Apocalipse 10
Yanesha' NT (AME_TBL) vs NVI
1 Allempoña napaʼ oʼ alla nenterrerr poʼpsheñeñ mellañot̃eñ ñeñt̃ atarr ahuamencat̃tetsa. Ñañapaʼ sohuaʼnena entot̃, eʼñe osot̃ sohuam̃pena. Poñot̃ñapaʼ añ arcaʼtam̃pesneneʼ ayon. Paʼclloyot̃ñapaʼ eʼñe atet̃ poptena ñerraʼmrrat̃eʼ atsneʼ c̈hoyoʼtetsa. Paʼtac paʼchepohuen ora atet̃ orrtena ñerraʼmrrat̃eʼ tsoʼ huortets enonet̃.
1 Então vi outro anjo poderoso, que descia do céu. Ele estava envolto numa nuvem, e havia um arco-íris acima de sua cabeça. Sua face era como o sol, e suas pernas eram como colunas de fogo.
2 Sohuaʼnenapaʼ orraʼnenan poʼlibrot̃oll. Ñeñt̃ña librot̃ollpaʼ eʼñe cohuen atoraret̃ ñeñt̃ rremuen potot̃. Oʼ c̈hap patsopaʼ paʼtacña poʼcohuenrot̃paʼ t̃omos oño, poʼptecañña ñeñt̃ pueʼchcot̃erot̃paʼ t̃omos patso.
2 E ele segurava um livrinho, que estava aberto em sua mão. Colocou o pé direito sobre o mar e o pé esquerdo sobre a terra,
3 Allempoña t̃omospaʼ rranosa huomenc. Poʼñoññapaʼ eʼñe atet̃ eʼmorrtosa ñerraʼmrrat̃eʼ maʼyarr t̃ecoretsa. Att̃o rranosapaʼ eʼñe atet̃ eʼmorrtena ñerraʼmrrat̃eʼ t̃ecoreʼ anapueneʼ ñeñt̃ canc̈hrrocheʼtats t̃ecorena.
3 e deu um alto brado, como o rugido de um leão. Quando ele bradou, os sete trovões falaram.
4 Allempoña eʼmorrta ñeñt̃ canc̈herr t̃ecoreʼ napaʼ nemneñeñ oʼch nequellcañ ñeñt̃ atet̃ neʼm̃ t̃ecoreʼ, t̃arraña na allempopaʼ neʼmuerrerr ñoñets all eʼmorrtena ento. Ñeñt̃ña ñoñetspaʼ atet̃ otenen: —Amach pequellcatsche ñeñt̃ atet̃ peʼmueñ t̃ecoreʼ c̈hochña p̃aʼnasocha.
4 Logo que os sete trovões falaram, eu estava prestes a escrever, mas ouvi uma voz do céu, que disse: "Sele o que disseram os sete trovões, e não o escreva".
5 Allempoña añ mellañot̃eñ ñeñt̃ t̃omosets oño ñam̃a patso, ñañapaʼ echantosan pot enonet̃ poʼcohuenrot̃.
5 Então o anjo que eu tinha visto de pé sobre o mar e sobre a terra levantou a mão direita para o céu
6 Allña eñosospaʼ eʼñe huomenc nosan poʼñoñ Yompor paʼsoʼchño, ñeñt̃paʼ atet̃ otos: —Yompor ñeñt̃ ama arromñat̃eshayaye ñeñt̃ yec̈hcateʼ enet ñam̃a ora allpon ñeñt̃ alloʼtsaʼyen pueʼntaño, ñam̃a ñeñt̃ yec̈hcateʼ pats ñam̃a ora allpon ñeñt̃ alloʼtsaʼyen poʼpatsño, ñam̃a ñeñt̃ yec̈hcateʼ oñec̈hno ñam̃a ora allpon ñeñt̃ alloʼtsaʼyen pueyec̈hcatareso, ñañapaʼ entenen ñeñt̃ atet̃ noten t̃eʼ ñeñt̃paʼ eʼñech poʼñoc̈h atet̃ perra. T̃eʼpaʼ amach alla yecuameʼtereʼt̃e atomatuanen.
