Atos 8

Yanesha' NT (AME_TBL) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Allempopaʼ añña Saulopaʼeʼñe pocteʼ eñch muetsetepaʼ Esteban. Añña puesheñaʼtets ñeñt̃ nanac ameʼñenaya Yomporpaʼ puellquëñeshetpaʼ oʼ huapuet, oʼch eñetaʼ arromñat̃ att̃och pampueñetaʼ. Nanac yaʼnaʼteñet Estebanañ. Allempot̃eñ nanac mueroc̈htacheteʼt̃ ñeñt̃ pameʼñeñot̃et Cristopaʼ apc̈heteʼt̃ Jerusaléño. Ñeñt̃oʼmarña shonteʼ acheñeneshaʼ ñeñt̃ yetrraʼtatsa poʼpoñ añetsoʼmar. Oʼ parratseʼtuet allemeña—Judeoʼmar ñam̃a Samarioʼmar. T̃arraña añña Jesús puellsensarneshaʼpaʼ ama eseshaʼ yetatso amaʼt puesheñarra.
1 E Saulo concordou inteiramente com a morte de Estêvão. Uma grande onda de perseguição começou naquele dia e varreu a igreja de Jerusalém. Todos eles, com exceção dos apóstolos, foram dispersos pelas regiões da Judeia e de Samaria.
2 — ausente —
2 (Alguns homens devotos vieram e, com grande tristeza, sepultaram Estêvão.)
3 Sauloñapaʼ nanac mueneñ oʼch aʼcllatuan allohuen ñeñt̃ ameʼñetsa. Oʼch beʼt̃osam̃p̃sanet paʼpaclletopaʼ oʼch rromanet, oʼchc̈hoʼ chetareʼtnerranet. Oʼchc̈hoʼ beʼt̃osuerrerr ñam̃a poʼppauñopaʼ oʼchc̈hoʼ rromaʼhuerraneterr, oʼchc̈hoʼ chetareʼtnerraneterr, oʼch anmanet cárcelo allchaʼ abeʼt̃atuanet. Amaʼt coyaneshac̈hno eʼñe abeʼt̃atuaneteʼt̃ cárcelo.
3 Saulo, porém, procurava destruir a igreja. Ia de casa em casa, arrastava para fora homens e mulheres e os lançava na prisão.
4 Añña ñeñt̃ yetrraʼtatsa Jerusaléñot̃paʼ all c̈hapyeset, erra taʼyenetpaʼ allchaʼ serrpareʼteññañet Yompor poʼñoñ.
4 Os que haviam sido dispersos, porém, anunciavam as boas-novas a respeito de Jesus por onde quer que fossem.
5 Atet̃ ñerraʼm Felipe. Ñapaʼ oʼ ahuoʼ, oʼ c̈hap anetso ñeñt̃ paʼsoʼcheñ Samaria. Allñapaʼ all serrpareʼtatosanet añepaʼt Cristotats ñeñt̃ara Jesús.
5 Filipe foi para a cidade de Samaria e ali falou ao povo sobre o Cristo.
6 Felipepaʼ orrtatanet ñeñt̃ ama puentareto. Atet̃ eñchetpaʼ oʼ eñochet añpaʼ poʼñoc̈h Parets poʼhuamenc orrtaten. Ñeñt̃oʼmarña allohuen acheñeneshaʼpaʼ eʼm̃ñoteñet eʼñe cohuen atet̃ otanet.
6 Quando as multidões ouviram sua mensagem e viram os sinais que ele realizava, deram total atenção às suas palavras.
7 Shonteʼ acheñ ñeñt̃ chorraʼyeseʼt̃ oneñet̃ allempopaʼ eʼñe quec̈hpatyesueretña oneñet̃ att̃o chorrenana acheñ. Allempo quec̈hpatyesueret oneñet̃ñapaʼ oʼch rranareʼtnoma. Ñam̃a shonteʼ acheñ ñeñt̃ echarretyestseʼt̃paʼ oʼ corraʼhuerret. Amaʼt ñeñt̃ checareʼpayestseʼt̃paʼ oʼ aʼcrratyesuahuerranet Felipe.
