2 Coríntios 1

Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Masheñneshachaʼ ñam̃a noc̈haneshachaʼ ñeñt̃es allohuenes ameʼñenaya Yompor ñam̃a eʼñe sameʼñeñot̃ c̈hocma sapc̈hena Yomporecop all anetso Corinto. Ñam̃a añ cartapaʼ añecpaʼnaña nequellquëñ allohuenacop ñeñt̃ oʼ pueyochreshaʼ perranet Parets ñeñt̃ apc̈haʼyetsa allemeñ anetso Acayoʼmar. Na Pablon oʼch alla nequellquërrnaserr poʼpoñ carta epan masheñ Timoteo. Napaʼ ñeñt̃en Jesucristo puellsensaren t̃arroʼmar atet̃ muenen Yompor.
1 Paulo, apóstolo de Jesus Cristo, pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus, que está em Corinto, com todos os santos que estão em toda a Acaia.
2 T̃eʼpaʼ eʼñe nehuom̃chaʼteñot̃es sa napaʼ oʼch notas: Yomporepaʼchña sebensareʼtam̃peneʼ ñeñt̃ nanac Parets epuet Puechemer Jesucristo ñeñt̃ Yepartseshar yepen. Ñetepaʼchña socshateneʼ eʼñe sa seyoc̈hro allohuenes.
2 Graça a vós e paz da parte de Deus nosso Pai, e da do Senhor Jesus Cristo.
3 Ayeʼchoc̈htaterrapoʼch Yompor, ñeñt̃ara ñeñt̃ Pompor pen Yepartseshar Jesucristo. Ñeñt̃ara Yompor ñeñt̃ atarr amueraña, ñeñt̃chaʼ c̈hocma yocshaterreʼ allempo es yellcateneʼ yeyoc̈hro.
3 Bendito seja o Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias e o Deus de toda a consolação;
4 Ñerraʼm esempo huennaya paʼnamen ñeñt̃ amueroc̈htatañtetsa ñapaʼ ñachña c̈hocma yocshaterreʼ. T̃arroʼmar oʼ coshaterrey Yompor, allochña yapaʼc̈hoʼña att̃och yeñoteñ oʼch yocshater yam̃a masheñneshaʼ ñerraʼm esempo huapanet ñamet ñeñt̃chaʼ mueroc̈htatahuet. Añ poctetsa oʼch yocshaterranet ñet att̃o Yomporpaʼ oʼ coshaterrey yam̃a.
4 Que nos consola em toda a nossa tribulação, para que também possamos consolar os que estiverem em alguma tribulação, com a consolação com que nós mesmos somos consolados por Deus.
5 Att̃o nanac yemueroc̈htapreteña Cristo t̃arraña ñachña ello atarr yocshaterreʼ.
5 Porque, como as aflições de Cristo são abundantes em nós, assim também é abundante a nossa consolação por meio de Cristo.
6 Ñeñt̃oʼmarña t̃eʼpaʼ oʼch notas, ñerraʼm esempo nemueroc̈htena na, ñeñt̃paʼ eʼñe poʼñoc̈h socop, t̃arroʼmar ñerraʼm esempo nemueroc̈htena napaʼ ñeñt̃paʼ alloch socsherra sam̃a att̃ot̃chaʼña sequeshperra. Ñam̃a ñerraʼm esempo coshaterren Yompor ñeñt̃paʼc̈hoʼña alloch nocshaterres sam̃a. Allochñapaʼ eʼñe socsheñeshocmañen c̈hocmach saʼhuanten allohuen mueroc̈hteñets ñeñt̃ atet̃ nepena na.
6 Mas, se somos atribulados, é para vossa consolação e salvação; ou, se somos consolados, para vossa consolação é, a qual se opera suportando com paciência as mesmas aflições que nós também padecemos;
7 Ñeñt̃oʼmar napaʼ neñotenes c̈hocmach saʼhuantaʼ ñeñt̃ echarr senten. T̃arroʼmar napaʼ neñoteñ ñerraʼm allpon semueroc̈htapretna, elloña allempopaʼ oʼch alla eʼñe socshapreterrna att̃o Yomporpaʼ ñachña c̈hocma yocshaterreʼ.
