Mateus 14

Yanesha' NT (AME_TBL) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Allempoña am̃chaʼtaret̃ Herodespaʼ eʼmareʼtenan atet̃ p̃aʼyena Jesús. Ñehua, Herodespaʼ all am̃chaʼtaret̃tena anetso Galileo.
1 Por aquela mesma época, o tetrarca Herodes ouviu falar de Jesus.
2 Allempoñapaʼ atet̃ otan ñeñt̃ sherbeneʼ: —Añepaʼtcaʼyeña Juanañ ñeñt̃ apatayeʼt̃ acheñ Yomporecop; taʼmcaʼye c̈hat̃eʼcaʼye tanterraña rromot̃. Ñeñt̃oʼmart̃eʼcaʼyeña t̃eʼpaʼ orrtaterranña partsoteñets.
2 E disse aos seus cortesãos: É João Batista que ressuscitou. É por isso que ele faz tantos milagres.
3 Ñehua, allempopaʼ ahuañmoʼchacma rrematenanaʼ Juanañ oʼ huancachpaʼ allña yottam̃p̃sach att̃och coshatan Herodías ñeñt̃ paʼmoʼnasheñ Felipe puet̃apor.
3 Com efeito, Herodes havia mandado prender e acorrentar João, e o tinha mandado meter na prisão por causa de Herodíades, esposa de seu irmão Filipe.
4 T̃arroʼmar Juanañpaʼ ña otayeʼt̃ Herodes: —Amacaʼye pocteyaye oʼch peyoram̃pes pemoʼnasheñ puet̃apor.
4 João lhe tinha dito: Não te é permitido tomá-la por mulher!
5 Amaʼt atarr mueneñeñ oʼch muetsatacheñ eʼñe allempocma t̃arraña Herodespaʼ mechaʼtenan acheñeneshaʼ ñeñt̃oʼmarña ama eshcayeʼ muetsatache. T̃arroʼmar acheñeneshaʼpaʼ eʼñe cohuen enteñet Juanañ atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ ñeñt̃ aʼm̃teneʼ Yompor poʼñoñ.
5 De boa mente o mandaria matar; temia, porém, o povo que considerava João um profeta.
6 Allempoña coshameʼtapreteñet Herodes allempo eñalletña allñapaʼ oʼ tancsosa Herodías puechoyor.
6 Mas, na festa de aniversário de nascimento de Herodes, a filha de Herodíades dançou no meio dos convidados e agradou a Herodes.
7 Herodesñapaʼ ñeñt̃a atarr cohuen ent. Ñeñt̃oʼmarña och: —Na poʼñoc̈hpaʼ oʼch nenaʼ neñoñ eʼñe Parets paʼsoʼchño, amaʼt es penamuenpaʼ napaʼ napap̃chaʼ.
7 Por isso, ele prometeu com juramento dar-lhe tudo o que lhe pedisse.
8 Pachorñapaʼ allent̃a otareʼch eʼñe aʼnahua: —Oʼhua p̃ocht̃eʼ am̃chaʼtaret̃: “Añchaʼ p̃apuen Juan poñ.” Allempoña shopsheshaʼpaʼ atet̃ otan Herodes: —Napaʼ añ nemnen oʼch pepechennanaʼ Juan poñ ñeñt̃ apatayeʼt̃ acheñeneshaʼ, oʼch penon platopaʼ oʼch p̃aphuerren eʼñe arrma.
8 Por instigação de sua mãe, ela respondeu: Dá-me aqui, neste prato, a cabeça de João Batista.
9 Oʼña enamhuepaʼ am̃chaʼtaret̃ñapaʼ c̈ha lleca. T̃arraña amaʼt llecañpaʼ oʼ nohuanña poʼñoñ huomenc eʼñe Yompor paʼsoʼchño ñam̃a alloʼtsaʼyen ñeñt̃ huaʼñen ñeñt̃ eʼmueneʼ atet̃ oten ñeñt̃oʼmarña otanet: —T̃eʼpaʼ oʼch sap̃ Juan poñ.
