Apocalipse 10

Yanesha' NT (AME_TBL) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Allempoña napaʼ oʼ alla nenterrerr poʼpsheñeñ mellañot̃eñ ñeñt̃ atarr ahuamencat̃tetsa. Ñañapaʼ sohuaʼnena entot̃, eʼñe osot̃ sohuam̃pena. Poñot̃ñapaʼ añ arcaʼtam̃pesneneʼ ayon. Paʼclloyot̃ñapaʼ eʼñe atet̃ poptena ñerraʼmrrat̃eʼ atsneʼ c̈hoyoʼtetsa. Paʼtac paʼchepohuen ora atet̃ orrtena ñerraʼmrrat̃eʼ tsoʼ huortets enonet̃.
1 Vi outro anjo forte descendo do céu, envolto em nuvem, com o arco-íris por cima de sua cabeça. O rosto dele era como o sol, e as pernas eram como colunas de fogo.
2 Sohuaʼnenapaʼ orraʼnenan poʼlibrot̃oll. Ñeñt̃ña librot̃ollpaʼ eʼñe cohuen atoraret̃ ñeñt̃ rremuen potot̃. Oʼ c̈hap patsopaʼ paʼtacña poʼcohuenrot̃paʼ t̃omos oño, poʼptecañña ñeñt̃ pueʼchcot̃erot̃paʼ t̃omos patso.
2 O anjo tinha na mão um livrinho aberto. Pôs o pé direito sobre o mar e o pé esquerdo sobre a terra
3 Allempoña t̃omospaʼ rranosa huomenc. Poʼñoññapaʼ eʼñe atet̃ eʼmorrtosa ñerraʼmrrat̃eʼ maʼyarr t̃ecoretsa. Att̃o rranosapaʼ eʼñe atet̃ eʼmorrtena ñerraʼmrrat̃eʼ t̃ecoreʼ anapueneʼ ñeñt̃ canc̈hrrocheʼtats t̃ecorena.
3 e gritou com voz forte, como ruge um leão. E, quando ele gritou, os sete trovões fizeram soar as suas próprias vozes.
4 Allempoña eʼmorrta ñeñt̃ canc̈herr t̃ecoreʼ napaʼ nemneñeñ oʼch nequellcañ ñeñt̃ atet̃ neʼm̃ t̃ecoreʼ, t̃arraña na allempopaʼ neʼmuerrerr ñoñets all eʼmorrtena ento. Ñeñt̃ña ñoñetspaʼ atet̃ otenen: —Amach pequellcatsche ñeñt̃ atet̃ peʼmueñ t̃ecoreʼ c̈hochña p̃aʼnasocha.
4 Logo que os sete trovões falaram, eu ia escrever, mas ouvi uma voz do céu, dizendo: — Guarde em segredo as coisas que os sete trovões falaram. Não escreva nada.
5 Allempoña añ mellañot̃eñ ñeñt̃ t̃omosets oño ñam̃a patso, ñañapaʼ echantosan pot enonet̃ poʼcohuenrot̃.
5 Então o anjo que vi em pé sobre o mar e sobre a terra levantou a mão direita para o céu
6 Allña eñosospaʼ eʼñe huomenc nosan poʼñoñ Yompor paʼsoʼchño, ñeñt̃paʼ atet̃ otos: —Yompor ñeñt̃ ama arromñat̃eshayaye ñeñt̃ yec̈hcateʼ enet ñam̃a ora allpon ñeñt̃ alloʼtsaʼyen pueʼntaño, ñam̃a ñeñt̃ yec̈hcateʼ pats ñam̃a ora allpon ñeñt̃ alloʼtsaʼyen poʼpatsño, ñam̃a ñeñt̃ yec̈hcateʼ oñec̈hno ñam̃a ora allpon ñeñt̃ alloʼtsaʼyen pueyec̈hcatareso, ñañapaʼ entenen ñeñt̃ atet̃ noten t̃eʼ ñeñt̃paʼ eʼñech poʼñoc̈h atet̃ perra. T̃eʼpaʼ amach alla yecuameʼtereʼt̃e atomatuanen.
