Atos 10

Yanesha' NT (AME_TBL) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Eñall puesheñarr capitán, añ socheʼt̃ Cornelio. Ñañapaʼ alloʼtsen anetso añ paʼsoʼcheñ Cesarea. Allñapaʼ ña mueñanateneʼ c̈harroch c̈harraʼ guardianeshaʼ ñeñt̃ oteñet Guardia Italiana.
1 Morava em Cesareia um homem de nome Cornélio, centurião da coorte chamada Italiana,
2 Añña Cornelioñapaʼ nanac cohuen cot̃apeʼcheʼt̃ Partsocop, ñam̃a nanac mechaʼnaʼteñ. Amaʼt ñeñt̃ yec̈hetsa eʼñe parro ñetpaʼc̈hoʼña cot̃apeʼcheteʼt̃ cohuen Partsocop. Ñapaʼ nanac amueraña, shonteʼ es apaʼyesaneʼt̃ ñeñt̃ es palltatseʼt̃. Ñam̃a c̈hocmach maʼyochenana Parets.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa e que fazia muitas esmolas ao povo e, de contínuo, orava a Deus.
3 Att̃a yec̈hena amaʼt ahuat̃ot̃eñ. Parrochpaʼ oʼ coyaʼnen atsneʼpaʼ orrtoña ñeñt̃ Yompor poʼm̃llañot̃eñer. Orrtoña atet̃ ñerraʼm puec̈hopoñot̃, t̃arraña ama c̈hoyeʼ c̈hopoʼteñe. T̃arraña oʼ orrtoñapaʼ eʼñe cohuen eñch. Oʼ huapapaʼ atet̃ otos: —¡Cornelio!
3 Esse homem observou claramente durante uma visão, cerca da hora nona do dia, um anjo de Deus que se aproximou dele e lhe disse:
4 Ñañapaʼ puem̃chaʼnañot̃paʼ att̃a cohueʼ, allot̃ñapaʼ atet̃ otap̃: —¿Esoʼtña Partseshachaʼ pemnen? Mellañot̃eññapaʼ alla otererr: —Pemaʼyocheñot̃ t̃eʼpaʼ oʼ yerpap̃a Yompor. Eʼñe pocteʼ entennap̃ att̃o es p̃apaʼyeñ ñeñt̃ es palltetsa.
4 Cornélio! Este, fixando nele os olhos e possuído de temor, perguntou: Que é, Senhor? E o anjo lhe disse: As tuas orações e as tuas esmolas subiram para memória diante de Deus.
5 T̃eʼñapaʼ añ pocteʼ oʼch pemñe acheñ Jopo oʼch p̃agotach puesheñarr añ paʼsoʼcheñ Simón, ñeñt̃ara oteñet Pedro.
5 Agora, envia mensageiros a Jope e manda chamar Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Ñapaʼ all aʼpuena poʼpsheñeñ Simón paʼpacllo. T̃eʼpaʼ ñachña p̃oterreʼ ñeñt̃chaʼ atet̃ peperra. Ñehua, ñeñt̃ Simón all aʼpuena Pedro ñeñt̃caʼye aʼcohuenetyeneʼña paʼrrom. Paʼpaquëllpaʼ ontapoʼtsen. Añpaʼ allohua atet̃ ot Yompor poʼm̃llañot̃eñer.
6 Ele está hospedado com Simão, curtidor, cuja residência está situada à beira-mar.
7 Ñeñt̃a otuapaʼ oʼ ahuerr. Ahuerrpaʼ Cornelioñapaʼ c̈horeʼtan epsheña ñeñt̃ taruasets eʼñe alla pocollo, c̈horeʼtan ñam̃a puesheñarr poʼsolltarer ñeñt̃paʼ aña poʼtaruas penet att̃och cohuam̃peñet poʼcap̃tánret. Añpaʼ ñeñt̃ cohuen cot̃apeʼchets Partsocop ñam̃a.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus domésticos e um soldado piedoso dos que estavam a seu serviço
8 Allot̃paʼ oʼ serrpareʼtatanet ora att̃o orrtoña Yompor poʼm̃llañot̃eñer. Ñeñt̃a serrpareʼtatuanetpaʼ oʼ mueñanet Jopo. Allempoñapaʼ ahuanmuet.
