Marcos 1
Yanesha' NT (AME_TBL) vs NVT
1 T̃eʼ arr napaʼ oʼch nequellconas ñeñt̃ eʼñe cohuen ñoñets alloch yequeshperra eʼñe yameʼñeñot̃a Jesucristo ñeñt̃ Puechemer pen Yompor. Ñehua, ñeñt̃ ñanom orrtatsa ñeñt̃paʼ eʼñe atet̃ oʼ perra eʼñe atet̃ quellquëʼt̃ Isaías ñeñt̃ aʼm̃tayeʼt̃ ahuat̃ Yompor poʼñoñ. Isaíaspaʼ ñapaʼ añcaʼye quellquëʼt̃ ñeñt̃ atet̃ Yomporpaʼ otan Puechemer ñeñt̃ara Cristo, ñeñt̃paʼ atet̃ och:
1 Este é o princípio das boas-novas a respeito de Jesus Cristo, o Filho de Deus.
2 — ausente —
2 Iniciou-se como o profeta Isaías escreveu: “Envio meu mensageiro adiante de ti, e ele preparará teu caminho.
3 — ausente —
3 Ele é uma voz que clama no deserto: ‘Preparem o caminho para a vinda do Senhor! Abram a estrada para ele!’”.
4 Eʼñe atet̃ anuaret̃ ahuat̃ot̃eñpaʼ ñeñt̃ñapaʼ eʼñec̈hoʼ atet̃ perra allempo orrtosa Juan ñeñt̃ apatoseʼ acheñeneshaʼ Yomporecop. Ñapaʼ alla orrta amayo allña serrpareʼtatosanña acheñeneshaʼ. Ñeñt̃paʼ atet̃ otosanet: —T̃eʼpa oʼch soct̃apeʼcherr ello cohuen Yomporecop allochñapaʼ eʼñech cohuen sapataret̃terra eʼñe sameʼñeñot̃ Yompor. Att̃ochña Yomporpaʼ oʼch peretnaʼhuerrnas soʼchñar.
4 Esse mensageiro era João Batista. Ele apareceu no deserto, pregando o batismo como sinal de arrependimento para o perdão dos pecados.
5 Ñeñt̃oʼmarña shonteʼ acheñeneshaʼ c̈hocma huac̈haʼtyenet ñesho oʼch eʼm̃ñoteñetaʼ. Allohuen ñeñt̃ judeoʼmarneshaʼ ñam̃a allohuen ñeñt̃ jerusaléñoʼmarneshaʼ c̈hocma huac̈haʼtyenet ñesho. Allña ñetpaʼ aʼmet̃aʼyesoset poʼchñaret, Juanñapaʼ apatyesapanet Yomporecop. Ñeñt̃ña oñ all apatyesapanet añ paʼsoʼcheñ Jordanas.
5 Gente de toda a Judeia, incluindo os moradores de Jerusalém, saía para ver e ouvir João. Quando confessavam seus pecados, ele os batizava no rio Jordão.
6 Ñeñt̃ña Juanpaʼ camello pueʼch apomotaret̃ ñeñt̃ paʼshtam pen. Allo chanena ñeñt̃paʼ paʼrrom. Allñapaʼ rraʼyesaneʼt̃ ahuañchencllañeñt̃a puerrar peʼt̃ epuet pets poʼmoñ.
6 João vestia roupas tecidas com pelos de camelo, usava um cinto de couro e alimentava-se de gafanhotos e mel silvestre.
7 Juanñapaʼ atet̃ serrpareʼtatanet: —Cristoña ñeñt̃chaʼ huapatsa chentaʼpaʼ ñapaʼ atarrcaʼye ahuamencat̃eshaʼ, nañapaʼ ama tama ahuamencat̃eyayno. Ñapaʼ ñeñt̃ña atarr sherbets, nañapaʼ ama es nesherbeno att̃och nemoʼca paʼrrp̃ot̃ amaʼt poʼsapatrec̈hapaʼ oʼch nepyoñ.
7 João anunciava: “Depois de mim virá alguém mais poderoso que eu, alguém tão superior que não sou digno de me abaixar e desamarrar as correias de suas sandálias.
8 Ñam̃a napaʼ amaʼt napatensoñ Yomporecoppaʼ eʼñecaʼye oñochaya napatyenes. T̃arraña Cristoñapaʼ añchaʼcaʼye chorratossa Parets Puecamquëñ.
