Apocalipse 16
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs BKJ
1 Allempoña napaʼ alla neʼmuerrerr ñoñets ñeñt̃ eʼmorrtetsa huomenc Yompor paʼpacllo. Ñeñt̃ña ñoñetspaʼ atet̃ otenan mellañot̃eñneshaʼ ñeñt̃ canc̈herrsheña, atet̃ otenanet:
1 E eu ouvi uma grande voz sair do templo, dizendo aos sete anjos: Ide pelos vossos caminhos, e derramai as taças da ira de Deus sobre a terra.
2 Allempoña puesheñarr ñanom mellañot̃eñpaʼ oʼc̈hoʼ ahuoʼ. Allñapaʼ yoʼposan ñeñt̃ poʼpajot̃olloʼtsen patso. Allempo c̈hap patsopaʼ ñeñt̃ñapaʼ orrtatan puetsarñats ñeñt̃ ama amapoc̈hatatañe ñeñt̃paʼ ama eñalle paʼpar alloch partet att̃och metuerranet. Ñeñt̃paʼ aña aʼptsarsat ñeñt̃ ayatoʼmaʼtaret̃etyetsa maʼyarrmaʼt̃ pueyotsaparo ñam̃a ñeñt̃ maʼyochenaya ayec̈hcataret̃ ñeñt̃ tomaʼntatenet maʼyarrmaʼt̃.
2 E foi o primeiro, e derramou a sua taça sobre a terra, e recaiu uma fétida e dolorosa ferida sobre os homens que tinham a marca da besta e sobre aqueles que adoravam a sua imagem.
3 Allempoña poʼpsheñeñ ñeñt̃ puepañ mellañot̃eñpaʼ oʼc̈hoʼ ahuerrerr oʼch yoʼpuenanaʼ oño ñeñt̃ poʼpajot̃olloʼtsen. Allempo yoʼpos oño all atarr saʼpo, oññapaʼ c̈ha errassastach, eʼñe atet̃ orrta ñerraʼmrrat̃eʼ arromñat̃ poʼrras. Ñeñt̃ñapaʼ eʼñe aʼcllatuosan allohuen ñeñt̃ allpon yec̈hetsa all oñoʼmar.
3 E o segundo anjo derramou a sua taça sobre o mar; e este se tornou em sangue como o de um homem morto; e toda a alma vivente morreu no mar.
4 Allempoña ñeñt̃ puemaʼpañ mellañot̃eñpaʼ oʼ ahuerrerr ñam̃a oʼch yoʼpuenanaʼ ontapo ñeñt̃ poʼpajot̃olloʼtsen ñam̃a allot̃ potayen oñ. Ñeñt̃ña allempo ayoʼparet̃ta oño c̈ha aʼpnasatosan oñ errasats.
4 E o terceiro anjo derramou a sua taça sobre os rios e nas fontes das águas, e eles se tornaram em sangue.
5 Allempoña napaʼ neʼmuen ñeñt̃ atet̃ otenan mellañot̃eñ Yompor. Ñehua, ñeñt̃ña mellañot̃eñpaʼ atarr ahuamencat̃ att̃och pomnaren penan ora allohuen oñec̈hno. Ñeñt̃ña mellañot̃eñpaʼ atet̃ otenan Yompor:
5 E eu ouvi o anjo das águas dizer: Tu és justo, ó Senhor, que és, e que eras, e serás, porque tu julgaste assim.
6 T̃arroʼmar acheñeneshaʼ ñeñt̃ peʼmoñeʼteneʼpaʼ c̈hocma muetsanatennapet ñeñt̃ peyochreshaʼ pepen ñam̃a ñeñt̃ aʼm̃taʼyeneʼ peñoñ, c̈hocma shatyeññañet poʼrras. T̃eʼña p̃apaʼ oʼ p̃onerranet errasats. Ñeñt̃paʼ eʼñe pocteʼ t̃arroʼmar ñetpaʼ añ oʼ p̃ohuet ñeñt̃ ama pocteyeʼ penteno p̃a.