8 e, havendo-lhes contado tudo, enviou-os a Jope.
9 Tsapat̃ñapaʼ oʼ c̈hapmochet Jopo. Oʼ c̈hapmochetpaʼ Pedroña eʼñe alla pocollopaʼ oʼ aʼtap eno allchaʼ maʼyochosa. Allempopaʼ c̈hapmoch pocto.
9 No dia seguinte, indo eles de caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado, por volta da hora sexta, a fim de orar.
10 Oʼ c̈hapmoch poctopaʼ cheporra Pedro. Atarroʼ mueneñeñ oʼch rraʼpaʼ t̃arraña ama potenaʼña rreñets. Alla cohuenpaʼ oʼ huapoña ñeñt̃ atet̃ ñerraʼm c̈hoʼ es c̈hopoʼten.
10 Estando com fome, quis comer; mas, enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase;
11 Entoñapaʼ oʼ entan ñeñt̃ atet̃ ñerraʼm atarr shetamuets. Enot̃paʼ c̈ha sohuam̃pesnena, ac̈haram̃p̃saret̃ paʼtats poʼtop̃ñeʼmarot̃. Añña ñeñt̃ ac̈haram̃p̃saret̃paʼ sohuaʼnetsa patsonet̃ eʼñe ñeshonet̃.
11 então, viu o céu aberto e descendo um objeto como se fosse um grande lençol, o qual era baixado à terra pelas quatro pontas,
12 Allña shetamtso eʼñe oʼponopaʼ alloʼtsaʼyen shonteʼ paʼnamen berroc̈hno, amaʼt poʼpoñ berroc̈hno ñeñt̃ ama arrapoyeʼ eñcheʼt̃e judioneshaʼ. Ñam̃a alloʼtsaʼyen paʼnamen shechpec̈hno ñam̃a paʼnamen ot̃ec̈hno.
12 contendo toda sorte de quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Oʼ c̈hap allameʼtets ñesho, Pedroñapaʼ eʼman ñoñets, atet̃ oten: —Pedro oʼch pemtsa añ berr oʼch perreʼ.
13 E ouviu-se uma voz que se dirigia a ele: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Pedroñapaʼ atet̃ ot: —Ama Nomporchaʼ, nerreñe. Napaʼ amaʼt ahuat̃apaʼ ama nerrare ñeñt̃ ama arrapahuoyaye atet̃ yeyc̈hena ya ñeñt̃ey judioneshay.
14 Mas Pedro replicou: De modo nenhum, Senhor! Porque jamais comi coisa alguma comum e imunda.
15 Allempoñapaʼ oʼ alla oterrerr ñeñt̃ eñets, atet̃ ot: —Ñeñt̃ oʼ aʼcohuentatua Yomporpaʼ p̃apaʼ amach p̃otatsto añmapaʼ ama cohuenayaye.
15 Segunda vez, a voz lhe falou: Ao que Deus purificou não consideres comum.
16 Añpaʼ eʼñe maʼpocha eʼm̃paʼ allempoñapaʼ oʼ alla aʼterr enonet̃, oʼ alla chenquërra.
16 Sucedeu isto por três vezes, e, logo, aquele objeto foi recolhido ao céu.
17 Allempoñapaʼ Pedropaʼ nanac moññeʼtacha, oʼ cot̃apeʼchpaʼ atet̃ ot: —Esuañacaʼ otenenña ñeñt̃ oʼ nentua. Ñeñt̃ nanac moññeʼtenapaʼ allempocma c̈hap ñam̃a ñeñt̃ mueñen Cornelio. Ñetpaʼ oʼ aʼp̃t̃oʼtnomuet errat̃eʼ yec̈henaña Simón. Allempoña entoñet Simón paʼpaquëllpaʼ, oʼ c̈hapuet allot̃ beʼt̃enetpaʼ
17 Enquanto Pedro estava perplexo sobre qual seria o significado da visão, eis que os homens enviados da parte de Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam junto à porta;
18 oʼ c̈horeʼtoset atet̃ otoset: —¿Arreʼt aʼpuenaña ñeñt̃ sochetsa Simón ñeñt̃ara ñeñt̃ otenet Pedro?
