Mateus 19

Yanesha' NT (AME_TBL) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Serrpareʼtuanerr Jesúspaʼ err Galileot̃. Arr c̈herr Judeo, ñeñt̃ña Judeapaʼ eʼñe alla Jordanaso yom̃taʼn.
1 Tendo Jesus concluído estas palavras, partiu da Galiléia, e foi para os confins da Judéia, além do Jordão;
2 Cot̃aʼhuanererr shonteʼ acheñeneshaʼ allñapaʼ aʼcrratyesuerraneterr allohuenet patsnañet̃eret.
2 e seguiram-no grandes multidões, e curou-os ali.
3 Allñapaʼ oʼ alla huac̈herrñañerr ñam̃a fariseoneshaʼ. Ñetpaʼ añ muenenet eʼñe pueshquëñot̃etpaʼ oʼch eñorachet ñeñt̃ ama cohuenayaye. Att̃oña ñetpaʼ atet̃ otoset: —Taʼm ¿pocteʼt̃eʼ oʼch yeser yet̃apor ñerraʼm esempo errot̃enot̃?
3 Aproximaram-se dele alguns fariseus que o experimentavam, dizendo: É lícito ao homem repudiar sua mulher por qualquer motivo?
4 Jesúspaʼ atet̃ otapanet: —Amaʼt selleyareña atet̃ oten Yompor poʼñoñ ñeñt̃ aquellcaret̃ ahuat̃ot̃eñ. Ñehua, allpaʼ atet̃ oten, Yomporpaʼ eʼñe ahuat̃ot̃en allempot̃eñ es yec̈hcatyes allempo yec̈hcatan ñam̃a asheñorr, yec̈hcatan ñam̃a peno.
4 Respondeu-lhe Jesus: Não tendes lido que o Criador os fez desde o princípio homem e mulher,
5 Allempo Yomporpaʼ atet̃ ot: “Ñeñt̃oʼmarña yacmapaʼ ñerraʼm esempoch senaʼta, coyaneshaʼpaʼ oʼch echan puerrollar, añ pocteʼ oʼhuañchaʼ tama yemteñet pamoʼmteʼ allochñapaʼ yacmapaʼ att̃ochña eʼñe parrocmat epuet puet̃apor. Att̃oña epsheñoʼmaretpaʼ eʼñech pat̃rra poʼchets penet.”
5 e que ordenou: Por isso deixará o homem pai e mãe, e unir-se-á a sua mulher; e serão os dois uma só carne?
6 Att̃ot̃chaʼña oʼhuañchaʼ puesheñaʼtetstet, allochñapaʼ oʼch eʼñe puesheñarratet. Ñeñt̃ att̃o Parets eʼñe pat̃rratatan yacma epuet puet̃apor amach c̈ha ellopaʼ alla sannerreto.
6 Assim já não são mais dois, mas um só carne. Portanto o que Deus ajuntou, não o separe o homem.
7 Ñetñapaʼ atet̃ otereterr: —Ñerraʼm poʼñoc̈h atet̃paʼ ¿esoʼmareʼtña nanña Moisés ñoñets all oteney oʼch yap̃ yet̃apor papell aquellcaret̃ att̃och yesannerra, allempoñapaʼ eʼñech pocteʼ oʼch yeser?
7 Responderam-lhe: Então por que mandou Moisés dar-lhe carta de divórcio e repudiá-la?
8 Ñañapaʼ atet̃ oterraneterr: —Sapaʼ ama es sec̈henoyo seyoc̈hro ñeñt̃oʼmarcaʼyeña Moiséspaʼ muenatas oʼch seseʼ set̃apor. Amaʼt atet̃ muenataseñpaʼ t̃arraña Yompor eʼñe ahuat̃ot̃eñpaʼ amacaʼyeña att̃eyeʼ oteno.
8 Disse-lhes ele: Pela dureza de vossos corações Moisés vos permitiu repudiar vossas mulheres; mas não foi assim desde o princípio.
9 Na t̃eʼpaʼ oʼch notas: Ñerraʼm eseshaʼ serreʼ puet̃apor, puet̃aporñapaʼ ñerraʼm ama c̈ho aguënano poʼpsheñeñ yacma, ñeñt̃ eʼñe att̃a serreʼ puet̃apor, ñañapaʼ c̈hach ochñaʼtam̃perrana puet̃aporesheʼmañ ñerraʼm oʼch alla yorerranerr poʼpoñ coyaneshaʼ. Ñeñt̃paʼ ama pocteyeʼ enteñe Yompor. Ñam̃a ñeñt̃chaʼ yorerreʼ coyaneshaʼ asaret̃, ñeñt̃ña yacmarpaʼ c̈hach chetapreten t̃aporets. Ñeñt̃paʼc̈hoʼña ama pocteyeʼ enteñe Yompor.