6 Porque eles derramaram o sangue de santos e profetas, e tu lhes deste sangue para beber; porque eles são dignos.
7 Allempoña eʼmorrterrerr ñoñets arr eʼmorrta altarot̃, ñeñt̃ñapaʼ atet̃ oten:
7 E ouvi outro vindo do altar dizer: Ainda assim, Senhor Deus Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.
8 Allempoña poʼpsheñeñ mellañot̃eñ ñeñt̃ puepaʼtatseñ oʼ yoʼpuerranerr ñeñt̃ poʼpajot̃olloʼtsen. Eʼñe arr yoʼpueʼ alloʼtsen ñeñt̃ yec̈hoyoʼtam̃peneʼ. Ñeñt̃chaʼ ahuamencat̃ peʼ atsneʼ att̃och chemuerran acheñeneshaʼ atet̃ ñerraʼm tsoʼ.
8 E o quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe dado poder para queimar os homens com fogo.
9 Acheñeneshaʼ amaʼt atarr et̃omuenanetañña atsneʼpaʼ t̃arraña ama es quec̈hpuenayeña ñeñt̃ atet̃ correnet sosyaʼtsañec̈hno. Ama eseshayeʼ cot̃apeʼcherraye cohuen Yomporecop att̃och cohuentateññañet Yompor. Elloña ñetñapaʼ atarr nanac achm̃areʼteññañet Yompor paʼsoʼcheñ amaʼt ñeñt̃ atarr ahuamencat̃tetsa att̃o c̈hapatanet ñeñt̃chaʼ mueroc̈htaterrahuet.
9 E os homens foram queimados com grande calor, e blasfemaram o nome de Deus, que tem poder sobre estas pragas; e eles não se arrependeram para lhe darem glória.
10 Allempoña poʼpsheñeñ mellañot̃eñ ñeñt̃ paʼmnareñ, ñapaʼc̈hoʼña oʼ yoʼpuerranerr ñeñt̃ poʼpajot̃olloʼtsen. Eʼñe arr yoʼpueʼ maʼyarrmaʼt̃ poʼconaño all am̃chaʼtaret̃tena. Ñeñt̃ña all am̃chaʼtaret̃tenapaʼ c̈ha aʼchecmetue. Acheñeneshaʼña allpaʼ epayeʼ mueroc̈htatanet paʼnamen atserrpeñets. Ñeñt̃ atserrpeñetspaʼ c̈ha muellatstameʼtatyesanet, ac̈hañeñeʼchatyesanet atserr.
10 E o quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono da besta, e o seu reino era cheio de trevas; eles mordiam suas línguas por causa da dor,
11 T̃arraña ñetpaʼ amaʼt atet̃ oʼ ap̃aret̃tetañpaʼ ama quec̈hpuenetoña ñeñt̃ atet̃ p̃atseʼtyenet sosyaʼtsañec̈hno. Elloña ñetpaʼ alloʼna achm̃areʼtneñet Yompor ñeñt̃ entoʼtsen ñeñt̃ att̃o atserrpenanet puetsarñats.
11 e blasfemavam o Deus do céu por causa das suas dores e suas feridas, e não se arrependeram dos seus atos.
12 Allempoña ñeñt̃ poʼpechapueñ mellañot̃eñ, ñapaʼc̈hoʼña oʼ yoʼpuerranerr ñeñt̃ poʼpajot̃olloʼtsen. Arr yoʼpueʼ poʼñeso ñeñt̃ añecmuen atarres ñeñt̃ poʼñes añ paʼsoʼcheñ Eufrates. Yoʼposeʼpaʼ c̈ha emasaʼhuosanña poʼñes amaʼt atarr añecmuen. Ñeñt̃ña allot̃ masohuapaʼ ñeñt̃a t̃oñeterrets ñeñt̃a paʼt̃ep̃ perret allchaʼ oñem am̃chaʼtaret̃ec̈hno ñeñt̃chaʼ huac̈haʼttsa allot̃ huena atsneʼ.
12 E o sexto anjo derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates; e a água dali secou-se, para que o caminho dos reis do oriente pudesse ser preparado.
13 Allempoña napaʼ nenterrerr añyañ epuet maʼyarrmaʼt̃ epuet ñam̃a ñeñt̃ aʼm̃teneʼ maʼyarrmaʼt̃ poʼñoñ añe patsro t̃arraña ñeñt̃paʼ ashcaña. Ñetña eʼñe puenamot̃etpaʼ c̈haʼnmatyeset puesheñaʼtets oneñet̃ ñeñt̃ ama mapoc̈ho. Ñeñt̃ oneñet̃paʼ maʼpsheña. Ñetñapaʼ eʼñe atet̃ orretyenet ñerraʼmrrat̃eʼ rrehuancrro.
