Mateus 19
Yanesha' NT (AME_TBL) vs NVT
1 Serrpareʼtuanerr Jesúspaʼ err Galileot̃. Arr c̈herr Judeo, ñeñt̃ña Judeapaʼ eʼñe alla Jordanaso yom̃taʼn.
1 Quando Jesus terminou de dizer essas coisas, deixou a Galileia e foi para a região da Judeia, a leste do rio Jordão.
2 Cot̃aʼhuanererr shonteʼ acheñeneshaʼ allñapaʼ aʼcrratyesuerraneterr allohuenet patsnañet̃eret.
2 Grandes multidões o seguiram, e ele curou os enfermos.
3 Allñapaʼ oʼ alla huac̈herrñañerr ñam̃a fariseoneshaʼ. Ñetpaʼ añ muenenet eʼñe pueshquëñot̃etpaʼ oʼch eñorachet ñeñt̃ ama cohuenayaye. Att̃oña ñetpaʼ atet̃ otoset: —Taʼm ¿pocteʼt̃eʼ oʼch yeser yet̃apor ñerraʼm esempo errot̃enot̃?
3 Alguns fariseus apareceram e tentaram apanhar Jesus numa armadilha, perguntando: “Deve-se permitir que um homem se divorcie de sua mulher por qualquer motivo?”.
4 Jesúspaʼ atet̃ otapanet: —Amaʼt selleyareña atet̃ oten Yompor poʼñoñ ñeñt̃ aquellcaret̃ ahuat̃ot̃eñ. Ñehua, allpaʼ atet̃ oten, Yomporpaʼ eʼñe ahuat̃ot̃en allempot̃eñ es yec̈hcatyes allempo yec̈hcatan ñam̃a asheñorr, yec̈hcatan ñam̃a peno.
4 “Vocês não leram as Escrituras?”, respondeu Jesus. “Elas registram que, desde o princípio, o Criador ‘os fez homem e mulher’
5 Allempo Yomporpaʼ atet̃ ot: “Ñeñt̃oʼmarña yacmapaʼ ñerraʼm esempoch senaʼta, coyaneshaʼpaʼ oʼch echan puerrollar, añ pocteʼ oʼhuañchaʼ tama yemteñet pamoʼmteʼ allochñapaʼ yacmapaʼ att̃ochña eʼñe parrocmat epuet puet̃apor. Att̃oña epsheñoʼmaretpaʼ eʼñech pat̃rra poʼchets penet.”
5 e disse: ‘Por isso o homem deixa pai e mãe e se une à sua mulher, e os dois se tornam um só’.
6 Att̃ot̃chaʼña oʼhuañchaʼ puesheñaʼtetstet, allochñapaʼ oʼch eʼñe puesheñarratet. Ñeñt̃ att̃o Parets eʼñe pat̃rratatan yacma epuet puet̃apor amach c̈ha ellopaʼ alla sannerreto.
6 Uma vez que já não são dois, mas um só, que ninguém separe o que Deus uniu.”
7 Ñetñapaʼ atet̃ otereterr: —Ñerraʼm poʼñoc̈h atet̃paʼ ¿esoʼmareʼtña nanña Moisés ñoñets all oteney oʼch yap̃ yet̃apor papell aquellcaret̃ att̃och yesannerra, allempoñapaʼ eʼñech pocteʼ oʼch yeser?
7 Eles perguntaram: “Então por que Moisés disse na lei que o homem poderia dar à esposa um certificado de divórcio e mandá-la embora?”.
8 Ñañapaʼ atet̃ oterraneterr: —Sapaʼ ama es sec̈henoyo seyoc̈hro ñeñt̃oʼmarcaʼyeña Moiséspaʼ muenatas oʼch seseʼ set̃apor. Amaʼt atet̃ muenataseñpaʼ t̃arraña Yompor eʼñe ahuat̃ot̃eñpaʼ amacaʼyeña att̃eyeʼ oteno.
8 Jesus respondeu: “Moisés permitiu o divórcio apenas como concessão, pois o coração de vocês é duro, mas não era esse o propósito original.
9 Na t̃eʼpaʼ oʼch notas: Ñerraʼm eseshaʼ serreʼ puet̃apor, puet̃aporñapaʼ ñerraʼm ama c̈ho aguënano poʼpsheñeñ yacma, ñeñt̃ eʼñe att̃a serreʼ puet̃apor, ñañapaʼ c̈hach ochñaʼtam̃perrana puet̃aporesheʼmañ ñerraʼm oʼch alla yorerranerr poʼpoñ coyaneshaʼ. Ñeñt̃paʼ ama pocteyeʼ enteñe Yompor. Ñam̃a ñeñt̃chaʼ yorerreʼ coyaneshaʼ asaret̃, ñeñt̃ña yacmarpaʼ c̈hach chetapreten t̃aporets. Ñeñt̃paʼc̈hoʼña ama pocteyeʼ enteñe Yompor.
