1 Coríntios 4

Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ñeñt̃oʼmarña t̃eʼpaʼ notenes, epsheñoʼmarey na epan masheñ Apolos, añ pocteʼ oʼch senteney atet̃ ñerraʼm ñeñt̃ey t̃orretsa Cristocop. Ñam̃a añ pocteʼ oʼch senteney atet̃ ñerraʼm yapaʼ eyecharet̃ey oʼch yaʼpot̃oñ Yompor poʼcohuenña.
1 Vocês nos devem tratar como servidores de Cristo, que foram encarregados de administrar a realização dos planos secretos de Deus.
2 Ñehua, yeñoteñ ñerraʼm erraʼtseney eyecharet̃eypaʼ añchaʼña atet̃ yepena atet̃ yechenyet.
2 O que se exige de quem tem essa responsabilidade é que seja fiel ao seu Senhor.
3 Ñatoʼ sapaʼ sentenent̃eʼ napaʼ nepena atet̃ eyecharet̃en ñatoʼ amat̃eʼ, ñeñt̃paʼ ama añecpayaye ñeñt̃ atet̃ nellquëna na. Amaʼt acheñeneshaʼ ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃etyetsa, ñerraʼm errot̃ent̃eʼ entennet ñeñt̃ atet̃ nepenapaʼ ñeñt̃paʼc̈hoʼña ama añeyaye ñeñt̃ atet̃ nellquëna na. Amaʼt napaʼc̈hoʼña ama neyemteno ñeñt̃ atet̃ nentena eʼñe nañeña.
3 Mas para mim não tem a menor importância ser julgado por vocês ou por um tribunal humano. Eu não julgo nem a mim mesmo.
4 Ñehua, eʼñe cohuenareʼ nenteñeñ allohuen ñeñt̃ atet̃ es nep̃aʼyen, t̃arraña ñeñt̃paʼ ama añeyaye alloch yeñoch eʼñet̃eʼ cohuenareʼ es yep̃aʼyen. Añña eʼñe pocteʼ nenten Yepartsesharchaʼña otats eʼñet̃eʼ pocteʼ entenen, amapaʼ ñatoʼ amat̃eʼ.
4 A minha consciência está limpa, mas isso não prova que sou, de fato, inocente. Quem me julga é o Senhor.
5 Ñeñt̃oʼmarña notenes, amach sotatsto atet̃: añ acheñer nanac cohuen, poʼpsheñeñpaʼ ama cohuenayaye. T̃eʼpaʼ amach sotatsto atet̃, t̃arroʼmar esempohuañenchaʼ huerra Yepartseshar. Allempopaʼ ñachña eñotatuerrets ñeñt̃ yaʼnasotyena t̃eʼ. Ñam̃a ñachña eñotatuerrets amaʼt ñeñt̃ atet̃ yemnaʼyen yeyoc̈hro. Errponeychaʼ ñeñt̃ey cohuen entuerr Yomporpaʼ allponeychaʼc̈hoʼ ayeʼchoc̈htatuerr.
5 Portanto, não julguem ninguém antes da hora; esperem o julgamento final, quando o Senhor vier. Ele trará para a luz os segredos escondidos no escuro e mostrará as intenções que estão no coração das pessoas. Então cada um receberá de Deus os elogios que merece.
6 Oʼ notuas ñeñt̃ poctetsa ñeñt̃chaʼ atet̃ sentey ya epan masheñ Apolos. Masheñneshachaʼ ñam̃a noc̈haneshachaʼ t̃arroʼmar atet̃ notenes, allochñapaʼ att̃och señoch añ pocteʼ eʼñech att̃ecma senteñ amaʼt allohuen acheñ, eʼñe atet̃ oteney Yompor poʼñoñ ñeñt̃ atet̃ anuaret̃ ahuat̃ot̃eñ. Allochñapaʼ amach yommoʼchatsche acheñ ñeñt̃ cohuen yenten eʼñe yañeña.
6 Meus irmãos, é para instruir vocês que eu tenho aplicado essas lições a mim mesmo e a Apolo. Usei nós dois como um exemplo, para que vocês aprendam o que quer dizer o ditado: “Obedeça ao que está escrito.” Ninguém deve se orgulhar de uma pessoa e desprezar outra.
7 Sapaʼ atarr cohuen sentena sañeña t̃arraña amaña poʼpsheññeyeʼ atarr eñotañ sentenaye amaʼt puesheñarra. Amaʼt allpon señotyenpaʼ amacaʼye eʼñe sot̃ayeʼ es señotyeno; Yomporcaʼye señotateneʼ. Poʼñoc̈hpaʼ att̃o Yompor es eñotatenespaʼ esoʼmareʼtña sommoʼchyenaña atet̃ ñerraʼm eʼñe sot̃a es señotyen.
