Mateus 17
Yanesha' NT (AME_TBL) vs NVI
1 Allempo pechapmaterrerr, Jesúsñapaʼ ahuanerranerr pueyochreshaʼ; añ anem Pedro ñam̃a Jacobo ñam̃a Juan ñeñt̃ Jacobo paʼmoʼnasheñ. Ñetpaʼ arr anmanet atarr aspent̃o eʼñe ñapt̃ochayet.
1 Seis dias depois, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago, e os levou, em particular, a um alto monte.
2 Allña Jesúspaʼ machayot̃epaʼtchaʼ poʼpoñetam̃p̃sosanet. Paʼclloyot̃paʼ c̈ha poptosa eʼñe atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ atsrret̃ poptetsa. Eʼñe paʼshtamohuen atarr huallamaʼt̃o poptosa c̈ha aʼpuetaresue aʼyohuen.
2 Ali ele foi transfigurado diante deles. Sua face brilhou como o sol, e suas roupas se tornaram brancas como a luz.
3 Allñapaʼ machayot̃epaʼtchaʼ orrtanet Moisés ñam̃a Elías. Ñetñapaʼ alla serrpareʼtoset epuet Jesús.
3 Naquele mesmo momento apareceram diante deles Moisés e Elias, conversando com Jesus.
4 Pedroña eñoratsapaʼ atet̃ otan Jesús: —Atarruacaʼye Partseshachaʼ, cohuenoʼtseneyt̃eʼ arr. Amaʼt pocteʼ penteñe napaʼ oʼch nat̃omatonas maʼppahua quërpachet—puepahuarrpaʼ p̃ocopchaʼ, poʼppahueñpaʼ Moisésocopchaʼ, poʼppahueñpaʼ Elíasocopchaʼ.
4 Então Pedro disse a Jesus: "Senhor, é bom estarmos aqui. Se quiseres, farei três tendas: uma para ti, uma para Moisés e outra para Elias".
5 Allempo eñorena Pedropaʼ c̈ha orrtosahuet os ñeñt̃ atarr cohuen poptetsa c̈hepaʼtchaʼ aʼpomam̃p̃sosanet. C̈ha eʼmorrtostsa ñoñets osot̃; ñeñt̃ña ñoñetspaʼ Yompor otosahuet; ñeñt̃paʼ atet̃ ot: —Añmapaʼ ñeñt̃ no Nechemer ñeñt̃ atarr nemuerena ñeñt̃ña atarr nocshateneʼ, ñeñt̃chaʼña eʼñe cohuen seʼm̃ñoterr.
5 Enquanto ele ainda estava falando, uma nuvem resplandecente os envolveu, e dela saiu uma voz, que dizia: "Este é o meu Filho amado em quem me agrado. Ouçam-no! "
6 Allempo atet̃ eʼmuet ñoñets pueyochreshaʼñapaʼ alla rremaʼrrtet patso atarr nanac yorenet.
6 Ouvindo isso, os discípulos prostraram-se com o rosto em terra e ficaram aterrorizados.
7 Jesúsñapaʼ allent̃a ponerranetpaʼ aʼp̃llaʼhuerranet, atet̃ otanet: —Setanterra, amach c̈ha seyorenatsto.
7 Mas Jesus se aproximou, tocou neles e disse: "Levantem-se! Não tenham medo! "
8 Allempoña oʼ cohuerretpaʼ arepaʼtchaʼ eseshayeʼ enterreto, ñapt̃a enteret Jesús.
8 E erguendo eles os olhos, não viram mais ninguém a não ser Jesus.
9 Allempo onac̈herret aspent̃ot̃ Jesúsñapaʼ atet̃ otnerranet: —T̃eʼpaʼ amach eseshaʼ sotap̃saʼtatsto amaʼt eʼñe puesheñarra ñeñt̃ atet̃ oʼ sentua. T̃arrempohuach allempoch netanterra rromot̃ na Ñeñt̃en Acheñetosets, allempochña seserrpareʼtaterña allohuen acheñeneshaʼ.
9 Enquanto desciam do monte, Jesus lhes ordenou: "Não contem a ninguém o que vocês viram, até que o Filho do homem tenha sido ressuscitado dos mortos".
10 Pueyochreshaʼñapaʼ atet̃ otnerret: —¿Esoʼmareʼtña otenña ñeñt̃ atarr etsoteneʼ ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃, Elíasoʼch ñanom huerrtsa?
10 Os discípulos lhe perguntaram: "Então, por que os mestres da lei dizem que é necessário que Elias venha primeiro? "
11 Ñañapaʼ atet̃ otnerraneterr: —Elías poʼñoc̈hpaʼ ñachcaʼyeña huerrtsa, ñapaʼ eʼñechcaʼye aʼcohuentatuer ora allohuen.
