Atos 8
Yanesha' NT (AME_TBL) vs VC
1 Allempopaʼ añña Saulopaʼeʼñe pocteʼ eñch muetsetepaʼ Esteban. Añña puesheñaʼtets ñeñt̃ nanac ameʼñenaya Yomporpaʼ puellquëñeshetpaʼ oʼ huapuet, oʼch eñetaʼ arromñat̃ att̃och pampueñetaʼ. Nanac yaʼnaʼteñet Estebanañ. Allempot̃eñ nanac mueroc̈htacheteʼt̃ ñeñt̃ pameʼñeñot̃et Cristopaʼ apc̈heteʼt̃ Jerusaléño. Ñeñt̃oʼmarña shonteʼ acheñeneshaʼ ñeñt̃ yetrraʼtatsa poʼpoñ añetsoʼmar. Oʼ parratseʼtuet allemeña—Judeoʼmar ñam̃a Samarioʼmar. T̃arraña añña Jesús puellsensarneshaʼpaʼ ama eseshaʼ yetatso amaʼt puesheñarra.
1 E Saulo havia aprovado a morte de Estêvão. Naquele dia, rompeu uma grande perseguição contra a comunidade de Jerusalém. Todos se dispersaram pelas regiões da Judéia e de Samaria, com exceção dos apóstolos.
2 — ausente —
2 Entretanto, alguns homens piedosos trataram de enterrar Estêvão e fizeram grande pranto a seu respeito.
3 Sauloñapaʼ nanac mueneñ oʼch aʼcllatuan allohuen ñeñt̃ ameʼñetsa. Oʼch beʼt̃osam̃p̃sanet paʼpaclletopaʼ oʼch rromanet, oʼchc̈hoʼ chetareʼtnerranet. Oʼchc̈hoʼ beʼt̃osuerrerr ñam̃a poʼppauñopaʼ oʼchc̈hoʼ rromaʼhuerraneterr, oʼchc̈hoʼ chetareʼtnerraneterr, oʼch anmanet cárcelo allchaʼ abeʼt̃atuanet. Amaʼt coyaneshac̈hno eʼñe abeʼt̃atuaneteʼt̃ cárcelo.
3 Saulo, porém, devastava a Igreja. Entrando pelas casas, arrancava delas homens e mulheres e os entregava à prisão.
4 Añña ñeñt̃ yetrraʼtatsa Jerusaléñot̃paʼ all c̈hapyeset, erra taʼyenetpaʼ allchaʼ serrpareʼteññañet Yompor poʼñoñ.
4 Os que se haviam dispersado iam por toda parte, anunciando a palavra {de Deus}.
5 Atet̃ ñerraʼm Felipe. Ñapaʼ oʼ ahuoʼ, oʼ c̈hap anetso ñeñt̃ paʼsoʼcheñ Samaria. Allñapaʼ all serrpareʼtatosanet añepaʼt Cristotats ñeñt̃ara Jesús.
5 Assim Filipe desceu à cidade de Samaria, pregando-lhes Cristo.
6 Felipepaʼ orrtatanet ñeñt̃ ama puentareto. Atet̃ eñchetpaʼ oʼ eñochet añpaʼ poʼñoc̈h Parets poʼhuamenc orrtaten. Ñeñt̃oʼmarña allohuen acheñeneshaʼpaʼ eʼm̃ñoteñet eʼñe cohuen atet̃ otanet.
6 A multidão estava atenta ao que Filipe lhe dizia, escutando-o unanimemente e presenciando os prodígios que fazia.
7 Shonteʼ acheñ ñeñt̃ chorraʼyeseʼt̃ oneñet̃ allempopaʼ eʼñe quec̈hpatyesueretña oneñet̃ att̃o chorrenana acheñ. Allempo quec̈hpatyesueret oneñet̃ñapaʼ oʼch rranareʼtnoma. Ñam̃a shonteʼ acheñ ñeñt̃ echarretyestseʼt̃paʼ oʼ corraʼhuerret. Amaʼt ñeñt̃ checareʼpayestseʼt̃paʼ oʼ aʼcrratyesuahuerranet Felipe.