7 Quem é que fez você superior aos outros? Por acaso não foi Deus quem lhe deu tudo o que você tem? Então por que é que você fica todo orgulhoso como se o que você tem não fosse dado por Deus?
8 C̈haʼt sotenapañ oʼt̃eʼ nanac setsotoñ Yompor poct̃ap̃ña. C̈ha sottena atet̃ ñerraʼm ama es sepallteno amaʼt coñeʼt̃a Yomporeshot̃. Yañapaʼ oʼhuañ acuaʼp̃senayeʼ senterrey. Sañapaʼ oʼ c̈ha am̃chaʼtaret̃oyen sorrtena. Ñehua, eʼñe pocteʼ saʼm̃chaʼtaret̃tepaʼ t̃arroʼmar ñerraʼm poʼñoc̈h oʼch saʼm̃chaʼtaret̃terrapaʼ ñatoʼ att̃ot̃paʼ oʼch semnatey yam̃a oʼch yaʼm̃chaʼtaret̃tapreterrsa.
8 Pelo que parece, vocês já têm tudo o que precisam! Já são ricos! Vocês já se tornaram reis, e nós, não! Que bom se vocês fossem reis de verdade, para que nós pudéssemos reinar junto com vocês!
9 T̃arraña napaʼ noct̃apeʼchen ñatoʼ ya ñeñt̃ey allsensaret̃eypaʼ Yomporpaʼ ñatoʼ oʼch muenatan acheñeneshaʼ yapaʼ oʼch aʼypoʼñerryet. Acheñeneshaʼñapaʼ c̈hach amtsen entenyet. Att̃ach cohuanaʼtyeney allohuen acheñeneshaʼ arr patsro, amaʼt ñam̃a ñeñt̃ Yompor poʼm̃llañot̃eñnaneshar oʼch cohuanaʼtyet ñamet.
9 Porque me parece que Deus pôs a nós, os apóstolos , no último lugar. Somos como as pessoas condenadas a morrer em público, como espetáculo para o mundo inteiro, tanto para os anjos como para os seres humanos.
10 Eʼñe yameʼñeñot̃ Cristopaʼ añña acheñeneshaʼpaʼ c̈hach otenet yapaʼ amoʼ es yeñoteno, t̃arraña sapaʼ c̈haña atet̃ sentena ñerraʼmrrat̃eʼ atarr nanac eñotañes. Ñam̃a yapaʼ c̈hach otenyet amoʼ esosheʼmayayye, t̃arraña sañapaʼ att̃aña ahuamencat̃oyen sentena. Ñam̃a sapaʼ nanac am̃chaʼnaʼtpoʼ entenset, yañapaʼ amach acuaʼp̃senayeʼ entyenyeto.
10 Por causa de Cristo nós somos loucos, mas vocês são sábios por estarem unidos com ele. Nós somos fracos, e vocês são fortes; vocês são respeitados, e nós somos desprezados.
11 Yañapaʼ t̃emeʼttsen yemueroc̈htena amaʼt yachporrñot̃, yoʼñpañot̃eʼna yemueroc̈htena ñam̃a yemuelleñot̃eʼna. Att̃a epayeʼ atserrpenyet, ñam̃a ama yecheno allchaʼ yeyc̈ha.
11 Até agora temos passado fome e sede. Temos nos vestido com trapos, temos recebido bofetadas e não temos lugar certo para morar.
12 Eʼñe yet̃orreñot̃ nanac yetaruasen eʼñe ya yotot̃. Ñam̃a ñerraʼm esempo sasareʼtenyetpaʼ yañapaʼ oʼch yenamatenanet Yompor paʼnateña ñocpuet. Ñam̃a ñerraʼm esempo pueʼmoñeʼteñot̃et cot̃areʼtenyetpaʼ yañapaʼ att̃ach yaʼhuantenanet.
12 Temos nos cansado de trabalhar para nos sustentar. Quando somos amaldiçoados, nós abençoamos. Quando somos perseguidos, aguentamos com paciência.
13 Ñam̃a ñerraʼm esempo sochatseʼtenyetpaʼ yañapaʼ c̈hach yamoʼtstanet cohuen. Ñam̃a amaʼt t̃emeʼttsen entenyet atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ es ahuaporeʼtaret̃, ñeñt̃ ama es sherbetso amaʼt mamesha arr patsro.
13 Quando somos insultados, respondemos com palavras delicadas. Somos considerados como lixo, e até agora somos tratados como a imundície deste mundo.
