Lucas 23

Yanesha' NT (AME_TBL) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Allempoña allohuenet tantrraʼtuet, eʼñe parrocma anmet Jesús alloʼtsen am̃chaʼtaret̃ Pilato (ñeñt̃ nen gobierno Romot̃ ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃tetsa alloʼmarneshacop).
1 Então toda a assembléia levantou-se e o levou a Pilatos.
2 Allñapaʼ atarr otteñeʼchoset, tomaʼtam̃pesyesoset, ñeñt̃paʼ atet̃ otyesoset: —Ya añ acheñer c̈hocma yenteñ yec̈hatyenan yamoʼtseshac̈hno judioneshaʼ ñeñt̃ amaʼt mameshapaʼ ama cohuenayaye, ñam̃a atet̃ oteney añoʼch yetsaʼtatsto impuesto ñeñt̃ romoʼmarneshacop ñeñt̃ nen am̃chaʼtaret̃ Romot̃. Amaʼt ñapaʼ atet̃ otena ñapaʼ ñoʼ Cristotets ñoʼ atarr am̃chaʼtaret̃tetsa arr.
2 E começaram a acusá-lo, dizendo: "Encontramos este homem subvertendo a nossa nação. Ele proíbe o pagamento de imposto a César e se declara ele próprio o Cristo, um rei".
3 Allempoña am̃chaʼtaret̃ Pilatopaʼ aʼp̃t̃oʼtapan Jesús: —P̃apaʼ ¿p̃aʼtña judioneshaʼ paʼm̃chaʼtaret̃erep̃? Jesúsñapaʼ atet̃ och: —Atet̃caʼye atet̃ p̃otenen.
3 Pilatos perguntou a Jesus: "Você é o rei dos judeus? " "Tu o dizes", respondeu Jesus.
4 Añña ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ pen allohuen judioneshaʼ poʼcornaneshar ñam̃a acheñeneshac̈hno, ñetñapaʼ atet̃ otanet Pilato: —Ñehua, napaʼ amacaʼyeña nentoñeña ñeñt̃ att̃o ama pocteyeʼ es penoña añ acheñer.
4 Então Pilatos disse aos chefes dos sacerdotes e à multidão: "Não encontro motivo para acusar este homem".
5 Judioneshaʼña paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼpaʼ alla otereterr Pilato: —T̃arraña yañapaʼ c̈hocmaña yenteñ ñeñt̃ atet̃ yec̈hatyenan acheñeneshaʼ att̃och at̃pareʼtatenanet gobierno. Eʼñe Galileot̃eñ atet̃ pena, amaʼt t̃eʼpaʼ oʼ c̈hap ñam̃a arr Judeo eʼñe att̃ecma oʼ yec̈hatuerrerr ñeñt̃ ama cohuenayeʼ yenteno ya.
5 Mas eles insistiam: "Ele está subvertendo o povo em toda a Judéia com os seus ensinamentos. Começou na Galiléia e chegou até aqui".
6 Att̃oʼ eʼm̃ñotenan judioneshaʼ atet̃ otyenet eʼñe Galileot̃eñ yec̈haten, allempoña Pilatopaʼ atet̃ aʼp̃t̃oʼtanet: —Jesúspaʼ ñapaʼ ¿galileoʼmarneshaʼtña?
6 Ouvindo isso, Pilatos perguntou se Jesus era galileu.
7 Allempoña eñotachet ñapaʼ poʼñoc̈hcaʼye galileoʼmarneshaʼ allempoña Pilatopaʼ atet̃ cot̃apeʼch ñeñt̃paʼ Herodesocpacaʼye t̃arroʼmar ñapaʼ ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃tetsa galileoʼmarneshacop. Ñeñt̃oʼmarña ñapaʼ mueñan Jesús Herodesesho t̃arroʼmar Herodespaʼ allempo c̈hap Jerusaléño all emoʼten.
7 Quando ficou sabendo que ele era da jurisdição de Herodes, enviou-o a Herodes, que também estava em Jerusalém naqueles dias.