8 Eu os batizo com água, mas ele os batizará com o Espírito Santo!”.
9 Allempoña huapa Jesús Nazaretot̃ allara Galileo. C̈hap Juanesho allñapaʼ apatap̃ Juan oño Jordanaso.
9 Certo dia, Jesus veio de Nazaré da Galileia, e João o batizou no rio Jordão.
10 Eʼñe apatueʼpaʼ oʼ c̈haʼnerrña Jesús oñot̃paʼ allent̃a entan enet atoraret̃. Allot̃ña eʼñe sohuaʼnmaña Parets Puecamquëñ eʼñe atet̃ entap̃ ñerraʼmrrat̃eʼ yep̃ oʼ sohuaʼnma entot̃. Eʼñe arr c̈hap Jesúsesho.
10 Enquanto saía da água, viu o céu se abrir e o Espírito Santo descer sobre ele como uma pomba.
11 Allempoñapaʼ c̈ha eʼmorrtatsa ñam̃a ñoñets entot̃ atet̃ eñorena Yompor. Ñeñt̃ña ñoñetspaʼ atet̃ oten: —P̃apaʼ ñeñt̃ep̃ Nechemerep̃ ñeñt̃ep̃ atarr nemorrentena, p̃a atarr nocshateneʼ.
11 E uma voz do céu disse: “Você é meu Filho amado, que me dá grande alegria”.
12 Allempoña Parets Puecamquëñpaʼ allent̃a anman Jesús all amayo.
12 Em seguida, o Espírito conduziu Jesus ao deserto,
13 Paʼtatsoch c̈harramat alloʼtsena amayo; allñapaʼ alloʼtsaʼyen paʼnamen berroc̈hno. Att̃oña allpaʼ oʼ huapoña oneñet̃ mueneñ oʼch atet̃ p̃atyes ñeñt̃ ama pocteyeʼ enteno Pompor Parets. Oʼña topatuahueñaʼpaʼ allempoñapaʼ huac̈haʼtoña ñam̃a Yompor poʼm̃llañot̃eñnaneshar; ñetña sherb̃osetña Jesús all.
13 onde ele foi tentado por Satanás durante quarenta dias. Estava entre animais selvagens, e anjos o serviam.
14 Allempoña yottam̃p̃set Juan allchaʼ mueroc̈htachet, Jesúsñapaʼ allent̃a ahuerr Galileo. Oʼña c̈herr all ñañapaʼ serrpareʼtatuerranet ñeñt̃ eʼñe cohuen ñoñets ñeñt̃ huetsa Yomporeshot̃ alloch yequeshperra. Ñeñt̃ñapaʼ atet̃ otuerranet: —T̃eʼñapaʼ oʼ etsoterra yet̃ñats, oʼ c̈herrmoch allempoch atarr ayochreshat̃terra Yompor. Socoppaʼ añ poctetsa oʼch soct̃apeʼcherr ello cohuen Yomporecop ñam̃a oʼch sameʼñerra ñeñt̃ eʼñe cohuen ñoñets allochcaʼyeña sequeshperra.
14 Depois que João foi preso, Jesus foi para a Galileia, onde anunciou as boas-novas de Deus.
15 — ausente —
15 “Enfim chegou o tempo prometido!”, proclamava. “O reino de Deus está próximo! Arrependam-se e creiam nas boas-novas!”
16 Allempo Jesúspaʼ chopeñeʼchyen all saʼpatop̃ñoʼmar; ñeñt̃ña saʼppaʼ añ paʼsoʼcheñ Galileas. Allñapaʼ entnoman Simón epuet paʼmoʼnasheñ Andrés. Ñetñapaʼ all terrayenet eʼñe all saʼpo t̃arroʼmar ñetpaʼ ñeñt̃ poʼtaruas penet.
16 Enquanto andava à beira do mar da Galileia, Jesus viu Simão e seu irmão André. Jogavam redes ao mar, pois viviam da pesca.
17 Jesúsñapaʼ atet̃ otosanet: —T̃eʼñapaʼ oʼch notas: Soct̃aʼn na att̃och neyochreshaʼ neperres. Ñeñt̃ atet̃ sepena ahuat̃ot̃eñ eʼneʼ cac t̃eʼñapaʼ oʼch neyc̈haterres att̃och seʼnerr ñam̃a acheñ ñeñt̃chaʼ sameʼñaterra.
17 Jesus lhes disse: “Venham! Sigam-me, e eu farei de vocês pescadores de gente”.
18 Ñetñapaʼ allorocma naʼnmuet poʼterrayapaʼ oʼ cot̃et Jesús.
