Mateus 17
Yanesha' NT (AME_TBL) vs NTLH
1 Allempo pechapmaterrerr, Jesúsñapaʼ ahuanerranerr pueyochreshaʼ; añ anem Pedro ñam̃a Jacobo ñam̃a Juan ñeñt̃ Jacobo paʼmoʼnasheñ. Ñetpaʼ arr anmanet atarr aspent̃o eʼñe ñapt̃ochayet.
1 Seis dias depois, Jesus foi para um monte alto, levando consigo somente Pedro e os irmãos Tiago e João.
2 Allña Jesúspaʼ machayot̃epaʼtchaʼ poʼpoñetam̃p̃sosanet. Paʼclloyot̃paʼ c̈ha poptosa eʼñe atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ atsrret̃ poptetsa. Eʼñe paʼshtamohuen atarr huallamaʼt̃o poptosa c̈ha aʼpuetaresue aʼyohuen.
2 Ali, eles viram a aparência de Jesus mudar: o seu rosto ficou brilhante como o sol, e as suas roupas ficaram brancas como a luz.
3 Allñapaʼ machayot̃epaʼtchaʼ orrtanet Moisés ñam̃a Elías. Ñetñapaʼ alla serrpareʼtoset epuet Jesús.
3 E os três discípulos viram Moisés e Elias conversando com Jesus.
4 Pedroña eñoratsapaʼ atet̃ otan Jesús: —Atarruacaʼye Partseshachaʼ, cohuenoʼtseneyt̃eʼ arr. Amaʼt pocteʼ penteñe napaʼ oʼch nat̃omatonas maʼppahua quërpachet—puepahuarrpaʼ p̃ocopchaʼ, poʼppahueñpaʼ Moisésocopchaʼ, poʼppahueñpaʼ Elíasocopchaʼ.
4 Então Pedro disse a Jesus: — Como é bom estarmos aqui, Senhor! Se o senhor quiser, eu armarei três barracas neste lugar: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias.
5 Allempo eñorena Pedropaʼ c̈ha orrtosahuet os ñeñt̃ atarr cohuen poptetsa c̈hepaʼtchaʼ aʼpomam̃p̃sosanet. C̈ha eʼmorrtostsa ñoñets osot̃; ñeñt̃ña ñoñetspaʼ Yompor otosahuet; ñeñt̃paʼ atet̃ ot: —Añmapaʼ ñeñt̃ no Nechemer ñeñt̃ atarr nemuerena ñeñt̃ña atarr nocshateneʼ, ñeñt̃chaʼña eʼñe cohuen seʼm̃ñoterr.
5 Enquanto Pedro estava falando, uma nuvem brilhante os cobriu, e dela veio uma voz, que disse: — Este é o meu Filho querido, que me dá muita alegria. Escutem o que ele diz!
6 Allempo atet̃ eʼmuet ñoñets pueyochreshaʼñapaʼ alla rremaʼrrtet patso atarr nanac yorenet.
6 Quando os discípulos ouviram a voz, ficaram com tanto medo, que se ajoelharam e encostaram o rosto no chão.
7 Jesúsñapaʼ allent̃a ponerranetpaʼ aʼp̃llaʼhuerranet, atet̃ otanet: —Setanterra, amach c̈ha seyorenatsto.
7 Jesus veio, tocou neles e disse:
8 Allempoña oʼ cohuerretpaʼ arepaʼtchaʼ eseshayeʼ enterreto, ñapt̃a enteret Jesús.
8 Então eles olharam em volta e não viram ninguém, a não ser Jesus.
9 Allempo onac̈herret aspent̃ot̃ Jesúsñapaʼ atet̃ otnerranet: —T̃eʼpaʼ amach eseshaʼ sotap̃saʼtatsto amaʼt eʼñe puesheñarra ñeñt̃ atet̃ oʼ sentua. T̃arrempohuach allempoch netanterra rromot̃ na Ñeñt̃en Acheñetosets, allempochña seserrpareʼtaterña allohuen acheñeneshaʼ.
9 Quando estavam descendo do monte, ele lhes deu esta ordem:
10 Pueyochreshaʼñapaʼ atet̃ otnerret: —¿Esoʼmareʼtña otenña ñeñt̃ atarr etsoteneʼ ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃, Elíasoʼch ñanom huerrtsa?
10 Então os discípulos perguntaram: — Por que os
11 Ñañapaʼ atet̃ otnerraneterr: —Elías poʼñoc̈hpaʼ ñachcaʼyeña huerrtsa, ñapaʼ eʼñechcaʼye aʼcohuentatuer ora allohuen.