8 Herodesñapaʼ eʼñe pocsheñeshaʼ agapaneñ Jesús t̃arroʼmar ahuat̃ot̃eñ atarr mueneñ oʼch eñch t̃arroʼmar ñapaʼ atet̃ eʼmareʼtenan Jesús ñeñt̃ atet̃ p̃aʼyena. Ñapaʼ añecopña atarr mueneñ oʼch orrtatoñ ñam̃a ñeñt̃ atet̃ p̃aʼyena orrtatyeseʼ ñeñt̃ ama puentareto.
8 Quando Herodes viu Jesus, ficou muito alegre, porque havia muito tempo queria vê-lo. Pelo que ouvira falar dele, esperava vê-lo realizar algum milagre.
9 Atarr es aʼp̃t̃oʼtareʼtapaneñña Jesús t̃arraña ñapaʼ ama anapanoña Herodes amaʼt eʼñe parrocha.
9 Interrogou-o com muitas perguntas, mas Jesus não lhe deu resposta.
10 All t̃omc̈haʼtoset ñam̃a allohuen am̃chaʼtaret̃neshaʼ ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ pen allohuen judioneshaʼ poʼcornaneshar ñam̃a alloʼtsen ñeñt̃ atarr etsotayenayeñ ñoñets, ñetña allpaʼ otteñeʼchuereterr Jesús all Herodesesho, paʼnamen otyesuerreterr.
10 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da lei estavam ali, acusando-o com veemência.
11 Allempo Herodes ñam̃a allohuen poʼsolltarneshar ñetpaʼc̈hoʼña puerrap̃soñet ñamet. Achm̃areʼchet all cheʼtatseteñet. Puecheʼtatseteñot̃et chorrachet am̃chaʼtaret̃ paʼshtam ñeñt̃ atarr cohuen. Allempoña Herodespaʼ oʼ alla mueñoʼter Pilatesho.
11 Então Herodes e os seus soldados ridicularizaram-no e zombaram dele. Vestindo-o com um manto esplêndido, mandaram-no de volta a Pilatos.
12 Ñeñt̃oʼmarña Herodes epuet Pilatopaʼ eʼñe allempocma amoʼtstannerret t̃arroʼmar ahuañmoʼchapaʼ c̈ha eʼmoñeʼtannenet.
12 Herodes e Pilatos, que até ali eram inimigos, naquele dia tornaram-se amigos.
13 Allempoña Pilatopaʼ alla apc̈haterran ora allohuen judioneshaʼ paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ ñeñt̃ poʼcornaneshar paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ ñam̃a poʼpotantañ judioneshaʼ paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ amaʼt ñam̃a allohuen acheñeneshaʼ.
13 Pilatos reuniu os chefes dos sacerdotes, as autoridades e o povo,
14 Pilatoñapaʼ alla otapuerraneterr: —Añ acheñer ñeñt̃ sehuapatennan ñeñt̃ soten sa ahuoʼ yec̈hatyesan acheñeneshaʼ ñeñt̃ ama cohuenayeʼ senteno sa, t̃eʼña napaʼ oʼ naʼp̃t̃oʼtareʼtue amaʼt allempo alloʼtsaʼyenes t̃arraña nañapaʼ amaʼt parrochapaʼ ama nentoñeña ñeñt̃ atet̃ sotyen att̃oʼ pena ñeñt̃ ama cohuenayaye.
14 dizendo-lhes: "Vocês me trouxeram este homem como alguém que estava incitando o povo à rebelião. Eu o examinei na presença de vocês e não achei nenhuma base para as acusações que fazem contra ele.
15 Amaʼt ñam̃a Herodespaʼ ama entoñeña ñeñt̃ ama pocteyeʼ yec̈hcateno, ñeñt̃oʼmarña oʼ alla mueñer nesho. Poʼñoc̈hpaʼ amacaʼye eñalleña ñeñt̃ atet̃ pen ñeñt̃ ama cohuenayeʼ yenteno allohueney att̃ot̃chaʼ yemtsatach.
15 Nem Herodes, pois ele o mandou de volta para nós. Como podem ver, ele nada fez que mereça a morte.
16 Ñeñt̃oʼmarña na t̃eʼpaʼ att̃achcaʼye necoñchach mameʼpaʼ oʼch alla naʼrroyer.
