Lucas 22

Yanesha' NT (AME_TBL) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Allempoña c̈hapmoch allempoch c̈herrerr pascuapo, allempoch rrerranerr judioneshaʼ pan ñeñt̃ ama anaret̃eyaye chaseʼ.
1 Estava se aproximando a festa dos pães sem fermento, chamada Páscoa,
2 T̃arraña allohuen ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ pen allohuen judioneshaʼ poʼcornaneshar ñam̃a allohuen ñeñt̃ atarr etsotayenayeñ ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃et ñocpuet, ñetñapaʼ Jesúsa atarr oʼpatenet oʼch muetsatachet t̃arraña ñetpaʼ aña mechaʼnaʼtenet acheñeneshaʼ.
2 e os chefes dos sacerdotes e os mestres da lei estavam procurando um meio de matar Jesus, mas tinham medo do povo.
3 Allempoña oneñet̃paʼ chorrenana Judas ñeñt̃ara ñeñt̃ sochetsa Iscariote. Ñehua, añ ñeñt̃ Judaspaʼ Jesús pueyochreshaʼ ñeñt̃ parro yemtena poʼpotantañ ñeñt̃ llesensen Jesús ñeñt̃ allohuenet c̈harrasheñet puechenet epsheña.
3 Então Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, um dos Doze.
4 Ñeñt̃ña Judaspaʼ ahuoʼ alloʼtsaʼyen ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ pen allohuen judioneshaʼ poʼcornaneshar ñam̃a alloʼtsaʼyen judioneshaʼ poʼguardiarneshaʼ ñeñt̃ cohuam̃peneʼ Parets paʼpaquëll. Allempo c̈hap allpaʼ Judasñapaʼ serrpareʼtos epuet ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃neshaʼ. Att̃oña eñotatosanet ñapaʼ mueneñcaʼye oʼch poman Jesús att̃och rromuet. Allempo ñetñapaʼ otannaʼtyeset: —T̃eʼpaʼ errot̃uachñacaʼye yepeʼt̃eʼ att̃och yerrmueʼ.
4 Judas dirigiu-se aos chefes dos sacerdotes e aos oficiais da guarda do templo e tratou com eles como lhes poderia entregar Jesus.
5 Allempoña ñeñt̃ atarr am̃chaʼtaret̃neshaʼpaʼ atarr coshenet, ñetñapaʼ aʼpoctachet c̈hochcaʼye tsaʼchetña Judas allpon quelle.
5 A proposta muito os alegrou, e lhe prometeram dinheiro.
6 Ñapaʼ eʼñe pocteʼ eñch. Allempoña ñapaʼ aña atarr eʼnen errot̃enot̃chaʼ pomanña Jesús eʼñe aʼnahua att̃och amach eñche allohuen acheñeneshaʼ.
6 Ele consentiu e ficou esperando uma oportunidade para lhes entregar Jesus quando a multidão não estivesse presente.
7 Allempoña c̈hapaʼmuen ñeñt̃ yet̃ñatsro allempoch rrerreterr pan ñeñt̃ ama anaret̃eyaye chaseʼ allempoch muetserreterr ñam̃a carrnero; ñeñt̃paʼ pascuapo.
7 Finalmente, chegou o dia dos pães sem fermento, no qual devia ser sacrificado o cordeiro pascal.
8 C̈hapaʼmuen ñeñt̃ yet̃erpaʼ Jesúsñapaʼ atet̃ otaʼmuenan pueyochreshaʼ epsheña Pedro ñam̃a Juan: —Sa t̃eʼpaʼ oʼch ahues allchaʼ saʼpotos rreñets ñeñt̃chaʼ yerraʼ pascuapo.
8 Jesus enviou Pedro e João, dizendo: "Vão preparar a refeição da Páscoa".
9 Ñetñapaʼ atet̃ ochet: —¿Erraʼtña pocollro pemneñña allchaʼ yaʼpotaʼña rreñets?
9 "Onde queres que a preparemos? ", perguntaram eles.
10 Ñañapaʼ atet̃ oterraneterr: —T̃eʼpaʼ oʼch ahuaʼmuenes anetso allchaʼ sepocteʼ puesheñarr yacma ñeñt̃ anmam̃peneʼ oñ porrt̃o. Ñeñt̃ña acheñerpaʼ oʼch soct̃aʼner; allchaʼ beʼt̃osuerr pocollopaʼ allchaʼña sebeʼt̃osos sam̃a.
