Lucas 4
Yanesha' NT (AME_TBL) vs NVI
1 Allempoña Jesúspaʼ oʼ err Jordanasot̃. Ñañapaʼ añ eʼñe chorrenaya Parets Puecamquëñ ñeñt̃ña anmueʼña all amayo.
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do Jordão e foi levado pelo Espírito ao deserto,
2 Att̃oña allpaʼ oʼ huapoña oneñet̃, mueneñ oʼch atet̃ p̃atyes ñeñt̃ ama pocteyeʼ enteno Pompor. Allñapaʼ ama rreno eʼñe aña t̃orrena att̃och etsotuan ora allohuen ñeñt̃ cohuentetsa Pomporecop. Ñeñt̃oʼmarña amaʼt oʼ paʼtatsoch c̈harramatpaʼ amaʼt coñeʼt̃apaʼ ama es rreno. Oʼña paʼtatsoch c̈harramatuapaʼ c̈ho cheporratsa.
2 onde, durante quarenta dias, foi tentado pelo diabo. Não comeu nada durante esses dias e, ao fim deles, teve fome.
3 Allempoña oneñet̃ att̃o topatosan Jesúspaʼ atet̃ otos: —P̃a ñerraʼm poʼñoc̈ht̃eʼ Parets Puechemerep̃paʼ oʼch p̃ot: Añ mapueʼ puenasepaʼ pan.
3 O diabo lhe disse: "Se você é o Filho de Deus, mande a esta pedra que se transforme em pão".
4 Jesúsñapaʼ atet̃ otap̃: —Napaʼ ama nemno oʼch atet̃ nep̃a t̃arroʼmar Yompor poʼñoñ ñeñt̃ anuaret̃ ahuat̃ot̃eñ ñeñt̃paʼ atet̃ oteney: “Allohueney acheñeneshohueneypaʼ ama eʼñe rreñtsa ñapuet̃ yocrram̃ yepeno. Añeʼnaña yocrram̃ yepen yecamquëñecop ñeñt̃ allohuen allpon oteney Yompor.”
4 Jesus respondeu: "Está escrito: ‘Nem só de pão viverá o homem’ ".
5 Allempoña oneñet̃paʼ oʼ anem̃ all atarr aspent̃o eʼñe aʼnoso. Allot̃ña gatyesuererr allohuen ñeñt̃ allpon all am̃chaʼtaret̃etyena paʼnamen acheñeneshaʼ ñeñt̃ yec̈haʼyetsa errap̃aren añe patsro. Allot̃ña amaʼt mamesha cohuospaʼ eʼñe orreʼtuena erracmañen.
5 O diabo o levou a um lugar alto e mostrou-lhe num relance todos os reinos do mundo.
6 Oneñet̃ñapaʼ alla oterranerr Jesús: —Ora allohuen ñeñt̃ oʼ pentyesua ñeñt̃paʼ eʼñe nocma t̃arroʼmar ñeñt̃paʼ na aparet̃. Ñerraʼm eseshaʼ nemnen oʼch nap̃paʼ napaʼ nap̃chaʼcaʼye. Ñeñt̃oʼmar t̃eʼpaʼ oʼch notap̃, ñerraʼm na pemaʼyocheñot̃en oʼch peconcorpanaʼtna, napaʼ napap̃chaʼ ora all am̃chaʼtaret̃etyenet all atarr cohuentatyeñet, eʼñe ora allohuen ñeñt̃paʼ eʼñech p̃ocma.
6 E lhe disse: "Eu lhe darei toda a autoridade sobre eles e todo o seu esplendor, porque me foram dados e posso dá-los a quem eu quiser.
7 — ausente —
7 Então, se você me adorar, tudo será seu".
8 Jesúsñapaʼ alla otererr: —T̃eʼpaʼ oʼch orrerrep̃ oneñet̃e. Napaʼ ama nemno oʼch atet̃ nep̃a t̃arroʼmar Yompor poʼñoñ ñeñt̃ anuaret̃ ñeñt̃paʼ atet̃ oteney: “Añach ñapuet̃ yemaʼyochena Yeyomporer ñeñt̃ Yepartseshar yepen, eʼñech ñapt̃a yesherbeʼ.”