16 Portanto, eu o castigarei e depois o soltarei.
17 T̃arraña allohuen judioneshaʼ puerrannarteñot̃et atet̃ ochet Pilato: —Pemtsatachñacaʼye, añchaʼña p̃aʼrroyerrnay Barrabás. Ñehua, ñeñt̃ Barrabás ahuañmoʼchot̃eñ yottam̃peñet t̃arroʼmar ña yec̈hateneʼ acheñeneshaʼ at̃pareʼchetepaʼ am̃chaʼtaret̃ ñeñt̃ nen gobiernoʼ Romot̃. Eʼñe pat̃pareʼteñot̃ oʼ muetsan acheñ. Ñehua, ñetpaʼ atet̃ yec̈henet. Pat̃eʼtets pascuapo ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃ ñeñt̃ nen gobiernoʼ Romot̃paʼ oʼch aʼrroyerrñañet judioneshaʼ puesheñarr pamoʼts ñeñt̃ ayottam̃p̃saret̃tetsa ñerraʼm erraʼtsen muenenet ñet, ñeñt̃paʼ añecop aʼrroyenanet att̃och coshatenan judioneshaʼ.
17 Ele era obrigado a soltar-lhes um preso durante a festa".
18 — ausente —
18 A uma só voz eles gritaram: "Acaba com ele! Solta-nos Barrabás! "
19 — ausente —
19 ( Barrabás havia sido lançado na prisão por causa de uma insurreição na cidade e por assassinato. )
20 Ñeñt̃oʼmarña Pilatopaʼ atarr mueneñeñ oʼch aʼrroyerranet Jesús, ñeñt̃oʼmarña alla aʼp̃t̃oʼterranerr allohuen acheñeneshaʼ.
20 Desejando soltar a Jesus, Pilatos dirigiu-se a eles novamente.
21 T̃arraña ñetñapaʼ amaʼt mameshapaʼ amaña pocteyeʼ enteñeto. Elloña ñeñt̃apaʼ rrannartet allohuenet, atet̃ otereteʼt̃: —¡Pecorsoʼtam̃p̃sach! ¡Pecorsoʼtam̃p̃sachñacaʼye!
21 Mas eles continuaram gritando: "Crucifica-o! Crucifica-o! "
22 Pomaʼpocheño Pilatopaʼ alla oterraneterr: —¿Esoʼmareʼtña semneñña oʼch necorsoʼtam̃p̃sach? Napaʼ amacaʼye nenteññañeña ñeñt̃ att̃o ama pocteyeʼ es peno att̃och yemtsatach. Ñeñt̃oʼmarña napaʼ att̃achcaʼye, necoñchach mameʼ allempopaʼ oʼch alla naʼrroyer.
22 Pela terceira vez ele lhes falou: "Por quê? Que crime este homem cometeu? Não encontrei nele nada digno de morte. Vou mandar castigá-lo e depois o soltarei".
23 T̃arraña ñetpaʼ ama cac̈hpueñeto otareʼtet. Elloña ñetpaʼ eʼñe puerrannarteñot̃et atarr enamueñet att̃och corsoʼtam̃p̃sach.
23 Eles, porém, pediam insistentemente, com fortes gritos, que ele fosse crucificado; e a gritaria prevaleceu.
24 Ñeñt̃oʼmarña Pilatopaʼ ameʼñachet. Att̃oña ñapaʼ atet̃ eñora: —T̃eʼpaʼ oʼch atet̃ nep̃onas ñeñt̃ atet̃ atarr semnen sa.
24 Então Pilatos decidiu fazer a vontade deles.
25 Ñeñt̃oʼmar allempo aʼrroyanet Barrabás ñeñt̃ enamueñet amaʼt ñeñt̃ pat̃parñot̃ yottam̃peñet ñam̃a puemtseñot̃ acheñ. T̃arraña Jesúsñapaʼ oʼ apanet att̃och muetset ñeñt̃ atarr muenenet ñet.
25 Libertou o homem que havia sido lançado na prisão por insurreição e assassinato, aquele que eles haviam pedido, e entregou Jesus à vontade deles.
