2 Coríntios 5
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs NTLH
1 Yapaʼ yeñoteñ ñeñt̃ey arromñat̃ey, yechetspaʼ c̈hocmach huañerr. Eʼñe mamecpa sherbeney añe patsro, atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ yequërpachet ñeñt̃ pocollasheʼm all yemanatena. Ñeñt̃ pocollasheʼmpaʼ mamecpach sherb̃aʼy. Yechetspaʼc̈hoʼña mamecpa sherbeney att̃o yocrrena añe patsro ñeñt̃ yepacllasheʼm yepen. T̃arraña yapaʼ oʼ yeñoter ñerraʼm esempoch yerroma, Yomporpaʼ oʼ aññoʼterrnay ñeñt̃chaʼ yepaquëll yeperr all pueʼntaño allchaʼ yeyc̈haʼhuerra, ñeñt̃paʼ amach ahuañañat̃terro. Ñeñt̃chaʼ yepaquëll yeperr allpaʼ ama arromñat̃eshayeʼ yec̈hcatenaye, Yomporña yec̈hcateneʼ.
1 De fato, nós sabemos que, quando for destruída esta barraca em que vivemos, que é o nosso corpo aqui na terra, Deus nos dará, para morarmos nela, uma casa no céu. Essa casa não foi feita por mãos humanas; foi Deus quem a fez, e ela durará para sempre.
2 Poʼñoc̈h arr patsro yechets ñeñt̃ yepaquëll yepenpaʼ c̈hocmach es eʼmnatatueneʼ. Ñeñt̃oʼmarña yapaʼ atarr yemneñ oʼch yechorrerra ñeñt̃chaʼ yepaquëll yeperr Yompor pueʼntaño.
2 Por isso gememos enquanto vivemos nesta casa de agora, pois gostaríamos de nos mudarmos já para a nossa nova casa no céu. Aquela casa será o nosso corpo celestial,
3 T̃arroʼmar yemneñ yecamquëñpaʼ oʼch chorrerrana ñeñt̃chaʼ paʼshtam perr Yompor pueʼntaño, allochñapaʼ yecamquëñpaʼ amach att̃a huocchapoterro c̈hocmach eñall ñeñt̃chaʼ chorrena.
3 e, quando nos vestirmos com ele, não ficaremos sem corpo.
4 T̃arraña atet̃ ñerraʼm t̃eʼ orameñ yechets ñeñt̃ yepaquëll yepen att̃o yocrrena arr patsro, c̈hocmach eñall ñeñt̃chaʼ eʼmnatatueneʼ. Ñeñt̃oʼmarña yapaʼ atarr yemneñ amaʼt ama yerromuenaʼ, yechetspaʼ oʼch aʼpoʼpoñeterrnay Yompor t̃ayot̃eñ amaʼt esempo huerra, ñeñt̃chaʼña paʼshtam perr yecamquëñ. Allochñapaʼ att̃och yocrrerra etserra correñets ñeñt̃ amach ahuañañat̃terro, ñeñt̃chaʼña aʼhuañaterreʼña ñeñt̃ att̃o yaʼrromñat̃teʼt̃. Ñatoʼ oʼch netmaʼntacha atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ oʼch yechorra shetamuets ñeñt̃ eʼñe etserra emarr ñeñt̃chaʼ yenaʼ enot̃ oʼch yepmata. Allochñapaʼ ñeñt̃chaʼ yenaʼ enot̃, ñeñt̃chaʼña aʼnatueʼña mellashañ ñeñt̃ yechorreʼt̃ ahuañot̃eñ. Allochñapaʼ att̃och eñall ñeñt̃chaʼ yechorratenaya.
4 Gememos aflitos enquanto vivemos nesta barraca, que é o nosso corpo. Isso não é porque queiramos ficar livres do nosso corpo terreno; o que desejamos é receber o corpo celestial para que a vida faça com que o que é mortal desapareça.
5 Ñeñt̃ yemnateneʼ eʼñe atet̃ ñeñt̃paʼ Yompor ña atet̃ yep̃ateneʼ, t̃arroʼmar ñapaʼ chorrenya Puecamquëñ ñeñt̃ña yeñotateneʼ orameñ eñall cohuenñats ñeñt̃ oʼpatatenya ñeñt̃chaʼ aphuerrey Yompor.
5 E foi Deus quem nos preparou para essa mudança e nos deu o seu Espírito como garantia de tudo o que ele tem para nos dar.
6 Ñeñt̃oʼmarña eʼñe yeyemteñot̃ Yompor c̈hocmach yecueñ ñeñt̃chaʼ atet̃ perrnay esempo. Yeñoteñ yechets yepaquëll yepenmeñ arr patsro allap̃aroʼtsenmeñey att̃och yeyc̈haʼhuerra Yepartsesharesho.