8 Jesus respondeu: "Está escrito: ‘Adore o Senhor, o seu Deus e só a ele preste culto’".
9 Allempoña oneñet̃paʼ oʼ anerranerr Jesús Jerusaléño. Allñapaʼ aʼtapatos nanac eno allohuanen Parets paʼpaquëll. Allñapaʼ otuererr: —P̃apaʼ ñerraʼm poʼñoc̈ht̃eʼ Parets Puechemerep̃ t̃eʼpaʼ p̃omacha arrot̃ t̃arroʼmar amach p̃aʼtserrp̃o
9 O diabo o levou a Jerusalém, colocou-o na parte mais alta do templo e lhe disse: "Se você é o Filho de Deus, jogue-se daqui para baixo.
10 t̃arroʼmar Parets poʼñoñ ñeñt̃ anuaret̃ ñeñt̃paʼ amaʼtña atet̃ oten:
10 Pois está escrito: ‘Ele dará ordens a seus anjos a seu respeito, para lhe guardarem;
11 — ausente —
11 com as mãos eles os segurarão, para que você não tropece em alguma pedra’".
12 Allempoña Jesúspaʼ alla otererr: —Añpaʼc̈hoʼña anuaret̃ Yompor poʼñoño, ñeñt̃paʼ atet̃ oten: “Amach yaʼllocchameʼtatsche Yeyomporer ñeñt̃ Yepartseshar yepen.”
12 Jesus respondeu: "Dito está: ‘Não ponha à prova o Senhor, o seu Deus’".
13 Allempoña oneñet̃ topatuahuan Jesús paʼnamenot̃paʼ oʼ ahuerr oʼ cac̈hpaʼner allponmat t̃arroʼmar oneñet̃ c̈hocma topach.
13 Tendo terminado todas essas tentações, o diabo o deixou até ocasião oportuna.
14 Allempoña Jesúspaʼ oʼ alla ahuerr Galileo. Ñapaʼ añ atarr ahuamencat̃ peneʼ Parets Puecamquëñ. Errap̃aren Galileoʼmar oʼ eʼñe eʼmareʼtuet ñeñt̃ atet̃ p̃aʼyena Jesús.
14 Jesus voltou para a Galiléia no poder do Espírito, e por toda aquela região se espalhou a sua fama.
15 All apc̈haʼyena judioneshaʼ poʼprahuetopaʼ ñañapaʼ all yec̈hatyenanet. Att̃oña allohuen acheñeneshaʼpaʼ atarr cohuen enteñet.
15 Ensinava nas sinagogas, e todos o elogiavam.
16 Att̃eñapaʼ oʼ alla c̈herr Nazareto all yec̈hacheʼt̃ pompor allempo cheshenaʼ. Pamt̃arrña allempo c̈hap yet̃ allempo c̈hocma amesen judioneshaʼ, Jesúsñapaʼ oʼ ahuoʼ judioneshaʼ poʼprahuo, ñapaʼc̈hoʼ atet̃ yec̈hena. Oʼ c̈hap puerahuopaʼ allñapaʼ t̃omos allchaʼ lleyatan acheñeneshaʼ Yompor poʼñoñ.
16 Ele foi a Nazaré, onde havia sido criado, e no dia de sábado entrou na sinagoga, como era seu costume. E levantou-se para ler.
17 Allñapaʼ añ apet libro ñeñt̃ alloʼtsen Isaías poʼñoñ ñeñt̃ aʼm̃tayeʼt̃ Yompor poʼñoñ ahuat̃. Ñañapaʼ toran libropaʼ all entan ñoñets ñeñt̃ atet̃ aquellcaret̃ ñocop, ñeñt̃ñapaʼ atet̃ oten:
17 Foi-lhe entregue o livro do profeta Isaías. Abriu-o e encontrou o lugar onde está escrito:
18 — ausente —
18 "O Espírito do Senhor está sobre mim, porque ele me ungiu para pregar boas novas aos pobres. Ele me enviou para proclamar liberdade aos presos e recuperação da vista aos cegos, para libertar os oprimidos
19 — ausente —
19 e proclamar o ano da graça do Senhor".
20 Oʼ lleyatuanetpaʼ oʼ alla eʼtam̃perran libro apuerran ñeñt̃ sherbets all puerahuo. Allempoñapaʼ oʼ alla anorruerr. Allohuenña acheñeneshaʼ ñeñt̃ puerahuoʼtsaʼyen ñetñapaʼ atarr cohuanrrorteñet Jesús.
20 Então ele fechou o livro, devolveu-o ao assistente e assentou-se. Na sinagoga todos tinham os olhos fitos nele;
21 Ñañapaʼ atet̃ otanet: —Att̃oʼ oʼ seʼmhua añ ñoñetspaʼ t̃eʼñapaʼ oʼ eʼñe c̈herr att̃och eʼñe etsoterra ñeñt̃ atet̃ aquellcaret̃ ahuat̃ot̃eñ.