10 Ele respondeu: "Ao entrarem na cidade, vocês encontrarão um homem carregando um pote de água. Sigam-no até a casa em que ele entrar
11 Allñapaʼ atet̃chaʼ sotos ñeñt̃ apacllat̃eshaʼ: “Yemaestrorpaʼ atet̃ oteney atet̃chaʼ yotosep̃: ‘¿Erroʼtsenaʼtña pecuarto allchaʼ nerrallmeʼchos pascuapo epan neyochreshaʼ?’ ”
11 e digam ao dono da casa: ‘O Mestre pergunta: Onde é o salão de hóspedes no qual poderei comer a Páscoa com os meus discípulos? ’
12 Ñeñt̃ apacllat̃eshaʼpaʼ gatapaschaʼ eno poʼcuarto ñeñt̃ atarr aʼyohuen eʼñe cohuen ap̃aret̃. Allchaʼña saññoʼtosña ñeñt̃chaʼ yerraʼ pascuapo.
12 Ele lhes mostrará uma ampla sala no andar superior, toda mobiliada. Façam ali os preparativos".
13 Allempo atet̃ otuanet Jesúspaʼ pueyochreshaʼñapaʼ atet̃c̈hoʼ pet, c̈ha ahuanmatset. Eʼñe atet̃ otapanet, ñetñapaʼ eʼñec̈hoʼ atet̃ entoset. Allchaʼ aññoʼtosñañetña rreñets allchaʼ rrallmeʼchenet ñeñt̃e pascuapo.
13 Eles saíram e encontraram tudo como Jesus lhes tinha dito. Então, prepararam a Páscoa.
14 Oʼña c̈hap allempoch rrallmeʼchet. Jesúsñapaʼ allña anorros epuet allohuen pueyochreshaʼ.
14 Quando chegou a hora, Jesus e os seus apóstolos reclinaram-se à mesa.
15 Allñapaʼ atet̃ otosan pueyochreshaʼ: —Napaʼ atarr cohuen nenteñ oʼch yerrallmeʼchen parro añ pascuapo t̃ayepaʼtñapaʼ ama c̈henaʼ allempoch muetsataterrnet.
15 E disse-lhes: "Desejei ansiosamente comer esta Páscoa com vocês antes de sofrer.
16 T̃arroʼmar napaʼ oʼch notas, napaʼ poʼpocheño amach alla nerrallmeʼcherreʼt̃e pascuapo. Esempohuañenchaʼ etsoterra ñeñt̃ poʼñoc̈h tomaʼntenaya pascuapo eʼñech allempocma am̃chaʼtaret̃etuerra Yompor. Allempoñapaʼ eʼñech parrocma oʼch alla yocsherrerr.
16 Pois eu lhes digo: Não comerei dela novamente até que se cumpra no Reino de Deus".
17 Jesúsña allempopaʼ chetan orramets, parasyosoʼtan pompor, allempoñapaʼ atet̃ otanet: —Añ orrpapoʼpaʼ oʼch sagap̃paʼ oʼch sepatannaʼta sa allohuenes.
17 Recebendo um cálice, ele deu graças e disse: "Tomem isto e partilhem uns com os outros.
18 T̃eʼpaʼ oʼch notas, t̃ayot̃eñ napaʼ amach alla norrerreʼt̃e añ orrpapoʼ ñeñt̃ narmetsos t̃arrempohuach allempoch ello norrererr esempohuañenchaʼ am̃chaʼtaret̃etuerra Yompor.
18 Pois eu lhes digo que não beberei outra vez do fruto da videira até que venha o Reino de Deus".
19 Allempoñapaʼ cheterranerr ñam̃a pan, parasyosoʼterranerr pompor. Chetan panpaʼ shotaʼch. Shotatuepaʼ apaʼyesan pueyochreshaʼ ñeñt̃paʼ atet̃ otanet: —Añpaʼ ñeñt̃chaʼ nechets sepen ñeñt̃chaʼ eʼñe nepom att̃och eʼñe nerroma socop. Ñerraʼm esempoch serren añ pan eʼñech seyerpueñot̃en na oʼch serreñ.
19 Tomando o pão, deu graças, partiu-o e o deu aos discípulos, dizendo: "Isto é o meu corpo dado em favor de vocês; façam isto em memória de mim".
20 Allempoña rrohuet oʼ chetan ñam̃a orramets, ñeñt̃paʼc̈hoʼña atet̃ oterraneterr Jesús: —Añpaʼc̈hoʼña ñeñt̃chaʼ nerras sepen ñeñt̃chaʼ ashataret̃tatsa socop. Ñeñt̃paʼ alloch naʼpoctatonas eʼñe cohuen etserra Nomporesho.