11 Ele respondeu:
12 T̃arraña napaʼ oʼch notas: Elíaspaʼ oʼcaʼye huaphuerrañ arr t̃arraña amacaʼye eseshayeʼ chemeʼtapuerraye ñeñt̃apaʼ c̈haña errot̃uanen p̃apueret ñeñt̃ atet̃ muenaʼyenet ñet. Eʼñech att̃ecma perrnet nam̃a Ñeñt̃en Acheñetosets.
12 porém eu afirmo a vocês que Elias já veio, e não o reconheceram, mas o maltrataram como quiseram. Assim também maltratarão o Filho do Homem.
13 Allempoñapaʼ oʼ c̈hapanet pueyoc̈hreto ñeñt̃ otenanetpaʼ añepaʼtcaʼye Juanañ ñeñt̃ apatayeʼt̃ acheñeneshaʼ Yomporecop ñeñt̃epaʼtcaʼyeña Elíasoterrets.
13 Então os discípulos entenderam que Jesus estava falando a respeito de João Batista.
14 C̈herreterr all shontena acheñeneshaʼ puesheñarrña yacmapaʼ ponmapuerrana Jesús concorposñaña.
14 Quando eles chegaram perto da multidão, um homem foi até perto de Jesus, ajoelhou-se diante dele
15 Atet̃ otos: —Pemuerayeʼchosnana, Ayochreshat̃e, nacñeʼt̃er c̈ha ot̃ena, nanac mueroc̈htena. Epayeʼ coyaʼnmameʼtateñ tso, errot̃enopaʼ oʼch coyaʼnmameʼtach ñam̃a oño.
15 e disse: — Senhor, tenha pena do meu filho! Ele é epilético e tem ataques tão fortes, que muitas vezes cai no fogo ou na água.
16 Nanomhue peyochresheshopaʼ ñetñapaʼ ama errot̃eyeʼ peto att̃och aʼcrrateret.
16 Eu o trouxe para os seus discípulos a fim de que eles o curassem, mas eles não conseguiram.
17 Jesúsñapaʼ atet̃ ot: —Sa ñeñt̃es acheñres amaʼt mameshaʼpaʼ ama ayemtenayeʼ sentpenno; c̈hach poʼpoñ sentuena seyoc̈hro nocop. Oʼ allponmatuanen alloʼtsenen arr patsro napaʼ att̃a atarr naʼhuantennas, att̃a necuenes ñatoʼ att̃ot̃paʼ oʼch sameʼñerrna. Allempoñapaʼ atet̃ otanet: —Amaʼtpaʼ sanmoncaʼye cheshaʼ arr.
17 Jesus respondeu:
18 Jesúsñapaʼ atet̃ otapan oneñet̃ ñeñt̃ ot̃ateneʼ: —T̃eʼpaʼ poʼñoc̈h oʼch notap̃, pequec̈hpuer cheshachor. Oneñet̃ñapaʼ allent̃epaʼtchaʼ quec̈hpaʼner. Cheshachorñapaʼ allorocma correrra.
18 Então deu uma ordem, o demônio saiu, e no mesmo instante o menino ficou curado.
19 Allempoñapaʼ ponem̃ya pueyochreshaʼ, eʼñe ñapt̃ochayetpaʼ atet̃ otoset: —Yañapaʼ ¿esoʼmareʼtña ama eshcayeʼ yequec̈hpatereña oneñet̃ att̃o ot̃atenan cheshachor?
19 Depois os discípulos chegaram perto de Jesus, em particular, e perguntaram: — Por que foi que nós não pudemos expulsar aquele demônio?
20 Ñañapaʼ atet̃ otanet: —T̃arroʼmarcaʼye amacaʼ eʼñeyeʼ seyemtenno ñeñt̃ atet̃ notenes. Napaʼ oʼch notas, ñerraʼm poʼñoc̈h eʼñe na seyemtenañ napaʼ eʼñecaʼye naʼpoctatenña neñoñ ñeñt̃ atet̃ notenes. Amaʼtchaʼ allponat̃ollot̃a seyemtenna ñerraʼmrrat̃eʼ mostazllomet̃oll sañapaʼ amaʼt erraʼtsena senamuennoñ amaʼt ñeñt̃ atarr echarr sentenpaʼ nañapaʼ atet̃chaʼ nepennaseñ. Oʼch netmaʼntatasa atet̃ ñerraʼm oʼch sot: “Añ aspenet̃paʼ rrot̃eʼtepaʼ aʼyenet̃”, aspenet̃ñapaʼ atet̃chaʼc̈hoʼña pennasañ ñeñt̃ eʼñe atet̃ soteñ. Amaʼt mameshapaʼ amach eñalleña ñeñt̃ t̃orrapoʼ senten ñerraʼm eʼñe poʼñoc̈h na seyemtena.