7 E a nossa esperança acerca de vós é firme, sabendo que, como sois participantes das aflições, assim o sereis também da consolação.
8 Ñehua, t̃eʼpaʼ nemneñ oʼch masheñneshachaʼ señoten ñeñt̃ atet̃ nemueroc̈htosa ahuaña all anetso Asia. Allempopaʼ napaʼ atarr nanac nellquëna. Napaʼ notapañ c̈hach nerroma, amach errot̃ nepe oʼch naʼqueshp̃ata nañeña.
8 Porque não queremos, irmãos, que ignoreis a tribulação que nos sobreveio na Ásia, pois que fomos sobremaneira agravados mais do que podíamos suportar, de modo tal que até da vida desesperamos.
9 Poʼñoc̈h napaʼ neñoteñ neyoc̈hro t̃eʼpaʼ oʼ c̈hapona ñeñt̃ nocop allempoch nerroma. T̃arraña añecpa huapona echarrteñets atet̃, allochñapaʼ att̃och eʼñe neñoteñ Yomporchaʼña neyemtena. Amachña nañeña yemtetso. T̃arroʼmar Yompor poʼhuamencot̃ amaʼt arromñat̃paʼ c̈hocmach tantater.
9 Mas já em nós mesmos tínha- mos a sentença de morte, para que não confiássemos em nós, mas em Deus, que ressuscita os mortos;
10 T̃arraña amaʼt mueneʼ nerromañ Yomporpaʼ allorocma tantaterren poʼhuamencot̃ att̃och ama nerromo. Ñeñt̃oʼmarña napaʼ neñoteñ Yomporpaʼ c̈hocmach aʼqueshp̃aterrey. Ñeñt̃oʼmarña t̃eʼpaʼ ñachña c̈hocma neyemtena. Neñoteñ alloʼna sen naʼqueshp̃atneneʼ ñerraʼm esempo es nohuerroyerr ñeñt̃ atarr echarr.
10 O qual nos livrou de tão grande morte, e livra; em quem esperamos que também nos livrará ainda,
11 Ñam̃a añ poctetsa oʼch semaʼyocham̃penna att̃och seyenpaʼn. Ñam̃a shonteʼ acheñeneshaʼ ñerraʼm esempo eñotennet att̃o Yomporpaʼ c̈hocma aʼnatenna eʼñe puemaʼyocheñot̃et ñet, allempopaʼ c̈hocmach parasyosoʼteñet Yompor att̃o aʼnatenna.
11 Ajudando-nos também vós com orações por nós, para que pela mercê, que por muitas pessoas nos foi feita, por muitas também sejam dadas graças a nosso respeito.
12 Ñehua, t̃eʼpaʼ oʼch notas poʼpoñ ñeñt̃ atet̃ noct̃apeʼchen. Napaʼ ñeñt̃ña atarr nocshateneʼ nanac. Napaʼ neñotena neyoc̈hro poʼñoc̈h arr patsropaʼ c̈hocma noct̃apeʼchen ñeñt̃ atet̃ pocteʼ enten Parets. Eʼñe nameʼñeñot̃ Yompor, napaʼ ama nemno oʼch eseshaʼ neshcaʼyes amaʼt mamesha. Elloña sapaʼ ama nemno oʼch neshcas amaʼt eʼñe mamesha. Ama aña neyemteno ñeñt̃ atet̃ yoct̃apeʼchen ya acheñey arr patsro, añchaʼña neyemteñot̃ Yompor att̃och ñach neyenpueneʼ. Eʼñe puemuereñot̃ ñachña neñotateneʼ ñeñt̃ cohuen enten ña.