26 Allempo anmet Jesús aʼyo allchaʼ corsoʼtam̃p̃soset. Allña oñenetpaʼ allñapaʼ poctet puesheñarr yacma ñeñt̃ cireneoʼmarneshaʼ ñeñt̃paʼ añ paʼsoʼcheñ Simón ñeñt̃ errteʼ huerrtsa aʼyot̃. Ñeñt̃ña rremapetpaʼ oʼ chechatnomet Jesús poʼcorsoch ñeñt̃ña anmueʼña chentaʼ.
26 Enquanto o levavam, agarraram Simão de Cirene, que estava chegando do campo, e lhe colocaram a cruz às costas, fazendo-o carregá-la atrás de Jesus.
27 Allñapaʼ cot̃aʼhuanem̃ shonteʼ acheñeneshaʼ, shonteʼ coyaneshac̈hno ñeñt̃ atarr yaʼnaʼtneneʼ Jesús chentaʼ, atarr gogaretyesnenet puellquëñot̃et.
27 Um grande número de pessoas o seguia, inclusive mulheres que lamentavam e choravam por ele.
28 T̃arraña Jesúspaʼ allent̃a cohuaʼnmanet, atet̃ otnomanet: —Noc̈hanesha ñeñt̃es jerusaléñoʼmarneshas, amach atarr seyaʼnaʼtatsteno na. Eʼñe socpa atarr seyahuena sacñet̃aret̃olleshohuen.
28 Jesus voltou-se e disse-lhes: "Filhas de Jerusalém, não chorem por mim; chorem por vocês mesmas e por seus filhos!
29 T̃arroʼmar esempopaʼ c̈hocmach huaponasa ñeñt̃chaʼ atarr sellcaterreʼ. Allempoña coyaneshaʼ ñeñt̃ ama achoyoreʼtñepaʼ ñocpuetñapaʼ eʼñech cohuen entaret̃terret allempo t̃arroʼmar ñetpaʼ ama eñalleto puechoyoreshet ñeñt̃chaʼ atarr mueroc̈hterrtsa. Ñeñt̃oʼmarña allempopaʼ otyerrchaʼ allohuen acheñeneshaʼ: “Oʼ atarr cosheñtsoʼtsenterra muec̈hop̃naneshaʼ, amaʼt allohuen ñeñt̃ ama achoyoreʼtñe, amaʼt allohuen ñeñt̃ ama es momaʼyeneto.”
29 Pois chegará a hora em que vocês dirão: ‘Felizes as estéreis, os ventres que nunca geraram e os seios que nunca amamentaram! ’
30 T̃arroʼmar allempo puemueroc̈hteñot̃et eʼñe puellquëñot̃etpaʼ atarrchaʼ yaʼñameterret. Pueyaʼñameteñot̃etpaʼ eʼñech pocteʼ entyerret ñegatam̃perretepaʼtoʼ att̃och pampuerranet eʼñe poctacma. Allochñapaʼ oʼhuañchaʼ alloʼna atarr nanac mueroc̈htenet.
30 "Então dirão às montanhas: ‘Caiam sobre nós! ’ e às colinas: ‘Cubram-nos! ’
31 T̃arroʼmar t̃eʼpaʼ att̃o mueroc̈htatennet na amaʼt napaʼ eʼñe cohuen es norrtatyeneñ, eʼñe att̃eneñ ñerraʼm tsach eʼñe cohuen emmoʼrateʼ. Ñeñt̃oʼmar t̃eʼ napaʼ neñoteñ elloña atarrchaʼ amueroc̈htataret̃terra ñeñt̃ ama cohuenayeʼ es orrtateno; ñeñt̃ñapaʼ eʼñe atet̃ pena ñerraʼm tsach rromuech. Arrpaʼ allohua atet̃ otnomanet Jesús allempo aneñet allchaʼ corsoʼtam̃p̃soset.
31 Pois, se fazem isto com a árvore verde, o que acontecerá quando ela estiver seca? "
32 All aneñet ñam̃a epsheña ñeñt̃ amtsañ ñeñt̃chaʼ epuet corsoʼtam̃p̃soset.
32 Dois outros homens, ambos criminosos, também foram levados com ele, para serem executados.
33 Allempoña c̈hapachet all oteñet Poñetallep̃no, allña corsoʼtam̃p̃sosetña epuet ñam̃a epsheña ñeñt̃ amtsañ, puesheñarr nosñañet poʼcohuenrot̃, poʼpsheñeññapaʼ nosñañet pueʼchcot̃erot̃.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Caveira, ali o crucificaram com os criminosos, um à sua direita e o outro à sua esquerda.