9 E eu lhes digo o seguinte: quem se divorciar de sua esposa, o que só poderá fazer em caso de imoralidade, e se casar com outra, cometerá adultério”.
10 Pueyochreshaʼñapaʼ atet̃ ochet: —Ñerraʼm amat̃eʼ asapahuo yet̃apor amaʼt ahuat̃apaʼ amat̃eʼ tama pocteyayeña yocop oʼch yeyore coyaneshaʼ ñeñt̃chaʼ yet̃apor yep̃aʼ.
10 Os discípulos de Jesus disseram: “Se essa é a condição do homem em relação à sua mulher, é melhor não casar!”.
11 Ñañapaʼ atet̃ otanet: —T̃arraña atet̃paʼc̈hoʼña eʼñecaʼye pocteñ t̃arraña ama allohuenacmayeʼ c̈hennasoña seyoc̈hro atet̃ t̃arroʼmar ama allohuenacmayeʼ seyc̈henoña atet̃. Ñeñt̃paʼ aña eñoteneʼ ñeñt̃ atet̃ cot̃apeʼchaten Yompor.
11 “Nem todos têm como aceitar esse ensino”, disse Jesus. “Só aqueles que recebem a ajuda de Deus.
12 Ñehua, atet̃ ñerraʼm puesheñaʼtets yacma ñeñt̃ att̃a eñalletenet eʼñech att̃a yec̈hquënet poʼchets amach mueneñeto coyaneshaʼ. Ellonet̃paʼ eñall ñam̃a poʼpotantañ yacmaneshaʼ, ñetñapaʼ c̈hoch acaparet̃tenet ñeñt̃oʼmarña amach mueneñeto coyaneshaʼ. Ellonet̃paʼc̈hoʼña eñall ñam̃a poʼpotantañ yacmaneshaʼ, ñetñapaʼ añecpach ama mueneñeto coyaneshaʼ eshecchaʼ eʼñech aña maʼyoc̈hrenet Yomporecop att̃och atarr ayochreshat̃tena ña pueʼntañot̃. Ñeñt̃ atet̃ cot̃apeʼchenet Yomporecop ñeñt̃paʼ eʼñe pocteʼ. Att̃epaʼchña pet ñerraʼm Yompor cot̃apeʼchatenahuet atet̃.
12 Alguns nascem eunucos, alguns foram feitos eunucos por outros e alguns a si mesmos se fazem eunucos por causa do reino dos céus. Quem puder, que aceite isso.”
13 Allempoñapaʼ huac̈haʼtachet ñam̃a shonteʼ cheshat̃olleshaʼ Jesúsesho. Ñetpaʼ añecopña huac̈haʼtachet oʼch aʼp̃llaʼyesapanet Jesús att̃och bensareʼtam̃p̃sapanet. Jesúsña pueyochreshaʼ allempo entapan ñeñt̃ huac̈haʼtateʼ cheshaneshac̈hno ñetñapaʼ ama pocteyeʼ eñcheto oʼch anmoset cheshat̃olleshaʼ Jesúsesho ñeñt̃oʼmarña ama amnataret̃tapueto.
13 Certo dia, trouxeram crianças para que Jesus pusesse as mãos sobre elas e orasse em seu favor, mas os discípulos repreendiam aqueles que as traziam.
14 T̃arraña Jesúsñapaʼ atet̃ otanet: —Pocteʼñac̈hoʼ semnachñacaʼyeña cheshaneshaʼ onosetepaʼ eʼñe nesho. Amachcaʼye c̈ha sepatareʼtatstapaneto t̃arroʼmar allohuen ñeñt̃ atarr neyemtenaya na eʼñe att̃et ñerraʼmrrat̃eʼ cheshat̃oll, ñetchaʼ oʼpatenetña Yompor poʼcohuenña ñeñt̃ att̃o ayochreshat̃tena ña pueʼntañot̃.
14 Jesus, porém, disse: “Deixem que as crianças venham a mim. Não as impeçam, pois o reino dos céus pertence aos que são como elas”.
15 Allempoña Jesúspaʼ aʼp̃llaʼyesapan cheshaneshaʼ allohuenet eʼñe puesheñaʼttset. Allempoñapaʼ ahuerr allot̃.
15 Então, antes de ir embora, pôs as mãos sobre a cabeça delas e as abençoou.
16 Allempoñapaʼ huapa puesheñarr yacma Jesúsesho, ñeñt̃paʼ ora huepueshameñ. Ñañapaʼ atet̃ otos: —Maestro, p̃apaʼ atarr cohuen acheñrep̃, t̃eʼpaʼ oʼch p̃otapuen ¿errot̃enaʼtchaʼña nep̃aña na eʼñe cohuen att̃ochña napaʼ corretsanach eʼñe t̃ayot̃eñ amaʼt errponañohuen?