9 Eu vos digo porém, que qualquer que repudiar sua mulher, a não ser por causa de infidelidade, e casar com outra, comete adultério; {e o que casar com a repudiada também comete adultério.}
10 Pueyochreshaʼñapaʼ atet̃ ochet: —Ñerraʼm amat̃eʼ asapahuo yet̃apor amaʼt ahuat̃apaʼ amat̃eʼ tama pocteyayeña yocop oʼch yeyore coyaneshaʼ ñeñt̃chaʼ yet̃apor yep̃aʼ.
10 Disseram-lhe os discípulos: Se tal é a condição do homem relativamente à mulher, não convém casar.
11 Ñañapaʼ atet̃ otanet: —T̃arraña atet̃paʼc̈hoʼña eʼñecaʼye pocteñ t̃arraña ama allohuenacmayeʼ c̈hennasoña seyoc̈hro atet̃ t̃arroʼmar ama allohuenacmayeʼ seyc̈henoña atet̃. Ñeñt̃paʼ aña eñoteneʼ ñeñt̃ atet̃ cot̃apeʼchaten Yompor.
11 Ele, porém, lhes disse: Nem todos podem aceitar esta palavra, mas somente aqueles a quem é dado.
12 Ñehua, atet̃ ñerraʼm puesheñaʼtets yacma ñeñt̃ att̃a eñalletenet eʼñech att̃a yec̈hquënet poʼchets amach mueneñeto coyaneshaʼ. Ellonet̃paʼ eñall ñam̃a poʼpotantañ yacmaneshaʼ, ñetñapaʼ c̈hoch acaparet̃tenet ñeñt̃oʼmarña amach mueneñeto coyaneshaʼ. Ellonet̃paʼc̈hoʼña eñall ñam̃a poʼpotantañ yacmaneshaʼ, ñetñapaʼ añecpach ama mueneñeto coyaneshaʼ eshecchaʼ eʼñech aña maʼyoc̈hrenet Yomporecop att̃och atarr ayochreshat̃tena ña pueʼntañot̃. Ñeñt̃ atet̃ cot̃apeʼchenet Yomporecop ñeñt̃paʼ eʼñe pocteʼ. Att̃epaʼchña pet ñerraʼm Yompor cot̃apeʼchatenahuet atet̃.
12 Porque há eunucos que nasceram assim; e há eunucos que pelos homens foram feitos tais; e outros há que a si mesmos se fizeram eunucos por causa do reino dos céus. Quem pode aceitar isso, aceite-o.
13 Allempoñapaʼ huac̈haʼtachet ñam̃a shonteʼ cheshat̃olleshaʼ Jesúsesho. Ñetpaʼ añecopña huac̈haʼtachet oʼch aʼp̃llaʼyesapanet Jesús att̃och bensareʼtam̃p̃sapanet. Jesúsña pueyochreshaʼ allempo entapan ñeñt̃ huac̈haʼtateʼ cheshaneshac̈hno ñetñapaʼ ama pocteyeʼ eñcheto oʼch anmoset cheshat̃olleshaʼ Jesúsesho ñeñt̃oʼmarña ama amnataret̃tapueto.
13 Então lhe trouxeram algumas crianças para que lhes impusesse as mãos, e orasse; mas os discípulos os repreenderam.
14 T̃arraña Jesúsñapaʼ atet̃ otanet: —Pocteʼñac̈hoʼ semnachñacaʼyeña cheshaneshaʼ onosetepaʼ eʼñe nesho. Amachcaʼye c̈ha sepatareʼtatstapaneto t̃arroʼmar allohuen ñeñt̃ atarr neyemtenaya na eʼñe att̃et ñerraʼmrrat̃eʼ cheshat̃oll, ñetchaʼ oʼpatenetña Yompor poʼcohuenña ñeñt̃ att̃o ayochreshat̃tena ña pueʼntañot̃.
14 Jesus, porém, disse: Deixai as crianças e não as impeçais de virem a mim, porque de tais é o reino dos céus.
15 Allempoña Jesúspaʼ aʼp̃llaʼyesapan cheshaneshaʼ allohuenet eʼñe puesheñaʼttset. Allempoñapaʼ ahuerr allot̃.
15 E, depois de lhes impor as mãos, partiu dali.
16 Allempoñapaʼ huapa puesheñarr yacma Jesúsesho, ñeñt̃paʼ ora huepueshameñ. Ñañapaʼ atet̃ otos: —Maestro, p̃apaʼ atarr cohuen acheñrep̃, t̃eʼpaʼ oʼch p̃otapuen ¿errot̃enaʼtchaʼña nep̃aña na eʼñe cohuen att̃ochña napaʼ corretsanach eʼñe t̃ayot̃eñ amaʼt errponañohuen?