18 e, chamando, indagavam se estava ali hospedado Simão, por sobrenome Pedro.
19 Pedroñapaʼ eʼñe alla enopaʼ amaʼt orameñ moññeʼtenana ñeñt̃ oʼ entuapaʼ añña Parets Puecamquëñpaʼ atet̃ och: —Oʼ c̈hap maʼpsheña acheñ ñeñt̃ peʼneneʼ.
19 Enquanto meditava Pedro acerca da visão, disse-lhe o Espírito: Estão aí dois homens que te procuram;
20 T̃eʼpaʼ oʼch pesuerra t̃ayecma oʼch p̃oct̃erranet. Amach pem̃chaʼtatsto. Napaʼ na mueñenahuet att̃o huapuet arr. Añpaʼ atet̃ ot Parets Puecamquëñ.
20 levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu os enviei.
21 Ñeñt̃a otuepaʼ Pedroñapaʼ asuerrocheʼ patso. Oʼ c̈hap alloʼtsen añ maʼpsheña atet̃ otapanet: —Napaʼ naña ñeñt̃en seʼnen. ¿Esocpaʼtña sehuena?
21 E, descendo Pedro para junto dos homens, disse: Aqui me tendes; sou eu a quem buscais? A que viestes?
22 Ñetñapaʼ atet̃ ochet: —Yapaʼ añ yemñeneʼ capitán Cornelio. Capitánpaʼ oten p̃onepaʼtoʼ. Ñapaʼ orrtoña Parets poʼm̃llañot̃eñer atet̃ och: “P̃agotach Pedro onepaʼ. Ñam̃a pocteʼ oʼch peʼm̃ñoch ñeñt̃chaʼ atet̃ otap̃.” Atet̃ och Parets poʼm̃llañot̃eñer. Ñeñt̃oʼmarña yapaʼ oʼ yehuapa. T̃arroʼmar capitán Corneliopaʼ ñapaʼ eʼñe cohuen cot̃apeʼchen Partsocop ñam̃a nanac mechaʼnaʼteñ. Eʼñe cohuen enteñ allohuen judioneshaʼ.
22 Então, disseram: O centurião Cornélio, homem reto e temente a Deus e tendo bom testemunho de toda a nação judaica, foi instruído por um santo anjo para chamar-te a sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Allempoña Pedropaʼ atet̃ otapanet: —Ñehua, sebeʼt̃os allach saʼpa, tsapat̃achña ahuey parro. Allñapaʼ alla moset, tsapat̃ñapaʼ ahuanenet. Poʼpotantañpaʼc̈hoʼña ñeñt̃ ameʼñetsa eʼñe alla Jopopaʼ oʼ cot̃aʼhuanmuet ñamet.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles; também alguns irmãos dos que habitavam em Jope foram em sua companhia.
24 Tsapat̃ñapaʼ oʼ c̈hapuet Cesareo. Cornelioñapaʼ alla cohuenan Pedro oʼch huapa. Ñapaʼ oʼ huaʼñaʼhuan pamoʼtseshaʼ ñam̃a poʼpotantañ ñeñt̃ epuet yemtena. Ñetñapaʼ all cohueñet eʼñe parro.
24 No dia imediato, entrou em Cesareia. Cornélio estava esperando por eles, tendo reunido seus parentes e amigos íntimos.
