Mateus 14
Yanesha' NT (AME_TBL) vs NAA
1 Allempoña am̃chaʼtaret̃ Herodespaʼ eʼmareʼtenan atet̃ p̃aʼyena Jesús. Ñehua, Herodespaʼ all am̃chaʼtaret̃tena anetso Galileo.
1 Por aquele tempo, o tetrarca Herodes soube da fama de Jesus
2 Allempoñapaʼ atet̃ otan ñeñt̃ sherbeneʼ: —Añepaʼtcaʼyeña Juanañ ñeñt̃ apatayeʼt̃ acheñ Yomporecop; taʼmcaʼye c̈hat̃eʼcaʼye tanterraña rromot̃. Ñeñt̃oʼmart̃eʼcaʼyeña t̃eʼpaʼ orrtaterranña partsoteñets.
2 e disse aos que o serviam: — Este é João Batista. Ele ressuscitou dos mortos, e, por isso, forças miraculosas operam nele.
3 Ñehua, allempopaʼ ahuañmoʼchacma rrematenanaʼ Juanañ oʼ huancachpaʼ allña yottam̃p̃sach att̃och coshatan Herodías ñeñt̃ paʼmoʼnasheñ Felipe puet̃apor.
3 Porque Herodes, havendo prendido João, o amarrou e pôs na prisão, por causa de Herodias, mulher do seu irmão Filipe.
4 T̃arroʼmar Juanañpaʼ ña otayeʼt̃ Herodes: —Amacaʼye pocteyaye oʼch peyoram̃pes pemoʼnasheñ puet̃apor.
4 Pois João lhe dizia: “Você não tem o direito de viver com ela.”
5 Amaʼt atarr mueneñeñ oʼch muetsatacheñ eʼñe allempocma t̃arraña Herodespaʼ mechaʼtenan acheñeneshaʼ ñeñt̃oʼmarña ama eshcayeʼ muetsatache. T̃arroʼmar acheñeneshaʼpaʼ eʼñe cohuen enteñet Juanañ atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ ñeñt̃ aʼm̃teneʼ Yompor poʼñoñ.
5 Embora Herodes quisesse matá-lo, tinha medo do povo, porque consideravam João como profeta.
6 Allempoña coshameʼtapreteñet Herodes allempo eñalletña allñapaʼ oʼ tancsosa Herodías puechoyor.
6 Mas, quando chegou o dia do aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante de todos e agradou a Herodes.
7 Herodesñapaʼ ñeñt̃a atarr cohuen ent. Ñeñt̃oʼmarña och: —Na poʼñoc̈hpaʼ oʼch nenaʼ neñoñ eʼñe Parets paʼsoʼchño, amaʼt es penamuenpaʼ napaʼ napap̃chaʼ.
7 Este prometeu, com juramento, dar-lhe o que ela pedisse.
8 Pachorñapaʼ allent̃a otareʼch eʼñe aʼnahua: —Oʼhua p̃ocht̃eʼ am̃chaʼtaret̃: “Añchaʼ p̃apuen Juan poñ.” Allempoña shopsheshaʼpaʼ atet̃ otan Herodes: —Napaʼ añ nemnen oʼch pepechennanaʼ Juan poñ ñeñt̃ apatayeʼt̃ acheñeneshaʼ, oʼch penon platopaʼ oʼch p̃aphuerren eʼñe arrma.
8 Então ela, instigada por sua mãe, disse: — Dê-me, aqui, num prato, a cabeça de João Batista.
9 Oʼña enamhuepaʼ am̃chaʼtaret̃ñapaʼ c̈ha lleca. T̃arraña amaʼt llecañpaʼ oʼ nohuanña poʼñoñ huomenc eʼñe Yompor paʼsoʼchño ñam̃a alloʼtsaʼyen ñeñt̃ huaʼñen ñeñt̃ eʼmueneʼ atet̃ oten ñeñt̃oʼmarña otanet: —T̃eʼpaʼ oʼch sap̃ Juan poñ.
9 O rei ficou triste, mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, ordenou que o pedido fosse atendido.
10 Allempoñapaʼ oʼ mueñan paʼcheñer oʼch pecheñetaʼ Juan all yottam̃peñet.
10 Assim, deu ordens para que João fosse decapitado na prisão.
11 Allempoña oʼ huapaterrñañet poñ platopaʼ aphueret shopsheshaʼ. Ñañapaʼ anem̃ pachoresho oʼch apueñaʼ.
11 A cabeça foi trazida num prato e dada à jovem, que a levou à sua mãe.
12 Allempoñapaʼ ahuanma Juanañ pueyochreshaʼ oʼ aneret apecharet̃ oʼch pampueretaʼ. Oʼña pampaʼhueretaʼpaʼ oʼ ahuanerret oʼch eʼmareʼtateñetaʼ Jesús.
