Apocalipse 16

Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Allempoña napaʼ alla neʼmuerrerr ñoñets ñeñt̃ eʼmorrtetsa huomenc Yompor paʼpacllo. Ñeñt̃ña ñoñetspaʼ atet̃ otenan mellañot̃eñneshaʼ ñeñt̃ canc̈herrsheña, atet̃ otenanet:
1 Então ouvi uma poderosa voz que vinha do templo dizer aos sete anjos: “Vão e derramem sobre a terra as sete taças da fúria de Deus”.
2 Allempoña puesheñarr ñanom mellañot̃eñpaʼ oʼc̈hoʼ ahuoʼ. Allñapaʼ yoʼposan ñeñt̃ poʼpajot̃olloʼtsen patso. Allempo c̈hap patsopaʼ ñeñt̃ñapaʼ orrtatan puetsarñats ñeñt̃ ama amapoc̈hatatañe ñeñt̃paʼ ama eñalle paʼpar alloch partet att̃och metuerranet. Ñeñt̃paʼ aña aʼptsarsat ñeñt̃ ayatoʼmaʼtaret̃etyetsa maʼyarrmaʼt̃ pueyotsaparo ñam̃a ñeñt̃ maʼyochenaya ayec̈hcataret̃ ñeñt̃ tomaʼntatenet maʼyarrmaʼt̃.
2 O primeiro anjo saiu do templo e derramou sua taça sobre a terra, e se abriram feridas horríveis e malignas naqueles que tinham a marca da besta e adoravam sua estátua.
3 Allempoña poʼpsheñeñ ñeñt̃ puepañ mellañot̃eñpaʼ oʼc̈hoʼ ahuerrerr oʼch yoʼpuenanaʼ oño ñeñt̃ poʼpajot̃olloʼtsen. Allempo yoʼpos oño all atarr saʼpo, oññapaʼ c̈ha errassastach, eʼñe atet̃ orrta ñerraʼmrrat̃eʼ arromñat̃ poʼrras. Ñeñt̃ñapaʼ eʼñe aʼcllatuosan allohuen ñeñt̃ allpon yec̈hetsa all oñoʼmar.
3 O segundo anjo derramou sua taça sobre o mar, que se transformou em sangue como de um cadáver, e morreram todas as criaturas do mar.
4 Allempoña ñeñt̃ puemaʼpañ mellañot̃eñpaʼ oʼ ahuerrerr ñam̃a oʼch yoʼpuenanaʼ ontapo ñeñt̃ poʼpajot̃olloʼtsen ñam̃a allot̃ potayen oñ. Ñeñt̃ña allempo ayoʼparet̃ta oño c̈ha aʼpnasatosan oñ errasats.
4 O terceiro anjo derramou sua taça sobre os rios e as fontes, que se transformaram em sangue.
5 Allempoña napaʼ neʼmuen ñeñt̃ atet̃ otenan mellañot̃eñ Yompor. Ñehua, ñeñt̃ña mellañot̃eñpaʼ atarr ahuamencat̃ att̃och pomnaren penan ora allohuen oñec̈hno. Ñeñt̃ña mellañot̃eñpaʼ atet̃ otenan Yompor:
5 E ouvi o anjo que tinha autoridade sobre a água dizer: “Tu és justo, ó Santo, que és e que eras, pois enviaste estes julgamentos.
6 T̃arroʼmar acheñeneshaʼ ñeñt̃ peʼmoñeʼteneʼpaʼ c̈hocma muetsanatennapet ñeñt̃ peyochreshaʼ pepen ñam̃a ñeñt̃ aʼm̃taʼyeneʼ peñoñ, c̈hocma shatyeññañet poʼrras. T̃eʼña p̃apaʼ oʼ p̃onerranet errasats. Ñeñt̃paʼ eʼñe pocteʼ t̃arroʼmar ñetpaʼ añ oʼ p̃ohuet ñeñt̃ ama pocteyeʼ penteno p̃a.
6 Porque eles derramaram o sangue de teu povo santo e de teus profetas, tu lhes deste sangue para beber; é sua justa retribuição”.
7 Allempoña eʼmorrterrerr ñoñets arr eʼmorrta altarot̃, ñeñt̃ñapaʼ atet̃ oten:
7 E ouvi uma voz que vinha do altar dizer: “Sim, Senhor Deus, o Todo-poderoso, teus julgamentos são verdadeiros e justos”.