7 Pois os espíritos imundos de muitos possessos saíam, levantando grandes brados. Igualmente foram curados muitos paralíticos e coxos.
8 Ñeñt̃oʼmarña nanac coshyeteʼt̃ Samario.
8 Por esse motivo, naquela cidade reinava grande alegria.
9 Allempopaʼ alloʼtsen puesheñarr ñeñt̃ achyoʼtañ ahuaña ñeñt̃paʼ añ paʼsoʼcheñ Simón. Allohuenet samarioʼmarneshaʼ amaʼt ahuat̃ot̃eñpaʼ cohuanrrortoñeteʼt̃ atet̃ orrtateʼt̃ ñeñt̃ ama puentareto. Ñapaʼ oʼch shequënanet. Ñetñapaʼ c̈ha otenapuetañ ñapaʼ nanact̃eʼ poʼñoc̈h ahuamencat̃, atet̃ oten ña.
9 Ora, havia ali um homem, por nome Simão, que exercia magia na cidade, maravilhando o povo de Samaria, e fazia-se passar por um grande personagem.
10 Allohuen acheñpaʼ eʼm̃ñocheteʼt̃ atet̃ oteʼt̃ ahuaña—amaʼt ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃tetsa ñam̃a ñeñt̃ ama esosheʼmayaye acheñ. Ocheteʼt̃: —Poʼñoc̈h añ acheñpaʼ ñeñt̃ Partsocoptartetsa.
10 Todos lhe davam ouvidos, do menor até o maior, comentando: Este homem é o poder de Deus, chamado o Grande.
11 Ñeñt̃oʼmarña acheñeneshaʼpaʼ nanac ameʼñyeteʼt̃. Amaʼt ahuat̃ot̃eñ cohuanrrortoñeteʼt̃ atet̃ orrtateʼt̃ ñeñt̃ ama puentareto.
11 Eles o atendiam, porque por muito tempo os havia deslumbrado com as suas artes mágicas.
12 T̃arraña allempo serrpareʼtatanet Felipe cohuen ñoñets oʼ ameʼñatanet allohuen—yacmaneshac̈hno ñam̃a allohuenet coyaneshohuen. Serrpareʼtatanet atet̃ penaña Yompor poʼcohuenña ñeñt̃ att̃o atarr ayochreshat̃tena ña, ñam̃a atet̃ pena Jesús ñeñt̃ Cristotats. Oʼ ameʼñatuanet allempoñapaʼ apataret̃tet Yomporecop.
12 Mas, depois que acreditaram em Filipe, que lhes anunciava o Reino de Deus e o nome de Jesus Cristo, homens e mulheres pediam o batismo.
13 Amaʼt achyoʼtañ ñeñt̃ sochetsa Simónpaʼ oʼ ameʼñerra ñam̃a. Ñapaʼc̈hoʼña apataret̃ta Yomporecop. Apataret̃etuapaʼ allempot̃eññapaʼ yemterrana Felipe errohuanen c̈hopeñeʼchen. All orrtatanet Felipe ñeñt̃ ama puentareto att̃och eñochet añmapaʼ ñeñt̃ poʼñoc̈h huetsa Partseshot̃. Simónñapaʼ oʼch entan atet̃paʼ atet̃chaʼ ot: —Errot̃enot̃uañacaʼ atet̃ penat̃eʼ.
13 Simão também acreditou e foi batizado. Ele não abandonava Filipe, admirando, estupefato, os grandes milagres e prodígios que eram feitos.
14 Allempoña Jesús puellsensarneshaʼpaʼ eʼmareʼchet Jerusaléñot̃ shonteʼ samarioʼmarneshaʼ ameʼñeññañet Yompor poʼñoñpaʼ oʼ mueñet Pedro ñam̃a Juan all Samario.
14 Os apóstolos que se achavam em Jerusalém, tendo ouvido que a Samaria recebera a palavra de Deus, enviaram-lhe Pedro e João.
15 Allempo c̈hap Pedro ñam̃a Juan Samariopaʼ maʼyocham̃p̃sosyet samarioʼmarneshaʼ ñeñt̃ ameʼñetsa. Enamet Yompor chorratanetepaʼ Parets Puecamquëñ.
