Atos 1

Yanesha' NT (AME_TBL) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 T̃eʼpaʼ masheñe Teófilo, nequellcot̃paʼ oʼch neserrpareʼtaterrperr poʼpocheño. Ahuaña ñeñt̃ nequellconap̃ all neñotatap̃ ora allpon atet̃ peʼt̃ Jesús allempo añe patsroʼtsenmeñ. Ñam̃a ora allpon yec̈hateʼt̃ Jesús, ñeñt̃paʼc̈hoʼ oʼ notuap̃ nequellcot̃.
1 Escrevi o primeiro livro, ó Teófilo, relatando todas as coisas que Jesus começou a fazer e a ensinar
2 T̃arraña allempot̃eñ aʼterr pueʼntañopaʼ palltena oʼch notap̃ ñam̃a. T̃eʼ añ nequellcot̃paʼ oʼch notap̃. T̃arraña amaʼt allempo ama aʼterraʼ Jesúspaʼ añña ñeñt̃ pueyochreshaʼpaʼ oʼ otuanet atet̃chaʼ pet. Eʼñe Parets Puecamquëñot̃paʼ oʼ llesensaʼhuanerran pueyochreshaʼ ñeñt̃ acraʼ ña.
2 até o dia em que foi elevado às alturas, depois de haver dado mandamentos por meio do Espírito Santo aos apóstolos que tinha escolhido.
3 Amaʼt pomueroc̈hteñot̃ oʼ rromua ahuaña, allempoñapaʼ oʼ orrterrana pueyochreshaʼ eʼñe bet̃nat̃ot̃. Ñeñt̃oʼmarña ñetpaʼ eñochet eʼñe poʼñoc̈h añpaʼ ñeñt̃ara Jesús ñeñt̃ rromats ahuaña. T̃arroʼmar paʼtatsoch c̈harramatnerr att̃o orrtameʼtnerranet mameshaʼtets. Ñam̃a c̈hocma eñcheteʼt̃ allameʼtets. Allempoña ñapaʼ aʼpot̃anet atet̃ penaña Parets poʼcohuenña att̃o ayochreshat̃tena ña.
3 Depois de ter padecido, Jesus se apresentou vivo a seus apóstolos, com muitas provas incontestáveis, aparecendo-lhes durante quarenta dias e falando das coisas relacionadas com o Reino de Deus.
4 Allempo alloʼtsenet eʼñe parro epuet pueyochreshaʼpaʼ atet̃ otanet: —Amach erra setatsto arrot̃, allasach arrma Jerusaléño. Oʼch secueñ esempoch c̈haponasa ñeñt̃ Parets Puecamquëñ. T̃arroʼmar Paretspaʼ oʼ otuas oʼch mueñonas Puecamquëñ. Ñeñt̃oʼmar napaʼ oʼ naʼpot̃uonas Parets poʼñoñ ahuaña.
4 E, comendo com eles, deu-lhes esta ordem:
5 Allempopaʼ añña ñeñt̃ notuas: Juanañpaʼ añot̃ña apateʼt̃ oño, t̃arraña na tsapat̃onet̃paʼ añchaʼña nechorratasa Parets Puecamquëñ. Añpaʼ allohua atet̃ ot Jesús.
5 Porque João, na verdade, batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo, dentro de poucos dias.
6 Poʼpocheño all apc̈henet aspent̃o paʼsoʼcheñ Olivopen. Pueyochreshaʼñapaʼ atet̃ aʼp̃t̃oʼchet Jesús: —T̃eʼpaʼ Partseshachaʼ ñatoʼ pocteʼ penteñ oʼch p̃apaterrey ñeñt̃ey israelneshay yepatseñ. Allochñapaʼ amach eseshaʼ poñeña yeyoreʼtameʼtenaye.
6 Então os que estavam reunidos com Jesus lhe perguntaram: — Será este o tempo em que o Senhor irá restaurar o reino a Israel?
7 Jesúsñapaʼ atet̃ otanet: —Ñeñt̃ socoppaʼ ama pocteyaye oʼch señoch. Añña Yompor poʼpartsoteñot̃ eʼñe eñotueñ. Ñapaʼ oʼ neʼ allempoch etsotuerra ora allohuen añec̈hno.
7 Jesus respondeu:
8 Jesúspaʼ alla oterraneterr: —Añña pocteʼ oʼch señoch, ñerraʼm esempoch huaponasa Parets Puecamquëñ sesho, ñach ahuamencat̃ sep̃oseʼ. Allempopaʼ saʼpot̃onchaʼ neñoñ errap̃aren—Jerusaléño, ñam̃a ora Judeo, ñam̃a Samario, ñam̃a ora allohuanen pats.
8 Mas vocês receberão poder, ao descer sobre vocês o Espírito Santo, e serão minhas testemunhas tanto em Jerusalém como em toda a Judeia e Samaria e até os confins da terra.