21 e ele começou a dizer-lhes: "Hoje se cumpriu a Escritura que vocês acabaram de ouvir".
22 Allohuenña acheñeneshaʼpaʼ eʼñe cohuen eñoraʼyenet Jesúsocop. Atarr coc̈hneshaʼ enteññañet poʼñoñ ñeñt̃ atet̃ serrpareʼtatyenanet. Ñetñapaʼ atet̃ otannaʼtyenet: —Errot̃enot̃uañacaʼyeña atarr coc̈hneshareʼ serrpareʼtatyeney. Ñapaʼ añacaʼye José puechemer.
22 Todos falavam bem dele, e estavam admirados com as palavras de graça que saíam de seus lábios. Mas perguntavam: "Não é este o filho de José? "
23 Jesúsñapaʼ atet̃ oterraneterr: —Sapaʼ ñeñt̃ atet̃ oʼ seʼmareʼton ñeñt̃ atet̃ norrtatyenaʼ ahuaña Capernaumo t̃eʼña sapaʼ c̈ha semneñ oʼch soten añ ñoñets ñeñt̃ecma mueneʼ yotannena amaʼt ahuat̃ot̃eñ: “P̃a ñeñt̃ep̃ aʼcrratañtetsa t̃eʼpaʼ oʼch p̃aʼcrrata eʼñe p̃añeña”, t̃arroʼmar sapaʼ añt̃eʼ semnen oʼch atet̃ norrtat ñam̃a arr cohuen eʼñe ya yaʼnetsro atet̃ norrtatenaʼ ahuaña Capernaumo.
23 Jesus lhes disse: "É claro que vocês me citarão este provérbio: ‘Médico, cura-te a ti mesmo! ’ Faze aqui em tua terra o que ouvimos que fizeste em Cafarnaum".
24 T̃arraña napaʼ poʼñoc̈h oʼch notas: —Ñeñt̃ aʼm̃teneʼ Yompor poʼñoñ amaʼt puesheñarra ama eñalleña ñeñt̃ eʼñe cohuen enten allohuen pamoʼtseshaʼ ñeñt̃ parro yec̈henet all eʼñe ñet paʼnetsreto.
24 Continuou ele: "Digo-lhes a verdade: Nenhum profeta é aceito em sua terra.
25 Napaʼ poʼñoc̈h t̃eʼpaʼ añchaʼ neyerpatasa ñeñt̃ atet̃ peʼt̃ Elías ñeñt̃ aʼm̃tayeʼt̃ Yompor poʼñoñ ahuat̃. Ñehua, allempopaʼ oʼ maʼpa char ñam̃a poʼpoñ pueshmet charpaʼ nanac chares amaʼt mameshapaʼ ama huateno ñeñt̃oʼmarña orrta muec̈heñets erracmañen all anetso ñeñt̃ Israel all yec̈heʼt̃ Elías. Ñam̃a amaʼt shonteñ israelenaʼtar ñeñt̃ rret̃orrnaneshatyets allempo, t̃arraña Yomporñapaʼ ama alleyeʼ mueñanoña Elías att̃och yenposan amaʼt puesheñarra rret̃orrnaneshaʼ ñeñt̃ eʼñe pamoʼts pen ña. Arra mueñe poʼpoñ anetso ñeñt̃ paʼsoʼcheñ Sarepta ñeñt̃ allara Sidón alloʼtsen puesheñarr rret̃orrnaneshaʼ, ñañapaʼ ñeñt̃a yenpos.
25 Asseguro-lhes que havia muitas viúvas em Israel no tempo de Elias, quando o céu foi fechado por três anos e meio, e houve uma grande fome em toda a terra.
26 — ausente —
26 Contudo, Elias não foi enviado a nenhuma delas, senão a uma viúva de Sarepta, na região de Sidom.
27 Elloña oʼch alla neyerpaterrserr poʼpoñ ñeñt̃ atet̃ peʼt̃ ñam̃a Eliseo, ñapaʼc̈hoʼña ñeñt̃ aʼm̃tayeʼt̃ Yompor poʼñoñ ahuat̃. Ñehua, allempopaʼ shonteʼ israelenaʼtarneshaʼ ñeñt̃ osyen puetsarñats ñeñt̃ otenet lepra all anetso Israel all yec̈heʼt̃ Eliseo. T̃arraña amaʼt att̃eñ amaʼt puesheñarrot̃apaʼ ama aʼcrratereña Eliseo eʼñe all Israelo. Ñapaʼ aña aʼcrraterr ñeñt̃ poʼpoñenaʼtar acheñ ñeñt̃paʼ añ paʼsoʼcheñ Naamán ñeñt̃paʼ poʼpoñ anetsoʼmarneshaʼ; ñeñt̃ paʼnetser penpaʼ añ paʼsoʼcheñ Siria.