25 Oʼ huapa Pedro. Oʼ huapapaʼ Cornelioñapaʼ oʼ tantnoma att̃och oʼch poctap̃. Oʼ concorposñaña oʼch maʼyochap̃ya.
25 Aconteceu que, indo Pedro a entrar, lhe saiu Cornélio ao encontro e, prostrando-se-lhe aos pés, o adorou.
26 T̃arraña Pedroñapaʼ oʼ cheterpaʼ atet̃ och: —Petanterra, amach pemaʼyochatsetno. Napaʼc̈hoʼña arromñat̃ena.
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Ergue-te, que eu também sou homem.
27 Oʼ tanterrapaʼ serrpareʼtatannaʼtet mameʼpaʼ allot̃ñapaʼ oʼ beʼt̃osc̈haʼtet pocollo. Allñapaʼ oʼ entosan shonteʼ acheñ ñeñt̃ oʼ c̈hac̈haʼt.
27 Falando com ele, entrou, encontrando muitos reunidos ali,
28 Allempoñapaʼ otanet Pedro: —Sapaʼ señoteñ ya judioneshaypaʼ ama pocteyeʼ yenteñe oʼch yeyemcha poʼpoñ acheñ ñeñt̃ ama judioneshayaye. T̃arroʼmar yapaʼ atet̃ yeyc̈hena amach yeyaʼrrotatsche acheñ ñeñt̃ ama judioneshayaye. T̃arraña t̃eʼ Yomporpaʼ oʼ yec̈hatuan amach yentatsche poʼpsheñeñ atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ ñeñt̃ ama cohuenayaye.
28 a quem se dirigiu, dizendo: Vós bem sabeis que é proibido a um judeu ajuntar-se ou mesmo aproximar-se a alguém de outra raça; mas Deus me demonstrou que a nenhum homem considerasse comum ou imundo;
29 Ñeñt̃oʼmarña t̃eʼpaʼ oʼ nohuapa arr t̃ayecma allempo agotatennet. T̃eʼñapaʼ oʼch naʼp̃t̃oʼtap̃ ¿esocopt̃eʼ p̃agotatenen?
29 por isso, uma vez chamado, vim sem vacilar. Pergunto, pois: por que razão me mandastes chamar?
30 Allempoñapaʼ Cornelioñapaʼ atet̃ ot: —Ahuaña oʼ t̃aya paʼtatsmat met, napaʼ alla nemaʼyochena, ñam̃a nemaʼyocheñot̃ oʼ nequec̈hpaʼ nerrar mameʼ. Ñeñt̃ att̃ecma nepena allempocma nemaʼyochena nepacllo atet̃ ñerraʼm t̃eʼ coyaʼnen atsneʼ. Allempopaʼ machayot̃a orrtona puesheñarr yacma eʼñe allameʼtets. Paʼshtampaʼ añ chorrena ñeñt̃ nanac cohuen poptetsa.
30 Respondeu-lhe Cornélio: Faz, hoje, quatro dias que, por volta desta hora, estava eu observando em minha casa a hora nona de oração, e eis que se apresentou diante de mim um varão de vestes resplandecentes
31 Ñañapaʼ otosen: “Cornelio, pemaʼyocheñot̃ t̃eʼpaʼ eʼmuenep̃ Yompor. Eʼñe pocteʼ entennap̃ att̃o es p̃apaʼyeñ ñeñt̃ es palltetsa. Ñeñt̃oʼmarña t̃eʼpaʼ oʼ yerpap̃a.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas, lembradas na presença de Deus.
32 T̃eʼñapaʼ oʼch pemñe acheñ Jopo oʼch p̃agotach puesheñarr ñeñt̃ paʼsoʼcheñ Simón ñeñt̃ara ñeñt̃ otenet Pedro. Ñapaʼ alla aʼpuena poʼpsheñeñ Simón paʼpacllo. Ñach huapatsapaʼ ñapaʼ serrpareʼtatosep̃chaʼ. Ñehua, ñeñt̃ Simón all aʼpuena Pedro ñeñt̃caʼye aʼcohuenetyeneʼña paʼrrom. Paʼpaquëllpaʼ ontapoʼtsen.” Añpaʼ allohua atet̃ oten ñeñt̃ norrtoya.