34 Eʼñe allempo corsoʼtam̃p̃sosetpaʼ Jesúsñapaʼ atet̃ maʼyocham̃p̃sosana ñeñt̃ eʼmoñeʼteneʼ, ñeñt̃paʼ atet̃ ot: —Nomporchaʼ t̃eʼpaʼ pep̃retnanetepaʼch t̃arroʼmar ñetpaʼ poʼñoc̈hpaʼ ama eñoteneto ñeñt̃ atet yec̈hcatenet, ñeñt̃ ama pocteyaye. Allempoña solltarneshaʼpaʼ yellsheñeʼchatoñet paʼshtam poʼsuertot̃ att̃och orrta puesheñaʼtets ñeñt̃chaʼ yorayeseʼ puemaʼtets.
34 Jesus disse: "Pai, perdoa-lhes, pois não sabem o que estão fazendo". Então eles dividiram as roupas dele, tirando sortes.
35 Acheñeneshaʼñapaʼ att̃a cohuanrrorteñet all t̃omc̈henet aʼyenet̃. Paʼm̃chaʼtaret̃erneshet ñetñapaʼ atarr es otnareʼteñet, atet̃ otatseʼtyeñet. —T̃eʼña p̃apaʼ oʼ p̃aʼqueshp̃atyes poʼpotantañ, t̃eʼñapaʼ p̃aʼqueshp̃aterra eʼñe p̃añeña ñerraʼm poʼñoc̈ht̃eʼ ñeñt̃ep̃ acren Yompor ñeñt̃chaʼ Cristotosets.
35 O povo ficou observando, e as autoridades o ridicularizavam. "Salvou os outros", diziam; "salve-se a si mesmo, se é o Cristo de Deus, o Escolhido".
36 Solltarneshaʼpaʼc̈hoʼña atarr achm̃areʼteñet, cheʼtatseteñet. Puecheʼtatseteñot̃etpaʼ ponem̃yetpaʼ aposet vinos ñeñt̃ atarr chellaʼseʼ.
36 Os soldados, aproximando-se, também zombavam dele. Oferecendo-lhe vinagre,
37 Pachm̃areʼteñot̃etpaʼ atet̃ otyeñet: —Ñerraʼm p̃a poʼñoc̈ht̃eʼ ñeñt̃ep̃ paʼm̃chaʼtaret̃er pen judioneshaʼ, t̃eʼñapaʼ p̃aʼqueshp̃aterra p̃añeña.
37 diziam: "Se você é o rei dos judeus, salve-se a si mesmo".
38 Ñehua, poñot̃ all corsocho all noñet tsachtall aquellcaret̃ ñeñt̃ña quellecpaʼ atet̃ oten: “Añpaʼ ñeñt̃caʼye judioneshaʼ Paʼm̃chaʼtaret̃er.” Ñeñt̃ña quellecpaʼ ñeñt̃ anaret̃ maʼpoʼmar ñoñets—griegac̈h, latinac̈h ñam̃a hebreyac̈h, eʼñe att̃ecma oten.
38 Havia uma inscrição acima dele, que dizia: ESTE É O REI DOS JUDEUS.
39 Puesheñarrña amtsañ ñeñt̃ parro corsoʼtam̃peñet, ñapaʼc̈hoʼña achm̃areʼch. Potnareʼteñot̃paʼ atet̃ oteñ: —Ñerraʼm poʼñoc̈ht̃eʼ Cristop̃paʼ p̃aʼqueshp̃aterra pañeña, yapaʼc̈hoʼña oʼch p̃aʼqueshp̃aterrey.
39 Um dos criminosos que ali estavam dependurados lançava-lhe insultos: "Você não é o Cristo? Salve-se a si mesmo e a nós! "
40 Poʼpsheñeñ amtsañpaʼ cheʼptareʼch. Puecheʼptareʼteñot̃paʼ atet̃ och: P̃apaʼ esoʼmareʼtña ama pem̃chaʼnaʼteñeña Yompor, amaʼt parro amueroc̈htataret̃ey.