20 Jesus respondeu:
21 Ñehua, ñeñt̃ atet̃ oneñet̃paʼ amach errot̃enot̃ yequec̈hpatacheña acheñ eʼñe att̃a. C̈hochña yemaʼyochena ñam̃a yemaʼyoc̈hreñot̃ amaʼt yerrarpaʼ oʼch yequec̈hpueʼ mameʼ. Att̃ot̃chaʼña yequec̈hpaterña oneñet̃ ñeñt̃ atet̃.
21 [Mas esse tipo de demônio só pode ser expulso com oração e jejum.]
22 Allempo chopeñeʼchyenet parro all Galileoʼmar, Jesúsña allpaʼ eñotatan pueyochreshaʼ, ñeñt̃paʼ atet̃ otnomanet: —Na Ñeñt̃en Acheñetosetspaʼ pomuerrnetchaʼ att̃ochña errot̃uanenchaʼ perrnet.
22 Um dia os discípulos estavam se reunindo na Galileia, e Jesus disse a eles:
23 Att̃eñapaʼ oʼch muetsataterrnet t̃arraña pomaʼpamtañoñapaʼ oʼch alla netanterra. Ñetñapaʼ ñeñt̃a atarr nanac llecaʼrrtatyesahuet.
23 e eles vão matá-lo; mas três dias depois ele será ressuscitado. E os discípulos ficaram muito tristes.
24 Allempoña Jesús epuet pueyochreshac̈hnopaʼ oʼ alla c̈hac̈herreterr Capernaumo. Allñapaʼ huapanet ñeñt̃ tsaʼtatenaya acheñeneshaʼ quelle ñeñt̃ impuesto; ñeñt̃paʼ Parets paʼpacllecop. Ñetpaʼ atet̃ otoset Pedro: —Semaestrorpaʼ ¿amaʼt pomuenanaʼña quelle impuesto añecop Parets paʼpacllecop?
24 Quando Jesus e os discípulos chegaram à cidade de Cafarnaum, os cobradores do imposto do Templo foram perguntar a Pedro: — O mestre de vocês não paga o imposto do Templo?
25 Pedroñapaʼ atet̃ otanet: —C̈hocmach tsaʼta. Allempo c̈hap pocollopaʼ Pedroñapaʼ ama otenanaʼña Jesús, ñañapaʼ ñanmacma otapan Pedro: —¿Errot̃enaʼt, Simóna, penteñña p̃a? Ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃ec̈hno ñeñt̃ añe patsroʼtsaʼyen, ¿eseshaʼtña cobrenetña quelle ñeñt̃ impuestocop, ñatoʼ añat̃eʼ cobrenet ñeñt̃ eʼñe ñet pamoʼtsnaʼtarecmuet amapaʼ añt̃eʼ cobrenet ñeñt̃ elloʼmarneshaʼ?
25 — Paga, sim! — respondeu Pedro. Depois Pedro entrou em casa, mas, antes que falasse alguma coisa, Jesus disse:
26 Pedroña atet̃ otan Jesús: —Añcaʼye cobrenet ñeñt̃ elloʼmarneshaʼ. Jesúsñapaʼ atet̃ och: —Ñeñt̃epñapaʼ ñeñt̃ eʼñe pamoʼtsnaʼtarecmuetpaʼ amaʼtrra ñeñt̃eyeʼ cobreneto.
26 — São os estrangeiros! — respondeu Pedro.
27 Amaʼt pocteñ amach netsaʼtatsto t̃arroʼmar napaʼ ñeñt̃en Puechemeren ñeñt̃ paʼpaquëll peneʼ ñeñt̃ecop tsaʼtenet, t̃arraña att̃och ama yaʼtsrreʼmatanetopaʼ eʼñecaʼye pocteʼ oʼch netsaʼta. Oʼch ahuep̃ oño oʼch pegoʼtenaʼ all. Erraʼtsenchaʼ ñanom pechtaʼ pegorot̃ ñeñt̃ñapaʼ oʼch pec̈hete. Puenamopaʼ allchaʼcaʼye pent puetallarr quelle. Ñeñt̃ña quellepaʼ oʼch p̃aner ñeñt̃ñapaʼ alloch petsaʼtanet nocop amaʼt ñam̃a p̃ocop.
27 Mas nós não queremos ofender essa gente. Por isso vá até o lago, jogue o anzol e puxe o primeiro peixe que você fisgar. Na boca dele você encontrará uma moeda. Então vá e pague com ela o meu imposto e o seu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.