20 Da mesma forma, depois da ceia, tomou o cálice, dizendo: "Este cálice é a nova aliança no meu sangue, derramado em favor de vocês.
21 ’T̃eʼpaʼ oʼch señoch ñam̃a ñeñt̃chaʼ nepomuerreʼpaʼ eʼñecaʼye parro yerrallmeʼchen.
21 "Mas eis que a mão daquele que vai me trair está com a minha sobre a mesa.
22 Poʼñoc̈hcaʼye t̃eʼpaʼ alloʼna sen etsotnomtsa ñeñt̃ atet̃ onañcharet̃ nocop, na Ñeñt̃en Acheñetosets, att̃ot̃chaʼ muetsaterrnet. T̃arraña nocoppaʼ eʼñe pocteʼ; añña poʼñoc̈h acheñer ñeñt̃chaʼ nepomuerreʼ ñocoppaʼ atarr llequëñets.
22 O Filho do homem vai, como foi determinado; mas ai daquele que o trai! "
23 Allempoña atet̃ otua Jesús, pueyochreshaʼñapaʼ allent̃a otannaʼtyeset eʼñe ñañeñeta: —Taʼm, eseshaychaʼcaʼye pomuerreʼña Yaʼyochreshat̃er.
23 Eles começaram a perguntar entre si qual deles iria fazer aquilo.
24 Allempoña pueyochreshaʼ eʼñe pommoʼcheñot̃etpaʼ atet̃ otannaʼtyenet eʼñe ñagattseta: —Erraʼtsenot̃eyt̃eʼña ñeñt̃ey atarr asherben enten allohuen acheñeneshaʼ ñatoʼ na, ñatoʼ p̃a.
24 Surgiu também uma discussão entre eles, acerca de qual deles era considerado o maior.
25 Allempoña Jesúspaʼ atet̃ otanet: —Sapaʼ señoteñt̃eʼ ñeñt̃ atet̃ pena poʼpoñ acheñeneshaʼ ñeñt̃ ama judioneshayaye. Ñet ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃er penet eʼñech paʼm̃chaʼnoc̈hteñocmañen pomnaren p̃aʼyenan allohuen pueyochreshac̈hno. T̃arraña amaʼt atet̃ penetañ pommoʼcheñot̃paʼ añach atarr muenen allohuen acheñeneshaʼpaʼ eʼñech mechaʼnaʼtuenanet ñam̃a ñetpaʼ mueneñet acheñeneshaʼpaʼ oʼch entenanet, atarroʼ sherb̃aʼyenanet.
25 Jesus lhes disse: "Os reis das nações dominam sobre elas; e os que exercem autoridade sobre elas são chamados benfeitores.
26 Sapaʼ arepaʼchña att̃eyeʼ sep̃annaʼtatsto eʼñe sommoʼcheñot̃. Ñerraʼm erraʼtsenot̃es ñeñt̃es atarr am̃chaʼtaret̃oyen entetsa, ñeñt̃es acheñrespaʼ socoppaʼ añ poctetsa oʼch atet̃ senterra ñerraʼm ama esosheʼmayayso atet̃ ñerraʼm ñeñt̃ atarr huepueshaʼ. Ñam̃a ñerraʼm erraʼtsenot̃es ñeñt̃es mueneneʼ oʼch atarr asherben entenset, ñeñt̃esña acheñrespaʼ añ poctetsa oʼch atet̃ senterra ñerraʼm ama esoyayso, allochñapaʼ att̃och eʼñe cohuen set̃orrena poʼpotantañecop.
26 Mas, vocês não serão assim. Pelo contrário, o maior entre vocês deverá ser como o mais jovem, e aquele que governa como o que serve.
27 Ñehua, yeñoteñ acheñeneshaʼ arr patsro añcaʼye atarr am̃chaʼnaʼtpoʼ entenet ñeñt̃ eʼñe cohueno anorrc̈haʼtyets all rrallmeʼchenet, amaña añeyeʼña am̃chaʼnaʼtpoyeʼ enteneto ñeñt̃ puesherbeñot̃ epatyeneʼ rreñets ñeñt̃ anorrc̈hets ñeñt̃ rrallmeʼchets. T̃arraña napaʼ oʼch notas: Ñeñt̃ecopcaʼyeña nohuapaña sesho att̃och nemaʼyoc̈hrena t̃orraya ñeñt̃chaʼ poʼñoc̈h atarr sherberrets socop.