7 Muitos espíritos impuros eram expulsos e, aos gritos, deixavam suas vítimas, e muitos paralíticos e aleijados eram curados.
8 Ñeñt̃oʼmarña nanac coshyeteʼt̃ Samario.
8 Por isso, houve grande alegria naquela cidade.
9 Allempopaʼ alloʼtsen puesheñarr ñeñt̃ achyoʼtañ ahuaña ñeñt̃paʼ añ paʼsoʼcheñ Simón. Allohuenet samarioʼmarneshaʼ amaʼt ahuat̃ot̃eñpaʼ cohuanrrortoñeteʼt̃ atet̃ orrtateʼt̃ ñeñt̃ ama puentareto. Ñapaʼ oʼch shequënanet. Ñetñapaʼ c̈ha otenapuetañ ñapaʼ nanact̃eʼ poʼñoc̈h ahuamencat̃, atet̃ oten ña.
9 Um homem chamado Simão praticava feitiçaria ali havia anos. Ele deixava o povo de Samaria admirado, e afirmava ser alguém importante.
10 Allohuen acheñpaʼ eʼm̃ñocheteʼt̃ atet̃ oteʼt̃ ahuaña—amaʼt ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃tetsa ñam̃a ñeñt̃ ama esosheʼmayaye acheñ. Ocheteʼt̃: —Poʼñoc̈h añ acheñpaʼ ñeñt̃ Partsocoptartetsa.
10 Todos, dos mais simples aos mais importantes, se referiam a ele como “o Grande Poder de Deus”.
11 Ñeñt̃oʼmarña acheñeneshaʼpaʼ nanac ameʼñyeteʼt̃. Amaʼt ahuat̃ot̃eñ cohuanrrortoñeteʼt̃ atet̃ orrtateʼt̃ ñeñt̃ ama puentareto.
11 Ouviam-no com atenção, pois, durante muito tempo, ele os tinha deixado admirados com sua magia.
12 T̃arraña allempo serrpareʼtatanet Felipe cohuen ñoñets oʼ ameʼñatanet allohuen—yacmaneshac̈hno ñam̃a allohuenet coyaneshohuen. Serrpareʼtatanet atet̃ penaña Yompor poʼcohuenña ñeñt̃ att̃o atarr ayochreshat̃tena ña, ñam̃a atet̃ pena Jesús ñeñt̃ Cristotats. Oʼ ameʼñatuanet allempoñapaʼ apataret̃tet Yomporecop.
12 No entanto, quando Filipe lhes levou a mensagem sobre as boas-novas do reino de Deus e sobre o nome de Jesus Cristo, eles creram e, como resultado, muitos homens e mulheres foram batizados.
13 Amaʼt achyoʼtañ ñeñt̃ sochetsa Simónpaʼ oʼ ameʼñerra ñam̃a. Ñapaʼc̈hoʼña apataret̃ta Yomporecop. Apataret̃etuapaʼ allempot̃eññapaʼ yemterrana Felipe errohuanen c̈hopeñeʼchen. All orrtatanet Felipe ñeñt̃ ama puentareto att̃och eñochet añmapaʼ ñeñt̃ poʼñoc̈h huetsa Partseshot̃. Simónñapaʼ oʼch entan atet̃paʼ atet̃chaʼ ot: —Errot̃enot̃uañacaʼ atet̃ penat̃eʼ.
13 O próprio Simão creu e foi batizado. Começou a seguir Filipe por toda parte, admirando-se dos sinais e milagres que ele realizava.
14 Allempoña Jesús puellsensarneshaʼpaʼ eʼmareʼchet Jerusaléñot̃ shonteʼ samarioʼmarneshaʼ ameʼñeññañet Yompor poʼñoñpaʼ oʼ mueñet Pedro ñam̃a Juan all Samario.
14 Quando os apóstolos em Jerusalém souberam que o povo de Samaria havia aceitado a mensagem de Deus, enviaram para lá Pedro e João.
15 Allempo c̈hap Pedro ñam̃a Juan Samariopaʼ maʼyocham̃p̃sosyet samarioʼmarneshaʼ ñeñt̃ ameʼñetsa. Enamet Yompor chorratanetepaʼ Parets Puecamquëñ.