27 Também havia muitos leprosos em Israel no tempo de Eliseu, o profeta; todavia, nenhum deles foi purificado: somente Naamã, o sírio".
28 Acheñeneshaʼña allempo eʼmet ñeñt̃ atet̃ yerpatanet Jesúspaʼ ñeñt̃ña atarr atsrreʼmatahuet allohuenet ñeñt̃ puerahuoʼtsaʼyen.
28 Todos os que estavam na sinagoga ficaram furiosos quando ouviram isso.
29 Ñetña tantrraʼtetpaʼ oʼ mueñoʼteret allot̃ paʼnetsretot̃. Chetaʼneret, allot̃paʼ arr anmet allohua huañen pocoll allot̃ eʼñe atseret̃tena allchaʼ huaporeʼchet att̃och muetsatachet.
29 Levantaram-se, expulsaram-no da cidade e o levaram até ao topo da colina sobre a qual fora construída a cidade, a fim de atirá-lo precipício abaixo.
30 T̃arraña amaʼt huaporeʼchetañ, Jesúsñapaʼ oʼ chopeʼchnerr amaʼt all shontena acheñeneshaʼ. Ñañapaʼ all chetaʼtnerra rroc̈hopaʼ oʼ ahuerr.
30 Mas Jesus passou por entre eles e retirou-se.
31 Allempoñapaʼ oʼ alla ahuerrerr anetso Capernaumo allara Galilea. Pamt̃arrña allempo c̈hap yet̃ñats allempo amesen judioneshaʼ ñañapaʼ oʼ ahuoʼ poʼprahueto. Allñapaʼ yec̈hatyesosan acheñeneshaʼ.
31 Então ele desceu a Cafarnaum, cidade da Galiléia, e, no sábado, começou a ensinar o povo.
32 Ñeñt̃ atet̃ yec̈hatenanet, acheñeneshaʼñapaʼ att̃a cohuanrrorteñet. T̃arroʼmar ñapaʼ atet̃ yec̈hatenanet ñerraʼmrrat̃eʼ ñeñt̃ allsensaret̃tetsa Partseshot̃.
32 Todos ficavam maravilhados com o seu ensino, porque falava com autoridade.
33 Puesheñarrña yacma ñeñt̃ alloʼtsen puerahuo, ñeñt̃ñapaʼ añ chorrenaya oneñet̃. Ñaña rranareʼtapaʼ atet̃ otapan Jesús:
33 Na sinagoga havia um homem possesso de um demônio, de um espírito imundo. Ele gritou com toda a força:
34 —¿Esoʼmareʼtchaʼña errot̃ pep̃osey Jesúso, p̃a ñeñt̃ep̃ nazaretoʼmarneshap̃? Añecopt̃eʼ pehuapa oʼch p̃aʼchencaterrey. Napaʼ oʼ neñotapap̃. P̃apaʼ atarr Partsop̃ añ pellsenseneʼ P̃ompor ñeñt̃ atarr nanac Parets.
34 "Ah! que queres conosco, Jesus de Nazaré? Vieste para nos destruir? Sei quem tu és: o Santo de Deus! "
35 T̃arraña Jesúspaʼ ama muenache oʼch eñoranaʼcha. Ñañapaʼ atet̃ och: —Pemma, t̃eʼpaʼ c̈hop̃aña cac̈hpaʼnerreʼña añ acheñer. Oneñet̃ñapaʼ c̈ha atanman yacmapaʼ alla oʼshsheʼma eʼñe all shontena allohuen acheñeneshaʼ. Allempoñapaʼ oʼ cac̈hpaʼner eʼñe att̃a, ama errot̃ p̃aʼnme.
35 Jesus o repreendeu, e disse: "Cale-se e saia dele! " Então o demônio jogou o homem no chão diante de todos, e saiu dele sem o ferir.
36 Acheñeneshaʼñapaʼ c̈ha atarr t̃oratsp̃anet pueyoc̈hret. Ñetñapaʼ atet̃ otannaʼtyeset: —Taʼmcaʼye, errot̃ent̃eʼcaʼyeña Jesús poʼñoñ, atarrepaʼt huomenc poʼñoñ pen. Eʼñe atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ ñeñt̃ allsensaret̃tetsa ñeñt̃ atarr ahuamencat̃eshaʼ. Amaʼt oneñet̃ errot̃ otenpaʼ atet̃c̈hoʼ p̃ateñ. Poʼñoc̈hcaʼye t̃eʼpaʼ oʼ c̈haʼnerr oneñet̃.
