Lucas 22
Yanesha' NT (AME_TBL) vs BKJ
1 Allempoña c̈hapmoch allempoch c̈herrerr pascuapo, allempoch rrerranerr judioneshaʼ pan ñeñt̃ ama anaret̃eyaye chaseʼ.
1 Ora, aproximava-se a festa dos pães ázimos, que é chamada Páscoa.
2 T̃arraña allohuen ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ pen allohuen judioneshaʼ poʼcornaneshar ñam̃a allohuen ñeñt̃ atarr etsotayenayeñ ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃et ñocpuet, ñetñapaʼ Jesúsa atarr oʼpatenet oʼch muetsatachet t̃arraña ñetpaʼ aña mechaʼnaʼtenet acheñeneshaʼ.
2 E os principais sacerdotes e os escribas procuravam como o matariam, pois eles temiam o povo.
3 Allempoña oneñet̃paʼ chorrenana Judas ñeñt̃ara ñeñt̃ sochetsa Iscariote. Ñehua, añ ñeñt̃ Judaspaʼ Jesús pueyochreshaʼ ñeñt̃ parro yemtena poʼpotantañ ñeñt̃ llesensen Jesús ñeñt̃ allohuenet c̈harrasheñet puechenet epsheña.
3 Então, entrou Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, o qual era do número dos doze.
4 Ñeñt̃ña Judaspaʼ ahuoʼ alloʼtsaʼyen ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ pen allohuen judioneshaʼ poʼcornaneshar ñam̃a alloʼtsaʼyen judioneshaʼ poʼguardiarneshaʼ ñeñt̃ cohuam̃peneʼ Parets paʼpaquëll. Allempo c̈hap allpaʼ Judasñapaʼ serrpareʼtos epuet ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃neshaʼ. Att̃oña eñotatosanet ñapaʼ mueneñcaʼye oʼch poman Jesús att̃och rromuet. Allempo ñetñapaʼ otannaʼtyeset: —T̃eʼpaʼ errot̃uachñacaʼye yepeʼt̃eʼ att̃och yerrmueʼ.
4 E ele foi no seu caminho, e comunicou aos principais sacerdotes e capitães como ele poderia traí-lo.
5 Allempoña ñeñt̃ atarr am̃chaʼtaret̃neshaʼpaʼ atarr coshenet, ñetñapaʼ aʼpoctachet c̈hochcaʼye tsaʼchetña Judas allpon quelle.
5 E eles se alegraram, e concordaram em lhe dar dinheiro.
6 Ñapaʼ eʼñe pocteʼ eñch. Allempoña ñapaʼ aña atarr eʼnen errot̃enot̃chaʼ pomanña Jesús eʼñe aʼnahua att̃och amach eñche allohuen acheñeneshaʼ.
6 E ele prometeu, e buscava uma oportunidade de traí-lo na ausência da multidão.
7 Allempoña c̈hapaʼmuen ñeñt̃ yet̃ñatsro allempoch rrerreterr pan ñeñt̃ ama anaret̃eyaye chaseʼ allempoch muetserreterr ñam̃a carrnero; ñeñt̃paʼ pascuapo.
7 Então, chegou o dia dos pães ázimos, em que se devia sacrificar a páscoa.
8 C̈hapaʼmuen ñeñt̃ yet̃erpaʼ Jesúsñapaʼ atet̃ otaʼmuenan pueyochreshaʼ epsheña Pedro ñam̃a Juan: —Sa t̃eʼpaʼ oʼch ahues allchaʼ saʼpotos rreñets ñeñt̃chaʼ yerraʼ pascuapo.
8 E ele enviou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a páscoa, para que nós possamos comer.
9 Ñetñapaʼ atet̃ ochet: —¿Erraʼtña pocollro pemneñña allchaʼ yaʼpotaʼña rreñets?
9 E eles lhe disseram: Onde tu queres que a preparemos?
10 Ñañapaʼ atet̃ oterraneterr: —T̃eʼpaʼ oʼch ahuaʼmuenes anetso allchaʼ sepocteʼ puesheñarr yacma ñeñt̃ anmam̃peneʼ oñ porrt̃o. Ñeñt̃ña acheñerpaʼ oʼch soct̃aʼner; allchaʼ beʼt̃osuerr pocollopaʼ allchaʼña sebeʼt̃osos sam̃a.