12 Então vieram os discípulos de João, levaram o corpo e o sepultaram; depois, foram e anunciaram isso a Jesus.
13 Jesúspaʼ allempo eʼmareʼtan Juanañ, ñañapaʼ ahuam̃pes noñt̃o oʼ saʼnman acheñeneshaʼ oʼch ahuoʼ all ama acheñempañoyaye. Acheñeneshaʼñapaʼ allempo eʼmareʼchet ñetñapaʼ allent̃a ahuanmuet ñamet. Allohuen anetsot̃paʼ eʼñe ahuanmuet oʼch enteretaʼ Jesús. Ñetñapaʼ alla oñmac̈haʼtet patsoʼmar.
13 Jesus, ouvindo isto, retirou-se dali num barco para um lugar deserto, à parte. Ao saberem disso, as multidões vieram das cidades seguindo-o por terra.
14 Allempoña sehuosa Jesús noñt̃ot̃paʼ alla entuerraneterr oʼ alla shontaʼhuerrerr acheñeneshaʼ. Ñañapaʼ atarr nanac mueraʼhuerraneterr. Allñapaʼ oʼ alla aʼcrratyesuerraneterr patsnañet̃er.
14 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão, compadeceu-se dela e curou os seus enfermos.
15 Att̃eñapaʼ ellerren pueyochreshaʼñapaʼ oteñetaʼ Jesús: —T̃eʼpaʼ arroʼtseney all ama acheñempañoyaye ñam̃a oʼcaʼye ellerren. T̃eʼpaʼ oʼch p̃och acheñeneshaʼ ahuanemyerretepaʼ anetsoʼmar allchaʼ rañt̃aʼyesuerret puerraret ñeñt̃chaʼ rraʼyesuerret.
15 Ao cair da tarde, os discípulos se aproximaram de Jesus e disseram: — Este lugar é deserto, e já é tarde. Mande as multidões embora, para que, indo pelas aldeias, comprem para si o que comer.
16 Jesúsñapaʼ otanet: —Amachcaʼye ahuanmatsterreto. Sachcaʼye apaʼyesahuet ñeñt̃chaʼ rret.
16 Jesus, porém, lhes disse:
17 Ñetñapaʼ atet̃ ochet: —Ya arrpaʼ amacaʼye es yechenoña amaʼt coñeʼt̃a; yapaʼ eʼñecaʼye amnara pan yechen ñam̃a epat̃oll cac.
17 Mas eles responderam: — Não temos aqui senão cinco pães e dois peixes.
18 Allempoña Jesúspaʼ atet̃ otanet: —Sanmon arrma oʼch sapuennaʼ.
18 Então Jesus disse:
19 Allempoñapaʼ otan acheñeneshaʼ: —T̃eʼpaʼ oʼch sanorrc̈haʼtyes eʼñe all cohuen emmoʼratyen pasetmaʼ. Allempoña agapan ñeñt̃ amnar pan ñam̃a epat̃oll cac, oʼ cohuaʼ enonet̃, parasyosoʼtam̃p̃san pan allot̃ñapaʼ shotaʼtan pan, apanatyesan pueyochreshaʼ. Ñetñapaʼ oʼ epatyeset allohuen acheñeneshaʼ.
19 E, tendo mandado que a multidão se assentasse sobre a relva, pegando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou. Depois, tendo partido os pães, deu-os aos discípulos, e estes deram às multidões.
20 Eʼñe epaʼhuet, allempoña oʼ rrallmeʼchet allohuenet eʼñepaʼtchaʼ yetrraʼtuahuet. Eʼñe yetuahuetpaʼ c̈ha aʼpchatyeset ñeñt̃ñapaʼ aʼyapac̈heret. Ñeñt̃ña aʼyapac̈herretpaʼ c̈hepaʼtchaʼ chorrats c̈harraʼ puechena epa cañt̃er eʼñe t̃amoʼyareʼ.
20 Todos comeram e se fartaram, e ainda recolheram doze cestos cheios dos pedaços que sobraram.
21 Ñeñt̃ña rrallmeʼchatspaʼ atarr shonteʼ acheñeneshaʼ; ñatoʼ alloʼtsent̃eʼ amnaroch mil ñeñt̃ eʼñe yacmaneshocheʼ. Ellonet̃paʼ alloʼtsaʼyen ñam̃a coyaneshac̈hno ñam̃a cheshaneshac̈hno.
21 E os que comeram eram cerca de cinco mil homens, além de mulheres e crianças.
22 Allempoña Jesúspaʼ otan pueyochreshaʼ: —T̃eʼpaʼ oʼch saʼtac̈haʼt noñt̃o oʼch sota sanom oʼch sep̃chaterra yot̃. Napaʼ oʼch nesoʼtnom̃ ora acheñeneshaʼ.
22 Logo a seguir, Jesus fez com que os discípulos entrassem no barco e fossem adiante dele para o outro lado, enquanto ele despedia as multidões.
23 Oʼña soʼtuanmanetpaʼ ñañapaʼ ahuoʼ aspent̃o eʼñe ñapuet̃ allña maʼyochosa. Amaʼt oʼ tsapuenpaʼ ñañapaʼ alloʼtsena ñapuet̃.