15 Assim que os dois chegaram, oraram para que aqueles convertidos recebessem o Espírito Santo,
16 T̃arroʼmar allempopaʼ ama chorrenanetaʼ Parets Puecamquëñ. Oʼña apataret̃etuet pameʼñeñot̃et Yepartseshar Jesús.
16 pois, apesar de terem sido batizados em nome do Senhor Jesus, o Espírito Santo ainda não havia descido sobre nenhum deles.
17 Allempoña Pedro ñam̃a Juanpaʼ oʼ net pot ñesheto ñeñt̃ ameʼñetsa. Nohuet pot ñeshetopaʼ Yomporña Puecamquëñpaʼ ahuepaʼt chorranet.
17 Então Pedro e João impuseram as mãos sobre eles, e receberam o Espírito Santo.
18 Añña Simón ñeñt̃ achyoʼtañtetsa ahuaña oʼ c̈hapoña pueyoc̈hropaʼ atet̃ ot: —Añecpuepaʼt nenet pot att̃och chorranet Parets Puecamquëñ. Allempoñapaʼ atet̃ otanet Simón: —Llesenschaʼ nomporneshachaʼ oʼch nenanet nam̃a not att̃och chorranet Parets Puecamquëñ. Oʼch napas quelle att̃och sapuen llesens.
18 Simão viu que as pessoas recebiam o Espírito quando os apóstolos impunham as mãos sobre elas. Então ofereceu-lhes dinheiro,
19 — ausente —
19 dizendo: “Deem-me este poder também, para que, quando eu impuser as mãos sobre as pessoas, elas recebam o Espírito Santo!”.
20 Pedroñapaʼ atet̃ och: —Pec̃llayorpaʼ chenquëpaʼ alla, allot̃paʼ pechenquëpaʼ p̃am̃a t̃arroʼmar p̃apaʼ p̃otenapañ oʼch perañt̃oña Parets Puecamquëñ. Ñeñt̃paʼ amach errot̃enot̃ petsaʼcho. Añña Yomporpaʼ oʼch apuey eʼñe att̃a.
20 Pedro, porém, respondeu: “Que seu dinheiro seja destruído com você, por imaginar que o dom de Deus pode ser comprado!
21 Ama pocteyaye oʼch p̃agap p̃a llesens t̃arroʼmar Yomporpaʼ ama pocteyeʼ entennape peyoc̈her.
21 Você não tem parte nem direito neste ministério, pois seu coração não é justo diante de Deus.
22 T̃eʼpaʼ aña poctetsa oʼch p̃oct̃apeʼcherr ello cohuen, oʼch pequec̈hpuerr añ sosyaʼtsañ oʼch penamuer Yompor peretneñets. Ñatoʼ Yomporpaʼ oʼch peretnerrnap̃ att̃o p̃oct̃apeʼchen sosyaʼtsañ.
22 Arrependa-se de sua maldade e ore ao Senhor. Talvez ele perdoe esses seus maus pensamentos,
23 Pedropaʼ alla otererr: —Napaʼ neñotenep̃ nanac sosey p̃oct̃apeʼchen peyoc̈hro, c̈ha p̃ottena atet̃ ñerraʼm p̃oʼchñarpaʼ huanquënep̃.
23 pois vejo que você está cheio de amarga inveja e é prisioneiro do pecado”.
24 Simónñapaʼ alla otererr: —Oʼch sanamon Yompor nocop att̃och amach es netantoyo atet̃ sotenen. Añpaʼ allohua atet̃ pena Simón.
24 Simão exclamou: “Orem ao Senhor por mim, para que essas coisas terríveis não me aconteçam!”.
25 Pedro ñam̃a Juanpaʼ nanac aʼpot̃oñet Yompor poʼñoñ all Samario. Serrpareʼtuenetaʼpaʼ alla ahuanerret Jerusaléño. All oñenet samarioʼmarpaʼ ñeñt̃ yec̈hetsa t̃oñoʼmarpaʼ eʼñe acop̃ot̃eñ serrpareʼtatyesuaneret.