12 Porque a nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência, de que com simplicidade e sinceridade de Deus, não com sabedoria carnal, mas na graça de Deus, temos vivido no mundo, e de modo particular convosco.
13 Ñehua, sapaʼ c̈hat̃eʼ sotapañ napaʼ att̃at̃eʼ neshquënes ñeñt̃ notenes necartot̃. T̃arraña ñeñt̃ allpon notenes necartot̃paʼ, oʼch selleyeʼ allochñapaʼ eshecchaʼ señoch ñeñt̃paʼ eʼñe poʼñoc̈h atet̃, añ ñoñetspaʼ ama shequëñtsoyaye. Napaʼ necuenes esempohuañen oʼch eʼñe seyemtenna eʼñe poctacma, oʼch eʼñe señoch ñeñt̃ atet̃ notenes necartot̃ ñeñt̃paʼ eʼñe poʼñoc̈h atet̃. Napaʼ ama c̈hoyeʼ neshquënso.
13 Porque nenhumas outras coisas vos escrevemos, senão as que já sabeis ou também reconheceis; e espero que também até ao fim as reconhecereis.
14 Amaʼt t̃eʼpaʼ ama eʼñe poctacmayeʼ seyemtenno, t̃arraña ñerraʼm seyemtenna eʼñe poctacma, allempoñapaʼ ñerraʼm esempoch huerra Yepartseshar Jesúspaʼ att̃o socshenna na, napaʼc̈hoʼña allempopaʼ nocsherrsach sam̃a.
14 Como também já em parte reconhecestes em nós, que somos a vossa glória, como também vós sereis a nossa no dia do Senhor Jesus.
15 — ausente —
15 E com esta confiança quis primeiro ir ter convosco, para que tivésseis uma segunda graça;
16 — ausente —
16 E por vós passar à macedônia, e da macedônia ir outra vez ter convosco, e ser guiado por vós à Judéia.
17 T̃arraña amaʼt atet̃ noct̃apeʼcheneñ oʼch nemoʼterrsañpaʼ t̃arraña ama neseno oʼch nab̃cherrsaʼ; ñeñt̃oʼmarña sapaʼ c̈hat̃eʼ sotenapañ napaʼ epuot̃eʼ noct̃apeʼchen cohuen. Sapaʼ att̃at̃eʼ sentenen atet̃ ñerraʼm acheñ ñeñt̃ att̃ach es puec̈hena arr patsro. Amaʼtchaʼ otenan acheñeneshaʼ ñeñt̃chaʼ atet̃ p̃a, t̃arraña pueyoc̈hroñapaʼ cot̃apeʼchenayach poʼpoñ.
17 E, deliberando isto, usei porventura de leviandade? Ou o que delibero, o delibero segundo a carne, para que haja em mim sim, sim, e não, não?
18 T̃arraña napaʼ ama att̃eyeʼ noct̃apeʼcheno. Ñerraʼm es notenes ñeñt̃chaʼ atet̃ nep̃apaʼ neyoc̈hroñapaʼ ama esoyeʼ noct̃apeʼcheno poʼpoñ. T̃arroʼmar Yompor ñerraʼm es oteney ñeñt̃chaʼ atet̃ p̃onaypaʼ atet̃chaʼc̈hoʼ pennay t̃arroʼmar ñapaʼ ama puenesho poʼñoñ.
18 Antes, como Deus é fiel, a nossa palavra para convosco não foi sim e não.
19 Ñam̃a Yompor Puechemer ñeñt̃ara Cristo Jesús ñerraʼm es oteney ñeñt̃chaʼ atet̃ p̃onaypaʼ atet̃chaʼc̈hoʼ pennay, c̈hocmach orrtateñ eʼñe poʼñoc̈h, t̃arroʼmar ñapaʼc̈hoʼña ama puenesho poʼñoñ. Ñeñt̃ara Jesucristo ñeñt̃ c̈hocma yeserrpareʼtatenes epan masheñ Silvano ñam̃a masheñ Timoteo.