10 E ele lhes disse: Eis que, quando entrardes na cidade, encontrareis um homem carregando um cântaro de água; segue-o até a casa em que ele entrar.
11 Allñapaʼ atet̃chaʼ sotos ñeñt̃ apacllat̃eshaʼ: “Yemaestrorpaʼ atet̃ oteney atet̃chaʼ yotosep̃: ‘¿Erroʼtsenaʼtña pecuarto allchaʼ nerrallmeʼchos pascuapo epan neyochreshaʼ?’ ”
11 E direis ao dono da casa: O Mestre te diz: Onde está o aposento dos convidados, onde comerei a Páscoa com os meus discípulos?
12 Ñeñt̃ apacllat̃eshaʼpaʼ gatapaschaʼ eno poʼcuarto ñeñt̃ atarr aʼyohuen eʼñe cohuen ap̃aret̃. Allchaʼña saññoʼtosña ñeñt̃chaʼ yerraʼ pascuapo.
12 Então, ele vos mostrará um grande quarto superior mobiliado; ali fazei os preparativos.
13 Allempo atet̃ otuanet Jesúspaʼ pueyochreshaʼñapaʼ atet̃c̈hoʼ pet, c̈ha ahuanmatset. Eʼñe atet̃ otapanet, ñetñapaʼ eʼñec̈hoʼ atet̃ entoset. Allchaʼ aññoʼtosñañetña rreñets allchaʼ rrallmeʼchenet ñeñt̃e pascuapo.
13 E eles foram, e acharam como lhes tinha dito; e prepararam a Páscoa.
14 Oʼña c̈hap allempoch rrallmeʼchet. Jesúsñapaʼ allña anorros epuet allohuen pueyochreshaʼ.
14 E, chegada a hora, pôs-se à mesa, e os doze apóstolos com ele.
15 Allñapaʼ atet̃ otosan pueyochreshaʼ: —Napaʼ atarr cohuen nenteñ oʼch yerrallmeʼchen parro añ pascuapo t̃ayepaʼtñapaʼ ama c̈henaʼ allempoch muetsataterrnet.
15 E ele disse-lhes: Quão intensamente desejei comer convosco esta páscoa, antes que eu sofra,
16 T̃arroʼmar napaʼ oʼch notas, napaʼ poʼpocheño amach alla nerrallmeʼcherreʼt̃e pascuapo. Esempohuañenchaʼ etsoterra ñeñt̃ poʼñoc̈h tomaʼntenaya pascuapo eʼñech allempocma am̃chaʼtaret̃etuerra Yompor. Allempoñapaʼ eʼñech parrocma oʼch alla yocsherrerr.
16 porque eu vos digo que não mais comerei dela, até que se cumpra no reino de Deus.
17 Jesúsña allempopaʼ chetan orramets, parasyosoʼtan pompor, allempoñapaʼ atet̃ otanet: —Añ orrpapoʼpaʼ oʼch sagap̃paʼ oʼch sepatannaʼta sa allohuenes.
17 E ele tomando o cálice, e tendo dado graças, disse: Tomai-o e dividi-o entre vós,
18 T̃eʼpaʼ oʼch notas, t̃ayot̃eñ napaʼ amach alla norrerreʼt̃e añ orrpapoʼ ñeñt̃ narmetsos t̃arrempohuach allempoch ello norrererr esempohuañenchaʼ am̃chaʼtaret̃etuerra Yompor.
18 porque eu vos digo que não mais beberei do fruto da videira até que venha o reino de Deus.
19 Allempoñapaʼ cheterranerr ñam̃a pan, parasyosoʼterranerr pompor. Chetan panpaʼ shotaʼch. Shotatuepaʼ apaʼyesan pueyochreshaʼ ñeñt̃paʼ atet̃ otanet: —Añpaʼ ñeñt̃chaʼ nechets sepen ñeñt̃chaʼ eʼñe nepom att̃och eʼñe nerroma socop. Ñerraʼm esempoch serren añ pan eʼñech seyerpueñot̃en na oʼch serreñ.
19 E ele tomando o pão, e tendo dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isso em memória de mim.
20 Allempoña rrohuet oʼ chetan ñam̃a orramets, ñeñt̃paʼc̈hoʼña atet̃ oterraneterr Jesús: —Añpaʼc̈hoʼña ñeñt̃chaʼ nerras sepen ñeñt̃chaʼ ashataret̃tatsa socop. Ñeñt̃paʼ alloch naʼpoctatonas eʼñe cohuen etserra Nomporesho.