25 Depois de terem testemunhado e proclamado a palavra do Senhor em Samaria, Pedro e João voltaram a Jerusalém. Ao longo do caminho, pararam em muitas vilas samaritanas para anunciar as boas-novas.
26 Allempoña añ Felipepaʼ orrtoña Yompor poʼm̃llañot̃eñer atet̃ otos: —Oʼch c̈hapmoch poctopaʼ oʼch ahuep̃ aʼyo, oʼch pec̈hap amarat̃o alloʼtsen t̃oñ ñeñt̃ sets Jerusaléñot̃ att̃och yec̈hap anetso añ paʼsoʼcheñ Gaza.
26 Um anjo do Senhor disse a Filipe: “Vá para o sul, para a estrada no deserto que liga Jerusalém a Gaza”.
27 Ñañapaʼ atet̃ och Yompor poʼm̃llañot̃eñerpaʼ atet̃c̈hoʼ p̃a. Allempoñapaʼ oʼ ahuoʼ. Oʼ c̈hap all t̃oño ñeñt̃ sets Gazopaʼ oʼ entosan puesheñarr etiopoʼmarneshaʼ. Añ etiopoʼmarneshaʼ ñeñt̃paʼ ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃ aña poʼtaruas pen oʼch cohuam̃penan ora allpon quelle ñeñt̃ gobiernocop alla paʼnyo. Paʼneypaʼ añ paʼsoʼcheñ Etiopía. Ñeñt̃ nanac am̃chaʼtaret̃tetsa all paʼnyopaʼ añ paʼsoʼcheñ Candace ñeñt̃paʼ coyaneshaʼ. Añ yacma ñeñt̃ entos Felipepaʼ ñeñt̃paʼ acaparet̃ acheñ. Añña etiopoʼmarneshaʼpaʼ errteʼ asuenaʼ Jerusaléño allempo entos Felipe. T̃arroʼmar ta all oʼch maʼyochenanaʼ Yompor.
27 Filipe partiu e encontrou no caminho um alto oficial etíope, o eunuco responsável pelos tesouros de Candace, rainha da Etiópia. Ele tinha ido a Jerusalém para participar da adoração
28 Allempoña oʼ alla puerrerra paʼnyo. Ñapaʼ alla anen poʼcarro. Ñeñt̃ña carropaʼ cahualla matateneʼ. All anenpaʼ all lleyenan Yompor poʼñoñ ñeñt̃ara ñoñets lleyen ñeñt̃ quellquëʼt̃ ahuat̃ Isaías ñeñt̃ aʼm̃tayeʼt̃ Yompor poʼñoñ.
28 e estava no caminho de volta. Sentado em sua carruagem, lia em voz alta o livro do profeta Isaías.
29 Añña Parets Puecamquëñpaʼ eñotatan Felipe, ñeñt̃ña oteʼ: —Oʼch penteñaʼ ñeñt̃ anets t̃arro eʼñe all carro.
29 Então o Espírito disse a Filipe: “Aproxime-se e acompanhe a carruagem”.
30 Felipeñapaʼ oʼ mata. Matapaʼ c̈hap allameʼtetspaʼ oʼ eʼmosan c̈hoʼ lleyenan añ Yompor poʼñoñ ñeñt̃ara ñoñets ñeñt̃ quellquëʼt̃ Isaías ñeñt̃ aʼm̃tayeʼt̃ Yompor poʼñoñ ahuat̃. Eʼmos Felipepaʼ atet̃ otos: —¿Eñotoc̈henaʼt penteñ ñeñt̃ atet̃ oten ñeñt̃ pelleyen?
30 Filipe correu até a carruagem e, ouvindo que o homem lia o profeta Isaías, perguntou-lhe: “O senhor compreende o que lê?”.
31 Ñañapaʼ atet̃ och: —Errot̃enohuat̃eʼcaʼye neñochñaʼ amacaʼye eñalle ñeñt̃chaʼ neñotateʼ. Ñatoʼ oʼch p̃aʼtap̃ p̃a oʼch yanorr parro.
31 O homem respondeu: “Como posso entender sem que alguém me explique?”. E convidou Filipe a subir na carruagem e sentar-se ao seu lado.