11 Jesus respondeu: "De fato, Elias vem e restaurará todas as coisas.
12 T̃arraña napaʼ oʼch notas: Elíaspaʼ oʼcaʼye huaphuerrañ arr t̃arraña amacaʼye eseshayeʼ chemeʼtapuerraye ñeñt̃apaʼ c̈haña errot̃uanen p̃apueret ñeñt̃ atet̃ muenaʼyenet ñet. Eʼñech att̃ecma perrnet nam̃a Ñeñt̃en Acheñetosets.
12 Mas eu lhes digo: Elias já veio, e eles não o reconheceram, mas fizeram com ele tudo o que quiseram. Da mesma forma o Filho do homem será maltratado por eles".
13 Allempoñapaʼ oʼ c̈hapanet pueyoc̈hreto ñeñt̃ otenanetpaʼ añepaʼtcaʼye Juanañ ñeñt̃ apatayeʼt̃ acheñeneshaʼ Yomporecop ñeñt̃epaʼtcaʼyeña Elíasoterrets.
13 Então os discípulos entenderam que era de João Batista que ele tinha falado.
14 C̈herreterr all shontena acheñeneshaʼ puesheñarrña yacmapaʼ ponmapuerrana Jesús concorposñaña.
14 Quando chegaram onde estava a multidão, um homem aproximou-se de Jesus, ajoelhou-se diante dele e disse:
15 Atet̃ otos: —Pemuerayeʼchosnana, Ayochreshat̃e, nacñeʼt̃er c̈ha ot̃ena, nanac mueroc̈htena. Epayeʼ coyaʼnmameʼtateñ tso, errot̃enopaʼ oʼch coyaʼnmameʼtach ñam̃a oño.
15 "Senhor, tem misericórdia do meu filho. Ele tem ataques e está sofrendo muito. Muitas vezes cai no fogo ou na água.
16 Nanomhue peyochresheshopaʼ ñetñapaʼ ama errot̃eyeʼ peto att̃och aʼcrrateret.
16 Eu o trouxe aos teus discípulos, mas eles não puderam curá-lo".
17 Jesúsñapaʼ atet̃ ot: —Sa ñeñt̃es acheñres amaʼt mameshaʼpaʼ ama ayemtenayeʼ sentpenno; c̈hach poʼpoñ sentuena seyoc̈hro nocop. Oʼ allponmatuanen alloʼtsenen arr patsro napaʼ att̃a atarr naʼhuantennas, att̃a necuenes ñatoʼ att̃ot̃paʼ oʼch sameʼñerrna. Allempoñapaʼ atet̃ otanet: —Amaʼtpaʼ sanmoncaʼye cheshaʼ arr.
17 Respondeu Jesus: "Ó geração incrédula e perversa, até quando estarei com vocês? Até quando terei que suportá-los? Tragam-me o menino".
18 Jesúsñapaʼ atet̃ otapan oneñet̃ ñeñt̃ ot̃ateneʼ: —T̃eʼpaʼ poʼñoc̈h oʼch notap̃, pequec̈hpuer cheshachor. Oneñet̃ñapaʼ allent̃epaʼtchaʼ quec̈hpaʼner. Cheshachorñapaʼ allorocma correrra.
18 Jesus repreendeu o demônio; este saiu do menino e, desde aquele momento, ele ficou curado.
19 Allempoñapaʼ ponem̃ya pueyochreshaʼ, eʼñe ñapt̃ochayetpaʼ atet̃ otoset: —Yañapaʼ ¿esoʼmareʼtña ama eshcayeʼ yequec̈hpatereña oneñet̃ att̃o ot̃atenan cheshachor?
19 Então os discípulos aproximaram-se de Jesus em particular e perguntaram: "Por que não conseguimos expulsá-lo? "
20 Ñañapaʼ atet̃ otanet: —T̃arroʼmarcaʼye amacaʼ eʼñeyeʼ seyemtenno ñeñt̃ atet̃ notenes. Napaʼ oʼch notas, ñerraʼm poʼñoc̈h eʼñe na seyemtenañ napaʼ eʼñecaʼye naʼpoctatenña neñoñ ñeñt̃ atet̃ notenes. Amaʼtchaʼ allponat̃ollot̃a seyemtenna ñerraʼmrrat̃eʼ mostazllomet̃oll sañapaʼ amaʼt erraʼtsena senamuennoñ amaʼt ñeñt̃ atarr echarr sentenpaʼ nañapaʼ atet̃chaʼ nepennaseñ. Oʼch netmaʼntatasa atet̃ ñerraʼm oʼch sot: “Añ aspenet̃paʼ rrot̃eʼtepaʼ aʼyenet̃”, aspenet̃ñapaʼ atet̃chaʼc̈hoʼña pennasañ ñeñt̃ eʼñe atet̃ soteñ. Amaʼt mameshapaʼ amach eñalleña ñeñt̃ t̃orrapoʼ senten ñerraʼm eʼñe poʼñoc̈h na seyemtena.