27 Pois quem é maior: o que está à mesa, ou o que serve? Não é o que está à mesa? Mas eu estou entre vocês como quem serve.
28 ’T̃arraña sañapaʼ ñeñt̃es atarr nellcapretenaya ñeñt̃ atarr llequëñets nenten na.
28 Vocês são os que têm permanecido ao meu lado durante as minhas provações.
29 Ñeñt̃oʼmarña t̃eʼpaʼ oʼch nenaʼnerres sa ñeñt̃eschaʼña napuerr att̃och saʼm̃chaʼtaret̃tapreterrna eʼñe atet̃ pena Nompor oʼ naʼn nam̃a ñeñt̃enchaʼ am̃chaʼtaret̃tapreterraya.
29 E eu lhes designo um Reino, assim como meu Pai o designou a mim,
30 Allchaʼ sanorrc̈haʼtyesuerr eʼñe sa seconaño allchaʼ eʼñe saʼm̃chaʼtaret̃etyesuerra. Eʼñe puesheñaʼttsos añecopchaʼña saʼm̃chaʼtaret̃etyesuerra ñeñt̃ mereñtsorecop israelenaʼtar ñeñt̃ c̈harraʼ mereñtsor ñeñt̃ puechetsa epsheña. Att̃oña allpaʼ oʼch naʼm̃chaʼtaret̃terra eʼñe necohuenño eʼñech cohuen yeparrocmatuerr, allñapaʼ eʼñech yocsheñeshocmañen yerrallmeʼchuerr eʼñe parro.
30 para que vocês possam comer e beber à minha mesa no meu Reino e sentar-se em tronos, julgando as doze tribos de Israel.
31 ’Simón, poʼñoc̈h t̃eʼpaʼ oʼch notap̃, oneñet̃paʼ atarrcaʼye enamuenen na socop, añ muenen oʼch topatenes oʼch atet̃ p̃atenes ñeñt̃ atet̃ cot̃apeʼchen ña ñeñt̃ ama pocteyeʼ enteno Yompor. Oʼch atarr huomenc topatenes atet̃ ñerraʼm ñeñt̃ shoshneneʼ poʼtrigor eʼñech huomenc paʼshmuenan pueshoshnat.
31 "Simão, Simão, Satanás pediu vocês para peneirá-los como trigo.
32 T̃arraña Simón oʼch notap̃, t̃eʼpaʼ napaʼ oʼ nemaʼyochua p̃ocop att̃och amach eʼñe poctacma aʼhuañam̃p̃sonapeña p̃a att̃o atarr peyemtenna. T̃arraña amaʼtchaʼ huaponap̃añ topateñets ñeñt̃ atarr huomenc, p̃aña allempopaʼ oʼch alla p̃oct̃apeʼcherr cohuen Yomporecop. Allempoñapaʼ oʼch alla eʼñe cohuen peyenpuer pemoʼnasheñneshaʼ att̃och ñetpaʼc̈hoʼña oʼch alla huomenc perret pueyoc̈her Yomporecop.
32 Mas eu orei por você, para que a sua fé não desfaleça. E quando você se converter, fortaleça os seus irmãos".
33 Pedroñapaʼ atet̃ och: —Partseshachaʼ napaʼ amach naʼypoʼñape, c̈hocmach noct̃ap̃ amaʼt errach anmapet; ñerraʼm cárceloch anmapet allchaʼ mueroc̈htatapet, napaʼc̈hoʼña nemnen allchaʼ yemueroc̈hta parro. Amaʼtchaʼ c̈ho muetsapetpaʼ yerromuepaʼ parro.
33 Mas ele respondeu: "Estou pronto para ir contigo para a prisão e para a morte".
34 Jesúsñapaʼ atet̃ otererr: —Pedro, oʼch notap̃, eʼñech añe tsaprocma amach eñenaʼ atollop, p̃añapaʼ oʼch maʼpoch p̃aʼnasotenna. Ñeñt̃paʼ atet̃chaʼ p̃oten, napaʼ añoʼ pentarno.