40 Mas o outro criminoso o repreendeu, dizendo: "Você não teme a Deus, nem estando sob a mesma sentença?
41 T̃arraña yocoppaʼ eʼñecaʼye pocteʼ yemueroc̈htena t̃arroʼmar ñeñt̃paʼ añ tsaʼtatenyet ñeñt̃ allpon yeyec̈hcatyen ñeñt̃ ama cohuenayaye amaʼt eʼñe mamesha. T̃arraña añ acheñer ñeñt̃ parro mueroc̈htatenyet ñapaʼ ama es yec̈hcateno amaʼt mamesha ñeñt̃ ama pocteyaye.
41 Nós estamos sendo punidos com justiça, porque estamos recebendo o que os nossos atos merecem. Mas este homem não cometeu nenhum mal".
42 Allempoña ñapaʼ atet̃ otan Jesús: —Napaʼ peyerpaʼhuerrnoʼt̃ach allchaʼ p̃aʼm̃chaʼtaret̃etuerra.
42 Então ele disse: "Jesus, lembra-te de mim quando entrares no teu Reino".
43 Jesúsñapaʼ atet̃ och: —Napaʼ poʼñoc̈hcaʼye notap̃, eʼñe t̃ayecma parroʼtseneychaʼ cosheñtso.
43 Jesus lhe respondeu: "Eu lhe garanto: Hoje você estará comigo no paraíso".
44 Allempoña c̈hap pocto atsneʼpaʼ oʼhuañ atsnom, oʼ eʼñe checmetua errap̃aren añe patsro. Oʼña ellerrotnenmochapaʼ oʼ alla puetarerr. Allempoña ñeñt̃ besom allo yottam̃peññañet Parets paʼpaquëll poʼponro ahuepaʼt rrarraʼnom eʼñe poctacma, oʼ eʼñe ellopaʼtetsta.
44 Já era quase meio dia, e trevas cobriram toda a terra até às três horas da tarde;
45 — ausente —
45 o sol deixara de brilhar. E o véu do santuário rasgou-se ao meio.
46 Allempoña Jesúspaʼ rrana. Puerranarot̃paʼ atet̃ ot: —Nomporchaʼ t̃eʼpaʼ oʼ nepomuerra eʼñe p̃ocop eʼñe necamquëñohuen. Eʼñe ñeñt̃a otuapaʼ oʼ rroma.
46 Jesus bradou em alta voz: "Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito". Tendo dito isso, expirou.
47 Solltar poʼcap̃táner ñeñt̃ romoʼmarneshaʼ ñeñt̃ corsoʼtam̃p̃seʼ, allempo atet̃ ent atet̃ oʼ p̃a, ñañapaʼ allent̃a ayeʼchoc̈htatan Yomporpaʼ ñapaʼ atet̃ ot: —Añ yacmarpaʼ poʼñoc̈huacaʼye eʼñe att̃ot̃a oʼ yemtsatater, amacaʼyeña eñalleña att̃och yemtsatatereñ.
47 O centurião, vendo o que havia acontecido, louvou a Deus, dizendo: "Certamente este homem era justo".
48 Ñam̃a allohuen acheñeneshaʼ ñeñt̃ alloʼtsaʼyen ñeñt̃ enteʼ ñeñt̃ atet̃ oʼ p̃ach oʼ yoroc̈htach, ñetñapaʼ puellquëñeshaʼ naʼyesnerret pot puesomapo ahuanerret.
48 E todo o povo que se havia juntado para presenciar o que estava acontecendo, ao ver isso, começou a bater no peito e a afastar-se.
49 Allohuen ñeñt̃ atarr yemtayeʼt̃ Jesús ahuañot̃eñ ñam̃a allohuen coyaneshac̈hno ñeñt̃ cot̃aʼhuanmueʼ Galileot̃ ahuañot̃eñ, ñetñapaʼ alla t̃omc̈haʼtyenet aʼyenet̃ allot̃ att̃a cohuanrrorteñet ñamet.
49 Mas todos os que o conheciam, inclusive as mulheres que o haviam seguido desde a Galiléia, ficaram de longe, observando essas coisas.