23 E, tendo despedido as multidões, ele subiu ao monte, a fim de orar sozinho. Ao cair da tarde, lá estava ele, só.
24 Noñt̃ñapaʼ ñeñt̃a rroc̈hasoʼtsenara saʼpo, emoʼyareʼñapaʼ c̈ha anmapeʼcham̃penanet, aʼpuerrameʼtam̃penanet orrno.
24 Entretanto, o barco já estava longe, a uma boa distância da terra, açoitado pelas ondas; porque o vento era contrário.
25 Att̃eña allempoña puetarenmochpaʼ huenanet Jesús c̈ha chopeʼchnen enot̃ oño.
25 De madrugada, Jesus foi até onde eles estavam, andando sobre o mar.
26 All chopeʼchnen allempoña entapueñ pueyochreshaʼ, ñetñapaʼ c̈ha t̃oratsetyeset pueyoc̈hret, atet̃ otannaʼtyeset: —Choyesheʼmatst̃eʼcaʼye huaponaya. Pueyorñot̃etpaʼ att̃a rrannartet.
26 Os discípulos, porém, vendo-o andar sobre o mar, ficaram apavorados e disseram: — É um fantasma! E, tomados de medo, gritaram.
27 Jesúsñapaʼ eñoranaʼtuenanet, atet̃ otuenanet: —C̈hoñacaʼye socshapuenna, nacaʼye oʼ nohuapa, amach att̃a sem̃chaʼtatstapno.
27 Mas Jesus imediatamente lhes disse:
28 Allempoña Pedropaʼ eñoranaʼcha ñeñt̃paʼ atet̃ och: —Ñerraʼm poʼñoc̈ht̃eʼ p̃a Partseshachaʼ, t̃eʼpaʼ oʼch p̃otosen, ap̃oncaʼye nesho, pechopeʼchnom p̃am̃a enot̃ oño.
28 Então Pedro disse: — Se é o Senhor mesmo, mande que eu vá até aí, andando sobre as águas.
29 Jesúsñapaʼ allent̃a och: —Ap̃oncaʼye. Ñañapaʼ allent̃a sohua noñt̃ot̃paʼ oʼ chopeʼchnom ñam̃a enot̃ oño oʼch ahuoʼ Jesúsesho.
29 Jesus disse: E Pedro, descendo do barco, andou sobre as águas e foi até Jesus.
30 Chopeʼchnomtsapaʼ oʼ cohuaʼnman huomenquëshaʼ ñeñt̃ c̈ha emoʼyartatenan saʼppaʼ c̈ha yoreʼch. C̈ha yoreʼchpaʼ alla mueneʼ eshaʼta oño. Allñapaʼ rranareʼta atet̃ otan Jesús: —¡P̃aʼqueshp̃atosen Partseshachaʼ!
30 Reparando, porém, na força do vento, teve medo; e, começando a afundar, gritou: — Salve-me, Senhor!
31 Jesúsña t̃ecma rremap̃paʼ atet̃ och: —P̃apaʼ amaʼt eʼñeyeʼ peyemtenno. Esoʼmareʼt c̈ha peʼcharrtatenña peyoc̈her.
31 E, prontamente, Jesus, estendendo a mão, o segurou e disse:
32 Eʼñe aʼtac̈haʼtatseta noñt̃opaʼ huomenquëshaʼñapaʼ c̈hepaʼtchaʼ muetsoñeñterrtsa.
32 Subindo ambos para o barco, o vento cessou.
33 Ñeñt̃ña noñt̃oʼtsaʼyenpaʼ allent̃epaʼtchaʼ concorpanrrortanaʼtapetpaʼ atet̃ otyeset: —Poʼñoc̈hepaʼt p̃apaʼ eʼñe Parets Puechemerep̃.
33 E os que estavam no barco o adoraram, dizendo: — Verdadeiramente o senhor é o Filho de Deus!
34 Allempoña pechatam̃p̃setpaʼ arr etsotoset all oteñet Genesareto.
34 Estando já no outro lado, chegaram à terra de Genesaré.
35 Ñeñt̃ña aneʼtañneshaʼ allpaʼ oʼ chemeʼtapet Jesús. Att̃o chemeʼtapetpaʼ ñetñapaʼ allent̃a mueñet acheñ, oʼch eʼmareʼtatenanaʼ acheñeneshaʼ allampañoʼmar. Allot̃ñapaʼ huapatyesoñet allohuen atsnañet̃ec̈hno.
35 Quando as pessoas daquela terra o reconheceram, mandaram avisar em todos aqueles arredores e lhe trouxeram todos os enfermos.
36 Ñeñt̃ña atsnañet̃ec̈hnopaʼ oʼ enamyesoset amaʼt posoʼmot̃a oʼch aʼp̃llaʼyesosñañet paʼshtam. Allpon ñeñt̃ aʼp̃llaʼyesoseʼ Jesús paʼshtam allponc̈hoʼ eʼñe corraʼyesuerrtsa.
36 E pediam-lhe que ao menos pudessem tocar na borda da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficaram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.