32 Manda, pois, alguém a Jope a chamar Simão, por sobrenome Pedro; acha-se este hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 Ñeñt̃oʼmarña nagotatenep̃. T̃eʼpaʼ eʼñe pocteʼ oʼ pehuapa. T̃eʼpaʼ Yompor eñoteney ñeñt̃ey arroʼtsaʼyeney yemneñ oʼch yeʼm̃ñotap̃ oʼch peserrpareʼtatey errpont̃eʼ Yompor yec̈hatenep̃.
33 Portanto, sem demora, mandei chamar-te, e fizeste bem em vir. Agora, pois, estamos todos aqui, na presença de Deus, prontos para ouvir tudo o que te foi ordenado da parte do Senhor.
34 Pedroñapaʼ alla oterrerr: —Poʼñoc̈h t̃eʼpaʼ oʼ neñoch t̃arroʼmar oʼ c̈hapona neyoc̈hro, ama ñapt̃a judioneshaʼ morrentenoña Yompor.
34 Então, falou Pedro, dizendo: Reconheço, por verdade, que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Añña amaʼt erraʼtsen paʼnamen acheñ, eñallchaʼña puesheñaʼtets ñeñt̃chaʼ mechaʼnaʼteneʼ Yompor ñam̃a ñeñt̃chaʼ eʼñe cohuen es pets Yomporecop. Ñeñt̃paʼ eʼñech pocteʼ enteñ Yompor, amaʼt erraʼtsena acheñer.
35 pelo contrário, em qualquer nação, aquele que o teme e faz o que é justo lhe é aceitável.
36 Alla oterrerr Pedro: —Sapaʼ señoteñeʼtña Yomporpaʼ oʼ mueñonay Puechemer Jesucristo, ñeñt̃ey judioneshacpay. Añ ñeñt̃ara Jesúspaʼ oʼ aʼpoctatuonay eʼñe cohuen Partsocop att̃och cosheñtsoʼtseneychaʼ. T̃eʼñapaʼ ñach Yepartseshar yeperr allohueney. Añ cohuen ñoñetspaʼ oʼ serrpareʼtuet erracmañen Judeoʼmar. Ñanompaʼ serrpareʼcheteʼt̃ Galileo allempo apateʼt̃ Juanañ.
36 Esta é a palavra que Deus enviou aos filhos de Israel, anunciando-lhes o evangelho da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 — ausente —
37 Vós conheceis a palavra que se divulgou por toda a Judeia, tendo começado desde a Galileia, depois do batismo que João pregou,
38 Alla oterraneterr Pedro: —Señoteñt̃eʼ Yomporpaʼ oʼ nan Puechemer Jesús ñeñt̃ nazaretoʼmarneshaʼ. Oʼ chorracha Parets Puecamquëñ ñam̃a nanac ahuamencat̃ peʼ. Allot̃paʼ all chopeñeʼchyeseʼt̃paʼ nanac amuerañteʼt̃. Aʼcrratyesaneʼt̃ allohuen ñeñt̃ mueroc̈htatyeseʼt̃ oneñet̃, t̃arroʼmar Pomporpaʼ nanac yenpueʼt̃.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder, o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele;
39 Alla oterraneterr Pedro: —Yapaʼ oʼ yentuoñ ora allpon atet̃ p̃aʼyeseʼt̃ all yec̈hena judioneshaʼ ñam̃a all Jerusaléño. Yapaʼ oʼ yentue ñeñt̃oʼmarña t̃eʼpaʼ oʼ yaʼpot̃oñ ñeñt̃ atet̃ p̃aʼyeseʼt̃. Allot̃ñapaʼ oʼ corsoʼtam̃p̃set tsacho, att̃o muetset.
39 e nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra dos judeus e em Jerusalém; ao qual também tiraram a vida, pendurando-o no madeiro.