15 Estes, assim que chegaram, fizeram oração pelos novos fiéis, a fim de receberem o Espírito Santo,
16 T̃arroʼmar allempopaʼ ama chorrenanetaʼ Parets Puecamquëñ. Oʼña apataret̃etuet pameʼñeñot̃et Yepartseshar Jesús.
16 visto que não havia descido ainda sobre nenhum deles, mas tinham sido somente batizados em nome do Senhor Jesus.
17 Allempoña Pedro ñam̃a Juanpaʼ oʼ net pot ñesheto ñeñt̃ ameʼñetsa. Nohuet pot ñeshetopaʼ Yomporña Puecamquëñpaʼ ahuepaʼt chorranet.
17 Então os dois apóstolos lhes impuseram as mãos e receberam o Espírito Santo.
18 Añña Simón ñeñt̃ achyoʼtañtetsa ahuaña oʼ c̈hapoña pueyoc̈hropaʼ atet̃ ot: —Añecpuepaʼt nenet pot att̃och chorranet Parets Puecamquëñ. Allempoñapaʼ atet̃ otanet Simón: —Llesenschaʼ nomporneshachaʼ oʼch nenanet nam̃a not att̃och chorranet Parets Puecamquëñ. Oʼch napas quelle att̃och sapuen llesens.
18 Quando Simão viu que se dava o Espírito Santo por meio da imposição das mãos dos apóstolos, ofereceu-lhes dinheiro, dizendo:
19 — ausente —
19 Dai-me também este poder, para que todo aquele a quem impuser as mãos receba o Espírito Santo.
20 Pedroñapaʼ atet̃ och: —Pec̃llayorpaʼ chenquëpaʼ alla, allot̃paʼ pechenquëpaʼ p̃am̃a t̃arroʼmar p̃apaʼ p̃otenapañ oʼch perañt̃oña Parets Puecamquëñ. Ñeñt̃paʼ amach errot̃enot̃ petsaʼcho. Añña Yomporpaʼ oʼch apuey eʼñe att̃a.
20 Pedro respondeu: Maldito seja o teu dinheiro e tu também, se julgas poder comprar o dom de Deus com dinheiro!
21 Ama pocteyaye oʼch p̃agap p̃a llesens t̃arroʼmar Yomporpaʼ ama pocteyeʼ entennape peyoc̈her.
21 Não terás direito nem parte alguma neste ministério, já que o teu coração não é puro diante de Deus.
22 T̃eʼpaʼ aña poctetsa oʼch p̃oct̃apeʼcherr ello cohuen, oʼch pequec̈hpuerr añ sosyaʼtsañ oʼch penamuer Yompor peretneñets. Ñatoʼ Yomporpaʼ oʼch peretnerrnap̃ att̃o p̃oct̃apeʼchen sosyaʼtsañ.
22 Arrepende-te desta tua maldade e roga a Deus, para que, sendo possível, te seja perdoado este pensamento do teu coração.
23 Pedropaʼ alla otererr: —Napaʼ neñotenep̃ nanac sosey p̃oct̃apeʼchen peyoc̈hro, c̈ha p̃ottena atet̃ ñerraʼm p̃oʼchñarpaʼ huanquënep̃.
23 Pois estou a ver-te no fel da amargura e nos laços da iniqüidade.
24 Simónñapaʼ alla otererr: —Oʼch sanamon Yompor nocop att̃och amach es netantoyo atet̃ sotenen. Añpaʼ allohua atet̃ pena Simón.
24 Retorquiu Simão: Rogai vós por mim ao Senhor, para que nada do que haveis dito venha a cair sobre mim.
25 Pedro ñam̃a Juanpaʼ nanac aʼpot̃oñet Yompor poʼñoñ all Samario. Serrpareʼtuenetaʼpaʼ alla ahuanerret Jerusaléño. All oñenet samarioʼmarpaʼ ñeñt̃ yec̈hetsa t̃oñoʼmarpaʼ eʼñe acop̃ot̃eñ serrpareʼtatyesuaneret.