20 Semelhantemente também o cálice, depois da ceia, dizendo: Este cálice é o novo testamento no meu sangue, que é derramado por vós.
21 ’T̃eʼpaʼ oʼch señoch ñam̃a ñeñt̃chaʼ nepomuerreʼpaʼ eʼñecaʼye parro yerrallmeʼchen.
21 Mas eis que a mão do que me trai está comigo à mesa.
22 Poʼñoc̈hcaʼye t̃eʼpaʼ alloʼna sen etsotnomtsa ñeñt̃ atet̃ onañcharet̃ nocop, na Ñeñt̃en Acheñetosets, att̃ot̃chaʼ muetsaterrnet. T̃arraña nocoppaʼ eʼñe pocteʼ; añña poʼñoc̈h acheñer ñeñt̃chaʼ nepomuerreʼ ñocoppaʼ atarr llequëñets.
22 E, na verdade, o Filho do homem vai conforme o que está determinado; mas ai daquele homem por quem ele é traído!
23 Allempoña atet̃ otua Jesús, pueyochreshaʼñapaʼ allent̃a otannaʼtyeset eʼñe ñañeñeta: —Taʼm, eseshaychaʼcaʼye pomuerreʼña Yaʼyochreshat̃er.
23 E eles começaram a perguntar entre si qual deles seria o que havia de fazer isso.
24 Allempoña pueyochreshaʼ eʼñe pommoʼcheñot̃etpaʼ atet̃ otannaʼtyenet eʼñe ñagattseta: —Erraʼtsenot̃eyt̃eʼña ñeñt̃ey atarr asherben enten allohuen acheñeneshaʼ ñatoʼ na, ñatoʼ p̃a.
24 E houve também uma contenda entre eles, sobre qual deles deveria se considerar o maior.
25 Allempoña Jesúspaʼ atet̃ otanet: —Sapaʼ señoteñt̃eʼ ñeñt̃ atet̃ pena poʼpoñ acheñeneshaʼ ñeñt̃ ama judioneshayaye. Ñet ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃er penet eʼñech paʼm̃chaʼnoc̈hteñocmañen pomnaren p̃aʼyenan allohuen pueyochreshac̈hno. T̃arraña amaʼt atet̃ penetañ pommoʼcheñot̃paʼ añach atarr muenen allohuen acheñeneshaʼpaʼ eʼñech mechaʼnaʼtuenanet ñam̃a ñetpaʼ mueneñet acheñeneshaʼpaʼ oʼch entenanet, atarroʼ sherb̃aʼyenanet.
25 E ele lhes disse: Os reis dos gentios exercem senhorio sobre eles, e os que exercem autoridade sobre eles são chamados benfeitores.
26 Sapaʼ arepaʼchña att̃eyeʼ sep̃annaʼtatsto eʼñe sommoʼcheñot̃. Ñerraʼm erraʼtsenot̃es ñeñt̃es atarr am̃chaʼtaret̃oyen entetsa, ñeñt̃es acheñrespaʼ socoppaʼ añ poctetsa oʼch atet̃ senterra ñerraʼm ama esosheʼmayayso atet̃ ñerraʼm ñeñt̃ atarr huepueshaʼ. Ñam̃a ñerraʼm erraʼtsenot̃es ñeñt̃es mueneneʼ oʼch atarr asherben entenset, ñeñt̃esña acheñrespaʼ añ poctetsa oʼch atet̃ senterra ñerraʼm ama esoyayso, allochñapaʼ att̃och eʼñe cohuen set̃orrena poʼpotantañecop.
26 Mas não será assim com vós; mas o maior entre vós será como o menor; e quem governa, como quem serve.
27 Ñehua, yeñoteñ acheñeneshaʼ arr patsro añcaʼye atarr am̃chaʼnaʼtpoʼ entenet ñeñt̃ eʼñe cohueno anorrc̈haʼtyets all rrallmeʼchenet, amaña añeyeʼña am̃chaʼnaʼtpoyeʼ enteneto ñeñt̃ puesherbeñot̃ epatyeneʼ rreñets ñeñt̃ anorrc̈hets ñeñt̃ rrallmeʼchets. T̃arraña napaʼ oʼch notas: Ñeñt̃ecopcaʼyeña nohuapaña sesho att̃och nemaʼyoc̈hrena t̃orraya ñeñt̃chaʼ poʼñoc̈h atarr sherberrets socop.