34 Respondeu Jesus: "Eu lhe digo, Pedro, que antes que o galo cante hoje, três vezes você negará que me conhece".
35 Elloña Jesúspaʼ yerpaterrana pueyochreshaʼ; ñeñt̃paʼ atet̃ oterraneterr: —Ñehua, ahuaña allempo nemñas atet̃ notapas amach es sanmatsto amaʼt coñeʼt̃a, amaʼt sebolsa, amaʼt sec̃llayor amaʼt ñam̃a sesapat. Ñehua allempopaʼ ¿eñalleʼtña ñeñt̃ sepalltena? Ñetñapaʼ atet̃ ochet: —Allempopaʼ amacaʼye c̈ho es yepallto amaʼt eʼñe mamesha.
35 Então Jesus lhes perguntou: "Quando eu os enviei sem bolsa, saco de viagem ou sandálias, faltou-lhes alguma coisa? " "Nada", responderam eles.
36 Jesúsñapaʼ alla oterraneterr: —T̃arraña t̃eʼpaʼ oʼch notas poʼpoñ, ñerraʼm eseshast̃eʼ ñeñt̃es echeneʼ sec̃llayor t̃eʼpaʼ oʼchcaʼye sanem all sechopeñeʼchyen amaʼt ñam̃a sebolsa. Ñam̃a ñerraʼm ama secheno socchellpaʼ pocteʼcaʼye oʼch sepom seshtam alloch seyora socchell.
36 Ele lhes disse: "Mas agora, se vocês têm bolsa, levem-na, e também o saco de viagem; e se não têm espada, vendam a sua capa e comprem uma.
37 T̃arroʼmar t̃eʼpaʼ oʼch alla noterrserr: T̃eʼpaʼ oʼchcaʼye eʼñe etsoterra ñeñt̃ atet̃ anuaret̃ Yompor poʼñoñ nocop. Allcaʼyeña oten napaʼ errot̃uanenchaʼ perrnet atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ napaʼ ñeñt̃en amtsañen. T̃eʼpaʼ ñeñt̃caʼye oʼ etsotmocha ñeñt̃ eʼñe atet̃ anaret̃ nocop.
37 Está escrito: ‘E ele foi contado com os transgressores’; e eu lhes digo que isto precisa cumprir-se em mim. Sim, o que está escrito a meu respeito está para se cumprir".
38 Allempoña ñetñapaʼ atet̃ otereterr: —Partseshachaʼ yapaʼ yechencaʼyeña epmeta cochell. Jesúsñapaʼ atet̃ otanet: —Ñeñt̃achcaʼye.
38 Os discípulos disseram: "Vê, Senhor, aqui estão duas espadas". "É o suficiente! ", respondeu ele.
39 Allempoñapaʼ oʼ rrallmeʼchuanenet ñeñt̃e pascuapo, Jesúsñapaʼ c̈haʼnerrpaʼ ahuenerr Olivop̃no; ñapaʼ att̃ecma pena c̈hocmach sen all. Pueyochreshaʼñapaʼ cot̃aʼhuaneñet.
39 Como de costume, Jesus foii para o monte das Oliveiras, e os seus discípulos o seguiram.
40 Allempoña c̈henet allpaʼ Jesúsñapaʼ atet̃ otuenan pueyochreshaʼ: —T̃eʼpaʼ arrchaʼ semaʼyochuena att̃och eʼñe saʼhuantaʼ ñeñt̃chaʼ sehuapoya t̃eʼ ñeñt̃chaʼ atarr huomenc setpateʼ.
40 Chegando ao lugar, ele lhes disse: "Orem para que vocês não caiam em tentação".
41 Allempoña ñapaʼ ahuoʼ mameʼ aʼyent̃eyeʼ. Ñañapaʼ all concorpaʼhuena oʼ maʼyochuena.
41 Ele se afastou deles a uma pequena distância, ajoelhou-se e começou a orar:
42 Puemaʼyocheñot̃ atet̃ otuen: —Apa, ñerraʼm p̃ach pocteʼ enteʼ arepaʼchña pemnatatsche oʼch c̈hapona ñeñt̃ atarr amueroc̈htatañ nenten.T̃arraña ñerraʼm p̃ach muenats añchaʼña atet̃ pep̃aton ñeñt̃ pemnen p̃a, amachña añeyaye ñeñt̃ nemnen na.
42 "Pai, se queres, afasta de mim este cálice; contudo, não seja feita a minha vontade, mas a tua".
43 Allempoñapaʼ huapoña mellañot̃eñ Yompor pueʼntañot̃ ñeñt̃ña ahuamencat̃ p̃oseʼ att̃och ahuantan puellquëña.
43 Apareceu-lhe então um anjo do céu que o fortalecia.
44 Ñapaʼ atarr nanac puellquëñeshaʼ maʼyochena; puemaʼyocheñot̃paʼ atarr nanac ñorraʼten. Poʼñorrñapaʼ c̈ha huatena atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ errasats tsopsaʼtets patso.
