanet:
17 Vi, então, um anjo de pé sobre o sol, a chamar em alta voz a todas as aves que voam pelo meio dos céus: Vinde, reuni-vos para a grande ceia de Deus,
18 Att̃och serroñ poʼchtsoc̈hno shonteʼ acheñeneshaʼ ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃etyetsa, ñam̃a shonteʼ ñeñt̃ capitanatyets, ñam̃a shonteʼ ñeñt̃ atarr ahuamencat̃ entyenet. Serroñ ñam̃a shonteʼ cahuallec̈hno poʼchets ñam̃a añ poʼchets ñeñt̃ montenaya. Amaʼt shonteʼ paʼnamen acheñeneshaʼ oʼch serroñ poʼchets amaʼt ñeñt̃ acheñer ñeñt̃ atarr sherbets ñam̃a amaʼt ñeñt̃ ama sherbetso, amaʼt ñeñt̃ eʼñe cohuenoʼtsen acheñ, amaʼt ñam̃a ñeñt̃ ataruasataret̃ eʼñe att̃a — oʼch eʼñe serruanet poʼchets allohuenet.
18 para comerdes carnes de reis, carnes de generais e carnes de poderosos; carnes de cavalos e cavaleiros; carnes de homens, livres e escravos, pequenos e grandes.
19 Allempoña napaʼ oʼ alla nenterrerr maʼyarrmaʼt̃ epuet ñam̃a allohuen am̃chaʼtaret̃ec̈hno ora errap̃aren ñeñt̃ añe patsroʼtsen epuet ñam̃a allohuen ñeñt̃ paʼc̃llarañneshar pen. Ñetpaʼ añecop apc̈henet allochñapaʼ oʼch quellareñet ñeñt̃ montenaya puecahuallor ñeñt̃ atarr huallap̃nanen ñam̃a epuet ora allpon ñeñt̃ paʼc̃llarañneshar pen ña.
19 Eu vi a Fera e os reis da terra com os seus exércitos reunidos para fazer guerra ao Cavaleiro e ao seu exército.
20 Allempoña quellarannaʼtet maʼyarrmaʼt̃ñapaʼ c̈ha rremuet epuet ñam̃a ñeñt̃ aʼm̃teneʼ eʼñe ña poʼñoñ t̃arraña ñeñt̃paʼ ashcaña. Añ ñeñt̃ ashcañerpaʼ eʼñe maʼyarrmaʼt̃ poʼhuamencot̃ gatenan acheñeneshaʼ ñeñt̃ ama puentareto. Ñeñt̃paʼ alloña shequënan acheñeneshaʼ att̃och ameʼñeñet. Ñeñt̃ña acheñeneshaʼpaʼ oʼ eʼñe yatoʼmatuanet maʼyarrmaʼt̃ pueyotsaparo. Ñetñapaʼ aña maʼyochenet ayec̈hcataret̃ ñeñt̃ tomaʼntatenet maʼyarrmaʼt̃. Allempoña rremuet maʼyarrmaʼt̃ epuet ñam̃a ñeñt̃ aʼm̃teneʼ poʼñoñ allempoñapaʼ ahuaporeʼtaret̃tet epsheñoʼmaret eʼñe bet̃areret all parraren tsoʼ errap̃aren. Ñeñt̃ tsoʼpaʼ atarr shemasher huorten.
20 Mas a Fera foi presa, e com ela o falso profeta, que realizara prodígios sob o seu controle, com os quais seduzira aqueles que tinham recebido o sinal da Fera e se tinham prostrado diante de sua imagem. Ambos foram lançados vivos no lago de fogo sulfuroso.
21 Poʼpotantañec̈hnoña ñeñt̃ epuet quellarañ maʼyarrmaʼt̃ ñetpaʼc̈hoʼña oʼ eʼñe amtsanataret̃etuet. Año amtsanataret̃tet cochllo ñeñt̃ puenamoʼtsen ñeñt̃ montenaya puecahuallor ñeñt̃ atarr huallap̃nanen. Allempoña ñeñt̃ allohuen tseʼmac̈hno epayeʼ ochareʼch poʼchets allempo rret añ poʼchets ñeñt̃ oʼ eʼñe amtsanataret̃etua.
21 Os demais foram mortos pelo Cavaleiro, com a espada que lhe saía da boca. E todas as aves fartaram-se da suas carnes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.