João 11
Janji beluke (ALPNT) vs BKJ
1 Ile sae me eni nane Lasaruse, irue me hena Betania sakesa kai betai Maria kai Marta luasi.
1 Ora, havia um certo homem enfermo, chamado Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Maria mere bina rebe iahmulake Tuhane Eni lelale kena leite boini ntelete kai ibasae kena eni buare. Kena rebai sae me Lasaruse kerakeni.
2 (Era aquela Maria que ungiu o Senhor com unguento, e secou os seus pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo).
3 Eleki Lasaruse betai lua meru esi nauke loko Yesuse be, “Tuhane, amiki betama rebe Aokine kerakeni.”
3 Portanto, suas irmãs enviaram até ele dizendo: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Kena Yesuse ilene sou mere eleki Ibeteke be, “Makerake mere eono imata mo. Po mere eono leke Alla Isupu isike, kai eono leke Au, Alla Eni Nanae meije supu isike lekwe.”
4 Quando Jesus ouviu isso, ele disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Yesuse Ioki Marta, Maria kai Lasaruse.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Po kena Yesuse Ilene be Lasaruse kerakeni, Iri ono neka kena Irue petua lua ete mere.
6 Ouvindo, pois, que ele estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde ele estava.
7 Petua lua meru lia, eleki Ibeteke loko Eni maka luluaru be, “Mai ite leu lori Yudea noma.”
7 Depois disso, então, ele diz aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Eleki Eni ketelaru esi beteke lokoI be, “Ntuane Kuru, beluke meije tamata Yahudiaru esi ono kena esi raba Ale kena batu peneka leke Amata, yo meije Asuka leu lori leneko?”
8 Seus discípulos lhe disseram: Mestre, recentemente os judeus procuravam apedrejar-te, e tu vais para lá novamente?
9 Yesuse Iralakesi kena umpama be, “Pitare esi olasa ului butu esa lesini lua moyo? Hoko sire pine ikeu sakesa kai Au, mere saka ikeu kena pita hoko pahburueni mo le iselu nusa meije.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se algum homem andar de dia, ele não tropeça, porque ele vê a luz deste mundo.
10 Po sire pine ikeu kena kpetu hoko pahburueni le hitate sae etei mo.
10 Mas se um homem andar de noite, ele tropeça, porque nele não há luz.
11 Iteki kwali Lasaruse intulu peneka, po namake Au keu betukeni.”
11 Essas coisas ele falou, e depois disso ele lhes disse: Nosso amigo Lázaro dorme, mas eu vou, para que eu possa despertá-lo do sono.
12 Hoko Eni maka luluaru esi beteke lokoI be, “Tuhane, sepo batuke intulu hoko namake imise bei eni makerake.”
12 Disseram-lhe, então, os seus discípulos: Senhor, se dorme, ele ficará bom.
13 Yesuse Ibeteke be Lasaruse intulu mere natire be imata peneka, po esi nati be Yesuse Ibeteke Lasaruse intulu piasa.
13 Todavia Jesus havia falado de sua morte, mas eles pensavam que falava do repouso do sono.
14 Hoko Yesuse Ibeteke ntoli etesi be, “Lasaruse imata peneka.
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto.
15 Po laleKu endina lekwe, masike Au ndi mo. Le meije emise lesi ete imi leke imi hlaleke loko Au. Kena meije, mai ite keu loko Lasaruse.”
15 E estou contente por causa de vós, de que eu não estivesse ali, para que creiais; no entanto, vamos até ele.
16 Eleki Tomase rebe kotine Didimuse esi natire kwete kleite ibeteke loko eni ebea maka lulu maketaru be, “Mai ite keu luluI, sebeie ite mata sakesa kaiNi.”
16 Então disse Tomé, que é chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para que possamos morrer com ele.
17 Kena Yesuse Iluake ndi Betaniare tamata esi beteke eteI be hnouke Lasaruse petua ata kena liane benaije peneka.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já há quatro dias no sepulcro.
18 Hena Betaniare etehaike kota Yerusaleme, esi lauke kasuke kiloa telu.
18 Ora, Betânia estava perto de Jerusalém, cerca de quinze estádios.
19 Tamata Yahudia bokala esi luake loko Marta kai Maria peneka kena ono laleisu ndina le esi susa loko esi betare imatare.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Kena Marta ilene be Yesuse Iluake, isiri sosoli kena ikeu sapa Yesuse, yo Maria iri rue me luma.