32 Oʼ aʼtap Felipepaʼ oʼ cohuos all lleyen. Añ lleyen Yompor poʼñoño ñeñt̃paʼ añ ñoñets ñeñt̃ quellquëʼt̃ Isaías:
32 Era esta a passagem das Escrituras que ele estava lendo: “Ele foi levado como ovelha para o matadouro; como cordeiro mudo diante dos tosquiadores, não abriu a boca.
33 — ausente —
33 Foi humilhado e a justiça lhe foi negada. Quem pode falar de seus descendentes? Pois sua vida foi tirada da terra”.
34 Allempoña ñeñt̃ etiopoʼmarneshaʼpaʼ oʼ aʼp̃t̃oʼch Felipe: —Ñehua, p̃oten, ¿eseshocpaʼtña eñen arr Isaías, ñatoʼ ñocpat̃eʼ amapaʼ poʼpsheññecopt̃eʼ?
34 O eunuco perguntou a Filipe: “Diga-me, o profeta estava falando de si mesmo ou de outro?”.
35 Allempoña Felipepaʼ oʼ serrpareʼtach cohuen ñoñets atet̃ pena Jesús. Eñotach añ ñeñt̃ara Isaías poʼñoñpaʼ eñen Jesúsocop. Allempoñapaʼ oʼ eñotach ñam̃a poʼpoñ Yompor poʼñoñ ñeñt̃ara ñeñt̃ atet̃ pena Jesús.
35 Então Filipe, começando com essa mesma passagem das Escrituras, anunciou-lhe as boas-novas a respeito de Jesus.
36 Allña allenet̃ matam̃penetpaʼ oʼ entoset oñ, atet̃ ot etiopoʼmarneshaʼ: —Taʼm, ¿pocteʼt̃eʼ t̃eʼ oʼch napataret̃ta Partsocop?
36 Prosseguindo, chegaram a um lugar onde havia água. Então o eunuco disse: “Veja, aqui tem água! O que me impede de ser batizado?”.
37 Felipeñapaʼ atet̃ och: —Ñehua, ñerraʼm poʼñoc̈h p̃ameʼñena peyoc̈hrocmañenpaʼ eʼñe pocteʼ oʼch p̃apataret̃ta Partsocop. Etiopoʼmarneshaʼñapaʼ atet̃ ot: —Napaʼ poʼñoc̈h nameʼñena. T̃eʼpaʼ neñoteñ Jesucristo ñeñt̃paʼ ñeñt̃ Yompor Puechemer.
37 Filipe disse: “Nada o impede, se você crê de todo o coração”. O eunuco respondeu: “Creio que Jesus Cristo é o Filho de Deus”.
38 Allempoñapaʼ oʼ t̃omatoset poʼcarro sohuaʼrrtosetpaʼ oʼ ahuanmuet oño. Allña apatos Felipe.
38 Então mandou parar a carruagem, os dois desceram até a água e Filipe o batizou.
39 Oʼ c̈haʼnerret oñot̃paʼ Yompor Puecamquëññapaʼ oʼ anman Felipe aʼyo. Allñapaʼ machayot̃a maʼnata alla. Ñeñt̃ etiopoʼmarneshaʼpaʼ ama enterrano Felipe. Allempopaʼ oʼ ahuerr etiopoʼmarneshaʼ eʼñe pocsheñeshaʼ. Añpaʼ allohua ñeñt̃ atet̃ p̃a etiopoʼmarneshaʼ.
39 Quando saíram da água, o Espírito do Senhor tomou Filipe e o levou. O eunuco não tornou a vê-lo, mas seguiu viagem cheio de alegria.
40 All anetso Azotopaʼ all orrterraña Felipe. Allñapaʼ serrpareʼtatosanet cohuen ñoñets alloch yequeshp̃a. Allempoñapaʼ oʼ ahuoʼ ñam̃a anetso Cesareo, nanac serrpareʼtyesnom ora anetsoʼmar all oñomyes.
40 Então Filipe apareceu mais ao norte, na cidade de Azoto. Anunciou as boas-novas ali e em todas as cidades ao longo do caminho, até chegar a Cesareia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.