13 E eu vi três espíritos imundos semelhantes a rãs, saírem da boca do dragão, e da boca da besta, e da boca do falso profeta.
14 — ausente —
14 Porque eles são espíritos de demônios, operando milagres; os quais vão ao encontro dos reis da terra e de todo o mundo, para reuni-los para a batalha do grande dia do Deus Todo-Poderoso.
15 — ausente —
15 Eis que eu venho como ladrão. Abençoado é aquele que vigia, e guarda as suas vestes, para que não ande nu, e eles vejam sua vergonha.
16 — ausente —
16 E eles os reuniu em um lugar que na língua hebraica se chama Armagedom.
17 Allempoña poʼpsheñeñ mellañot̃eñ ñeñt̃ pocanc̈hrroñ, ñapaʼc̈hoʼña oʼ yoʼpuerranerr ñeñt̃ poʼpajot̃olloʼtsen. Eʼñe arr yoʼpueʼ m̃orresho. Allempocma eʼmorrta ñoñets ñeñt̃ huetsa Yompor poʼconañot̃ ñeñt̃ paʼpaclloʼtsen all pueʼntaño. Ñeñt̃ña ñoñetspaʼ atarr huomenc eʼmorrtena, ñeñt̃paʼ atet̃ oten:
17 E o sétimo anjo derramou a sua taça no ar, e saiu grande voz do templo do céu, do trono, dizendo: Está feito.
18 Allempoñapaʼ meramerta oʼ tatsllares, eʼmorrta ñam̃a ñeñt̃ maʼmoretets, atarr huomenc eʼmorrtena. Puetalleʼcha ñam̃a pats nanac huomenc ñeñt̃ amaʼt ahuat̃apaʼ ama atet̃ puep̃aro allempot̃eñ eʼñe paʼmot̃rot̃eñ eñalleta acheñeneshaʼ arr patsro.
18 E houve vozes, e trovões, e relâmpagos, e um grande terremoto, como nunca houve desde que há homens sobre a terra; tão poderoso terremoto, e tão grande.
19 Añ ñeñt̃ atarr anets ñeñt̃ atmaʼntataret̃ anets Babiloniapaʼ ñeñt̃ña anetserpaʼ oʼ rraraʼpes maʼpshem̃ta. Amaʼt ora allpon paʼnamen anetsoc̈hno añe patsro all shontaʼyena paʼnamen acheñeneshaʼ, ñetpaʼc̈hoʼña eʼñe ñegatam̃pesuahuet. Yomporpaʼ añchaʼ yerpaterranet ñeñt̃ allohuen allpon p̃atseʼtyenet ñeñt̃ atarr sosyaʼtsañ all atarr anetso ñeñt̃ atmaʼntataret̃ Babilonia. Ñeñt̃ allpon allohuen alloʼtsaʼyenet eʼñe coñchatuerranet Yompor, oʼ eʼñe tsaʼtatuerranet poʼyoroc̈henño.
19 E a grande cidade foi dividida em três partes, e as cidades das nações caíram; e a grande Babilônia veio à lembrança diante de Deus, para dar-lhe do cálice do vinho da fúria de sua ira.
20 Allempoña amaʼt ñeñt̃ rroc̈hpeʼchañec̈hno ñam̃a aspent̃ec̈hno oʼ eʼñe chencaʼhuerra.
20 E toda ilha fugiu; e as montanhas não foram encontradas.
21 Shoraʼnom ñam̃a entot̃ hueʼ ñeñt̃ atarr añecmuesheñ ateshamerr. Pat̃eʼtetspaʼ eñerrtena cuarenta kilo. Ñeñt̃ña eʼñe aʼtpetseʼtuoseʼ allohuen acheñeneshaʼ. Allempoña ñetpaʼ atarr achm̃areʼteñet Yompor t̃arroʼmar oʼ coñchaterranet atarr huomenc.
21 E caiu sobre os homens um grande granizo do céu, cada pedra com o peso de cerca de um talento; e os homens blasfemaram a Deus por causa da praga do granizo. Porque sua praga é extremamente grande.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.