44 Estando angustiado, ele orou ainda mais intensamente; e o seu suor era como gotas de sangue que caíam no chão.
45 Allempoña maʼyochuapaʼ tanterra, ahuerr pueyochreshesho. All entuerranet ñetñapaʼ c̈ha atarr manrrenet amaʼt eʼñe puellquëñeshet.
45 Quando se levantou da oração e voltou aos discípulos, encontrou-os dormindo, dominados pela tristeza.
46 Ñañapaʼ atet̃ otuerranet: —Sapaʼ esoʼmareʼtña c̈ha atarr semanrraʼten. T̃eʼpaʼ oʼch setanterrapaʼ c̈hoña semaʼyochrraʼta att̃och saʼhuantaʼ ñeñt̃chaʼ sehuapoya topateñets atarr huomenc.
46 "Por que estão dormindo? ", perguntou-lhes. "Levantem-se e orem para que vocês não caiam em tentação! "
47 All atet̃ otyenan pueyochreshaʼpaʼ allempoñapaʼ huac̈haʼtoña shonteʼ acheñeneshaʼ. Ñeñt̃ huac̈haʼtatahuet ñeñt̃paʼ ñeñt̃ sochetsa Judas ñeñt̃ara ñeñt̃ pueyochreshaʼ peneñ ñeñt̃ c̈harrasheña ñeñt̃ aʼpchenahuet epsheña. Ñañapaʼ c̈ha ponmosaya Jesús, puetsoʼtstsapaʼteñot̃ huom̃chaʼtos.
47 Enquanto ele ainda falava, apareceu uma multidão conduzida por Judas, um dos Doze. Este se aproximou de Jesus para saudá-lo com um beijo.
48 Jesúsñapaʼ atet̃ otap̃: —Eʼñeʼtchaʼ petsoʼtstsapaʼteñot̃en pepomuerren na Ñeñt̃en Acheñetosets.
48 Mas Jesus lhe perguntou: "Judas, com um beijo você está traindo o Filho do homem? "
49 Añña ñeñt̃ yemtenaya Jesús allempo atet̃ eñchet oʼch rromoset Jesús, ñetñapaʼ atet̃ ochet: —Ayochreshat̃e ¿amat̃eʼ pocto oʼch yemoñsap̃a yocchello?
49 Ao verem o que ia acontecer, os que estavam com Jesus lhe disseram: "Senhor, atacaremos com espadas? "
50 Puesheñarrña pueyochreshaʼ allent̃a chetan poʼcchell ahuoʼch c̈hontoʼtapan corneshaʼ paʼcheñer puetepaʼtchaʼ tsorroñ poʼcohuenrot̃. Ñeñt̃paʼ año paʼcheñer ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃er pen allohuen judioneshaʼ poʼcornaneshar.
50 E um deles feriu o servo do sumo sacerdote, decepando-lhe a orelha direita.
51 Jesúsña allempo entan pueyochreshaʼ atet̃ p̃apaʼ ñañapaʼ otanet: —Ñeñt̃epaʼt̃a, amach atet̃ sep̃atsto. Allempoña ñeñt̃ tsorrquetaʼtetpaʼ alla aʼp̃llerrñañ puet oʼ alla orrater oʼ eʼñe correrra.
51 Jesus, porém, respondeu: "Basta! " E tocando na orelha do homem, ele o curou.
52 Ñeñt̃ huac̈haʼtoya ñeñt̃chaʼ rremoseʼ Jesúspaʼ ñeñt̃paʼ añcaʼye ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ p̃aʼyen allohuen judioneshaʼ poʼcornaneshar, ñam̃a ñeñt̃ judioneshaʼ poʼguardianeshar ñeñt̃ cohuam̃peneʼ Parets paʼpaquëll ñam̃a ñeñt̃ pomporneshaʼ pen allohuen judioneshaʼ. Allempo huac̈haʼtoñetpaʼ Jesúsñapaʼ atet̃ otapanet: —Esoʼmareʼt sehuac̈haʼtennanaña eʼñe occhellet̃areroches ñam̃a etsachperet̃areroches att̃och serrmaʼn. Napaʼ ¿eʼñeʼt atet̃ sentenen ñerraʼmrrat̃eʼ eñet̃en?