20 Ouvindo, então, Marta que Jesus vinha, foi ao seu encontro. Mas Maria ficou assentada em casa.
21 Eleki Marta ibeteke loko Yesuse be, “Tuhane, kena mere pine Amei hoko betaku imata mo.
21 Então, disse Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Po au rekware, kena meije neka saisa rebe Tuhane Akotie bei Allare, Irilukele.”
22 Mas eu sei, que agora mesmo, tudo quanto pedires a Deus, Deus te concederá.
23 Yesuse Iombe, “Marta, Namake betamu ikwana suike.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Marta iombe, “Yele, au rekware tatike pine kena nusare kohore Lasaruse ikwana suike kena tamata matalaru esi kwana suike.”
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 Yesuse Iombe, “Au meije pine maka ono tamata ikwana suike, kai Au meije lekwe pine maka ono tamata isupu rue kai Alla eti pela. Sire pine ihlaleke loko Au, masike imata peneka po namake ikwana suike.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição, e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, ele viverá;
26 Kai tamata kwanale rebe ihlaleke loko Au, namake isupu rue kai Alla eti pela. Auku lepate meije apersaye pibe mo?”
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isto?
27 Marta iombe, “Yele Tuhane, Au persaye. Ale Alla Eni Nanae, rebe IulakeMu kena ono Maka Hlamate mei nusa meije.”
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor; eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Eleki kena Marta ilepa ele mere pela, ikeu koti kwalini Maria kai isasa lokoi be, “Ntuane Kuru Iluake peneka, Itneu lokomu.”
28 E, tendo ela dito isso, seguiu o seu caminho, e chamou secretamente a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e te chama.
29 Kena Maria ilene mere, ikeleke nununu eleki ikeu loko Yesuse.
29 Assim que ela ouviu isso, levantou-se depressa, e foi até ele.
30 Kena mere Yesuse Ikusu hena mosa. Iri me hena mulini sa, me otoi rebe Marta itetuIje sa.
30 Ora, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Tamata Yahudia rebe esi me Maria eni lumare kena esi ono laleije ndinare esi selu Maria ikeleke nununu kai isiri, hoko esi keu lului sosoli le esi noake be ikeu rani me liane benai rebe hnouke Lasaruse kenare.
31 Os judeus, pois, que estavam com ela na casa e a consolavam, vendo que Maria se levantara e saíra apressadamente, seguiram-na, dizendo: Ela vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Kena Maria iluake me otoi mere iselu Yesuse, eleki itatu me Yesuse oaIje kai iombe, “Tuhane, sepo kena mere Amei hoko betaku imata mo.”
32 Tendo, pois, Maria chegado onde Jesus estava e vendo-o, ela lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Kena Yesuse Iselu Maria irani kai tamata Yahudia rebe esi luake sakesa kaine esi rani lekwe, hoko Yesuse Isusa titinai.
33 Quando Jesus, pois, a viu chorar, e choravam também os judeus que vinham com ela, comoveu-se em espírito e conturbou-se,
34 Yesuse Iombe, “Imi tolae Lazaruse etia?”
34 e disse: Onde o pusestes? Eles disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Eleki Yesuse Irani.
35 Jesus chorou.
36 Hoko tamata Yahudiaru esi beteke loko lomai be, “Selu, laleIje noa Lasaruse titinai.”
36 Disseram, então, os judeus: Vede como ele o amava!
37 Po sie leini beisi esi ombe, “Iono tamata matapolale esi selu; hoko mula pine Iono Lasaruse Ikwana suike sasaisa more?”
37 E alguns deles disseram: Não podia este homem, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este homem não morresse?
38 Yesuse Isusa titinai, eleki Ikeu me Lasaruse eni liane benaije. Liane benai mere esi kwara lutike esi meture kena batu elake.
38 Jesus, pois, novamente comovido em si mesmo, foi ao sepulcro. Era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Yesuse Iombe, “Sisae batu mere bei liane benaije esi meture!”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã daquele que estava morto, disse-lhe: Senhor, a essa altura ele cheira mal, porque ele está morto há quatro dias.
40 Yesuse Iombe, “Au beteke ete ale peneka be: sepo ahlaleke lokoKu hoko namake aselu Alla Eni kbasare ela titinai.”
40 Disse-lhe Jesus: Eu não te disse que, se tu creres, verás a glória de Deus?
41 Hoko tamata esi sisae batu mere. Eleki Yesuse Ilimese lolete lanite kai Ibeteke be,
41 Então, eles tiraram a pedra do lugar onde jazia o morto. E Jesus, levantando seus olhos, disse: Pai, eu te agradeço, por me haveres ouvido.