9 O rei entristeceu-se, mas como havia jurado diante dos convidados, ordenou que lha dessem;
10 Allempoñapaʼ oʼ mueñan paʼcheñer oʼch pecheñetaʼ Juan all yottam̃peñet.
10 e mandou decapitar João na sua prisão.
11 Allempoña oʼ huapaterrñañet poñ platopaʼ aphueret shopsheshaʼ. Ñañapaʼ anem̃ pachoresho oʼch apueñaʼ.
11 A cabeça foi trazida num prato e dada à moça, que a entregou à sua mãe.
12 Allempoñapaʼ ahuanma Juanañ pueyochreshaʼ oʼ aneret apecharet̃ oʼch pampueretaʼ. Oʼña pampaʼhueretaʼpaʼ oʼ ahuanerret oʼch eʼmareʼtateñetaʼ Jesús.
12 Vieram, então, os discípulos de João transladar seu corpo, e o enterraram. Depois foram dar a notícia a Jesus.
13 Jesúspaʼ allempo eʼmareʼtan Juanañ, ñañapaʼ ahuam̃pes noñt̃o oʼ saʼnman acheñeneshaʼ oʼch ahuoʼ all ama acheñempañoyaye. Acheñeneshaʼñapaʼ allempo eʼmareʼchet ñetñapaʼ allent̃a ahuanmuet ñamet. Allohuen anetsot̃paʼ eʼñe ahuanmuet oʼch enteretaʼ Jesús. Ñetñapaʼ alla oñmac̈haʼtet patsoʼmar.
13 A essa notícia, Jesus partiu dali numa barca para se retirar a um lugar deserto, mas o povo soube e a multidão das cidades o seguiu a pé.
14 Allempoña sehuosa Jesús noñt̃ot̃paʼ alla entuerraneterr oʼ alla shontaʼhuerrerr acheñeneshaʼ. Ñañapaʼ atarr nanac mueraʼhuerraneterr. Allñapaʼ oʼ alla aʼcrratyesuerraneterr patsnañet̃er.
14 Quando desembarcou, vendo Jesus essa numerosa multidão, moveu-se de compaixão para ela e curou seus doentes.
15 Att̃eñapaʼ ellerren pueyochreshaʼñapaʼ oteñetaʼ Jesús: —T̃eʼpaʼ arroʼtseney all ama acheñempañoyaye ñam̃a oʼcaʼye ellerren. T̃eʼpaʼ oʼch p̃och acheñeneshaʼ ahuanemyerretepaʼ anetsoʼmar allchaʼ rañt̃aʼyesuerret puerraret ñeñt̃chaʼ rraʼyesuerret.
15 Caía a tarde. Agrupados em volta dele, os discípulos disseram-lhe: Este lugar é deserto e a hora é avançada. Despede esta gente para que vá comprar víveres na aldeia.
16 Jesúsñapaʼ otanet: —Amachcaʼye ahuanmatsterreto. Sachcaʼye apaʼyesahuet ñeñt̃chaʼ rret.
16 Jesus, porém, respondeu: Não é necessário: dai-lhe vós mesmos de comer.
17 Ñetñapaʼ atet̃ ochet: —Ya arrpaʼ amacaʼye es yechenoña amaʼt coñeʼt̃a; yapaʼ eʼñecaʼye amnara pan yechen ñam̃a epat̃oll cac.