52 Então Jesus disse aos chefes dos sacerdotes, aos oficiais da guarda do templo e aos líderes religiosos que tinham vindo procurá-lo: "Estou eu chefiando alguma rebelião, para que vocês tenham vindo com espadas e varas?
53 Napaʼ allponmatuanen alloʼtsenen Parets paʼpacllo eʼñe parro sesho, esoʼmareʼtña amaña allempocmayeʼña serrmaʼneʼt̃e. T̃arroʼmar t̃eʼ oʼ c̈hap allempo ñeñt̃ poctetsa socop ñeñt̃oʼmar t̃eʼ oʼ c̈hap allempoch oneñet̃paʼ oʼch orrtatennas poʼhuamenc, ñeñt̃paʼ eʼñe atet̃ ñerraʼm checmeteʼ.
53 Todos os dias eu estava com vocês no templo e vocês não levantaram a mão contra mim. Mas esta é a hora de vocês — quando as trevas reinam".
54 Allempoñapaʼ rremoset Jesúspaʼ arr aneret am̃chaʼtaret̃ paʼpacllo ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃er pen allohuen judioneshaʼ poʼcornaneshar. Pedroñapaʼ ñapaʼc̈hoʼña cot̃eʼ t̃arraña ñapaʼ chentaʼ en aʼyot̃.
54 Então, prendendo-o, levaram-no para a casa do sumo sacerdote. Pedro os seguia à distância.
55 Petot̃ña rroc̈h pampopaʼ all aʼt̃orenet tsoʼ all anorrc̈haʼtyen acheñeneshaʼ ñeñt̃ shotetsa. Pedroñapaʼ all anorros ñam̃a all shotosa.
55 Mas, quando acenderam um fogo no meio do pátio e se sentaram ao redor dele, Pedro sentou-se com eles.
56 Allempoña huapa coyaneshaʼ ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃ pueñañra. Entosan Pedro all shotenapaʼ alla cohuos, atet̃ otos: —Añpaʼc̈hoʼña encanesharpaʼ ñeñt̃rramtso yemtayeʼt̃ña Jesús.
56 Uma criada o viu sentado ali à luz do fogo. Olhou fixamente para ele e disse: "Este homem estava com ele".
57 T̃arraña Pedroña c̈ha aʼnasochapaʼ atet̃ otanña coyaneshaʼ: —Napaʼ amacaʼye nentare.
57 Mas ele negou: "Mulher, não o conheço".
58 Eʼñe oʼchtapaʼ huapa ñam̃a poʼpsheñeñ entuererrpaʼ ñapaʼc̈hoʼña atet̃ otuererr: —P̃apaʼc̈hoʼña parrocaʼye eʼñe peyemtena. Pedroñapaʼ atet̃ otan ñeñt̃ yacmar: —Napaʼ amarramcheʼ erra neyemtenoña na epan ña.
58 Pouco depois, um homem o viu e disse: "Você também é um deles". "Homem, não sou! ", respondeu Pedro.
59 Oʼ tama oʼchterrerrpaʼ oʼ alla huerrerr poʼpsheñeñ, ñapaʼc̈hoʼña atet̃ otuererr: —Poʼñoc̈hcaʼye añmapaʼ ñeñt̃caʼye eʼñe yemtenaya t̃arroʼmar ñapaʼc̈hoʼña galileoʼmarneshaʼcaʼye atet̃ ñerraʼm Jesús.
59 Cerca de uma hora mais tarde, outro afirmou: "Certamente este homem estava com ele, pois é galileu".
60 Pedroñapaʼ alla oterranerr ñeñt̃ yacmar: —Amarramcheʼ neñoteñeña est̃eʼña atarr p̃otenen. Eʼñe allempo atet̃ eñorena Pedro, eʼñepaʼtchaʼ allempocma eñenña atollop.
60 Pedro respondeu: "Homem, não sei do que você está falando! " Falava ele ainda, quando o galo cantou.
61 Allempoña Partseshaʼ Jesúspaʼ cohuaʼ allent̃eʼtsen Pedro. Pedroñapaʼ allent̃a yerpuerrana atet̃ otneñ Partseshaʼ: “Amach eñenaʼ atollop ñeñt̃e tsaprocma p̃añapaʼ oʼch maʼpoch p̃aʼnasotenna.”
61 O Senhor voltou-se e olhou diretamente para Pedro. Então Pedro se lembrou da palavra que o Senhor lhe tinha dito: "Antes que o galo cante hoje, você me negará três vezes".