16 E eis que se aproximou dele um jovem, e lhe disse: Mestre, que bem farei para conseguir a vida eterna?
17 Jesúsñapaʼ atet̃ otap̃: —Esoʼmareʼt p̃otenenña napaʼ atarroʼ cohuen acheñren. Arr arromñat̃eneshaʼ amaʼt eʼñe puesheñarrapaʼ ama eñalleña ñeñt̃ eʼñe cohuen acheñer. Ñapt̃aña Yompor ñeñt̃ eʼñe poʼñoc̈h cohuen. Ñerraʼm añt̃eʼ pemnen att̃och p̃apaʼ corretsap̃ach eʼñe t̃ayot̃eñ amaʼt errponañohuen añ poctetsa p̃ocop oʼch eʼñe pep̃ohuoñ ñeñt̃ atet̃ oten Yompor.
17 Respondeu-lhe ele: Por que me perguntas sobre o que é bom? Um só é bom; mas se é que queres entrar na vida, guarda os mandamentos.
18 Huepueshaʼñapaʼ alla aʼp̃t̃oʼtererr: —¿Erraʼtsent̃eʼña ñoñets ñeñt̃chaʼ atet̃ nep̃ohua? Jesúsñapaʼ atet̃ otererr: —Ñeñt̃paʼ añcaʼye, amach pemtsatsto acheñ, amach pechtapretatsto t̃aporets, amach petyesatsto, amach petomaʼtam̃p̃satsche p̃amoʼts eʼñe att̃a.
18 Perguntou-lhe ele: Quais? Respondeu Jesus: Não matarás; não adulterarás; não furtarás; não dirás falso testemunho;
19 Ñam̃a eʼñe pemorrenteñot̃paʼ pem̃chaʼnaʼchchaʼ p̃ompor ñam̃a p̃achor. Ñam̃a añchaʼ atarr cohuen pemorrenta p̃amoʼts eʼñe atet̃ atarr pemorrentena eʼñe p̃añeña.
19 honra a teu pai e a tua mãe; e amarás o teu próximo como a ti mesmo.
20 Huepueshaʼñapaʼ alla oterranerr Jesús: —Eʼñe cheshot̃eñ ora añec̈hnopaʼ napaʼ eʼñecaʼye netsotueñ. Taʼm ¿erraʼtsenmeñt̃eʼña ñeñt̃ nepalltena?
20 Disse-lhe o jovem: Tudo isso tenho guardado; que me falta ainda?
21 Jesúsñapaʼ atet̃ otererr: —Ñerraʼm añ pemnen oʼch eʼñe petsotua ñeñt̃ pepalltenmeñ t̃eʼpaʼ añchaʼña atet̃ peperra, oʼch ahuerrep̃paʼ oʼch pepomhuerr ora allpon ñeñt̃ pechyen oʼch p̃apaʼyeraʼ huocchañneshac̈hno ñeñt̃ atarr es palltaʼyetsa, att̃ochña p̃apaʼ pecherrchaʼ ñeñt̃ atarr nanac sherbets Yompor pueʼntaño. Allempochña pehuerrapaʼ oʼch p̃oct̃erren att̃och eʼñe neyochreshaʼ neperrep̃ eʼñe poctacma.
21 Disse-lhe Jesus: Se queres ser perfeito, vai, vende tudo o que tens e dá-o aos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, segue-me.
22 Oʼña eʼmhuan huepueshaʼ ñeñt̃ atet̃ och Jesúspaʼ ñañapaʼ puellquëñeshaʼ ahuerr t̃arroʼmar ñapaʼ shonteʼ esocmañen echyen.
22 Mas o jovem, ouvindo essa palavra, retirou-se triste; porque possuía muitos bens.
23 Jesúsñapaʼ atet̃ otan pueyochreshaʼ: —Poʼñoc̈h napaʼ oʼch notas: Ñeñt̃ atarr ec̃llayoret̃paʼ atarrcaʼye nanac echarr att̃och agapoñet Yompor poʼcohuenña ñeñt̃ att̃o ayochreshat̃tena ña pueʼntañot̃.
23 Disse então Jesus aos seus discípulos: Em verdade vos digo que um rico dificilmente entrará no reino dos céus.
24 Ñeñt̃paʼ atet̃chaʼ netmaʼntacha. Yapaʼ yeñoteñ berr añecmuen allpon ñerraʼm huaquëshatarrcaʼye t̃orrapoʼ oʼch eshoʼtosa añet̃ollponat̃ollo atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ acosh puetat̃ollo. Ñeñt̃paʼ atet̃caʼye penaña acheñ ñeñt̃ ec̃llayoret̃ ello atarr t̃orrapoʼ oʼch agapan ñam̃a Yompor poʼcohuenña ñeñt̃ att̃o ayochreshat̃tena ña (t̃arroʼmar ñetpaʼ ama mueneñeto oʼch sehuanmuet ñeñt̃ atarr morrentenet ñet att̃och pueyochreshaʼ perranetañ Yompor).