19 Porque o Filho de Deus, Jesus Cristo, que entre vós foi pregado por nós, isto é, por mim, Silvano e Timóteo, não foi sim e não; mas nele houve sim.
20 T̃arroʼmar allohuen ñeñt̃ allpon atet̃ oteney Yompor ñeñt̃chaʼ atet̃ perrnay, Puechemerña ñeñt̃ Cristo Jesús ñaña eʼñe etsotatueneʼ poʼñoñ. Ñeñt̃oʼmar ñerraʼm esempo yoten “att̃etepaʼch Yompore yocop” yeñoteñ Cristopaʼ ñaña eʼñe etsotatueneʼ Pompor poʼñoñ yocop. Allochñapaʼ att̃och eʼñe cohuen yaʼyeʼchoc̈htateññañ Yompor.
20 Porque todas quantas promessas há de Deus, são nele sim, e por ele o Amém, para glória de Deus por nós.
21 Ñeñt̃ara Yompor ñeñt̃ ahuamencat̃ peneʼ allohueney yeyoc̈her eʼñe yameʼñeñot̃ Puechemer Cristo. Ñeñt̃ara Yompor ñeñt̃ yellsenseneʼ att̃och yet̃orraʼyesa ñocop.
21 Mas o que nos confirma convosco em Cristo, e o que nos ungiu, é Deus,
22 Ñam̃a ñapaʼ ahuoʼt apuerrey att̃och yeñoter oʼ puechemer perrey ña. Ñeñt̃paʼ ñatoʼ oʼch netmaʼntacha atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ aynatuaret̃ey Yomporecop. Ñam̃a ahuoʼt apuerrey Puecamquëñ ñeñt̃chaʼ yec̈herrtsa yeyoc̈hro ñeñt̃paʼ ñeñt̃chaʼña yeñotateneʼ orameñ shonteʼ ñeñt̃ oʼpatatenya Yompor.
22 O qual também nos selou e deu o penhor do Espírito em nossos corações.
23 T̃eʼpaʼ oʼch neñotaterrserr ñeñt̃ atet̃ noct̃apeʼchen ñeñt̃oʼmarña ama nemoʼterrso ahuaña. Yomporpaʼ eñotenen ñeñt̃chaʼ atet̃ notas ñeñt̃paʼ eʼñe poʼñoc̈h atet̃. Eʼñe nemorrenteñot̃es sapaʼ ama nec̈herro all seyc̈hena Corinto. T̃arroʼmar ama neto, ñerraʼm netañ oʼch nec̈hap seshopaʼ c̈hat̃eʼ mueneʼ necheʼptareʼtyesoses eʼñe sa sat̃pareʼteñot̃en. Ñerraʼm atet̃paʼ c̈hat̃eʼ alla nellcaterres. Ñeñt̃oʼmar t̃eʼpaʼ oʼch notas eʼñe nemorrenteñot̃es sapaʼ att̃ot̃ña ama nec̈herro sesho. Ñerraʼm poʼñoc̈ht̃eʼ ama att̃eyeʼ notensopaʼ Yomporepaʼchña naʼchencaterreʼ.
23 Invoco, porém, a Deus por testemunha sobre a minha alma, que para vos poupar não tenho até agora ido a Corinto;
24 Ama añecpayeʼ notenso att̃och sapaʼ oʼch saʼm̃chaʼtaret̃er seperren na, ñeñt̃es ameʼñenaya Yompor. Añchaʼña net̃orrapretasa att̃och neyenpas. Amaʼt att̃o oʼ huomenc sameʼñeñañ Yompor, napaʼ c̈hocmach net̃orrena socop allochñapaʼ att̃och señmañeshocmañen soct̃er Yompor eʼñe poctacma.
24 Não que tenhamos domínio sobre a vossa fé, mas porque somos cooperadores de vosso gozo; porque pela fé estais em pé.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.