6 e jurou por aquele que vive para todo o sempre, o mesmo que criou o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há, dizendo: — Já não haverá demora,
7 Ñerraʼm esempoch poctorerrerr poʼpsheñeñ mellañot̃eñ ñeñt̃ poʼcanc̈hrroñpaʼ allempochña eʼñe etsotuerra Yompor poct̃ap̃ña ñeñt̃ ama eʼñeyeʼ eñotpahuoyaye amaʼt ahuat̃ot̃eñ amaʼt allempo ñanom eñotatyesaneʼt̃ ñeñt̃chaʼ aʼm̃taʼyesayeʼt̃ poʼñoñ ñeñt̃ara ñeñt̃ nanac t̃orraʼyestseʼt̃ ñocop. Allohua ñeñt̃ atet̃ eños mellañot̃eñ.
7 mas, nos dias da voz do sétimo anjo, quando ele estiver para tocar a trombeta, então se cumprirá o mistério de Deus, como ele anunciou aos seus servos, os profetas.
8 Allempoña napaʼ oʼ alla neʼmuerrerr ñoñets ñeñt̃ara ñeñt̃ atet̃ neʼm ñorraʼ ñeñt̃ eʼmorrtetsa pueʼntañot̃, alla oterrnerr: —T̃eʼpaʼ oʼch peponem̃ya mellañot̃eñ ñeñt̃ t̃ets oño ñam̃a patso oʼch pechtosñañ potot̃ poʼlibro ñeñt̃ eʼñe cohuen atoraret̃.
8 A voz que ouvi, vinda do céu, estava de novo falando comigo e dizendo: — Vá e pegue o livro que se acha aberto na mão do anjo que está em pé sobre o mar e sobre a terra.
9 Nañapaʼ ahuen alloʼtsen mellañot̃eñ, nec̈hap ñeshopaʼ notos: —T̃eʼpaʼ oʼch p̃apuen pelibrot̃oll. Ñañapaʼ atet̃ oten: —Añcaʼye peyore oʼch perreʼ. Penamot̃paʼ atarrchaʼ nanac puetsarr peʼm̃ atet̃ ñerraʼm pets poʼmoñ, t̃arraña ñerraʼm oʼch c̈hap p̃at̃opaʼ atarrchaʼ pesherr peʼm̃.
9 Então fui ao anjo, pedindo-lhe que me desse o livrinho. Ele, então, me falou: — Pegue o livrinho e devore-o. No seu estômago ele será amargo, mas na sua boca será doce como mel.
10 Allempoña napaʼ oʼ nechtosñañ poʼlibro potot̃paʼ oʼ nerreʼ. Allempo nerruepaʼ nenamot̃ña atarr puetsarr neʼm̃ atet̃ ñerraʼm pets poʼmoñ t̃arraña allempo c̈hap nat̃opaʼ atarr pesherr neʼm̃.
10 Peguei o livrinho da mão do anjo e o devorei. Na minha boca, era doce como mel; quando, porém, o comi, o meu estômago ficou amargo.
11 Allempoña napaʼ oʼ alla oterrneterr: —T̃eʼpaʼ añ pocteʼ oʼch alla peserrpareʼterrerr ñeñt̃chaʼ atet̃ etsotaterr Yompor esempohuañen. Añchaʼ peserrpareʼtyes ñeñt̃chaʼ atet̃ perra shonteʼ paʼnamen acheñeneshaʼ ñam̃a atet̃chaʼ perra paʼnamen anetsoʼmarneshaʼ ñam̃a atet̃chaʼ perra paʼnamen mereñtsorec̈hno ñeñt̃ eñosyets poʼpoñeʼttsocma ñoñtso ñam̃a atet̃chaʼ perra paʼnamen am̃chaʼtaret̃ec̈hno.
11 Então me disseram: — É necessário que você ainda profetize a respeito de muitos povos, nações, línguas e reis.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.