27 Porquanto qual é maior, quem está à mesa ou quem serve? Porventura, não é quem está à mesa? Mas eu estou entre vós como aquele que serve.
28 ’T̃arraña sañapaʼ ñeñt̃es atarr nellcapretenaya ñeñt̃ atarr llequëñets nenten na.
28 Vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas tentações.
29 Ñeñt̃oʼmarña t̃eʼpaʼ oʼch nenaʼnerres sa ñeñt̃eschaʼña napuerr att̃och saʼm̃chaʼtaret̃tapreterrna eʼñe atet̃ pena Nompor oʼ naʼn nam̃a ñeñt̃enchaʼ am̃chaʼtaret̃tapreterraya.
29 E eu vos designo um reino, como meu Pai me designou,
30 Allchaʼ sanorrc̈haʼtyesuerr eʼñe sa seconaño allchaʼ eʼñe saʼm̃chaʼtaret̃etyesuerra. Eʼñe puesheñaʼttsos añecopchaʼña saʼm̃chaʼtaret̃etyesuerra ñeñt̃ mereñtsorecop israelenaʼtar ñeñt̃ c̈harraʼ mereñtsor ñeñt̃ puechetsa epsheña. Att̃oña allpaʼ oʼch naʼm̃chaʼtaret̃terra eʼñe necohuenño eʼñech cohuen yeparrocmatuerr, allñapaʼ eʼñech yocsheñeshocmañen yerrallmeʼchuerr eʼñe parro.
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu reino, e vos assenteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.
31 ’Simón, poʼñoc̈h t̃eʼpaʼ oʼch notap̃, oneñet̃paʼ atarrcaʼye enamuenen na socop, añ muenen oʼch topatenes oʼch atet̃ p̃atenes ñeñt̃ atet̃ cot̃apeʼchen ña ñeñt̃ ama pocteyeʼ enteno Yompor. Oʼch atarr huomenc topatenes atet̃ ñerraʼm ñeñt̃ shoshneneʼ poʼtrigor eʼñech huomenc paʼshmuenan pueshoshnat.
31 E o Senhor disse: Simão, Simão, eis que Satanás tem desejado te ter, para vos peneirar como trigo;
32 T̃arraña Simón oʼch notap̃, t̃eʼpaʼ napaʼ oʼ nemaʼyochua p̃ocop att̃och amach eʼñe poctacma aʼhuañam̃p̃sonapeña p̃a att̃o atarr peyemtenna. T̃arraña amaʼtchaʼ huaponap̃añ topateñets ñeñt̃ atarr huomenc, p̃aña allempopaʼ oʼch alla p̃oct̃apeʼcherr cohuen Yomporecop. Allempoñapaʼ oʼch alla eʼñe cohuen peyenpuer pemoʼnasheñneshaʼ att̃och ñetpaʼc̈hoʼña oʼch alla huomenc perret pueyoc̈her Yomporecop.
32 mas eu orei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, fortaleça teus irmãos.
33 Pedroñapaʼ atet̃ och: —Partseshachaʼ napaʼ amach naʼypoʼñape, c̈hocmach noct̃ap̃ amaʼt errach anmapet; ñerraʼm cárceloch anmapet allchaʼ mueroc̈htatapet, napaʼc̈hoʼña nemnen allchaʼ yemueroc̈hta parro. Amaʼtchaʼ c̈ho muetsapetpaʼ yerromuepaʼ parro.
33 E ele lhe disse: Senhor, eu estou pronto a ir contigo até a prisão e à morte.
34 Jesúsñapaʼ atet̃ otererr: —Pedro, oʼch notap̃, eʼñech añe tsaprocma amach eñenaʼ atollop, p̃añapaʼ oʼch maʼpoch p̃aʼnasotenna. Ñeñt̃paʼ atet̃chaʼ p̃oten, napaʼ añoʼ pentarno.
34 E ele disse: Digo-te, Pedro, que o galo não cantará hoje, antes que tu negues por três vezes, de conhecer-me.
35 Elloña Jesúspaʼ yerpaterrana pueyochreshaʼ; ñeñt̃paʼ atet̃ oterraneterr: —Ñehua, ahuaña allempo nemñas atet̃ notapas amach es sanmatsto amaʼt coñeʼt̃a, amaʼt sebolsa, amaʼt sec̃llayor amaʼt ñam̃a sesapat. Ñehua allempopaʼ ¿eñalleʼtña ñeñt̃ sepalltena? Ñetñapaʼ atet̃ ochet: —Allempopaʼ amacaʼye c̈ho es yepallto amaʼt eʼñe mamesha.