8 Allempoña poʼpsheñeñ mellañot̃eñ ñeñt̃ puepaʼtatseñ oʼ yoʼpuerranerr ñeñt̃ poʼpajot̃olloʼtsen. Eʼñe arr yoʼpueʼ alloʼtsen ñeñt̃ yec̈hoyoʼtam̃peneʼ. Ñeñt̃chaʼ ahuamencat̃ peʼ atsneʼ att̃och chemuerran acheñeneshaʼ atet̃ ñerraʼm tsoʼ.
8 O quarto anjo derramou sua taça sobre o sol, que com seu fogo fez queimar as pessoas.
9 Acheñeneshaʼ amaʼt atarr et̃omuenanetañña atsneʼpaʼ t̃arraña ama es quec̈hpuenayeña ñeñt̃ atet̃ correnet sosyaʼtsañec̈hno. Ama eseshayeʼ cot̃apeʼcherraye cohuen Yomporecop att̃och cohuentateññañet Yompor. Elloña ñetñapaʼ atarr nanac achm̃areʼteññañet Yompor paʼsoʼcheñ amaʼt ñeñt̃ atarr ahuamencat̃tetsa att̃o c̈hapatanet ñeñt̃chaʼ mueroc̈htaterrahuet.
9 Todos foram queimados pelo intenso calor e blasfemaram contra o nome de Deus, que tinha controle sobre essas pragas. E não se arrependeram nem deram glória a Deus.
10 Allempoña poʼpsheñeñ mellañot̃eñ ñeñt̃ paʼmnareñ, ñapaʼc̈hoʼña oʼ yoʼpuerranerr ñeñt̃ poʼpajot̃olloʼtsen. Eʼñe arr yoʼpueʼ maʼyarrmaʼt̃ poʼconaño all am̃chaʼtaret̃tena. Ñeñt̃ña all am̃chaʼtaret̃tenapaʼ c̈ha aʼchecmetue. Acheñeneshaʼña allpaʼ epayeʼ mueroc̈htatanet paʼnamen atserrpeñets. Ñeñt̃ atserrpeñetspaʼ c̈ha muellatstameʼtatyesanet, ac̈hañeñeʼchatyesanet atserr.
10 O quinto anjo derramou sua taça sobre o trono da besta, e seu reino foi lançado na escuridão. Angustiados, seus súditos rangiam os dentes
11 T̃arraña ñetpaʼ amaʼt atet̃ oʼ ap̃aret̃tetañpaʼ ama quec̈hpuenetoña ñeñt̃ atet̃ p̃atseʼtyenet sosyaʼtsañec̈hno. Elloña ñetpaʼ alloʼna achm̃areʼtneñet Yompor ñeñt̃ entoʼtsen ñeñt̃ att̃o atserrpenanet puetsarñats.
11 e, por causa de suas dores e feridas, blasfemavam contra o Deus do céu. E não se arrependeram de seus atos perversos.
12 Allempoña ñeñt̃ poʼpechapueñ mellañot̃eñ, ñapaʼc̈hoʼña oʼ yoʼpuerranerr ñeñt̃ poʼpajot̃olloʼtsen. Arr yoʼpueʼ poʼñeso ñeñt̃ añecmuen atarres ñeñt̃ poʼñes añ paʼsoʼcheñ Eufrates. Yoʼposeʼpaʼ c̈ha emasaʼhuosanña poʼñes amaʼt atarr añecmuen. Ñeñt̃ña allot̃ masohuapaʼ ñeñt̃a t̃oñeterrets ñeñt̃a paʼt̃ep̃ perret allchaʼ oñem am̃chaʼtaret̃ec̈hno ñeñt̃chaʼ huac̈haʼttsa allot̃ huena atsneʼ.
12 O sexto anjo derramou sua taça sobre o grande rio Eufrates, e ele secou, abrindo caminho para os reis que vêm do Oriente.
13 Allempoña napaʼ nenterrerr añyañ epuet maʼyarrmaʼt̃ epuet ñam̃a ñeñt̃ aʼm̃teneʼ maʼyarrmaʼt̃ poʼñoñ añe patsro t̃arraña ñeñt̃paʼ ashcaña. Ñetña eʼñe puenamot̃etpaʼ c̈haʼnmatyeset puesheñaʼtets oneñet̃ ñeñt̃ ama mapoc̈ho. Ñeñt̃ oneñet̃paʼ maʼpsheña. Ñetñapaʼ eʼñe atet̃ orretyenet ñerraʼmrrat̃eʼ rrehuancrro.