17 Mas, disseram eles, nós não temos aqui mais que cinco pães e dois peixes. _
18 Allempoña Jesúspaʼ atet̃ otanet: —Sanmon arrma oʼch sapuennaʼ.
18 Trazei-mos, disse-lhes ele.
19 Allempoñapaʼ otan acheñeneshaʼ: —T̃eʼpaʼ oʼch sanorrc̈haʼtyes eʼñe all cohuen emmoʼratyen pasetmaʼ. Allempoña agapan ñeñt̃ amnar pan ñam̃a epat̃oll cac, oʼ cohuaʼ enonet̃, parasyosoʼtam̃p̃san pan allot̃ñapaʼ shotaʼtan pan, apanatyesan pueyochreshaʼ. Ñetñapaʼ oʼ epatyeset allohuen acheñeneshaʼ.
19 Mandou, então, a multidão assentar-se na relva, tomou os cinco pães e os dois peixes e, elevando os olhos ao céu, abençoou-os. Partindo em seguida os pães, deu-os aos seus discípulos, que os distribuíram ao povo.
20 Eʼñe epaʼhuet, allempoña oʼ rrallmeʼchet allohuenet eʼñepaʼtchaʼ yetrraʼtuahuet. Eʼñe yetuahuetpaʼ c̈ha aʼpchatyeset ñeñt̃ñapaʼ aʼyapac̈heret. Ñeñt̃ña aʼyapac̈herretpaʼ c̈hepaʼtchaʼ chorrats c̈harraʼ puechena epa cañt̃er eʼñe t̃amoʼyareʼ.
20 Todos comeram e ficaram fartos, e, dos pedaços que sobraram, recolheram doze cestos cheios.
21 Ñeñt̃ña rrallmeʼchatspaʼ atarr shonteʼ acheñeneshaʼ; ñatoʼ alloʼtsent̃eʼ amnaroch mil ñeñt̃ eʼñe yacmaneshocheʼ. Ellonet̃paʼ alloʼtsaʼyen ñam̃a coyaneshac̈hno ñam̃a cheshaneshac̈hno.
21 Ora, os convivas foram aproximadamente cinco mil homens, sem contar as mulheres e crianças.
22 Allempoña Jesúspaʼ otan pueyochreshaʼ: —T̃eʼpaʼ oʼch saʼtac̈haʼt noñt̃o oʼch sota sanom oʼch sep̃chaterra yot̃. Napaʼ oʼch nesoʼtnom̃ ora acheñeneshaʼ.
22 Logo depois, Jesus obrigou seus discípulos a entrar na barca e a passar antes dele para a outra margem, enquanto ele despedia a multidão.
23 Oʼña soʼtuanmanetpaʼ ñañapaʼ ahuoʼ aspent̃o eʼñe ñapuet̃ allña maʼyochosa. Amaʼt oʼ tsapuenpaʼ ñañapaʼ alloʼtsena ñapuet̃.
23 Feito isso, subiu à montanha para orar na solidão. E, chegando a noite, estava lá sozinho.
24 Noñt̃ñapaʼ ñeñt̃a rroc̈hasoʼtsenara saʼpo, emoʼyareʼñapaʼ c̈ha anmapeʼcham̃penanet, aʼpuerrameʼtam̃penanet orrno.
24 Entretanto, já a boa distância da margem, a barca era agitada pelas ondas, pois o vento era contrário.
25 Att̃eña allempoña puetarenmochpaʼ huenanet Jesús c̈ha chopeʼchnen enot̃ oño.
25 Pela quarta vigília da noite, Jesus veio a eles, caminhando sobre o mar.
26 All chopeʼchnen allempoña entapueñ pueyochreshaʼ, ñetñapaʼ c̈ha t̃oratsetyeset pueyoc̈hret, atet̃ otannaʼtyeset: —Choyesheʼmatst̃eʼcaʼye huaponaya. Pueyorñot̃etpaʼ att̃a rrannartet.
26 Quando os discípulos o perceberam caminhando sobre as águas, ficaram com medo: É um fantasma! disseram eles, soltando gritos de terror.
27 Jesúsñapaʼ eñoranaʼtuenanet, atet̃ otuenanet: —C̈hoñacaʼye socshapuenna, nacaʼye oʼ nohuapa, amach att̃a sem̃chaʼtatstapno.