16 Um homem veio a Jesus com a seguinte pergunta: “Mestre, que boas ações devo fazer para obter a vida eterna?”.
17 Jesúsñapaʼ atet̃ otap̃: —Esoʼmareʼt p̃otenenña napaʼ atarroʼ cohuen acheñren. Arr arromñat̃eneshaʼ amaʼt eʼñe puesheñarrapaʼ ama eñalleña ñeñt̃ eʼñe cohuen acheñer. Ñapt̃aña Yompor ñeñt̃ eʼñe poʼñoc̈h cohuen. Ñerraʼm añt̃eʼ pemnen att̃och p̃apaʼ corretsap̃ach eʼñe t̃ayot̃eñ amaʼt errponañohuen añ poctetsa p̃ocop oʼch eʼñe pep̃ohuoñ ñeñt̃ atet̃ oten Yompor.
17 “Por que você me pergunta sobre o que é bom?”, perguntou Jesus. “Há somente um que é bom. Se você deseja entrar na vida eterna, guarde os mandamentos.”
18 Huepueshaʼñapaʼ alla aʼp̃t̃oʼtererr: —¿Erraʼtsent̃eʼña ñoñets ñeñt̃chaʼ atet̃ nep̃ohua? Jesúsñapaʼ atet̃ otererr: —Ñeñt̃paʼ añcaʼye, amach pemtsatsto acheñ, amach pechtapretatsto t̃aporets, amach petyesatsto, amach petomaʼtam̃p̃satsche p̃amoʼts eʼñe att̃a.
18 “Quais?”, perguntou o homem. Jesus respondeu: “Não mate. Não cometa adultério. Não roube. Não dê falso testemunho.
19 Ñam̃a eʼñe pemorrenteñot̃paʼ pem̃chaʼnaʼchchaʼ p̃ompor ñam̃a p̃achor. Ñam̃a añchaʼ atarr cohuen pemorrenta p̃amoʼts eʼñe atet̃ atarr pemorrentena eʼñe p̃añeña.
19 Honre seu pai e sua mãe. Ame o seu próximo como a si mesmo”.
20 Huepueshaʼñapaʼ alla oterranerr Jesús: —Eʼñe cheshot̃eñ ora añec̈hnopaʼ napaʼ eʼñecaʼye netsotueñ. Taʼm ¿erraʼtsenmeñt̃eʼña ñeñt̃ nepalltena?
20 “Tenho obedecido a todos esses mandamentos”, disse o homem. “O que mais devo fazer?”
21 Jesúsñapaʼ atet̃ otererr: —Ñerraʼm añ pemnen oʼch eʼñe petsotua ñeñt̃ pepalltenmeñ t̃eʼpaʼ añchaʼña atet̃ peperra, oʼch ahuerrep̃paʼ oʼch pepomhuerr ora allpon ñeñt̃ pechyen oʼch p̃apaʼyeraʼ huocchañneshac̈hno ñeñt̃ atarr es palltaʼyetsa, att̃ochña p̃apaʼ pecherrchaʼ ñeñt̃ atarr nanac sherbets Yompor pueʼntaño. Allempochña pehuerrapaʼ oʼch p̃oct̃erren att̃och eʼñe neyochreshaʼ neperrep̃ eʼñe poctacma.
21 Jesus respondeu: “Se você quer ser perfeito, vá, venda todos os seus bens e dê o dinheiro aos pobres. Então você terá um tesouro no céu. Depois, venha e siga-me”.
22 Oʼña eʼmhuan huepueshaʼ ñeñt̃ atet̃ och Jesúspaʼ ñañapaʼ puellquëñeshaʼ ahuerr t̃arroʼmar ñapaʼ shonteʼ esocmañen echyen.
22 Quando o rapaz ouviu isso, foi embora triste, porque tinha muitos bens.
23 Jesúsñapaʼ atet̃ otan pueyochreshaʼ: —Poʼñoc̈h napaʼ oʼch notas: Ñeñt̃ atarr ec̃llayoret̃paʼ atarrcaʼye nanac echarr att̃och agapoñet Yompor poʼcohuenña ñeñt̃ att̃o ayochreshat̃tena ña pueʼntañot̃.
23 Então Jesus disse a seus discípulos: “Eu lhes digo a verdade: é muito difícil um rico entrar no reino dos céus.
24 Ñeñt̃paʼ atet̃chaʼ netmaʼntacha. Yapaʼ yeñoteñ berr añecmuen allpon ñerraʼm huaquëshatarrcaʼye t̃orrapoʼ oʼch eshoʼtosa añet̃ollponat̃ollo atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ acosh puetat̃ollo. Ñeñt̃paʼ atet̃caʼye penaña acheñ ñeñt̃ ec̃llayoret̃ ello atarr t̃orrapoʼ oʼch agapan ñam̃a Yompor poʼcohuenña ñeñt̃ att̃o ayochreshat̃tena ña (t̃arroʼmar ñetpaʼ ama mueneñeto oʼch sehuanmuet ñeñt̃ atarr morrentenet ñet att̃och pueyochreshaʼ perranetañ Yompor).