36 Todos ficaram admirados, e diziam uns aos outros: "Que palavra é esta? Até aos espíritos imundos ele dá ordens com autoridade e poder, e eles saem! "
37 Allempoñapaʼ erracmañen allampañoʼmar serrpareʼtyeset ñeñt̃ atet̃ pena Jesús.
37 E a sua fama se espalhava por toda a região circunvizinha.
38 Allempoña Jesúspaʼ c̈haʼnerr puerahuot̃ oʼ ahuoʼ ñam̃a Simón paʼpacllo. Allña Simón paʼsoʼmuepaʼ c̈ha atsnaʼten, c̈ha atarr nanac hueraten. Otapet Jesús: —T̃eʼ yapaʼ yemneñ oʼch p̃aʼcrratos atsnañet̃.
38 Jesus saiu da sinagoga e foi à casa de Simão. A sogra de Simão estava com febre alta, e pediram a Jesus que fizesse algo por ela.
39 Allempoña Jesúspaʼ oʼ ponmosana atsnañet̃paʼ c̈ha aʼhuañam̃p̃soseʼña poʼurateña. Allempoña oʼ metua poʼurateñapaʼ allent̃a tanta oʼ agapapanet eʼñe cohuen oʼ yemaʼtapanet.
39 Estando ele em pé junto dela, inclinou-se e repreendeu a febre, que a deixou. Ela se levantou imediatamente e passou a servi-los.
40 Ñeñt̃e yet̃rocma allempo oʼ emuena atsneʼpaʼ acheñeneshaʼña allohuenet ñeñt̃ atsnaʼtyets pamoʼtseshaʼ ñetñapaʼ oʼ huapatyesnenet atsnañet̃ eʼñe Jesúsesho. Ñañapaʼ naʼyesapanet pot ñesheto puesheñaʼttset, att̃oña aʼcrratyesapanet allohuenet.
40 Ao pôr-do-sol, o povo trouxe a Jesus todos os que tinham vários tipos de doenças; e ele os curou, impondo as mãos sobre cada um deles.
41 Ñam̃a shonteʼ acheñeneshaʼ cac̈hpatatyesapanet oneñet̃ ñeñt̃ puerranarot̃ otnomueʼ Jesús: —P̃apaʼ ñeñt̃ep̃ eʼñe poʼñoc̈h Parets Puechemerep̃. T̃arraña Jesúspaʼ aʼmtsoñeñtanet, ama muenataneto oʼch eñoranaʼtnomet, t̃arroʼmar ñetpaʼ eʼñe eñotnomet ñapaʼ ñeñt̃ Cristotets.
41 Além disso, de muitas pessoas saíam demônios gritando: "Tu és o Filho de Deus! " Ele, porém, os repreendia e não permitia que falassem, porque sabiam que ele era o Cristo.
42 Tsapat̃ña oʼ puetarenpaʼ Jesúsñapaʼ ahuaʼmuen aʼyo all ama acheñempañoyaye. Acheñeneshaʼñapaʼ eʼnameʼtaʼmueñet. Att̃eñapaʼ oʼ c̈hapaʼmuenet alloʼtsen Jesús. Ñetñapaʼ ama mueneñeto oʼch erra saʼnmanet.
42 Ao romper do dia, Jesus foi para um lugar solitário. As multidões o procuravam, e, quando chegaram até onde ele estava, insistiam que não as deixasse.
43 Ñañapaʼ atet̃ otapanet: —Napaʼ añ poctetsa nocop oʼch ahuen poʼpoñ anetsoʼmar, allpaʼc̈hoʼña oʼch neserrpareʼtatyesnomanet ñeñt̃ cohuen ñoñets, oʼch neñotatyesosanet Yompor poʼcohuenña ñeñt̃ att̃och ayochreshat̃tena ña, t̃arroʼmar napaʼ ñeñt̃ecopña llesenserren Nompor.
43 Mas ele disse: "É necessário que eu pregue as boas novas do Reino de Deus noutras cidades também, porque para isso fui enviado".
44 Att̃eñapaʼ oʼ serrpareʼtatyesnoman acheñeneshaʼ errap̃aren Galileoʼmar all apc̈haʼyenet poʼprahueto.
44 E continuava pregando nas sinagogas da Judéia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.