18 No mesmo instante, deixaram suas redes e o seguiram.
19 Oʼña meterrerr aʼyent̃eyeʼpaʼ allñapaʼ entuerranerr ñam̃a Jacoboepuet paʼmoʼnasheñ Juan; ñeñt̃paʼ Zebedeo puechemereshaʼ. Ñetñapaʼ poʼnoñt̃oʼtsaʼyenet all aʼcohuenetyenet poʼterraya.
19 Pouco mais adiante, Jesus viu Tiago e João, filhos de Zebedeu, consertando redes num barco.
20 Jesúsñapaʼ c̈horeʼtuerraneterrpaʼ atet̃ otuerraneterr ñamet: —T̃eʼpaʼ oʼch soct̃aʼn sam̃a. Ñetñapaʼ allent̃a saʼnmet pomporet Zebedeo all poʼnoñt̃o epuet ñam̃a paʼtaruasañret. Ñetpaʼc̈hoʼña cot̃et Jesús att̃och pueyochreshaʼ perranet ñamet.
20 Chamou-os de imediato e eles também o seguiram, deixando seu pai, Zebedeu, no barco com os empregados.
21 Att̃eñapaʼ ahuanmuet ñam̃a anetso Capernaumo. Oʼña c̈hap añ yet̃ñatsro allempocma amesen judioneshaʼ, allña Jesúspaʼ beʼt̃osos judioneshaʼ poʼprahuo, all yec̈hatyesosanet.
21 Jesus e seus seguidores foram à cidade de Cafarnaum. Quando chegou o sábado, entrou na sinagoga e começou a ensinar.
22 Allempo serrpareʼtatuanet Jesús, acheñeneshaʼñapaʼ epayeʼ cohuanrrorteñet ñeñt̃ atet̃ yec̈hatenanet ña. T̃arroʼmar ñapaʼ atarr cohuen yec̈hatenanet atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ ñeñt̃ allsensaret̃tetsa Partseshot̃. Judioneshaʼ paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ ñeñt̃ atarr etsotayeneʼ ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃, ñetñapaʼ ama eʼñeyeʼ att̃eyeʼ yec̈hateneto.
22 O povo ficou admirado com seu ensino, pois ele falava com verdadeira autoridade, diferentemente dos mestres da lei.
23 Puesheñarrña yacma ñeñt̃ alloʼtsen puerahuo, ñeñt̃ñapaʼ añ chorrenaya oneñet̃. Ñaña rranareʼtapaʼ atet̃ otapan Jesús:
23 De repente, um homem ali na sinagoga, possuído por um espírito impuro, gritou:
24 —Esoʼmareʼtchaʼña errot̃ pep̃osey Jesúso, p̃a ñeñt̃ep̃ nazaretoʼmarneshap̃. ¿Añecopt̃eʼ pehuena oʼch p̃aʼchencaterrey? Napaʼ oʼ neñotapap̃. P̃apaʼ atarr Partsop̃ añ pellsenseneʼ P̃ompor ñeñt̃ atarr nanac Parets.
24 “Por que vem nos importunar, Jesus de Nazaré? Veio para nos destruir? Sei quem é você: o Santo de Deus!”.
25 T̃arraña Jesúspaʼ ama muenache oʼch eñoranaʼcha. Ñañapaʼ atet̃ och: —Pemma, t̃eʼpaʼ c̈hop̃aña quec̈hpaʼnerreʼña añ acheñer.
25 “Cale-se!”, repreendeu-o Jesus. “Saia deste homem!”
26 Oneñet̃ñapaʼ c̈ha atanman yacmapaʼ alla oʼshsheʼma. Oneñet̃ñapaʼ c̈ha rranareʼtnoma allempo quec̈hpaʼnerran acheñ.
26 Então o espírito impuro soltou um grito, sacudiu o homem violentamente e saiu dele.
27 Acheñeneshaʼñapaʼ c̈ha atarr t̃orats p̃anet pueyoc̈hret. Ñetñapaʼ atet̃ otannaʼtyeset: —Taʼmcaʼye, errot̃ent̃eʼcaʼyeña Jesús poʼñoñ; poʼpoñont̃epaʼtcaʼye yec̈hatyen. Ñeñt̃paʼ errot̃ent̃eʼcaʼye. Eʼñe atet̃ pena poʼñoñ atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ ñeñt̃ allsensaret̃tetsa Yomporeshot̃. ¡Amaʼt oneñet̃ errot̃ otenpaʼ atet̃c̈hoʼ p̃ateñ, eʼñech ameʼñateña!