24 E outra vez vos digo que é mais fácil um camelo passar pelo fundo duma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
25 Pueyochreshaʼña allempo eʼmet Jesús atet̃ oten, ñetñapaʼ c̈ha mueneʼ llecaʼrrtetpaʼ atet̃ otannaʼtyenet: —T̃arraña ñerraʼm atet̃t̃eʼpaʼ amat̃eʼ eseshaʼ aʼqueshp̃ataret̃terrtso amaʼt puesheñarra t̃arroʼmar yapaʼ yeñoteñcaʼye huaquëshpaʼ amacaʼ eshoʼtenoña acshequeto.
25 Quando os seus discípulos ouviram isso, ficaram grandemente maravilhados, e perguntaram: Quem pode, então, ser salvo?
26 Allempoña Jesúspaʼ att̃a cohuaʼyesanetpaʼ atet̃ oterraneterr: —Sa arromñat̃eneshaspaʼ amach es errot̃enayeʼ apen senteno. T̃arraña Yomporpaʼ ama eñalle ñocop ñeñt̃ atarr t̃orrapoʼ enten.
26 Jesus, fixando neles o olhar, respondeu: Aos homens é isso impossível, mas a Deus tudo é possível.
27 Allempoña Pedropaʼ atet̃ och: —Partseshachaʼ, poʼñoc̈h yapaʼ oʼ eʼñe yesuanom ora allohuen att̃och eʼñe yoct̃errep̃. Yapaʼ ¿esoʼtchaʼña apuerreyña Yompor?
27 Então Pedro, tomando a palavra, disse-lhe: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos; que recompensa, pois, teremos nós?
28 Jesúspaʼ atet̃ otanet: —Poʼñoc̈h notenes, allempoch etserraterr pats allempoch nanorruerr neconaño allchaʼ necohuenetuerra nepartsoteñot̃ na Ñeñt̃en Acheñetosets sapaʼc̈hoʼña allchaʼ sanorryesuerr seconañec̈hno eʼñe puesheñaʼttsos c̈harraʼ puechena epa seconañ ñeñt̃es noct̃eneʼ. Sa ñeñt̃es noct̃eneʼ allchaʼ sanorryesos allot̃chaʼña saʼm̃chaʼtaret̃terraña añecop ñeñt̃ c̈harraʼ puechena epa Israel poʼm̃renñeneshaʼ.
28 Ao que lhe disse Jesus: Em verdade vos digo a vós que me seguistes, que na regeneração, quando o Filho do homem se assentar no trono da sua glória, sentar-vos-eis também vós sobre doze tronos, para julgar as doze tribos de Israel.
29 Jesúspaʼ alla oterraneterr: —Allohuen erraʼtsenchaʼ acheñer ñeñt̃chaʼ eʼñe sehuanmueʼ allohuen amaʼt paʼpacllohuen, amaʼt paʼmoʼnasheñneshaʼ ñatoʼ poc̈haneshaʼ ñatoʼ pompor, pachor ñatoʼ poʼpatseñ, att̃ochña na eʼñech cohuen sherberrnet, amaʼt erraʼtsenchaʼ ñeñt̃chaʼ sehuanmueʼ allohuen, elloña ñetpaʼ oʼch alla aguërret shonteʼ esocmañen ñeñt̃ atarr cohuen. Amaʼt allponapaʼtets sehuanomyesnomuet, elloña c̈harrochchaʼ c̈harraʼ alla agapyerret. Elloña tsapat̃onet̃paʼ oʼch aguërret ñeñt̃ alloch ñetpaʼ corretsetach beñecpuen pocsheñeshocmañen.
29 E todo o que tiver deixado casas, ou irmãos, ou irmãs, ou pai, ou mãe, ou filhos, ou terras, por amor do meu nome, receberá cem vezes tanto, e herdará a vida eterna.
30 T̃eʼpaʼ señochepaʼch, eñall shonteʼ acheñ ñeñt̃ ama esoyeʼ senteno sa t̃eʼ t̃arraña ñetña allempopaʼ atarrchaʼ asherben enterranet Yompor. Ñam̃a eñall shonteʼ acheñ ñeñt̃ atarr asherben sentyen sa t̃eʼ, t̃arraña ñetña allempopaʼ amach asherbenayeʼ enterraneto Yompor.
30 Entretanto, muitos que são primeiros serão últimos; e muitos que são últimos serão primeiros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.