35 E ele disse-lhes: Quando eu vos enviei sem bolsa, alforje ou calçados, faltou-vos alguma coisa? E eles responderam: Nada.
36 Jesúsñapaʼ alla oterraneterr: —T̃arraña t̃eʼpaʼ oʼch notas poʼpoñ, ñerraʼm eseshast̃eʼ ñeñt̃es echeneʼ sec̃llayor t̃eʼpaʼ oʼchcaʼye sanem all sechopeñeʼchyen amaʼt ñam̃a sebolsa. Ñam̃a ñerraʼm ama secheno socchellpaʼ pocteʼcaʼye oʼch sepom seshtam alloch seyora socchell.
36 Então ele disse-lhes: Mas agora aquele que tiver bolsa, tome-a, como também seu alforje; e o que não tem espada, venda a sua veste e compre uma.
37 T̃arroʼmar t̃eʼpaʼ oʼch alla noterrserr: T̃eʼpaʼ oʼchcaʼye eʼñe etsoterra ñeñt̃ atet̃ anuaret̃ Yompor poʼñoñ nocop. Allcaʼyeña oten napaʼ errot̃uanenchaʼ perrnet atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ napaʼ ñeñt̃en amtsañen. T̃eʼpaʼ ñeñt̃caʼye oʼ etsotmocha ñeñt̃ eʼñe atet̃ anaret̃ nocop.
37 Pois eu vos digo que é necessário que aquilo que está escrito se cumpra em mim: E ele foi contado entre os transgressores; porque as coisas que me dizem respeito têm um fim.
38 Allempoña ñetñapaʼ atet̃ otereterr: —Partseshachaʼ yapaʼ yechencaʼyeña epmeta cochell. Jesúsñapaʼ atet̃ otanet: —Ñeñt̃achcaʼye.
38 E eles disseram: Senhor, eis que aqui estão duas espadas. E ele lhes disse: É o suficiente.
39 Allempoñapaʼ oʼ rrallmeʼchuanenet ñeñt̃e pascuapo, Jesúsñapaʼ c̈haʼnerrpaʼ ahuenerr Olivop̃no; ñapaʼ att̃ecma pena c̈hocmach sen all. Pueyochreshaʼñapaʼ cot̃aʼhuaneñet.
39 E, ele saindo, foi, como costumava, para o monte das Oliveiras; e seus discípulos também o seguiram.
40 Allempoña c̈henet allpaʼ Jesúsñapaʼ atet̃ otuenan pueyochreshaʼ: —T̃eʼpaʼ arrchaʼ semaʼyochuena att̃och eʼñe saʼhuantaʼ ñeñt̃chaʼ sehuapoya t̃eʼ ñeñt̃chaʼ atarr huomenc setpateʼ.
40 E, ele chegando ao lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Allempoña ñapaʼ ahuoʼ mameʼ aʼyent̃eyeʼ. Ñañapaʼ all concorpaʼhuena oʼ maʼyochuena.
41 E retirou-se deles cerca de um tiro de pedra, e, ajoelhando-se, orava,
42 Puemaʼyocheñot̃ atet̃ otuen: —Apa, ñerraʼm p̃ach pocteʼ enteʼ arepaʼchña pemnatatsche oʼch c̈hapona ñeñt̃ atarr amueroc̈htatañ nenten.T̃arraña ñerraʼm p̃ach muenats añchaʼña atet̃ pep̃aton ñeñt̃ pemnen p̃a, amachña añeyaye ñeñt̃ nemnen na.
42 dizendo: Pai, se tu quiseres, remove de mim este cálice; todavia, não se faça a minha vontade, mas a tua.
43 Allempoñapaʼ huapoña mellañot̃eñ Yompor pueʼntañot̃ ñeñt̃ña ahuamencat̃ p̃oseʼ att̃och ahuantan puellquëña.
43 E apareceu-lhe um anjo do céu, fortalecendo-o.
44 Ñapaʼ atarr nanac puellquëñeshaʼ maʼyochena; puemaʼyocheñot̃paʼ atarr nanac ñorraʼten. Poʼñorrñapaʼ c̈ha huatena atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ errasats tsopsaʼtets patso.
