Atos 1

Yanesha' NT (AME_TBL) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 T̃eʼpaʼ masheñe Teófilo, nequellcot̃paʼ oʼch neserrpareʼtaterrperr poʼpocheño. Ahuaña ñeñt̃ nequellconap̃ all neñotatap̃ ora allpon atet̃ peʼt̃ Jesús allempo añe patsroʼtsenmeñ. Ñam̃a ora allpon yec̈hateʼt̃ Jesús, ñeñt̃paʼc̈hoʼ oʼ notuap̃ nequellcot̃.
1 Escrevi o primeiro livro, ó Teófilo, relatando todas as coisas que Jesus começou a fazer e a ensinar
2 T̃arraña allempot̃eñ aʼterr pueʼntañopaʼ palltena oʼch notap̃ ñam̃a. T̃eʼ añ nequellcot̃paʼ oʼch notap̃. T̃arraña amaʼt allempo ama aʼterraʼ Jesúspaʼ añña ñeñt̃ pueyochreshaʼpaʼ oʼ otuanet atet̃chaʼ pet. Eʼñe Parets Puecamquëñot̃paʼ oʼ llesensaʼhuanerran pueyochreshaʼ ñeñt̃ acraʼ ña.
2 até ao dia em que, depois de haver dado mandamentos por intermédio do Espírito Santo aos apóstolos que escolhera, foi elevado às alturas.
3 Amaʼt pomueroc̈hteñot̃ oʼ rromua ahuaña, allempoñapaʼ oʼ orrterrana pueyochreshaʼ eʼñe bet̃nat̃ot̃. Ñeñt̃oʼmarña ñetpaʼ eñochet eʼñe poʼñoc̈h añpaʼ ñeñt̃ara Jesús ñeñt̃ rromats ahuaña. T̃arroʼmar paʼtatsoch c̈harramatnerr att̃o orrtameʼtnerranet mameshaʼtets. Ñam̃a c̈hocma eñcheteʼt̃ allameʼtets. Allempoña ñapaʼ aʼpot̃anet atet̃ penaña Parets poʼcohuenña att̃o ayochreshat̃tena ña.
3 A estes também, depois de ter padecido, se apresentou vivo, com muitas provas incontestáveis, aparecendo-lhes durante quarenta dias e falando das coisas concernentes ao reino de Deus.
4 Allempo alloʼtsenet eʼñe parro epuet pueyochreshaʼpaʼ atet̃ otanet: —Amach erra setatsto arrot̃, allasach arrma Jerusaléño. Oʼch secueñ esempoch c̈haponasa ñeñt̃ Parets Puecamquëñ. T̃arroʼmar Paretspaʼ oʼ otuas oʼch mueñonas Puecamquëñ. Ñeñt̃oʼmar napaʼ oʼ naʼpot̃uonas Parets poʼñoñ ahuaña.
4 E, comendo com eles, determinou-lhes que não se ausentassem de Jerusalém, mas que esperassem a promessa do Pai, a qual, disse ele, de mim ouvistes.
5 Allempopaʼ añña ñeñt̃ notuas: Juanañpaʼ añot̃ña apateʼt̃ oño, t̃arraña na tsapat̃onet̃paʼ añchaʼña nechorratasa Parets Puecamquëñ. Añpaʼ allohua atet̃ ot Jesús.
5 Porque João, na verdade, batizou com água, mas vós sereis batizados com o Espírito Santo, não muito depois destes dias.
6 Poʼpocheño all apc̈henet aspent̃o paʼsoʼcheñ Olivopen. Pueyochreshaʼñapaʼ atet̃ aʼp̃t̃oʼchet Jesús: —T̃eʼpaʼ Partseshachaʼ ñatoʼ pocteʼ penteñ oʼch p̃apaterrey ñeñt̃ey israelneshay yepatseñ. Allochñapaʼ amach eseshaʼ poñeña yeyoreʼtameʼtenaye.
6 Então, os que estavam reunidos lhe perguntaram: Senhor, será este o tempo em que restaures o reino a Israel?
7 Jesúsñapaʼ atet̃ otanet: —Ñeñt̃ socoppaʼ ama pocteyaye oʼch señoch. Añña Yompor poʼpartsoteñot̃ eʼñe eñotueñ. Ñapaʼ oʼ neʼ allempoch etsotuerra ora allohuen añec̈hno.
7 Respondeu-lhes: Não vos compete conhecer tempos ou épocas que o Pai reservou pela sua exclusiva autoridade;
8 Jesúspaʼ alla oterraneterr: —Añña pocteʼ oʼch señoch, ñerraʼm esempoch huaponasa Parets Puecamquëñ sesho, ñach ahuamencat̃ sep̃oseʼ. Allempopaʼ saʼpot̃onchaʼ neñoñ errap̃aren—Jerusaléño, ñam̃a ora Judeo, ñam̃a Samario, ñam̃a ora allohuanen pats.