9 Ñeñt̃a otuanenanetpaʼ allempoñapaʼ aʼtenochayoʼ enonet̃. Añña pueyochreshaʼ pocuanrrorteñot̃etpaʼ oʼ maʼnatena oso. Oʼhuañ orrta, amaʼt mamesha.
9 Depois de ter dito isso, Jesus foi elevado às alturas, à vista deles, e uma nuvem o encobriu dos seus olhos.
10 Amaʼt allempo oʼhuañ orrta Jesús, ñetpaʼ alloʼ cohuanrrortenet enonet̃ allenet̃ oʼ chencaʼhuanena Jesús. Allempoñapaʼ cohuerrtset patsonet̃paʼ alla entet epsheña yacma oʼ t̃omc̈haʼtoset eʼñe parro. Paʼshtamuetpaʼ nanacoʼ huallamaʼt̃areret.
10 E, estando eles com os olhos fixos no céu, enquanto Jesus subia, eis que dois homens vestidos de branco se puseram ao lado deles
11 Ñetñapaʼ atet̃ otosanet: —Esuañacaʼ galileoʼmarneshachaʼ secuanrrortenña enonet̃. Añ Jesús ñeñt̃ oʼ aʼterr entopaʼ huerrerrchaʼ poʼpocheño atet̃ senteñ oʼ ahuerr ento.
11 e lhes disseram: — Homens da Galileia, por que vocês estão olhando para as alturas? Esse Jesus que foi levado do meio de vocês para o céu virá do modo como vocês o viram subir.
12 Allempoña oʼ aʼten Jesúspaʼ añña pueyochreshaʼpaʼ oʼ ahuanerret alla Jerusaléño. Oʼ onac̈herret Olivop̃not̃ allot̃ aʼterr Jesús. T̃arroʼmar ñeñt̃ aspenet̃ Olivopenpaʼ allameʼttsoʼtsena Jerusaléñot̃, Olivop̃not̃paʼ ñatoʼ alloʼtsent̃eʼ pat̃err kilómetro att̃och yec̈hap Jerusaléño.
12 Então os apóstolos voltaram do monte das Oliveiras para Jerusalém. A distância até a cidade é de cerca de um quilômetro.
13 Oʼña c̈hac̈herret anetso Jerusaléño all pocollo allecma aʼpuenetpaʼ oʼ beʼt̃osc̈haʼtuerret, aʼtapuet eno all tama aʼyohuen b̃at̃. Allñapaʼ apc̈het allohuenet. Ñeñt̃ apc̈hatsa ñeñt̃paʼ añec̈hno: Pedro, ñam̃a Jacobo, ñam̃a Juan, ñam̃a Andrés, ñam̃a Felipe, ñam̃a Tomás, ñam̃a Bartolomé, ñam̃a Mateo, ñam̃a Jacobo ñeñt̃ Alfeo puechemer, ñam̃a Simón ñeñt̃ cananistaneshaʼ ñeñt̃ atarr t̃orratseʼt̃ paʼnetsrecop, ñam̃a alloʼtsen Judas ñeñt̃ Jacobo paʼmoʼnasheñ.
13 Quando entraram na cidade, subiram para o cenáculo onde se reuniam Pedro, João, Tiago, André, Filipe, Tomé, Bartolomeu, Mateus, Tiago, filho de Alfeu, Simão, o Zelote, e Judas, filho de Tiago.
14 Allña apc̈henetpaʼ eʼñe ñeñt̃a neteʼt̃ pueyoc̈hro cohuen ñoñets. Allot̃paʼ eʼñe pomaʼyoc̈hreñot̃et cohuenpaʼ c̈hocma maʼyocheteʼt̃. Alloʼtsen ñam̃a coyaneshac̈hno, amaʼt Jesús pachor María, ñam̃a paʼmoʼnasheñneshaʼ alloʼtsenet ñamet.
14 Todos estes perseveravam unânimes em oração, com as mulheres, com Maria, mãe de Jesus, e com os irmãos dele.
15 Parrochña Pedropaʼ oʼ t̃omos oʼch serrpareʼtatanet. Allempopaʼ ñatoʼ alloʼtsent̃eʼ ciento veinte acheñeneshaʼ. Allempoñapaʼ otanet:
15 Naqueles dias, Pedro se levantou no meio dos irmãos, que formavam um grupo de mais ou menos cento e vinte pessoas, e disse:
16 —Oʼch masheñneshachaʼ notas: Poʼñoc̈h oʼ etsotua Yompor poʼñoñ ñeñt̃ anaret̃ ahuat̃ot̃eñ. T̃arroʼmar Parets Puecamquëñot̃ eñoseʼt̃ David. Amaʼt ahuat̃paʼ oteʼt̃ David atet̃chaʼ p̃a Judasoñ ñeñt̃ anmueʼ ñeñt̃ rromueʼ Jesús. Ñehua, pocteʼñac̈hoʼ oʼch etsota Yompor poʼñoñ.