62 Allempoña Pedropaʼ ahuoʼ aʼyo all eʼñe puellquëñeshaʼ yahuosa huomenc.
62 Saindo dali, chorou amargamente.
63 All yottam̃p̃sateñet Jesús am̃chaʼtaret̃ paʼpacllo añña solltarneshaʼ ñeñt̃ cohuam̃p̃sachet ñetñapaʼ atarr achm̃areʼteñet Jesús all cohuam̃peñet. Atarr c̈hotaʼteñet.
63 Os homens que estavam detendo Jesus começaram a zombar dele e a bater nele.
64 Huancaclleʼcheñet, pachm̃areʼteñot̃etpaʼ atet̃ oteñet: —Ñehua, t̃eʼña eñoratenperrepaʼ Parets allochñapaʼ att̃och p̃otey eseshaʼt̃eʼña pec̈hotaʼtyeneʼ.
64 Cobriam seus olhos e perguntavam: "Profetize! Quem foi que lhe bateu? "
65 Elloña pachm̃areʼteñot̃etpaʼ paʼnamen esocmañen otyeñet, sochatseʼtyeñet.
65 E lhe dirigiam muitas outras palavras de insulto.
66 Tsapat̃ña allempo puetarenpaʼ apc̈haʼmuena allohuen ñeñt̃ pomporneshaʼ pen judioneshaʼ epuet ñam̃a ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ pen allohuen judioneshaʼ poʼcornaneshar epuet ñam̃a ñeñt̃ atarr etsotayenayeñ ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃. All apc̈haʼmuena allohuen judioneshaʼ paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ ñeñt̃ aʼpoctatyeneʼ ñoñets, all anmaʼmueñetña Jesús. Allñapaʼ aʼp̃t̃oʼtareʼtapet, atet̃ otapet:
66 Ao romper do dia, reuniu-se o Sinédrio, tanto os chefes dos sacerdotes quanto os mestres da lei, e Jesus foi levado perante eles.
67 —Yapaʼ t̃eʼpaʼ yemneñ oʼch p̃otosey ñerraʼm poʼñoc̈ht̃eʼ p̃a ñeñt̃ep̃ Cristotets. Jesúsñapaʼ atet̃ otosanet: —Amaʼt notatstas na poʼñoc̈h ñeñt̃en Cristotets sañapaʼ amachcaʼye pocteyeʼ sentno att̃och sameʼñaʼna.
67 "Se você é o Cristo, diga-nos", disseram eles. Jesus respondeu: "Se eu vos disser, não crereis em mim
68 Ñam̃a napaʼc̈hoʼña amaʼt oʼch es naʼp̃t̃oʼtas sam̃a sañapaʼ amachcaʼye sanapnoña nam̃a. T̃arroʼmar sapaʼ amachcaʼye semno saʼrroyerren.
68 e, se eu vos perguntar, não me respondereis.
69 T̃arraña t̃eʼpaʼ amaʼtchaʼ atet̃ sep̃aʼnoñ t̃eʼñapaʼ oʼ eʼñe c̈hap allempoch oʼch alla nanorruerr Nompor poʼcohuenrot̃ ñeñt̃ atarr ahuamencat̃tetsa, amaʼt na Ñeñt̃en Acheñetosets.
69 Mas de agora em diante o Filho do homem estará assentado à direita do Deus Todo-poderoso".
70 Allempoña allohuenet atet̃ oteñet: —Ñeñt̃epñapaʼ ¿p̃aʼtrraña Puechemer penña Yompor? Jesúsñapaʼ atet̃ oterraneterr: —Eʼñecaʼye poʼñoc̈h ñeñt̃ atet̃ sotenen sa.
70 Perguntaram-lhe todos: "Então, você é o Filho de Deus? " "Vós estais dizendo que eu sou", respondeu ele.
71 Allempoña ñetpaʼ atet̃ otannaʼtyeset: —T̃eʼ yapaʼ ama yemneñe poʼpotantañ ñeñt̃chaʼ aʼmet̃areʼtam̃p̃soseʼ t̃arroʼmar t̃eʼ yapaʼ allohueney eʼñe yeʼmhuen ñeñt̃ atet̃ otena añ acheñer, ñapaʼ Yomporoʼ Puechemer. Ñapaʼ c̈hacaʼye atarr achm̃areʼtenan Yompor.
71 Eles disseram: "Por que precisamos de mais testemunhas? Acabamos de ouvir dos próprios lábios dele".

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.