40 T̃arraña pomaʼpamtañopaʼ tantater Pompor. Allempoña Pomporpaʼ orrtaterrnay eʼñe ya yocop.
40 A este ressuscitou Deus no terceiro dia e concedeu que fosse manifesto,
41 T̃arraña ama allohuenacpayeʼ orrterro, eʼñe yañeñacpa ñeñt̃ey naʼ Yompor oʼch yaʼpot̃oñ ñeñt̃ atet̃ peʼt̃ Jesús. Allempoña tanterrapaʼ yapaʼ yerrallmeʼchapretuer ñam̃a yorruerr coñeʼt̃aʼtets parro.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que foram anteriormente escolhidas por Deus, isto é, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressurgiu dentre os mortos;
42 Alla oterrerr Pedro: —Ñapaʼ oʼ otey oʼch yeserrpareʼtach acheñeneshaʼ, oʼch yaʼpot̃oñ att̃o yeñoch Yomporpaʼ oʼ nan Puechemer Jesús ñach acreʼ allohuen acheñeneshaʼ—errot̃enchaʼ corret puesheñaʼttset. Acranchaʼ allohuen acheñeneshaʼ amaʼt ñeñt̃ corretsa ñam̃a amaʼt ñeñt̃ oʼ collaʼhuena.
42 e nos mandou pregar ao povo e testificar que ele é quem foi constituído por Deus Juiz de vivos e de mortos.
43 Alla oterrerr Pedro: —Ñeñt̃ amaʼt ahuat̃ ñeñt̃ aʼm̃tayeʼt̃ Yompor poʼñoñpaʼ ñeñt̃ara Jesús aʼpot̃eteʼt̃. Amaʼt ahuat̃ ñetpaʼ oteteʼt̃ ñerraʼm yameʼñera ña Pomporpaʼ eʼñech peretnaʼhuerrnay yoʼchñar.
43 Dele todos os profetas dão testemunho de que, por meio de seu nome, todo aquele que nele crê recebe remissão de pecados.
44 Amaʼt allempo serrpareʼten Pedropaʼ añña Parets Puecamquëñpaʼ ahuepaʼt chorranet allohuenet ñeñt̃et eʼm̃ñoteʼ.
44 Ainda Pedro falava estas coisas quando caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Añña judioneshaʼ ñeñt̃ ameʼñetsa ñeñt̃ parro huapa Pedro, ñetñapaʼ att̃a cohuanrrortenet, oʼ otet: —Errot̃enot̃uat̃eʼcaʼye chorranet ñamet Parets Puecamquëñ eʼñe att̃ot̃a, ñetpaʼ amacaʼye judioneshayayeto. Atet̃ otet ñet.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, que vieram com Pedro, admiraram-se, porque também sobre os gentios foi derramado o dom do Espírito Santo;
46 T̃arraña poʼñoc̈hpaʼ ahuepaʼt chorranet ñamet Parets Puecamquëñ t̃arroʼmar ñetpaʼc̈hoʼña ahuepaʼt eñosyeset poʼpoñ ñoñtso. Eʼñe poʼpoñ ñoñtso ayeʼchoc̈htachet Yompor. Att̃o eʼmanet judioneshaʼ. Allempoñapaʼ atet̃ ot Pedro:
46 pois os ouviam falando em línguas e engrandecendo a Deus. Então, perguntou Pedro:
47 —Amaʼt pocteʼ senteñe oʼch apataret̃tet Partsocop. T̃arroʼmar oʼ chorranet Parets Puecamquëñ eʼñe atet̃ ñerraʼm ya.
47 Porventura, pode alguém recusar a água, para que não sejam batizados estes que, assim como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Allempoñapaʼ otanet Pedro: —T̃eʼpaʼ eʼñe pocteʼ sameʼñeñot̃ Jesucristo oʼch sapataret̃ta. Allempoña apataret̃etuetpaʼ atet̃ ochet Pedro aʼpuepaʼtoʼ alla allponmat.
48 E ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então, lhe pediram que permanecesse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.