27 Todos os presentes ficaram admirados e começaram a discutir o que tinha acontecido. “Que ensinamento novo é esse?”, perguntavam. “Como tem autoridade! Até os espíritos impuros obedecem às ordens dele!”
28 Eʼñe mamecmapaʼ oʼ eʼñe serrpareʼtuahuet allampañoʼmar Galileo atet̃ p̃aʼyena Jesús.
28 As notícias a respeito de Jesus se espalharam rapidamente por toda a região da Galileia.
29 Allempoña c̈haʼnmac̈herret puerahuot̃paʼ arr ahuanmuet all yec̈hena Simón ñam̃a paʼmoʼnasheñ Andrés. Allñapaʼ añ cot̃aʼnmueʼ Jacobo ñam̃a Juan.
29 Depois que Jesus saiu da sinagoga com Tiago e João, foram à casa de Simão e André.
30 Allña Simón paʼsoʼmuepaʼ c̈ha atsnaʼten, c̈ha huoraten, alla p̃anena poʼmayo. Otapet Jesús: —Simón paʼsoʼmuepaʼ c̈ha atsnaʼten.
30 A sogra de Simão estava de cama, com febre. Imediatamente, falaram a seu respeito para Jesus.
31 Allempoña Jesúspaʼ ponmosana atsnañet̃paʼ rremotaʼtos potot̃paʼ c̈ha echantoseʼ c̈ha metuerretsña att̃o huoraten. Allempoña oʼ metua poʼurateñapaʼ allent̃a tanta oʼ agapapanet eʼñe cohuen oʼ yemaʼtapanet.
31 Ele foi até ela, tomou-a pela mão e ajudou-a a levantar-se. A febre a deixou, e ela passou a servi-los.
32 Ñeñt̃e yet̃rocma allempo ellerren oʼ emuena atsrret̃paʼ acheñeneshaʼña huapatyesnenet Jesúsesho allohuen ñeñt̃ atsnaʼtyets ñam̃a ñeñt̃ chorraʼyena oneñet̃.
32 Ao entardecer, depois que o sol se pôs, trouxeram a Jesus muitos enfermos e possuídos por demônios.
33 Huac̈haʼtyesoña allohuen anetsoʼmarneshaʼ, ñetñapaʼ alla shontoset allot̃ecma beʼt̃enet pocollo.
33 Toda a cidade se reuniu à porta da casa para observar.
34 Jesúsña allempopaʼ eʼñe aʼcrratyesuapanet, amaʼt shonteʼ paʼnamen atsnañtsoc̈hno ñeñt̃ osyenahuet. Amaʼt ñam̃a shonteʼ acheñeneshaʼ ñeñt̃ chorraʼyena oneñet̃ ñeñt̃paʼc̈hoʼña eʼñe quec̈hpatyesuapanet oneñet̃ ñeñt̃ chorraʼyenahuet. Jesúsñapaʼ ama muenatano oneñet̃ att̃och eñoranaʼtnomet, t̃arroʼmar ñetpaʼ eʼñe eñoteñet ñapaʼ ñeñt̃caʼye Cristotets.
34 Então Jesus curou muitas pessoas que sofriam de diversas enfermidades e expulsou muitos demônios. Não permitia, porém, que os demônios falassem, pois sabiam quem ele era.
35 Tsapat̃ña eʼñe ahuat̃ecma tantaʼmuena Jesús, ama eʼñe orretuenaʼ c̈haʼnmaʼmuen ñeñt̃e anetsrot̃ ahuaʼmuen all ama acheñempañoyaye allchaʼ maʼyochaʼmuena.
35 No dia seguinte, antes do amanhecer, Jesus se levantou e foi a um lugar isolado para orar.
36 Eʼñe oʼchtatsapaʼ ahuaʼmuen ñam̃a Simón ñam̃a poʼpsheññec̈hno ñeñt̃ epuet taʼmuena. Ñetpaʼ oʼch eʼneretaʼ Jesús.
36 Mais tarde, Simão e os outros saíram para procurá-lo.
37 Allempoña entosetpaʼ atet̃ otoset: —P̃apaʼ allohuen acheñeneshaʼ c̈hocmacaʼye eʼnenpet.
37 Quando o encontraram, disseram: “Todos estão à sua procura!”.
38 Ñañapaʼ otapanet: —T̃eʼpaʼ oʼch ahuey poʼpoñ anetso ñeñt̃ara allampañoʼmar allpaʼc̈hoʼña oʼch neserrpareʼtatyesnomanet t̃arroʼmar napaʼ ñeñt̃ecopcaʼyeña nohuapa.