25 Os apóstolos, depois de terem dado testemunho e anunciado a palavra do Senhor, voltaram para Jerusalém e pregavam a boa nova em muitos lugares dos samaritanos.
26 Allempoña añ Felipepaʼ orrtoña Yompor poʼm̃llañot̃eñer atet̃ otos: —Oʼch c̈hapmoch poctopaʼ oʼch ahuep̃ aʼyo, oʼch pec̈hap amarat̃o alloʼtsen t̃oñ ñeñt̃ sets Jerusaléñot̃ att̃och yec̈hap anetso añ paʼsoʼcheñ Gaza.
26 Um anjo do Senhor dirigiu-se a Filipe e disse: Levanta-te e vai para o sul, em direção do caminho que desce de Jerusalém a Gaza, a Deserta.
27 Ñañapaʼ atet̃ och Yompor poʼm̃llañot̃eñerpaʼ atet̃c̈hoʼ p̃a. Allempoñapaʼ oʼ ahuoʼ. Oʼ c̈hap all t̃oño ñeñt̃ sets Gazopaʼ oʼ entosan puesheñarr etiopoʼmarneshaʼ. Añ etiopoʼmarneshaʼ ñeñt̃paʼ ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃ aña poʼtaruas pen oʼch cohuam̃penan ora allpon quelle ñeñt̃ gobiernocop alla paʼnyo. Paʼneypaʼ añ paʼsoʼcheñ Etiopía. Ñeñt̃ nanac am̃chaʼtaret̃tetsa all paʼnyopaʼ añ paʼsoʼcheñ Candace ñeñt̃paʼ coyaneshaʼ. Añ yacma ñeñt̃ entos Felipepaʼ ñeñt̃paʼ acaparet̃ acheñ. Añña etiopoʼmarneshaʼpaʼ errteʼ asuenaʼ Jerusaléño allempo entos Felipe. T̃arroʼmar ta all oʼch maʼyochenanaʼ Yompor.
27 Filipe levantou-se e partiu. Ora, um etíope, eunuco, ministro da rainha Candace, da Etiópia, e superintendente de todos os seus tesouros, tinha ido a Jerusalém para adorar.
28 Allempoña oʼ alla puerrerra paʼnyo. Ñapaʼ alla anen poʼcarro. Ñeñt̃ña carropaʼ cahualla matateneʼ. All anenpaʼ all lleyenan Yompor poʼñoñ ñeñt̃ara ñoñets lleyen ñeñt̃ quellquëʼt̃ ahuat̃ Isaías ñeñt̃ aʼm̃tayeʼt̃ Yompor poʼñoñ.
28 Voltava sentado em seu carro, lendo o profeta Isaías.
29 Añña Parets Puecamquëñpaʼ eñotatan Felipe, ñeñt̃ña oteʼ: —Oʼch penteñaʼ ñeñt̃ anets t̃arro eʼñe all carro.
29 O Espírito disse a Filipe: Aproxima-te para bem perto deste carro.
30 Felipeñapaʼ oʼ mata. Matapaʼ c̈hap allameʼtetspaʼ oʼ eʼmosan c̈hoʼ lleyenan añ Yompor poʼñoñ ñeñt̃ara ñoñets ñeñt̃ quellquëʼt̃ Isaías ñeñt̃ aʼm̃tayeʼt̃ Yompor poʼñoñ ahuat̃. Eʼmos Felipepaʼ atet̃ otos: —¿Eñotoc̈henaʼt penteñ ñeñt̃ atet̃ oten ñeñt̃ pelleyen?
30 Filipe aproximou-se e ouviu que o eunuco lia o profeta Isaías, e perguntou-lhe: Porventura entendes o que estás lendo?
31 Ñañapaʼ atet̃ och: —Errot̃enohuat̃eʼcaʼye neñochñaʼ amacaʼye eñalle ñeñt̃chaʼ neñotateʼ. Ñatoʼ oʼch p̃aʼtap̃ p̃a oʼch yanorr parro.
31 Respondeu-lhe: Como é que posso, se não há alguém que mo explique? E rogou a Filipe que subisse e se sentasse junto dele.