6 Estamos sempre muito animados, pois sabemos que, enquanto vivemos neste corpo, estamos longe do lar do Senhor.
7 Eʼñe yeyemteñot̃ Yomporpaʼ alloʼnach yesen eñotnomueʼ ñeñt̃chaʼ atet̃ perrnay ña, ama añeyeʼ es yeñotatenaye ñeñt̃ yentyen arr patsro.
7 Porque vivemos pela fé e não pelo que vemos.
8 Eʼñe yeyemteñot̃ Yompor c̈hocmach yecuen ñeñt̃chaʼ atet̃ perrnay ña. Ñam̃a yapaʼ añ atarr cohuen yenten oʼch huañ att̃o yocrrena arr patsro, oʼch yesaʼnom yechets ñeñt̃ yepaquëll yepen arr att̃och yec̈hap allchaʼ yocrraʼhuerra Yepartsesharesho.
8 Estamos muito animados e gostaríamos de deixar de viver neste corpo para irmos viver com o Senhor.
9 Yapaʼ ñeñt̃ach pat̃err yemaʼyoc̈hrena c̈hocmuepaʼchña yocshateñ Yepartseshar, amaʼt allempo orameñ yocrrena eʼñe yechtso arr patsro, ñam̃a amaʼt allempoch yerroma oʼch yesaʼnom yechets eʼñepaʼch Yepartseshareshoʼtseney att̃och yocshateñ eʼñe all pueʼntaño.
9 Porém, acima de tudo, o que nós queremos é agradar o Senhor, seja vivendo no nosso corpo aqui, seja vivendo lá com o Senhor.
10 T̃arroʼmar oʼ anaret̃ta allohuenacpay yehuapuepaʼtoʼ Cristesho allchaʼ eñotataret̃ey eʼñe puesheñaʼttsoy. Allochñapaʼ allchaʼña atet̃ p̃aʼyesey errot̃enchaʼ entapretuerrey, ñatoʼ eʼñech cohuen entapretuerrey att̃o eʼñe cohuen es yep̃aʼyen eʼñe yechtsot̃ allempo yocrrena arr patsro, ñatoʼ amach cohuenayeʼ entapretuerrye.
10 Porque todos nós temos de nos apresentar diante de Cristo para sermos julgados por ele. E cada um vai receber o que merece, de acordo com o que fez de bom ou de mau na sua vida aqui na terra.
11 Ñeñt̃paʼ amaʼt atarr yoroc̈hen yenteñeñña Yompor, t̃arraña nocoppaʼ ama yoroc̈henayaye t̃arroʼmar Yomporpaʼ entenen eʼñe cohuen ñeñt̃ atet̃ nepena. T̃eʼpaʼ aña palltetsa oʼch noct̃apeʼchater allohuen acheñeneshaʼ att̃och ñetpaʼc̈hoʼña eʼñech cohuen entapretennet. Amaʼt sapaʼc̈hoʼña t̃eʼpaʼ necuenes, nemneñ oʼch señoter sam̃a eʼñe seyoc̈hro att̃o eʼñe neñmañeshaʼ cohuen es nep̃aʼyen.
11 Sabemos o que quer dizer temer o Senhor e por isso procuramos levar as pessoas à verdade. Deus nos conhece completamente, e espero que no seu coração vocês me conheçam também.
12 Ñeñt̃ atet̃ notenes t̃eʼpaʼ ñeñt̃paʼ ama añecpayaye oʼch alla neñerrerr cohuen ñeñt̃ eʼñe nocpa. Añecopña oʼ alla neñerrerr atet̃ allochñapaʼ oʼch alla socshapreterrna, allochñapaʼ att̃och señoch oteʼ ñeñt̃ eʼñe ñañeña cohuen entetsa eʼñe poct̃ap̃ñoʼmara. Ama añeyeʼ eñoteno pueyoc̈hro ñeñt̃ cohuentetsa Yomporecop.
12 Não estamos querendo nos elogiar a nós mesmos outra vez para vocês. Pelo contrário, queremos lhes dar motivo para terem orgulho de nós a fim de que tenham o que responder aos que se sentem orgulhosos por causa da aparência de uma pessoa e não por causa do que ela é.
13 Ñehua, sapaʼ c̈hat̃eʼ sotenen napaʼ c̈hoʼ mueneʼ nemospuena. Ñerraʼm poʼñoc̈h c̈ha nemospuenapaʼ ñeñt̃paʼ eʼñe pocteʼ Yomporecop. Ñam̃a ñerraʼm ama c̈hoyeʼ nemospueno att̃o eʼñe cohuenareʼ es noct̃apeʼchen ñeñt̃paʼc̈hoʼña eʼñe pocteʼ allo nesherbenes sa.
13 Pois, se estamos loucos, é em favor de Deus; e, se temos juízo, é em favor de vocês.
14 — ausente —
14 Porque somos dominados pelo amor que Cristo tem por nós, pois reconhecemos que um homem, Jesus Cristo, morreu por todos, o que quer dizer que todos tomam parte na sua morte.
15 — ausente —
15 Ele morreu por todos para que os que vivem não vivam mais para si mesmos, mas vivam para aquele que morreu e foi ressuscitado para a salvação deles.
