Apocalipse 19

Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Allempoña oʼ alla neʼmuerrerr ñeñt̃ eʼmorrtetsa huomenc ento, shonteʼ acheñeneshaʼ eʼñe parrocma rrannartenet, ñeñt̃ñapaʼ atet̃ otenet:
1 Depois destas coisas, ouvi no céu o que parecia ser a voz forte de uma grande multidão, dizendo: “Aleluia! A salvação, a glória e o poder são do nosso Deus,
2 Ñam̃a ñeñt̃ pocteʼ enten Yompor ñeñt̃paʼ eʼñe pocteʼ att̃ecma, ñam̃a allpon ñeñt̃ atet̃ oten ña, ñeñt̃paʼ eʼñe poʼñoc̈h att̃ecma. T̃arroʼmar ñapaʼ oʼ coñchaterran coyaneshaʼ ñeñt̃ atarr ecañoreshat̃tetsa t̃arroʼmar eʼñe ña poʼchñarot̃paʼ atarr aʼsosyatenan acheñeneshaʼ ora allohuen ñeñt̃ yec̈haʼyetsa añe patsro. T̃eʼña Yomporpaʼ oʼ eʼñe tsaʼtatuera ñeñt̃ allpon muetsanatatoñeʼt̃ ñeñt̃ t̃orraʼyestseʼt̃ ñocop.
2 porque verdadeiros e justos são os seus juízos, pois julgou a grande prostituta que corrompia a terra com a sua prostituição e das mãos dela vingou o sangue dos seus servos.”
3 Poʼpocheñoñapaʼ alla oterreterr:
3 E disseram pela segunda vez: “Aleluia! E a sua fumaça sobe para todo o sempre.”
4 Allempoña añ epoch c̈harraʼ ñeñt̃ puechetsa paʼtatssheña ñeñt̃ sherbeneʼ Yompor poʼconaño, ñetñapaʼ concorpaʼrrtenet epuet ñam̃a paʼtats ñeñt̃ berrmaʼt̃tetsa. Allohuenet concorpaʼrrtenet all Yomporesho. Allohuenetpaʼ maʼyocheñet Yompor all anen poʼconaño. Ñetñapaʼ atet̃ oteñet:
4 Os vinte e quatro anciãos e os quatro seres viventes se prostraram e adoraram a Deus, que está sentado no trono, dizendo: “Amém! Aleluia!”
5 Allempoña all Yompor poʼconañot̃paʼ allot̃ña eʼmorrterrerr poʼpoñ ñoñets, ñeñt̃paʼ atet̃ oten:
5 E do trono saiu uma voz, que dizia: “Louvem o nosso Deus, todos vocês, os seus servos, todos os que o temem, os pequenos e os grandes.”
6 Allempoña napaʼ oʼ alla neʼmuerrerr shonteʼ acheñeneshaʼ rrannartenet, atarr huomenc eʼmorrtena atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ all etsaseʼtena shonteʼ oñ atarrchaʼ huomenc maʼmoreten. Poʼmaʼmoreteññapaʼ c̈ha ottena ñerraʼmrrat̃eʼ c̈ho t̃ecor-rraren. Acheñeneshaʼña ñeñt̃ rrannartetsapaʼ ñetñapaʼ atet̃ otenet:
6 Então ouvi o que parecia ser a voz de uma grande multidão, uma voz como de muitas águas e como de fortes trovões, dizendo: “Aleluia! Pois reina o Senhor, nosso Deus, o Todo-Poderoso.
7 T̃eʼñapaʼ yocsherrepaʼch, yocshameʼtam̃perepaʼch, yecohuentaterrñañepaʼch t̃arroʼmar t̃eʼpaʼ oʼ c̈hap allempoch yocshameʼtam̃pesya Cristo ñeñt̃ atmaʼntataret̃ Carrnero. T̃eʼñapaʼ oʼ c̈hap allempoch senaʼta. Ñam̃a ñeñt̃ coyaneshaʼ ñeñt̃chaʼ puet̃apor p̃aʼ, ñañapaʼ oʼ eʼñe aññoʼtaret̃ta.
7 Alegremo-nos, exultemos e demos-lhe a glória, porque chegou a hora das bodas do Cordeiro, e a noiva dele já se preparou.
8 Ñañapaʼ oʼ apet ñam̃a ñeñt̃chaʼ chorra ñeñt̃ atarr cohuen huallamaʼt̃ atarr coc̈hneshaʼ shetamuets ñeñt̃ otenet lino ñeñt̃ ama asosyatño amaʼt eʼñe mamesha, att̃erach poptameʼtena.
8 A ela foi permitido vestir-se de linho finíssimo, resplandecente e puro.” Porque o linho finíssimo são os atos de justiça dos santos.
9 Allempoña mellañot̃eñpaʼ alla oterrnerr:
9 Então o anjo me disse: — Escreva: “Bem-aventurados aqueles que são chamados à ceia das bodas do Cordeiro.” E acrescentou: — São estas as verdadeiras palavras de Deus.