24 Digo também: é mais fácil um camelo passar pelo buraco de uma agulha que um rico entrar no reino de Deus”.
25 Pueyochreshaʼña allempo eʼmet Jesús atet̃ oten, ñetñapaʼ c̈ha mueneʼ llecaʼrrtetpaʼ atet̃ otannaʼtyenet: —T̃arraña ñerraʼm atet̃t̃eʼpaʼ amat̃eʼ eseshaʼ aʼqueshp̃ataret̃terrtso amaʼt puesheñarra t̃arroʼmar yapaʼ yeñoteñcaʼye huaquëshpaʼ amacaʼ eshoʼtenoña acshequeto.
25 Ao ouvir isso, os discípulos ficaram perplexos e perguntaram: “Então quem pode ser salvo?”.
26 Allempoña Jesúspaʼ att̃a cohuaʼyesanetpaʼ atet̃ oterraneterr: —Sa arromñat̃eneshaspaʼ amach es errot̃enayeʼ apen senteno. T̃arraña Yomporpaʼ ama eñalle ñocop ñeñt̃ atarr t̃orrapoʼ enten.
26 Jesus olhou atentamente para eles e respondeu: “Para as pessoas isso é impossível, mas tudo é possível para Deus”.
27 Allempoña Pedropaʼ atet̃ och: —Partseshachaʼ, poʼñoc̈h yapaʼ oʼ eʼñe yesuanom ora allohuen att̃och eʼñe yoct̃errep̃. Yapaʼ ¿esoʼtchaʼña apuerreyña Yompor?
27 Então Pedro disse: “Deixamos tudo para segui-lo. Qual será nossa recompensa?”.
28 Jesúspaʼ atet̃ otanet: —Poʼñoc̈h notenes, allempoch etserraterr pats allempoch nanorruerr neconaño allchaʼ necohuenetuerra nepartsoteñot̃ na Ñeñt̃en Acheñetosets sapaʼc̈hoʼña allchaʼ sanorryesuerr seconañec̈hno eʼñe puesheñaʼttsos c̈harraʼ puechena epa seconañ ñeñt̃es noct̃eneʼ. Sa ñeñt̃es noct̃eneʼ allchaʼ sanorryesos allot̃chaʼña saʼm̃chaʼtaret̃terraña añecop ñeñt̃ c̈harraʼ puechena epa Israel poʼm̃renñeneshaʼ.
28 Jesus respondeu: “Eu lhes garanto que, quando o mundo for renovado e o Filho do Homem se sentar em seu trono glorioso, vocês, que foram meus seguidores, também se sentarão em doze tronos para julgar as doze tribos de Israel.
29 Jesúspaʼ alla oterraneterr: —Allohuen erraʼtsenchaʼ acheñer ñeñt̃chaʼ eʼñe sehuanmueʼ allohuen amaʼt paʼpacllohuen, amaʼt paʼmoʼnasheñneshaʼ ñatoʼ poc̈haneshaʼ ñatoʼ pompor, pachor ñatoʼ poʼpatseñ, att̃ochña na eʼñech cohuen sherberrnet, amaʼt erraʼtsenchaʼ ñeñt̃chaʼ sehuanmueʼ allohuen, elloña ñetpaʼ oʼch alla aguërret shonteʼ esocmañen ñeñt̃ atarr cohuen. Amaʼt allponapaʼtets sehuanomyesnomuet, elloña c̈harrochchaʼ c̈harraʼ alla agapyerret. Elloña tsapat̃onet̃paʼ oʼch aguërret ñeñt̃ alloch ñetpaʼ corretsetach beñecpuen pocsheñeshocmañen.
29 E todos que tiverem deixado casa, irmãos, irmãs, pai, mãe, filhos ou propriedades por minha causa receberão em troca cem vezes mais e herdarão a vida eterna.
30 T̃eʼpaʼ señochepaʼch, eñall shonteʼ acheñ ñeñt̃ ama esoyeʼ senteno sa t̃eʼ t̃arraña ñetña allempopaʼ atarrchaʼ asherben enterranet Yompor. Ñam̃a eñall shonteʼ acheñ ñeñt̃ atarr asherben sentyen sa t̃eʼ, t̃arraña ñetña allempopaʼ amach asherbenayeʼ enterraneto Yompor.
30 Contudo, muitos primeiros serão os últimos, e muitos últimos serão os primeiros.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.