32 Oʼ aʼtap Felipepaʼ oʼ cohuos all lleyen. Añ lleyen Yompor poʼñoño ñeñt̃paʼ añ ñoñets ñeñt̃ quellquëʼt̃ Isaías:
32 A passagem da Escritura, que ia lendo, era esta: Como ovelha, foi levado ao matadouro; e como cordeiro mudo diante do que o tosquia, ele não abriu a sua boca.
33 — ausente —
33 Na sua humilhação foi consumado o seu julgamento. Quem poderá contar a sua descendência? Pois a sua vida foi tirada da terra {Is 53,7s.}.
34 Allempoña ñeñt̃ etiopoʼmarneshaʼpaʼ oʼ aʼp̃t̃oʼch Felipe: —Ñehua, p̃oten, ¿eseshocpaʼtña eñen arr Isaías, ñatoʼ ñocpat̃eʼ amapaʼ poʼpsheññecopt̃eʼ?
34 O eunuco disse a Filipe: Rogo-te que me digas de quem disse isto o profeta: de si mesmo ou de outrem?
35 Allempoña Felipepaʼ oʼ serrpareʼtach cohuen ñoñets atet̃ pena Jesús. Eñotach añ ñeñt̃ara Isaías poʼñoñpaʼ eñen Jesúsocop. Allempoñapaʼ oʼ eñotach ñam̃a poʼpoñ Yompor poʼñoñ ñeñt̃ara ñeñt̃ atet̃ pena Jesús.
35 Começou então Filipe a falar, e, principiando por essa passagem da Escritura, anunciou-lhe Jesus.
36 Allña allenet̃ matam̃penetpaʼ oʼ entoset oñ, atet̃ ot etiopoʼmarneshaʼ: —Taʼm, ¿pocteʼt̃eʼ t̃eʼ oʼch napataret̃ta Partsocop?
36 Continuando o caminho, encontraram água. Disse então o eunuco: Eis aí a água. Que impede que eu seja batizado?
37 Felipeñapaʼ atet̃ och: —Ñehua, ñerraʼm poʼñoc̈h p̃ameʼñena peyoc̈hrocmañenpaʼ eʼñe pocteʼ oʼch p̃apataret̃ta Partsocop. Etiopoʼmarneshaʼñapaʼ atet̃ ot: —Napaʼ poʼñoc̈h nameʼñena. T̃eʼpaʼ neñoteñ Jesucristo ñeñt̃paʼ ñeñt̃ Yompor Puechemer.
37 {Filipe respondeu: Se crês de todo o coração, podes sê-lo. Eu creio, disse ele, que Jesus Cristo é o Filho de Deus.}
38 Allempoñapaʼ oʼ t̃omatoset poʼcarro sohuaʼrrtosetpaʼ oʼ ahuanmuet oño. Allña apatos Felipe.
38 E mandou parar o carro. Ambos desceram à água e Filipe batizou o eunuco.
39 Oʼ c̈haʼnerret oñot̃paʼ Yompor Puecamquëññapaʼ oʼ anman Felipe aʼyo. Allñapaʼ machayot̃a maʼnata alla. Ñeñt̃ etiopoʼmarneshaʼpaʼ ama enterrano Felipe. Allempopaʼ oʼ ahuerr etiopoʼmarneshaʼ eʼñe pocsheñeshaʼ. Añpaʼ allohua ñeñt̃ atet̃ p̃a etiopoʼmarneshaʼ.
39 Mal saíram da água, o Espírito do Senhor arrebatou Filipe dos olhares do eunuco, que, cheio de alegria, continuou o seu caminho.
40 All anetso Azotopaʼ all orrterraña Felipe. Allñapaʼ serrpareʼtatosanet cohuen ñoñets alloch yequeshp̃a. Allempoñapaʼ oʼ ahuoʼ ñam̃a anetso Cesareo, nanac serrpareʼtyesnom ora anetsoʼmar all oñomyes.
40 Filipe, entretanto, foi transportado a Azoto. Passando além, pregava o Evangelho em todas as cidades, até que chegou a Cesaréia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.