14 Napaʼ ama añecpayeʼ nequellquënnaso añ ñoñets att̃och oʼch nepencatas, añecopña nequellquënnas att̃och noct̃apeʼchaterres eʼñe cohuen atet̃ ñerraʼm eʼñe nechemeres ñeñt̃ nanac nemuerara.
14 Não estou escrevendo essas coisas para envergonhar vocês, mas para ensiná-los como se vocês fossem meus próprios filhos queridos.
15 Na poʼñoc̈hpaʼ atet̃ nentenes ñerraʼmrrat̃eʼ eʼñe nechemereshas. T̃arroʼmar ahuaña allempo neserrpareʼtatoses cohuen ñoñets ñeñt̃ Yomporeshot̃paʼ oʼ nameʼñatasa Cristo Jesús, ñeñt̃paʼ atet̃ ñerraʼm c̈ho nechemereʼtensa Cristocop. Ñeñt̃oʼmarña t̃eʼpaʼ notenes, amaʼt eñall shonteʼ acheñ ñeñt̃chaʼ soct̃apeʼchaterreʼ ñeñt̃ cohuentetsa Cristocop, t̃arraña eʼñe pat̃rra sompor sepen ñeñt̃ ñanom sameʼñateʼ, ñeñt̃paʼ atet̃ ñerraʼm na.
15 Mesmo que vocês tivessem milhares de mestres na fé cristã, não poderiam ter mais de um pai. Pois, quando levei a vocês o evangelho , eu me tornei o pai de vocês na vida que vivem em união com Cristo Jesus.
16 Ñeñt̃oʼmarña napaʼ notenes: Atet̃ sentenen atet̃ nepena na eʼñe cohuen, sapaʼc̈hoʼña atet̃chaʼ sep̃a sam̃a.
16 Portanto, eu peço que sigam o meu exemplo.
17 Ñeñt̃oʼmarña nemñonas masheñ Timoteo; ñapaʼc̈hoʼña nechemer nepeñ. Ñapaʼ nanac nemorrenteña, ñapaʼ c̈hocma ameʼñenana Yepartseshar. Ñapaʼ ñach seyerpateʼ Cristo poct̃ap̃ña ñeñt̃ara cot̃ap̃ñats neyc̈hatyes erracmañen errat̃eʼ pameʼñeñot̃et apc̈henet Yomporecop.
17 Por isso estou enviando para vocês Timóteo, que é meu querido e fiel filho no Senhor. Ele vai ajudá-los a lembrarem dos caminhos que sigo na nova vida que tenho em união com Cristo Jesus, caminhos esses que ensino em todas as igrejas.
18 Patantaʼttsospaʼ nanac sommoʼchena att̃o es señotyen. Sapaʼ c̈haʼt sotenapañ ñatoʼ napaʼ amach nec̈hapoña sesho.
18 Alguns de vocês ficaram orgulhosos, certos de que eu não iria visitá-los.
19 T̃arraña poʼñoc̈hchaʼ nec̈hap sesho ñerraʼm Yomporchaʼ muenats. Amaʼt t̃ayecmapaʼ pocteʼ oʼch ahuen ñerraʼm ña muenats. Esempoch nec̈herrerrpaʼ allempochña neñotos ñeñt̃ ommoʼchetsa, ñatoʼ poʼñoc̈ht̃eʼ ahuamencat̃et Yomporecop, amapaʼ ñatoʼ att̃at̃eʼ ommoʼchenet.
19 Porém, se o Senhor quiser, eu vou visitá-los logo. Então vou saber o que esses orgulhosos são capazes de fazer e não somente o que eles são capazes de dizer.
20 Amaña eʼñe ñapt̃a yeserrpareʼteñot̃ yorrtateññañeña Yompor poʼcohuenña att̃och atarr ayochreshat̃tena ña; poʼhuamencot̃eʼnachña yorrtateññañ poʼcohuenña.
20 Pois o Reino de Deus não é coisa de palavras, mas de poder.
21 Ñehua, t̃eʼpaʼ oʼch naʼp̃t̃oʼtas: ¿Errot̃enaʼt semnen ñeñt̃chaʼ atet̃ nep̃oses allempoch nec̈hap sesho? Ñatoʼ oʼch necoñchatoses, ñatoʼ oʼch soct̃apeʼcherr cohuen t̃ayecma att̃och esempoch nec̈happaʼ amach eñalle att̃och oʼch necoñchatoses. Allempopaʼ ñatoʼ ellochña c̈hach nemuerossa eʼñe cohuen.
21 O que é que vocês preferem: que eu vá até vocês com um chicote ou com o coração cheio de amor e bondade?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.