20 Ele respondeu: "Por que a fé que vocês têm é pequena. Eu lhes asseguro que se vocês tiverem fé do tamanho de um grão de mostarda, poderão dizer a este monte: ‘Vá daqui para lá’, e ele irá. Nada lhes será impossível.
21 Ñehua, ñeñt̃ atet̃ oneñet̃paʼ amach errot̃enot̃ yequec̈hpatacheña acheñ eʼñe att̃a. C̈hochña yemaʼyochena ñam̃a yemaʼyoc̈hreñot̃ amaʼt yerrarpaʼ oʼch yequec̈hpueʼ mameʼ. Att̃ot̃chaʼña yequec̈hpaterña oneñet̃ ñeñt̃ atet̃.
21 Mas esta espécie só sai pela oração e pelo jejum".
22 Allempo chopeñeʼchyenet parro all Galileoʼmar, Jesúsña allpaʼ eñotatan pueyochreshaʼ, ñeñt̃paʼ atet̃ otnomanet: —Na Ñeñt̃en Acheñetosetspaʼ pomuerrnetchaʼ att̃ochña errot̃uanenchaʼ perrnet.
22 Reunindo-se eles na Galiléia, Jesus lhes disse: "O Filho do homem será entregue nas mãos dos homens.
23 Att̃eñapaʼ oʼch muetsataterrnet t̃arraña pomaʼpamtañoñapaʼ oʼch alla netanterra. Ñetñapaʼ ñeñt̃a atarr nanac llecaʼrrtatyesahuet.
23 Eles o matarão, e no terceiro dia ele ressuscitará". E os discípulos ficaram cheios de tristeza.
24 Allempoña Jesús epuet pueyochreshac̈hnopaʼ oʼ alla c̈hac̈herreterr Capernaumo. Allñapaʼ huapanet ñeñt̃ tsaʼtatenaya acheñeneshaʼ quelle ñeñt̃ impuesto; ñeñt̃paʼ Parets paʼpacllecop. Ñetpaʼ atet̃ otoset Pedro: —Semaestrorpaʼ ¿amaʼt pomuenanaʼña quelle impuesto añecop Parets paʼpacllecop?
24 Quando Jesus e seus discípulos chegaram a Cafarnaum, os coletores do imposto de duas dracmas vieram a Pedro e perguntaram: "O mestre de vocês não paga o imposto do templo? "
25 Pedroñapaʼ atet̃ otanet: —C̈hocmach tsaʼta. Allempo c̈hap pocollopaʼ Pedroñapaʼ ama otenanaʼña Jesús, ñañapaʼ ñanmacma otapan Pedro: —¿Errot̃enaʼt, Simóna, penteñña p̃a? Ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃ec̈hno ñeñt̃ añe patsroʼtsaʼyen, ¿eseshaʼtña cobrenetña quelle ñeñt̃ impuestocop, ñatoʼ añat̃eʼ cobrenet ñeñt̃ eʼñe ñet pamoʼtsnaʼtarecmuet amapaʼ añt̃eʼ cobrenet ñeñt̃ elloʼmarneshaʼ?
25 "Sim, paga", respondeu ele. Quando Pedro entrou na casa, Jesus foi o primeiro a falar, perguntando-lhe: "O que você acha, Simão? De quem os reis da terra cobram tributos e impostos: de seus próprios filhos ou dos outros? "
26 Pedroña atet̃ otan Jesús: —Añcaʼye cobrenet ñeñt̃ elloʼmarneshaʼ. Jesúsñapaʼ atet̃ och: —Ñeñt̃epñapaʼ ñeñt̃ eʼñe pamoʼtsnaʼtarecmuetpaʼ amaʼtrra ñeñt̃eyeʼ cobreneto.
26 "Dos outros", respondeu Pedro. Disse-lhe Jesus: "Então os filhos estão isentos.
27 Amaʼt pocteñ amach netsaʼtatsto t̃arroʼmar napaʼ ñeñt̃en Puechemeren ñeñt̃ paʼpaquëll peneʼ ñeñt̃ecop tsaʼtenet, t̃arraña att̃och ama yaʼtsrreʼmatanetopaʼ eʼñecaʼye pocteʼ oʼch netsaʼta. Oʼch ahuep̃ oño oʼch pegoʼtenaʼ all. Erraʼtsenchaʼ ñanom pechtaʼ pegorot̃ ñeñt̃ñapaʼ oʼch pec̈hete. Puenamopaʼ allchaʼcaʼye pent puetallarr quelle. Ñeñt̃ña quellepaʼ oʼch p̃aner ñeñt̃ñapaʼ alloch petsaʼtanet nocop amaʼt ñam̃a p̃ocop.
27 Mas, para não escandalizá-los, vá ao mar e jogue o anzol. Tire o primeiro peixe que você pegar, abra-lhe a boca, e você encontrará uma moeda de quatro dracmas. Pegue-a e entregue-a a eles, para pagar o meu imposto e o seu".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.