16 Ñeñt̃oʼmarña napaʼ amaʼt puesheñarrapaʼ oʼhuañchaʼ cohuen nenteñ ñeñt̃ eʼñe cohuen enten poʼpotantañ acheñeneshaʼ arr patsro eʼñe ñet poct̃ap̃ñoʼmaret, ñeñt̃paʼ arromñat̃a poct̃ap̃ña. T̃arraña amaʼt na ahuat̃paʼ cohuen nentapretaneteʼt̃ poct̃ap̃ña. Ñeñt̃oʼmarña napaʼc̈hoʼña tsenaʼtatneteʼt̃ Cristo allempo, t̃arraña t̃eʼpaʼ oʼhuañ atet̃ neñch Cristo.
16 Por isso, daqui em diante, não vamos mais usar regras humanas quando julgarmos alguém. E, se antes de nos termos tornado cristãos julgamos Cristo de acordo com regras humanas, agora não fazemos mais isso.
17 Ñeñt̃oʼmarña ñeñt̃ey oʼ yeyemtera Cristo, Yomporpaʼ oʼ etserrataterrnay yoct̃ap̃ña eʼñe poctacma. Ñeñt̃ atet̃ yoct̃apeʼcheʼt̃ ahuat̃, ñeñt̃paʼ oʼ huañerr, t̃eʼñapaʼ oʼ eʼñe yoct̃apeʼcherr ñeñt̃ eʼñe cohuenareʼ etserra.
17 Quem está unido com Cristo é uma nova pessoa; acabou-se o que era velho, e já chegou o que é novo.
18 Ñeñt̃ña oʼ atet̃ perrnay Yompor ñeñt̃ muenatan Puechemer Cristo, ñachña yamoʼtstaterreʼ Pomporesho. Ñeñt̃ara Yompor amaʼt napaʼ ahuoʼt llesensaʼn att̃och neñotach acheñeneshaʼ allochñapaʼ ñetpaʼc̈hoʼña oʼch amoʼtsterranet ñamet Yompor.
18 Tudo isso é feito por Deus, o qual, por meio de Cristo, nos transforma de inimigos em amigos dele. E Deus nos deu a tarefa de fazer com que os outros também sejam amigos dele.
19 Ñam̃a att̃o Yomporpaʼ muenatan Puechemer Cristo allempopaʼ ñachña alloʼna sets yamoʼtstataya allohueney acheñeneshay Pomporesho. Allochñapaʼ oʼhuañchaʼ alloʼna ochñat̃eneshaʼ enteney Yompor. Att̃oña yapaʼ apuerrey llesens ellonet̃ att̃och yach eñotatyeseʼ paʼnamen acheñeneshaʼ allochñapaʼ ñetpaʼc̈hoʼña att̃och eʼñe amoʼtsterranet Yompor.
19 A nossa mensagem é esta: Deus não leva em conta os pecados dos seres humanos e, por meio de Cristo, ele está fazendo com que eles sejam seus amigos. E Deus nos mandou entregar a mensagem que fala da maneira como ele faz com que eles se tornem seus amigos.
20 Ñeñt̃oʼmarña yapaʼ allsensaret̃ey ñeñt̃chaʼ yetaruas yeperr ñeñt̃eychaʼ eñosets cohuen Cristocop att̃och yameʼñacha allohuen acheñeneshaʼ. Ñeñt̃paʼ att̃o Yomporpaʼ oʼ huaʼñerres oʼch sameʼñera, t̃arraña ñeñt̃paʼ eʼñe ya yeserrpareʼtateñot̃es oʼ huaʼñerres Yompor. Ñeñt̃oʼmar t̃eʼpaʼ oʼch notas Cristocop, ñach sameʼñerra allochñapaʼ att̃och eʼñe amoʼtsterrsa Yompor eʼñe poctacma.
20 Portanto, estamos aqui falando em nome de Cristo, como se o próprio Deus estivesse pedindo por meio de nós. Em nome de Cristo nós pedimos a vocês que deixem que Deus os transforme de inimigos em amigos dele.
21 Añ ñeñt̃ara Cristo ñapaʼ amaʼt parrochapaʼ ama p̃ano ñeñt̃ ama pocteyeʼ enteno Pompor Parets, t̃arraña Pomporñapaʼ ahuoʼt muenateñ oʼch atet̃ ap̃aret̃ta ñerraʼmrrat̃eʼ acheñ ñeñt̃ atarr ochñat̃. T̃arraña ñeñt̃ att̃o ap̃aret̃tapaʼ ñeñt̃paʼ eʼñe yocop. Allochñapaʼ eʼñe yeyemteñot̃ Puechemer Cristo, Pomporña yapuerreʼ alloch eʼñe pocteʼ enterrey.
21 Em Cristo não havia pecado. Mas Deus colocou sobre Cristo a culpa dos nossos pecados para que nós, em união com ele, vivamos de acordo com a vontade de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.