44 E, estando em agonia, ele orava mais intensamente; e o seu suor tornou-se como grandes gotas de sangue que caíam por terra.
45 Allempoña maʼyochuapaʼ tanterra, ahuerr pueyochreshesho. All entuerranet ñetñapaʼ c̈ha atarr manrrenet amaʼt eʼñe puellquëñeshet.
45 E ele levantando-se da oração, veio para os seus discípulos, e ele encontrou-os dormindo de tristeza,
46 Ñañapaʼ atet̃ otuerranet: —Sapaʼ esoʼmareʼtña c̈ha atarr semanrraʼten. T̃eʼpaʼ oʼch setanterrapaʼ c̈hoña semaʼyochrraʼta att̃och saʼhuantaʼ ñeñt̃chaʼ sehuapoya topateñets atarr huomenc.
46 e ele disse-lhes: Por que estais dormindo? Levantai-vos, e orai, para que não entreis em tentação.
47 All atet̃ otyenan pueyochreshaʼpaʼ allempoñapaʼ huac̈haʼtoña shonteʼ acheñeneshaʼ. Ñeñt̃ huac̈haʼtatahuet ñeñt̃paʼ ñeñt̃ sochetsa Judas ñeñt̃ara ñeñt̃ pueyochreshaʼ peneñ ñeñt̃ c̈harrasheña ñeñt̃ aʼpchenahuet epsheña. Ñañapaʼ c̈ha ponmosaya Jesús, puetsoʼtstsapaʼteñot̃ huom̃chaʼtos.
47 E, estando ele ainda a falar, eis que uma multidão, e aquele que se chamava Judas, um dos doze, ia adiante dela, e aproximou-se de Jesus para o beijar.
48 Jesúsñapaʼ atet̃ otap̃: —Eʼñeʼtchaʼ petsoʼtstsapaʼteñot̃en pepomuerren na Ñeñt̃en Acheñetosets.
48 Mas Jesus lhe disse: Judas, com um beijo tu trais o Filho do homem?
49 Añña ñeñt̃ yemtenaya Jesús allempo atet̃ eñchet oʼch rromoset Jesús, ñetñapaʼ atet̃ ochet: —Ayochreshat̃e ¿amat̃eʼ pocto oʼch yemoñsap̃a yocchello?
49 Quando os que estavam ao redor, viram o que ia acontecer, eles disseram-lhe: Senhor, feriremos com a espada?
50 Puesheñarrña pueyochreshaʼ allent̃a chetan poʼcchell ahuoʼch c̈hontoʼtapan corneshaʼ paʼcheñer puetepaʼtchaʼ tsorroñ poʼcohuenrot̃. Ñeñt̃paʼ año paʼcheñer ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃er pen allohuen judioneshaʼ poʼcornaneshar.
50 E um deles feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe a sua orelha direita.
51 Jesúsña allempo entan pueyochreshaʼ atet̃ p̃apaʼ ñañapaʼ otanet: —Ñeñt̃epaʼt̃a, amach atet̃ sep̃atsto. Allempoña ñeñt̃ tsorrquetaʼtetpaʼ alla aʼp̃llerrñañ puet oʼ alla orrater oʼ eʼñe correrra.
51 E, Jesus respondendo, disse: Permiti ainda isto! E, tocando sua orelha, o curou.
52 Ñeñt̃ huac̈haʼtoya ñeñt̃chaʼ rremoseʼ Jesúspaʼ ñeñt̃paʼ añcaʼye ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ p̃aʼyen allohuen judioneshaʼ poʼcornaneshar, ñam̃a ñeñt̃ judioneshaʼ poʼguardianeshar ñeñt̃ cohuam̃peneʼ Parets paʼpaquëll ñam̃a ñeñt̃ pomporneshaʼ pen allohuen judioneshaʼ. Allempo huac̈haʼtoñetpaʼ Jesúsñapaʼ atet̃ otapanet: —Esoʼmareʼt sehuac̈haʼtennanaña eʼñe occhellet̃areroches ñam̃a etsachperet̃areroches att̃och serrmaʼn. Napaʼ ¿eʼñeʼt atet̃ sentenen ñerraʼmrrat̃eʼ eñet̃en?