42 Au rekware Ara lene naKue rame.
42 Eu sei que sempre me ouves, mas por causa da multidão que está ao redor eu disse isso, para que possam crer que tu me enviaste.
43 Ilepa ele mere pela, eleki Ikloloe ela titinai be, “Lasaruse, siri lomei!”
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora.
44 Eleki Lasaruse rebe imata petua ilaru pende isiri bei liane benaije. Eni lelale kai balaiju, obite nuruije ere bali sa, kai obite maka obi oalele ere obi oalaleije sa.
44 E saiu o que estivera morto, amarrado nos pés e nas mãos com faixas; e a sua face envolta em um lenço. Disse-lhes Jesus: Desatai-o, e deixai-o ir.
45 Tamata Yahudia rebe esi luake kena ono Maria laleije ndinare, sie bokala beisi esi hlaleke loko Yesuse le esi selu Yesuse Iono Lasaruse ikwana suike.
45 Então, muitos dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que haviam visto as coisas que Jesus fizera, creram nele.
46 Po leini esi keu alenake saisa rebe Yesuse Ionore ete tamata Parisiaru.
46 Mas alguns deles foram pelo seu caminho até os fariseus, e lhes contaram as coisas que Jesus havia feito.
47 Hoko imama elakaru kai tamata Parisiaru esi ulake koti tamata elaka maketa rebe esi teu pakala kena agamare leke esi lupu kaisi. Pususi ombe, “Suke ite ono saisa? Ile mere Iono tanda herane sasaisa neka.
47 Então, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus em conselho, dizendo: O que faremos? Pois este homem faz muitos milagres.
48 Sepo ite sebeieNi ele meije rame, hoko namake tamata bokala esi hlaleke lokoI. Kai namake tamata Romaru esi elakaru esi luake kai esi atia Tuhane Eni Lumare kai iteki tamataru.”
48 Se o deixarmos assim sozinho, todos os homens crerão nele; e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Eleki ile sae eni nane Kayapase, Imame Elake kena musune mere, iombe, “Imi rekwa sasaisa mo.
49 E um deles, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós não entendeis nada,
50 Imi rekwa mo be pentine ete iteki tamataru, tamata esa imatare mise lesi bei atia pusue iteki tamataru.”
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Kayapase eni lepate mere ebei lalei mo, po mere Tuhane Iono ilepaele, le kena musune mere iono Imame Elake hoko mere ilepae Yesuse Imatare ete tamata Yahudiaru.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação;
52 Kai batuke ete tamata Yahudi ruasi mo, po pusue Alla Eni nanaru rebe esi me papelake otoi mei nusare leke esi lupuke lomai kena esa.
52 e não somente por aquela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estavam dispersos.
53 Eleki bei petu mere tamata Yahudiaru esi elakaru esi lepa lupu kena bunu Yesuse.
53 Desde aquele dia, pois, eles tomavam conselho para o matarem.
54 Bei mere hoko Yesuse Ilepa ete tamata bokala me tamata Yahudiaru oasi moneka. Ikeu bei mere lora kota sae me esi nane Efraime tehaike otoi nsekile. Irue ete mere kai Eni maka luluaru.
54 Jesus, portanto, já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim, e ali continuava com os seus discípulos.
55 Kena mere tamata Yahudiaru esi pesta nete suike Alla Isirie esi ntuana menatu bei Mesire lau moneka. Hoko tamata bokala bei hehenaru esi luake me kota Yerusaleme kena esi anditae nanakwalaisu bei esi dosaru, leke esi aknekae lalesi loko petu pesta mere.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus; e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Esi ninikwa loko Yesuse ete mere. Kai kena esi lupuke lomai me Tuhane Eni Luma uweije esi lepa loko lomai be, “Imi noake elia? Petu pesta meije Iluake mo piseo?”
56 Então eles buscavam por Jesus, e falavam entre si, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Esi lepa ele mere le imama elakaru kai tamata Parisiaru esi lepae tita peneka be sire pine irekwa Yesuse Ietiare suke ibeteke etesi. Po mere leke esi keu kerikeNi.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se algum homem soubesse onde ele estava, ele deveria mostrar, para que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.