10 Nañapaʼ neconcorposa mellañot̃eñ paʼrrp̃o ñeñt̃ neserrpareʼtateneʼ oʼch nemaʼyochyañ, t̃arraña ñapaʼ atet̃ oten:
10 Prostrei-me diante dos seus pés para adorá-lo. O anjo, porém, me disse: — Não faça isso! Sou um servo de Deus, assim como são você e os seus irmãos que guardam o testemunho de Jesus. Adore a Deus! Pois o testemunho de Jesus é o espírito da profecia.
11 Allempoña poʼpocheñopaʼ alla nenterrerr atoraret̃ enet. Allñapaʼ alloʼtsen cahuall ñeñt̃ atarr huallap̃nanen. Ñeñt̃ montenaya cahuallpaʼ añ socheñet, Ñeñt̃ atarr Ayemuetpotetsa ñam̃a ñeñt̃ eʼñe Poʼñoc̈h Yompor Poʼñoñ. T̃arroʼmar ñapaʼ erraʼtsen pocteʼ ent oʼch coñchach, ñeñt̃ña ñocoppaʼ eʼñe pocteʼ. Ñam̃a ñerraʼm ña quellaratahuet ñeñt̃paʼc̈hoʼña eʼñe pocteʼ ñocop.
11 Vi o céu aberto, e eis um cavalo branco. O seu cavaleiro se chama Fiel e Verdadeiro e julga e combate com justiça.
12 Paʼclloyot̃ñapaʼ atarr nanac aʼrrechatañ atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ tsoʼ poʼhuorter. Poñoñapaʼ shonteʼ poʼchoyoʼm̃ ñeñt̃ choyoʼm̃tena. Allñapaʼ anaret̃ ñam̃a paʼsoʼcheñ ñeñt̃paʼ eʼñe ñapt̃a eñoteñ.
12 Os seus olhos são como chama de fogo; na cabeça dele há muitos diademas; tem um nome escrito que ninguém conhece, a não ser ele mesmo.
13 Paʼshtampaʼ año eʼc̈homaret̃ errasatso. Ñam̃a añ socheñet Yompor Poʼñoñ.
13 Está vestido com um manto encharcado de sangue, e o seu nome é “Verbo de Deus”.
14 Ñam̃a ñeñt̃ allpon paʼc̃llarañneshar pen all pueʼntaño, ñetñapaʼ cot̃eñet chentaʼ montaʼyesnenet ñamet puecahualloro ñeñt̃ atarr huallap̃narren. Ñetpaʼc̈hoʼña ñeñt̃ paʼshtam penet atarr huallamaʼt̃arer. Ñeñt̃ shetamuetspaʼ atarr cohuen ñeñt̃ otenet lino ñeñt̃ ama sosyatetso amaʼt mamesha.
14 Os exércitos do céu o seguiam, montados em cavalos brancos e vestidos de linho finíssimo, branco e puro.
15 Ñeñt̃ anenahuet, eʼñe puenamot̃ all orrtena cochell ñeñt̃ atarr etsotañtataret̃. Ñeñt̃ cochellpaʼ añecop sherben alloch ameʼñatuerrana ora allpon paʼnamen acheñeneshaʼ arr patsro. Allochñapaʼ poʼyoroc̈henñot̃paʼ oʼch am̃chaʼtaret̃terranet atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ ñapaʼ aʼsreperet̃ oʼch am̃chaʼnoc̈htanaʼterranet. Ñam̃a ñach coñchaterrahuet. Oʼch netmaʼntacha atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ ñach at̃mamaʼteʼ uva eshecchaʼ c̈haʼnom poʼñer. Ñeñt̃ atet̃ at̃mamaʼteñet uvapaʼ añ tomaʼntena att̃o Yompor ñeñt̃ atarr ahuamencat̃ eʼñe ña poʼyoroc̈henñot̃paʼ atarrchaʼ coñchaterran acheñeneshaʼ ñeñt̃ at̃pareʼtetsa.
15 Da sua boca sai uma espada afiada, para com ela ferir as nações. Ele mesmo as regerá com cetro de ferro e ele mesmo é o que pisa o lagar do vinho do furor da ira do Deus Todo-Poderoso.
16 Ñam̃a paʼshtamo eʼñe paʼt̃apacoptaro allñapaʼ all aquellcaret̃ ñoñets ñeñt̃chaʼ atet̃ enteñet Cristo, ñeñt̃paʼ atet̃ oten ñoñets: “Allohuen ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃ec̈hno añmapaʼ ñeñt̃ña eʼñe Paʼm̃chaʼtaret̃er p̃ohueñet allohuenet. Ñam̃a allohuen ñeñt̃ ayochreshat̃ec̈hno añmapaʼ ñeñt̃ña eʼñe Paʼyochreshat̃er p̃ohuenet allohuenet.”