50 Eñall puesheñarr yacma ñeñt̃ara judioneshaʼ ñeñt̃ eʼñe cohuen acheñ eʼñe pocteʼ es p̃aʼyen, ñeñt̃paʼ añ paʼsoʼcheñ José ñeñt̃ arimateoʼmarneshaʼ. Ñapaʼc̈hoʼña puesheñarr ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃er pen allohuen judioneshaʼ ñeñt̃ parrocma c̈hocmach apc̈henet epuet poʼpotantañ am̃chaʼtaret̃neshaʼ att̃och aʼpoctatenet ñeñt̃ llequëna allohuen judioneshaʼ.
50 Havia um homem chamado José, membro do Conselho, homem bom e justo,
51 Ñehua, ña ahuaña allempo apc̈henet parro poʼpotantañ am̃chaʼtaret̃neshaʼ att̃o oʼpateñet Jesús oʼch muetsatachet, ñañapaʼ amaʼt mameshapaʼ ama pocteyeʼ eñche. T̃arroʼmar ñapaʼ ñeñt̃ atarr cohueneʼ Yompor esempohuañenchaʼ oʼch atarr ayochreshat̃terra.
51 que não tinha consentido na decisão e no procedimento dos outros. Ele era da cidade de Arimatéia, na Judéia, e esperava o Reino de Deus.
52 Ñeñt̃ña Josépaʼ oʼ ahuoʼ Pilatesho oʼch oteñaʼ pocteʼch eñch ñach aʼsuatoseʼ Jesús ñeñt̃ rromuets corsocho.
52 Dirigindo-se a Pilatos, pediu o corpo de Jesus.
53 Pilatoñapaʼ eʼñe pocteʼ eñch, ñeñt̃oʼmarña ñapaʼ aʼsuater corsochot̃ allempoñapaʼ ep̃atseʼch shetamtso ñeñt̃ eʼñe cohuen, allempoñapaʼ anem̃ allchaʼ pampueñaʼ. All eñaret̃ mapuetpon all ama apamparet̃tenaʼ poʼpoñ arromñat̃, allcaʼyeña nenanaʼña Jesús.
53 Então, desceu-o, envolveu-o num lençol de linho e o colocou num sepulcro cavado na rocha, no qual ninguém ainda fora colocado.
54 Ñehua, allempo pampuet Jesúspaʼ ñeñt̃paʼ añe yet̃ro allempo c̈hocma aññoʼtena judioneshaʼ ñeñt̃ tsapat̃ecop allempoch ameserreterr. Ñehua, allempo pampaʼhuet Jesúspaʼ oʼ ellerren, ñeñt̃oʼmar judioneshaʼpaʼ oʼ mot̃tan ñeñt̃ tsapat̃ecop allempoch amesaʼmuenet eʼñe poctacma.
54 Era o Dia da Preparação, e estava para começar o sábado.
55 Ñeñt̃ña coyaneshac̈hno ñeñt̃ atarr yemtenaya Jesús ñeñt̃ cot̃aʼhuanmueʼ ahuañot̃eñ Galileot̃, ñetñapaʼ cot̃aʼhuanmet all pampueñetaʼ att̃och eñchet allchaʼ neret Jesús.
55 As mulheres que haviam acompanhado Jesus desde a Galiléia, seguiram José e viram o sepulcro, e como o corpo de Jesus fora colocado nele.
56 Allempoña ñet onac̈herret allot̃paʼ oʼ c̈hac̈herret pocollo, ñetñapaʼ allohuenetpaʼ yorayesuerret ñeñt̃ atarr eñmosat̃ec̈hno alloch aʼyanaʼteretaʼ Jesús ora poʼchtsohuen att̃och eʼñe cohuen eñmosat̃tateretaʼ. Ñeñt̃paʼ eʼñecaʼye atet̃ yec̈henaña judioneshaʼ. Ñetpaʼ alla aññoʼtuaneñetña eñmosat̃ec̈hno t̃arroʼmar tsapat̃paʼ amach serreto puepampro t̃arroʼmar tsapat̃chaʼ c̈hapaʼmuen ñeñt̃e yet̃ro allempo c̈hocma amesen judioneshaʼ ñeñt̃ atet̃ anaret̃tenet ñocpuet.
56 Então, foram para casa e prepararam perfumes e especiarias aromáticas. E descansaram no sábado, em obediência ao mandamento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.