27 Mas Jesus logo lhes disse: Tranqüilizai-vos, sou eu. Não tenhais medo!
28 Allempoña Pedropaʼ eñoranaʼcha ñeñt̃paʼ atet̃ och: —Ñerraʼm poʼñoc̈ht̃eʼ p̃a Partseshachaʼ, t̃eʼpaʼ oʼch p̃otosen, ap̃oncaʼye nesho, pechopeʼchnom p̃am̃a enot̃ oño.
28 Pedro tomou a palavra e falou: Senhor, se és tu, manda-me ir sobre as águas até junto de ti!
29 Jesúsñapaʼ allent̃a och: —Ap̃oncaʼye. Ñañapaʼ allent̃a sohua noñt̃ot̃paʼ oʼ chopeʼchnom ñam̃a enot̃ oño oʼch ahuoʼ Jesúsesho.
29 Ele disse-lhe: Vem! Pedro saiu da barca e caminhava sobre as águas ao encontro de Jesus.
30 Chopeʼchnomtsapaʼ oʼ cohuaʼnman huomenquëshaʼ ñeñt̃ c̈ha emoʼyartatenan saʼppaʼ c̈ha yoreʼch. C̈ha yoreʼchpaʼ alla mueneʼ eshaʼta oño. Allñapaʼ rranareʼta atet̃ otan Jesús: —¡P̃aʼqueshp̃atosen Partseshachaʼ!
30 Mas, redobrando a violência do vento, teve medo e, começando a afundar, gritou: Senhor, salva-me!
31 Jesúsña t̃ecma rremap̃paʼ atet̃ och: —P̃apaʼ amaʼt eʼñeyeʼ peyemtenno. Esoʼmareʼt c̈ha peʼcharrtatenña peyoc̈her.
31 No mesmo instante, Jesus estendeu-lhe a mão, segurou-o e lhe disse: Homem de pouca fé, por que duvidaste?
32 Eʼñe aʼtac̈haʼtatseta noñt̃opaʼ huomenquëshaʼñapaʼ c̈hepaʼtchaʼ muetsoñeñterrtsa.
32 Apenas tinham subido para a barca, o vento cessou.
33 Ñeñt̃ña noñt̃oʼtsaʼyenpaʼ allent̃epaʼtchaʼ concorpanrrortanaʼtapetpaʼ atet̃ otyeset: —Poʼñoc̈hepaʼt p̃apaʼ eʼñe Parets Puechemerep̃.
33 Então aqueles que estavam na barca prostraram-se diante dele e disseram: Tu és verdadeiramente o Filho de Deus.
34 Allempoña pechatam̃p̃setpaʼ arr etsotoset all oteñet Genesareto.
34 E, tendo atravessado, chegaram a Genesaré.
35 Ñeñt̃ña aneʼtañneshaʼ allpaʼ oʼ chemeʼtapet Jesús. Att̃o chemeʼtapetpaʼ ñetñapaʼ allent̃a mueñet acheñ, oʼch eʼmareʼtatenanaʼ acheñeneshaʼ allampañoʼmar. Allot̃ñapaʼ huapatyesoñet allohuen atsnañet̃ec̈hno.
35 As pessoas do lugar o reconheceram e mandaram anunciar por todos os arredores. Apresentaram-lhe, então, todos os doentes,
36 Ñeñt̃ña atsnañet̃ec̈hnopaʼ oʼ enamyesoset amaʼt posoʼmot̃a oʼch aʼp̃llaʼyesosñañet paʼshtam. Allpon ñeñt̃ aʼp̃llaʼyesoseʼ Jesús paʼshtam allponc̈hoʼ eʼñe corraʼyesuerrtsa.
36 rogando-lhe que ao menos deixasse tocar na orla de sua veste. E, todos aqueles que nele tocaram, foram curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.