8 mas recebereis poder, ao descer sobre vós o Espírito Santo, e sereis minhas testemunhas tanto em Jerusalém como em toda a Judeia e Samaria e até aos confins da terra.
9 Ñeñt̃a otuanenanetpaʼ allempoñapaʼ aʼtenochayoʼ enonet̃. Añña pueyochreshaʼ pocuanrrorteñot̃etpaʼ oʼ maʼnatena oso. Oʼhuañ orrta, amaʼt mamesha.
9 Ditas estas palavras, foi Jesus elevado às alturas, à vista deles, e uma nuvem o encobriu dos seus olhos.
10 Amaʼt allempo oʼhuañ orrta Jesús, ñetpaʼ alloʼ cohuanrrortenet enonet̃ allenet̃ oʼ chencaʼhuanena Jesús. Allempoñapaʼ cohuerrtset patsonet̃paʼ alla entet epsheña yacma oʼ t̃omc̈haʼtoset eʼñe parro. Paʼshtamuetpaʼ nanacoʼ huallamaʼt̃areret.
10 E, estando eles com os olhos fitos no céu, enquanto Jesus subia, eis que dois varões vestidos de branco se puseram ao lado deles
11 Ñetñapaʼ atet̃ otosanet: —Esuañacaʼ galileoʼmarneshachaʼ secuanrrortenña enonet̃. Añ Jesús ñeñt̃ oʼ aʼterr entopaʼ huerrerrchaʼ poʼpocheño atet̃ senteñ oʼ ahuerr ento.
11 e lhes disseram: Varões galileus, por que estais olhando para as alturas? Esse Jesus que dentre vós foi assunto ao céu virá do modo como o vistes subir.
12 Allempoña oʼ aʼten Jesúspaʼ añña pueyochreshaʼpaʼ oʼ ahuanerret alla Jerusaléño. Oʼ onac̈herret Olivop̃not̃ allot̃ aʼterr Jesús. T̃arroʼmar ñeñt̃ aspenet̃ Olivopenpaʼ allameʼttsoʼtsena Jerusaléñot̃, Olivop̃not̃paʼ ñatoʼ alloʼtsent̃eʼ pat̃err kilómetro att̃och yec̈hap Jerusaléño.
12 Então, voltaram para Jerusalém, do monte chamado Olival, que dista daquela cidade tanto como a jornada de um sábado.
13 Oʼña c̈hac̈herret anetso Jerusaléño all pocollo allecma aʼpuenetpaʼ oʼ beʼt̃osc̈haʼtuerret, aʼtapuet eno all tama aʼyohuen b̃at̃. Allñapaʼ apc̈het allohuenet. Ñeñt̃ apc̈hatsa ñeñt̃paʼ añec̈hno: Pedro, ñam̃a Jacobo, ñam̃a Juan, ñam̃a Andrés, ñam̃a Felipe, ñam̃a Tomás, ñam̃a Bartolomé, ñam̃a Mateo, ñam̃a Jacobo ñeñt̃ Alfeo puechemer, ñam̃a Simón ñeñt̃ cananistaneshaʼ ñeñt̃ atarr t̃orratseʼt̃ paʼnetsrecop, ñam̃a alloʼtsen Judas ñeñt̃ Jacobo paʼmoʼnasheñ.
13 Quando ali entraram, subiram para o cenáculo onde se reuniam Pedro, João, Tiago, André, Filipe, Tomé, Bartolomeu, Mateus, Tiago, filho de Alfeu, Simão, o Zelote, e Judas, filho de Tiago.
14 Allña apc̈henetpaʼ eʼñe ñeñt̃a neteʼt̃ pueyoc̈hro cohuen ñoñets. Allot̃paʼ eʼñe pomaʼyoc̈hreñot̃et cohuenpaʼ c̈hocma maʼyocheteʼt̃. Alloʼtsen ñam̃a coyaneshac̈hno, amaʼt Jesús pachor María, ñam̃a paʼmoʼnasheñneshaʼ alloʼtsenet ñamet.
14 Todos estes perseveravam unânimes em oração, com as mulheres, com Maria, mãe de Jesus, e com os irmãos dele.
15 Parrochña Pedropaʼ oʼ t̃omos oʼch serrpareʼtatanet. Allempopaʼ ñatoʼ alloʼtsent̃eʼ ciento veinte acheñeneshaʼ. Allempoñapaʼ otanet:
15 Naqueles dias, levantou-se Pedro no meio dos irmãos (ora, compunha-se a assembleia de umas cento e vinte pessoas) e disse:
16 —Oʼch masheñneshachaʼ notas: Poʼñoc̈h oʼ etsotua Yompor poʼñoñ ñeñt̃ anaret̃ ahuat̃ot̃eñ. T̃arroʼmar Parets Puecamquëñot̃ eñoseʼt̃ David. Amaʼt ahuat̃paʼ oteʼt̃ David atet̃chaʼ p̃a Judasoñ ñeñt̃ anmueʼ ñeñt̃ rromueʼ Jesús. Ñehua, pocteʼñac̈hoʼ oʼch etsota Yompor poʼñoñ.