16 — Irmãos, era necessário que se cumprisse a Escritura que o Espírito Santo predisse pela boca de Davi, a respeito de Judas, que foi o guia daqueles que prenderam Jesus.
17 Judasoñpaʼ ahuaña allempo alloʼtseney eʼñe parro ñapaʼc̈hoʼña acreñña Jesús oʼch pueyochreshaʼ peʼ.
17 Ele era um dos nossos e teve parte neste ministério.
18 Ñehua, Judasoñpaʼ tsaʼchet allpon quelle att̃o poman Jesús. T̃arraña ñeñt̃ quellepaʼ allo rañt̃et pats. T̃arraña allempo shoraʼnom Judasoñ c̈hap patsopaʼ potsaʼnmos paʼt̃, oʼ yoʼpahua ora. Allempoña eʼmareʼch allohuen jerusaléñoʼmarneshaʼ att̃o Judasoñpaʼ oʼ rroma. Añña pats ñeñt̃ rañt̃et Judasoñ poʼc̃llayorot̃paʼ oʼ sochet Acéldama. Añ ñoñets ñeñt̃ otenet Acéldama ya yeñoño yoteñ Errasatsotnanen.
18 Ora, este homem adquiriu um campo com o preço da iniquidade e, caindo de cabeça, rompeu-se pelo meio, e todos os seus intestinos se derramaram.
19 — ausente —
19 Isto chegou ao conhecimento de todos os moradores de Jerusalém, de maneira que em sua própria língua esse campo era chamado Aceldama, isto é, Campo de Sangue. E Pedro continuou:
20 Añña ñeñt̃ quellquëʼt̃ ahuat̃ David ñeñt̃paʼ anuaret̃ta añ libro Salmos. Añña ñeñt̃ atet̃ oteney:
20 — Porque está escrito no Livro dos Salmos: “Fique deserta a sua morada, e não haja quem nela habite.” — E: “Que outro tome o seu encargo.”
21 Alla oterraneterr Pedro: —Ñeñt̃oʼmar t̃eʼpaʼ añ poctetsa oʼch yeʼñ poʼpsheñeñ ñeñt̃chaʼ parro yaʼpot̃a att̃o Jesúspaʼ oʼ tanterra. Oʼch yeʼner puesheñarr ñeñt̃ c̈hocma parro yechopeñeʼcheʼt̃ ahuaña allempo arroʼtsenmeñ Yepartseshar Jesús. Oʼch yeʼner puesheñarr ñeñt̃ c̈hocma yoct̃ayeʼt̃ amaʼt allempot̃eñ Juanañpaʼ apatapan Jesús t̃arrempohua allempo aʼterr Jesús.
21 — Portanto, é necessário que, dos homens que nos acompanharam todo o tempo em que o Senhor Jesus andou entre nós,
22 — ausente —
22 começando no batismo de João, até o dia em que foi tirado do nosso meio e levado às alturas, um destes se torne testemunha conosco da sua ressurreição.
23 Allempoñapaʼ oʼ neñet epsheña, puesheñarr añ paʼsoʼcheñ José Justo, ñeñt̃ara José oteñet ñam̃a Barsabás. Poʼpsheñeñpaʼ añ paʼsoʼcheñ Matías.
23 Então propuseram dois: José, chamado Barsabás, também conhecido como Justo, e Matias.
24 Allempoñapaʼ oʼ maʼyochet. Puemaʼyocheñot̃etpaʼ atet̃ otet: —Yompore, ñeñt̃ep̃ enteneʼ allohueney yeyoc̈her. T̃eʼpaʼ oʼch peñotatey erraʼtsent̃eʼ pemnen p̃a ñeñt̃chaʼ ello alla sherberrets p̃ocop atet̃ ñerraʼm pellsensar.
24 E, orando, disseram: — Tu, Senhor, que conheces o coração de todos, revela-nos qual dos dois escolheste
25 Judasoñpaʼ oʼ saʼnmuey oʼ ahuoʼ all ñeñt̃ oʼpatataret̃tena ña eʼñe ña poʼchñarot̃.
25 para preencher a vaga neste ministério e apostolado, do qual Judas se desviou, indo para o seu próprio lugar.
26 Allempoñapaʼ yellsheñeʼchet eʼñe ñet poʼsuertot̃ att̃och eñochet erraʼtsent̃eʼ muenenña Yompor ñeñt̃chaʼ alla sherberrayerr. Allempoña yellsheñeʼchenet aña orrtatsa Matías ñeñt̃epaʼt muenenña Yompor. Allempot̃eñ Matíaspaʼ ahuoʼ aguëñ poʼpoñec̈hno ñeñt̃ c̈harrasheña puechetsa pat̃err ñeñt̃ puellsensar Jesús.
26 Depois fizeram um sorteio, e a sorte caiu sobre Matias, que foi acrescentado ao grupo dos onze apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.