38 Jesus respondeu: “Devemos prosseguir para outras cidades e lá também anunciar minha mensagem. Foi para isso que vim”.
39 Allempoñapaʼ chopeñeʼchyes Jesús errap̃aren Galileoʼmar, serrpareʼtatyesanet eʼñe ñet poʼprahueto. Ñam̃a ñeñt̃ chorraʼyena oneñet̃, ñañapaʼ eʼñe quec̈hpatyesuerranet.
39 Então ele viajou por toda a região da Galileia, pregando nas sinagogas e expulsando demônios.
40 Allempoñapaʼ huapoña ñam̃a puesheñarr yacma ñeñt̃ osen puetsarñats ñeñt̃ otenet lepra. C̈hap Jesúseshopaʼ concorpanaʼtosana Jesúspaʼ atet̃ otos: —Ñerraʼm p̃a muenatspaʼ p̃a ñeñt̃ep̃ atarr ahuamencat̃eshap̃ p̃aʼcrratayeʼcherren allochñapaʼ att̃och eʼñe cohuen entuerren acheñeneshaʼ.
40 Um leproso veio e ajoelhou-se diante de Jesus, implorando para ser curado: “Se o senhor quiser, pode me curar e me deixar limpo”.
41 Jesúsñapaʼ eʼñe cohuen muerapya ñeñt̃oʼmarña anretapaʼ allent̃a aʼp̃lleʼ, atet̃ och: —Napaʼ nemneñcaʼye, metuerrepaʼña peptsarña allochñapaʼ att̃och eʼñe cohuen entuerrep̃ allohuen acheñeneshaʼ.
41 Cheio de compaixão, Jesus estendeu a mão e tocou nele. “Eu quero”, respondeu. “Seja curado e fique limpo!”
42 Yacmañapaʼ allorocmuepaʼtchaʼ metuerña pueptsarña c̈ha cohuenterrtsa.
42 No mesmo instante, a lepra desapareceu e o homem foi curado.
43 Jesúsñapaʼ alla otererr: —T̃eʼ att̃o oʼ naʼcrraterrep̃paʼ poʼñoc̈h amaʼt eʼñe puesheñarrapaʼ amach p̃otap̃saʼtatsche amaʼt mamesha. Corneshachña pegatenaʼ all peptsarseʼt̃. Atet̃ naneʼt̃ Moisés ñoñets añ acheñrecop ñeñt̃chaʼ aʼcrrataret̃terrtsapaʼ t̃eʼñapaʼ oʼch es p̃anom ñeñt̃chaʼ p̃apos all ñeñt̃ Yomporecop. Allochñapaʼ att̃och eʼñe cohuen entuerrep̃ allohuen acheñeneshaʼ. Att̃ot̃caʼyeña Jesúspaʼ mueñe oʼch ahuoʼ corneshesho.
43 Então Jesus se despediu dele com uma forte advertência:
44 — ausente —
44 “Não conte isso a ninguém. Vá e apresente-se ao sacerdote para que ele o examine. Leve a oferta que a lei de Moisés exige pela sua purificação. Isso servirá como testemunho”.
45 Ñañapaʼ allempo ahuoʼpaʼ eʼñe serrpareʼtatyesuanman allohuen acheñeneshaʼ ñeñt̃oʼmarña eʼñe ña paʼmet̃areʼteñot̃paʼ oʼ erracmañen eñotuet ñeñt̃ atet̃ p̃aʼyena Jesús. Ñeñt̃oʼmarña Jesúspaʼ ama eshcayeʼ seno anetso all shontena acheñeneshaʼ. Ñapaʼ alla chopeñeʼchyen aʼyoʼmar all ama acheñempañoyaye. T̃arraña amaʼt atet̃ penañ acheñeneshaʼñapaʼ allem̃at̃eñ huac̈haʼteññañet ñeñt̃ shontenoya amaʼt all.
45 O homem, porém, saiu e começou a contar a todos o que havia acontecido. Por isso, em pouco tempo, grandes multidões cercaram Jesus, e ele já não conseguia entrar publicamente em cidade alguma. E, embora se mantivesse em lugares isolados, gente de toda parte vinha até ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.