13 Então vi saltarem da boca do dragão, da boca da besta e da boca do falso profeta três espíritos impuros semelhantes a sapos.
14 — ausente —
14 São espíritos demoníacos que realizam sinais e vão aos governantes da terra a fim de reuni-los para a batalha contra o Senhor, no grande dia de Deus, o Todo-poderoso.
15 — ausente —
15 “Eu virei inesperadamente, como ladrão! Feliz é aquele que me espera alerta e mantém puras suas vestes, para que não precise andar nu e envergonhado.”
16 — ausente —
16 E os espíritos reuniram todos os governantes e seus exércitos no lugar que, em hebraico, se chama Armagedom .
17 Allempoña poʼpsheñeñ mellañot̃eñ ñeñt̃ pocanc̈hrroñ, ñapaʼc̈hoʼña oʼ yoʼpuerranerr ñeñt̃ poʼpajot̃olloʼtsen. Eʼñe arr yoʼpueʼ m̃orresho. Allempocma eʼmorrta ñoñets ñeñt̃ huetsa Yompor poʼconañot̃ ñeñt̃ paʼpaclloʼtsen all pueʼntaño. Ñeñt̃ña ñoñetspaʼ atarr huomenc eʼmorrtena, ñeñt̃paʼ atet̃ oten:
17 O sétimo anjo derramou sua taça no ar, e do trono do templo veio um forte grito: “Está terminado!”.
18 Allempoñapaʼ meramerta oʼ tatsllares, eʼmorrta ñam̃a ñeñt̃ maʼmoretets, atarr huomenc eʼmorrtena. Puetalleʼcha ñam̃a pats nanac huomenc ñeñt̃ amaʼt ahuat̃apaʼ ama atet̃ puep̃aro allempot̃eñ eʼñe paʼmot̃rot̃eñ eñalleta acheñeneshaʼ arr patsro.
18 Então houve relâmpagos, estrondos e trovões, e um forte terremoto, o mais violento desde a criação da humanidade.
19 Añ ñeñt̃ atarr anets ñeñt̃ atmaʼntataret̃ anets Babiloniapaʼ ñeñt̃ña anetserpaʼ oʼ rraraʼpes maʼpshem̃ta. Amaʼt ora allpon paʼnamen anetsoc̈hno añe patsro all shontaʼyena paʼnamen acheñeneshaʼ, ñetpaʼc̈hoʼña eʼñe ñegatam̃pesuahuet. Yomporpaʼ añchaʼ yerpaterranet ñeñt̃ allohuen allpon p̃atseʼtyenet ñeñt̃ atarr sosyaʼtsañ all atarr anetso ñeñt̃ atmaʼntataret̃ Babilonia. Ñeñt̃ allpon allohuen alloʼtsaʼyenet eʼñe coñchatuerranet Yompor, oʼ eʼñe tsaʼtatuerranet poʼyoroc̈henño.
19 A grande cidade, Babilônia, se dividiu em três partes, e as cidades de muitas nações tombaram. Deus se lembrou de todos os pecados da Babilônia e a fez beber do cálice cheio do vinho de sua furiosa ira.
20 Allempoña amaʼt ñeñt̃ rroc̈hpeʼchañec̈hno ñam̃a aspent̃ec̈hno oʼ eʼñe chencaʼhuerra.
20 Todas as ilhas desapareceram, e todos os montes foram arrasados.
21 Shoraʼnom ñam̃a entot̃ hueʼ ñeñt̃ atarr añecmuesheñ ateshamerr. Pat̃eʼtetspaʼ eñerrtena cuarenta kilo. Ñeñt̃ña eʼñe aʼtpetseʼtuoseʼ allohuen acheñeneshaʼ. Allempoña ñetpaʼ atarr achm̃areʼteñet Yompor t̃arroʼmar oʼ coñchaterranet atarr huomenc.
21 Houve uma forte tempestade de granizo, com pedras que pesavam até 35 quilos caindo do céu sobre as pessoas. E elas blasfemaram contra Deus por causa da terrível praga de granizo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.