16 Irmãos, convinha que se cumprisse a Escritura que o Espírito Santo proferiu anteriormente por boca de Davi, acerca de Judas, que foi o guia daqueles que prenderam Jesus,
17 Judasoñpaʼ ahuaña allempo alloʼtseney eʼñe parro ñapaʼc̈hoʼña acreñña Jesús oʼch pueyochreshaʼ peʼ.
17 porque ele era contado entre nós e teve parte neste ministério.
18 Ñehua, Judasoñpaʼ tsaʼchet allpon quelle att̃o poman Jesús. T̃arraña ñeñt̃ quellepaʼ allo rañt̃et pats. T̃arraña allempo shoraʼnom Judasoñ c̈hap patsopaʼ potsaʼnmos paʼt̃, oʼ yoʼpahua ora. Allempoña eʼmareʼch allohuen jerusaléñoʼmarneshaʼ att̃o Judasoñpaʼ oʼ rroma. Añña pats ñeñt̃ rañt̃et Judasoñ poʼc̃llayorot̃paʼ oʼ sochet Acéldama. Añ ñoñets ñeñt̃ otenet Acéldama ya yeñoño yoteñ Errasatsotnanen.
18 (Ora, este homem adquiriu um campo com o preço da iniquidade; e, precipitando-se, rompeu-se pelo meio, e todas as suas entranhas se derramaram;
19 — ausente —
19 e isto chegou ao conhecimento de todos os habitantes de Jerusalém, de maneira que em sua própria língua esse campo era chamado Aceldama, isto é, Campo de Sangue. )
20 Añña ñeñt̃ quellquëʼt̃ ahuat̃ David ñeñt̃paʼ anuaret̃ta añ libro Salmos. Añña ñeñt̃ atet̃ oteney:
20 Porque está escrito no Livro dos Salmos: Fique deserta a sua morada; e não haja quem nela habite; e: Tome outro o seu encargo.
21 Alla oterraneterr Pedro: —Ñeñt̃oʼmar t̃eʼpaʼ añ poctetsa oʼch yeʼñ poʼpsheñeñ ñeñt̃chaʼ parro yaʼpot̃a att̃o Jesúspaʼ oʼ tanterra. Oʼch yeʼner puesheñarr ñeñt̃ c̈hocma parro yechopeñeʼcheʼt̃ ahuaña allempo arroʼtsenmeñ Yepartseshar Jesús. Oʼch yeʼner puesheñarr ñeñt̃ c̈hocma yoct̃ayeʼt̃ amaʼt allempot̃eñ Juanañpaʼ apatapan Jesús t̃arrempohua allempo aʼterr Jesús.
21 É necessário, pois, que, dos homens que nos acompanharam todo o tempo que o Senhor Jesus andou entre nós,
22 — ausente —
22 começando no batismo de João, até ao dia em que dentre nós foi levado às alturas, um destes se torne testemunha conosco da sua ressurreição.
23 Allempoñapaʼ oʼ neñet epsheña, puesheñarr añ paʼsoʼcheñ José Justo, ñeñt̃ara José oteñet ñam̃a Barsabás. Poʼpsheñeñpaʼ añ paʼsoʼcheñ Matías.
23 Então, propuseram dois: José, chamado Barsabás, cognominado Justo, e Matias.
24 Allempoñapaʼ oʼ maʼyochet. Puemaʼyocheñot̃etpaʼ atet̃ otet: —Yompore, ñeñt̃ep̃ enteneʼ allohueney yeyoc̈her. T̃eʼpaʼ oʼch peñotatey erraʼtsent̃eʼ pemnen p̃a ñeñt̃chaʼ ello alla sherberrets p̃ocop atet̃ ñerraʼm pellsensar.
24 E, orando, disseram: Tu, Senhor, que conheces o coração de todos, revela-nos qual destes dois tens escolhido
25 Judasoñpaʼ oʼ saʼnmuey oʼ ahuoʼ all ñeñt̃ oʼpatataret̃tena ña eʼñe ña poʼchñarot̃.
25 para preencher a vaga neste ministério e apostolado, do qual Judas se transviou, indo para o seu próprio lugar.
26 Allempoñapaʼ yellsheñeʼchet eʼñe ñet poʼsuertot̃ att̃och eñochet erraʼtsent̃eʼ muenenña Yompor ñeñt̃chaʼ alla sherberrayerr. Allempoña yellsheñeʼchenet aña orrtatsa Matías ñeñt̃epaʼt muenenña Yompor. Allempot̃eñ Matíaspaʼ ahuoʼ aguëñ poʼpoñec̈hno ñeñt̃ c̈harrasheña puechetsa pat̃err ñeñt̃ puellsensar Jesús.
26 E os lançaram em sortes, vindo a sorte recair sobre Matias, sendo-lhe, então, votado lugar com os onze apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.