6 e jurou por aquele que vive para todo o sempre, que criou os céus e tudo o que neles há, a terra e tudo o que nela há, e o mar e tudo o que nele há, dizendo: "Não haverá mais demora!
7 Ñerraʼm esempoch poctorerrerr poʼpsheñeñ mellañot̃eñ ñeñt̃ poʼcanc̈hrroñpaʼ allempochña eʼñe etsotuerra Yompor poct̃ap̃ña ñeñt̃ ama eʼñeyeʼ eñotpahuoyaye amaʼt ahuat̃ot̃eñ amaʼt allempo ñanom eñotatyesaneʼt̃ ñeñt̃chaʼ aʼm̃taʼyesayeʼt̃ poʼñoñ ñeñt̃ara ñeñt̃ nanac t̃orraʼyestseʼt̃ ñocop. Allohua ñeñt̃ atet̃ eños mellañot̃eñ.
7 Mas, nos dias em que o sétimo anjo estiver para tocar sua trombeta, vai se cumprir o mistério de Deus, da forma como ele o anunciou aos seus servos, os profetas".
8 Allempoña napaʼ oʼ alla neʼmuerrerr ñoñets ñeñt̃ara ñeñt̃ atet̃ neʼm ñorraʼ ñeñt̃ eʼmorrtetsa pueʼntañot̃, alla oterrnerr: —T̃eʼpaʼ oʼch peponem̃ya mellañot̃eñ ñeñt̃ t̃ets oño ñam̃a patso oʼch pechtosñañ potot̃ poʼlibro ñeñt̃ eʼñe cohuen atoraret̃.
8 Depois falou comigo mais uma vez a voz que eu tinha ouvido falar do céu: "Vá, pegue o livro aberto que está na mão do anjo que se encontra de pé sobre o mar e sobre a terra".
9 Nañapaʼ ahuen alloʼtsen mellañot̃eñ, nec̈hap ñeshopaʼ notos: —T̃eʼpaʼ oʼch p̃apuen pelibrot̃oll. Ñañapaʼ atet̃ oten: —Añcaʼye peyore oʼch perreʼ. Penamot̃paʼ atarrchaʼ nanac puetsarr peʼm̃ atet̃ ñerraʼm pets poʼmoñ, t̃arraña ñerraʼm oʼch c̈hap p̃at̃opaʼ atarrchaʼ pesherr peʼm̃.
9 Assim me aproximei do anjo e lhe pedi que me desse o livrinho. Ele me disse: "Pegue-o e coma-o! Ele será amargo em seu estômago, mas em sua boca será doce como mel".
10 Allempoña napaʼ oʼ nechtosñañ poʼlibro potot̃paʼ oʼ nerreʼ. Allempo nerruepaʼ nenamot̃ña atarr puetsarr neʼm̃ atet̃ ñerraʼm pets poʼmoñ t̃arraña allempo c̈hap nat̃opaʼ atarr pesherr neʼm̃.
10 Peguei o livrinho da mão do anjo e o comi. Ele me pareceu doce como mel em minha boca; mas, ao comê-lo, senti que o meu estômago ficou amargo.
11 Allempoña napaʼ oʼ alla oterrneterr: —T̃eʼpaʼ añ pocteʼ oʼch alla peserrpareʼterrerr ñeñt̃chaʼ atet̃ etsotaterr Yompor esempohuañen. Añchaʼ peserrpareʼtyes ñeñt̃chaʼ atet̃ perra shonteʼ paʼnamen acheñeneshaʼ ñam̃a atet̃chaʼ perra paʼnamen anetsoʼmarneshaʼ ñam̃a atet̃chaʼ perra paʼnamen mereñtsorec̈hno ñeñt̃ eñosyets poʼpoñeʼttsocma ñoñtso ñam̃a atet̃chaʼ perra paʼnamen am̃chaʼtaret̃ec̈hno.
11 Então me foi dito: "É preciso que você profetize de novo acerca de muitos povos, nações, línguas e reis".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.