52 E disse Jesus aos principais sacerdotes, e aos capitães do templo, e aos anciãos que tinham vindo contra ele: Viestes como contra um ladrão, com espadas e varas.
53 Napaʼ allponmatuanen alloʼtsenen Parets paʼpacllo eʼñe parro sesho, esoʼmareʼtña amaña allempocmayeʼña serrmaʼneʼt̃e. T̃arroʼmar t̃eʼ oʼ c̈hap allempo ñeñt̃ poctetsa socop ñeñt̃oʼmar t̃eʼ oʼ c̈hap allempoch oneñet̃paʼ oʼch orrtatennas poʼhuamenc, ñeñt̃paʼ eʼñe atet̃ ñerraʼm checmeteʼ.
53 Eu tenho estado diariamente convosco no templo, não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora, e o poder das trevas.
54 Allempoñapaʼ rremoset Jesúspaʼ arr aneret am̃chaʼtaret̃ paʼpacllo ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃er pen allohuen judioneshaʼ poʼcornaneshar. Pedroñapaʼ ñapaʼc̈hoʼña cot̃eʼ t̃arraña ñapaʼ chentaʼ en aʼyot̃.
54 Então, tomando-o, levaram-no, e o trouxeram para a casa do sumo sacerdote. E Pedro seguia-o de longe.
55 Petot̃ña rroc̈h pampopaʼ all aʼt̃orenet tsoʼ all anorrc̈haʼtyen acheñeneshaʼ ñeñt̃ shotetsa. Pedroñapaʼ all anorros ñam̃a all shotosa.
55 E, havendo-se acendido fogo no meio do pátio, estando todos sentados, assentou-se Pedro entre eles.
56 Allempoña huapa coyaneshaʼ ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃ pueñañra. Entosan Pedro all shotenapaʼ alla cohuos, atet̃ otos: —Añpaʼc̈hoʼña encanesharpaʼ ñeñt̃rramtso yemtayeʼt̃ña Jesús.
56 Mas uma certa serva vendo-o assentado ao lado do fogo, e olhando-o seriamente, disse: Este homem também estava com ele.
57 T̃arraña Pedroña c̈ha aʼnasochapaʼ atet̃ otanña coyaneshaʼ: —Napaʼ amacaʼye nentare.
57 E ele negou-o, dizendo: Mulher, eu não o conheço.
58 Eʼñe oʼchtapaʼ huapa ñam̃a poʼpsheñeñ entuererrpaʼ ñapaʼc̈hoʼña atet̃ otuererr: —P̃apaʼc̈hoʼña parrocaʼye eʼñe peyemtena. Pedroñapaʼ atet̃ otan ñeñt̃ yacmar: —Napaʼ amarramcheʼ erra neyemtenoña na epan ña.
58 E, um pouco depois, vendo-o outro, disse: Tu és também deles. E Pedro disse: Homem, eu não sou.
59 Oʼ tama oʼchterrerrpaʼ oʼ alla huerrerr poʼpsheñeñ, ñapaʼc̈hoʼña atet̃ otuererr: —Poʼñoc̈hcaʼye añmapaʼ ñeñt̃caʼye eʼñe yemtenaya t̃arroʼmar ñapaʼc̈hoʼña galileoʼmarneshaʼcaʼye atet̃ ñerraʼm Jesús.
59 E, passada quase uma hora, um outro com confiança afirmava, dizendo: Com certeza este indivíduo também estava com ele; pois ele é um galileu.
60 Pedroñapaʼ alla oterranerr ñeñt̃ yacmar: —Amarramcheʼ neñoteñeña est̃eʼña atarr p̃otenen. Eʼñe allempo atet̃ eñorena Pedro, eʼñepaʼtchaʼ allempocma eñenña atollop.
60 E Pedro disse: Homem, eu não sei o que tu dizes. E imediatamente, enquanto ele falava, o galo cantou.
61 Allempoña Partseshaʼ Jesúspaʼ cohuaʼ allent̃eʼtsen Pedro. Pedroñapaʼ allent̃a yerpuerrana atet̃ otneñ Partseshaʼ: “Amach eñenaʼ atollop ñeñt̃e tsaprocma p̃añapaʼ oʼch maʼpoch p̃aʼnasotenna.”
61 E, virando-se o Senhor, olhou para Pedro, e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe tinha dito: Antes do galo cantar, tu me negarás três vezes.