16 No seu manto e na sua coxa está escrito um nome: “ Rei dos reis e Senhor dos senhores ”.
17 Allempoña napaʼ oʼ alla nenterrerr mellañot̃eñ ñeñt̃ t̃ets all ñeñt̃ yec̈hoyoʼtam̃peneʼ. Ñañapaʼ atarr huomenc eñen, c̈horeʼtenan allohuen tseʼmac̈hno ñeñt̃ anomc̈haʼtyetsa eno. Ñeñt̃ñapaʼ atet̃ otenanet:
17 Então vi um anjo posto em pé no sol. Ele gritou com voz forte, dizendo a todas as aves que voam pelo meio do céu: — Venham, reúnam-se para a grande ceia de Deus,
18 Att̃och serroñ poʼchtsoc̈hno shonteʼ acheñeneshaʼ ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃etyetsa, ñam̃a shonteʼ ñeñt̃ capitanatyets, ñam̃a shonteʼ ñeñt̃ atarr ahuamencat̃ entyenet. Serroñ ñam̃a shonteʼ cahuallec̈hno poʼchets ñam̃a añ poʼchets ñeñt̃ montenaya. Amaʼt shonteʼ paʼnamen acheñeneshaʼ oʼch serroñ poʼchets amaʼt ñeñt̃ acheñer ñeñt̃ atarr sherbets ñam̃a amaʼt ñeñt̃ ama sherbetso, amaʼt ñeñt̃ eʼñe cohuenoʼtsen acheñ, amaʼt ñam̃a ñeñt̃ ataruasataret̃ eʼñe att̃a — oʼch eʼñe serruanet poʼchets allohuenet.
18 para comer carne de reis, carne de comandantes, carne de poderosos, carne de cavalos e seus cavaleiros, carne de todos, quer livres, quer escravos, tanto pequenos como grandes.
19 Allempoña napaʼ oʼ alla nenterrerr maʼyarrmaʼt̃ epuet ñam̃a allohuen am̃chaʼtaret̃ec̈hno ora errap̃aren ñeñt̃ añe patsroʼtsen epuet ñam̃a allohuen ñeñt̃ paʼc̃llarañneshar pen. Ñetpaʼ añecop apc̈henet allochñapaʼ oʼch quellareñet ñeñt̃ montenaya puecahuallor ñeñt̃ atarr huallap̃nanen ñam̃a epuet ora allpon ñeñt̃ paʼc̃llarañneshar pen ña.
19 E vi a besta e os reis da terra, com os seus exércitos, reunidos para fazer guerra contra aquele que estava montado no cavalo e contra o seu exército.
20 Allempoña quellarannaʼtet maʼyarrmaʼt̃ñapaʼ c̈ha rremuet epuet ñam̃a ñeñt̃ aʼm̃teneʼ eʼñe ña poʼñoñ t̃arraña ñeñt̃paʼ ashcaña. Añ ñeñt̃ ashcañerpaʼ eʼñe maʼyarrmaʼt̃ poʼhuamencot̃ gatenan acheñeneshaʼ ñeñt̃ ama puentareto. Ñeñt̃paʼ alloña shequënan acheñeneshaʼ att̃och ameʼñeñet. Ñeñt̃ña acheñeneshaʼpaʼ oʼ eʼñe yatoʼmatuanet maʼyarrmaʼt̃ pueyotsaparo. Ñetñapaʼ aña maʼyochenet ayec̈hcataret̃ ñeñt̃ tomaʼntatenet maʼyarrmaʼt̃. Allempoña rremuet maʼyarrmaʼt̃ epuet ñam̃a ñeñt̃ aʼm̃teneʼ poʼñoñ allempoñapaʼ ahuaporeʼtaret̃tet epsheñoʼmaret eʼñe bet̃areret all parraren tsoʼ errap̃aren. Ñeñt̃ tsoʼpaʼ atarr shemasher huorten.
20 Mas a besta foi presa, e com ela foi preso o falso profeta que, com os sinais feitos diante da besta, seduziu aqueles que receberam a marca da besta e eram os adoradores da sua imagem. Os dois foram lançados vivos dentro do lago de fogo que queima com enxofre.
21 Poʼpotantañec̈hnoña ñeñt̃ epuet quellarañ maʼyarrmaʼt̃ ñetpaʼc̈hoʼña oʼ eʼñe amtsanataret̃etuet. Año amtsanataret̃tet cochllo ñeñt̃ puenamoʼtsen ñeñt̃ montenaya puecahuallor ñeñt̃ atarr huallap̃nanen. Allempoña ñeñt̃ allohuen tseʼmac̈hno epayeʼ ochareʼch poʼchets allempo rret añ poʼchets ñeñt̃ oʼ eʼñe amtsanataret̃etua.
21 Os outros foram mortos com a espada que saía da boca daquele que estava montado no cavalo. E todas as aves se fartaram das suas carnes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.