62 Allempoña Pedropaʼ ahuoʼ aʼyo all eʼñe puellquëñeshaʼ yahuosa huomenc.
62 E, Pedro saindo, chorou amargamente.
63 All yottam̃p̃sateñet Jesús am̃chaʼtaret̃ paʼpacllo añña solltarneshaʼ ñeñt̃ cohuam̃p̃sachet ñetñapaʼ atarr achm̃areʼteñet Jesús all cohuam̃peñet. Atarr c̈hotaʼteñet.
63 E os homens que guardavam Jesus zombavam dele, e feriam-no.
64 Huancaclleʼcheñet, pachm̃areʼteñot̃etpaʼ atet̃ oteñet: —Ñehua, t̃eʼña eñoratenperrepaʼ Parets allochñapaʼ att̃och p̃otey eseshaʼt̃eʼña pec̈hotaʼtyeneʼ.
64 E, vendando-lhe os olhos, batiam na sua face, perguntando-lhe: Profetiza, quem é que te bateu?
65 Elloña pachm̃areʼteñot̃etpaʼ paʼnamen esocmañen otyeñet, sochatseʼtyeñet.
65 E muitas outras coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Tsapat̃ña allempo puetarenpaʼ apc̈haʼmuena allohuen ñeñt̃ pomporneshaʼ pen judioneshaʼ epuet ñam̃a ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ pen allohuen judioneshaʼ poʼcornaneshar epuet ñam̃a ñeñt̃ atarr etsotayenayeñ ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃. All apc̈haʼmuena allohuen judioneshaʼ paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ ñeñt̃ aʼpoctatyeneʼ ñoñets, all anmaʼmueñetña Jesús. Allñapaʼ aʼp̃t̃oʼtareʼtapet, atet̃ otapet:
66 E logo que amanheceu, ajuntaram-se os anciãos do povo, os principais dos sacerdotes e os escribas, e o conduziram ao seu conselho, dizendo:
67 —Yapaʼ t̃eʼpaʼ yemneñ oʼch p̃otosey ñerraʼm poʼñoc̈ht̃eʼ p̃a ñeñt̃ep̃ Cristotets. Jesúsñapaʼ atet̃ otosanet: —Amaʼt notatstas na poʼñoc̈h ñeñt̃en Cristotets sañapaʼ amachcaʼye pocteyeʼ sentno att̃och sameʼñaʼna.
67 Se tu és o Cristo, dize-nos. E ele lhes disse: Se eu vo-lo disser, não o crereis;
68 Ñam̃a napaʼc̈hoʼña amaʼt oʼch es naʼp̃t̃oʼtas sam̃a sañapaʼ amachcaʼye sanapnoña nam̃a. T̃arroʼmar sapaʼ amachcaʼye semno saʼrroyerren.
68 e se eu também vos perguntar, não me respondereis, nem me soltareis.
69 T̃arraña t̃eʼpaʼ amaʼtchaʼ atet̃ sep̃aʼnoñ t̃eʼñapaʼ oʼ eʼñe c̈hap allempoch oʼch alla nanorruerr Nompor poʼcohuenrot̃ ñeñt̃ atarr ahuamencat̃tetsa, amaʼt na Ñeñt̃en Acheñetosets.
69 De hoje em diante, o Filho do homem se assentará à direita do poder de Deus.
70 Allempoña allohuenet atet̃ oteñet: —Ñeñt̃epñapaʼ ¿p̃aʼtrraña Puechemer penña Yompor? Jesúsñapaʼ atet̃ oterraneterr: —Eʼñecaʼye poʼñoc̈h ñeñt̃ atet̃ sotenen sa.
70 Então, todos disseram: És tu então o Filho de Deus? E ele lhes disse: Vós dizeis que eu sou.
71 Allempoña ñetpaʼ atet̃ otannaʼtyeset: —T̃eʼ yapaʼ ama yemneñe poʼpotantañ ñeñt̃chaʼ aʼmet̃areʼtam̃p̃soseʼ t̃arroʼmar t̃eʼ yapaʼ allohueney eʼñe yeʼmhuen ñeñt̃ atet̃ otena añ acheñer, ñapaʼ Yomporoʼ Puechemer. Ñapaʼ c̈hacaʼye atarr achm̃areʼtenan Yompor.
71 E eles disseram: Por que ainda temos necessidade de outro testemunho? Porque nós mesmos o ouvimos da sua própria boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.