João 11

Janji beluke (ALPNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ile sae me eni nane Lasaruse, irue me hena Betania sakesa kai betai Maria kai Marta luasi.
1 Estava enfermo Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Maria mere bina rebe iahmulake Tuhane Eni lelale kena leite boini ntelete kai ibasae kena eni buare. Kena rebai sae me Lasaruse kerakeni.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava enfermo, era a mesma que ungiu com bálsamo o Senhor e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Eleki Lasaruse betai lua meru esi nauke loko Yesuse be, “Tuhane, amiki betama rebe Aokine kerakeni.”
3 Mandaram, pois, as irmãs de Lázaro dizer a Jesus: Senhor, está enfermo aquele a quem amas.
4 Kena Yesuse ilene sou mere eleki Ibeteke be, “Makerake mere eono imata mo. Po mere eono leke Alla Isupu isike, kai eono leke Au, Alla Eni Nanae meije supu isike lekwe.”
4 Ao receber a notícia, disse Jesus: Esta enfermidade não é para morte, e sim para a glória de Deus, a fim de que o Filho de Deus seja por ela glorificado.
5 Yesuse Ioki Marta, Maria kai Lasaruse.
5 Ora, amava Jesus a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Po kena Yesuse Ilene be Lasaruse kerakeni, Iri ono neka kena Irue petua lua ete mere.
6 Quando, pois, soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Petua lua meru lia, eleki Ibeteke loko Eni maka luluaru be, “Mai ite leu lori Yudea noma.”
7 Depois, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Eleki Eni ketelaru esi beteke lokoI be, “Ntuane Kuru, beluke meije tamata Yahudiaru esi ono kena esi raba Ale kena batu peneka leke Amata, yo meije Asuka leu lori leneko?”
8 Disseram-lhe os discípulos: Mestre, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Yesuse Iralakesi kena umpama be, “Pitare esi olasa ului butu esa lesini lua moyo? Hoko sire pine ikeu sakesa kai Au, mere saka ikeu kena pita hoko pahburueni mo le iselu nusa meije.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Po sire pine ikeu kena kpetu hoko pahburueni le hitate sae etei mo.
10 mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Iteki kwali Lasaruse intulu peneka, po namake Au keu betukeni.”
11 Isto dizia e depois lhes acrescentou: Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou para despertá-lo.
12 Hoko Eni maka luluaru esi beteke lokoI be, “Tuhane, sepo batuke intulu hoko namake imise bei eni makerake.”
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Yesuse Ibeteke be Lasaruse intulu mere natire be imata peneka, po esi nati be Yesuse Ibeteke Lasaruse intulu piasa.
13 Jesus, porém, falara com respeito à morte de Lázaro; mas eles supunham que tivesse falado do repouso do sono.
14 Hoko Yesuse Ibeteke ntoli etesi be, “Lasaruse imata peneka.
14 Então, Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Po laleKu endina lekwe, masike Au ndi mo. Le meije emise lesi ete imi leke imi hlaleke loko Au. Kena meije, mai ite keu loko Lasaruse.”
15 e por vossa causa me alegro de que lá não estivesse, para que possais crer; mas vamos ter com ele.
16 Eleki Tomase rebe kotine Didimuse esi natire kwete kleite ibeteke loko eni ebea maka lulu maketaru be, “Mai ite keu luluI, sebeie ite mata sakesa kaiNi.”
16 Então, Tomé, chamado Dídimo, disse aos condiscípulos: Vamos também nós para morrermos com ele.
17 Kena Yesuse Iluake ndi Betaniare tamata esi beteke eteI be hnouke Lasaruse petua ata kena liane benaije peneka.
17 Chegando Jesus, encontrou Lázaro já sepultado, havia quatro dias.
18 Hena Betaniare etehaike kota Yerusaleme, esi lauke kasuke kiloa telu.
18 Ora, Betânia estava cerca de quinze estádios perto de Jerusalém.
19 Tamata Yahudia bokala esi luake loko Marta kai Maria peneka kena ono laleisu ndina le esi susa loko esi betare imatare.
19 Muitos dentre os judeus tinham vindo ter com Marta e Maria, para as consolar a respeito de seu irmão.
20 Kena Marta ilene be Yesuse Iluake, isiri sosoli kena ikeu sapa Yesuse, yo Maria iri rue me luma.
20 Marta, quando soube que vinha Jesus, saiu ao seu encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Eleki Marta ibeteke loko Yesuse be, “Tuhane, kena mere pine Amei hoko betaku imata mo.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se estiveras aqui, não teria morrido meu irmão.
22 Po au rekware, kena meije neka saisa rebe Tuhane Akotie bei Allare, Irilukele.”
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Yesuse Iombe, “Marta, Namake betamu ikwana suike.”
23 Declarou-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Marta iombe, “Yele, au rekware tatike pine kena nusare kohore Lasaruse ikwana suike kena tamata matalaru esi kwana suike.”
24 Eu sei, replicou Marta, que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Yesuse Iombe, “Au meije pine maka ono tamata ikwana suike, kai Au meije lekwe pine maka ono tamata isupu rue kai Alla eti pela. Sire pine ihlaleke loko Au, masike imata peneka po namake ikwana suike.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Kai tamata kwanale rebe ihlaleke loko Au, namake isupu rue kai Alla eti pela. Auku lepate meije apersaye pibe mo?”
26 e todo o que vive e crê em mim não morrerá, eternamente. Crês isto?
27 Marta iombe, “Yele Tuhane, Au persaye. Ale Alla Eni Nanae, rebe IulakeMu kena ono Maka Hlamate mei nusa meije.”
27 Sim, Senhor, respondeu ela, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Eleki kena Marta ilepa ele mere pela, ikeu koti kwalini Maria kai isasa lokoi be, “Ntuane Kuru Iluake peneka, Itneu lokomu.”
28 Tendo dito isto, retirou-se e chamou Maria, sua irmã, e lhe disse em particular: O Mestre chegou e te chama.
29 Kena Maria ilene mere, ikeleke nununu eleki ikeu loko Yesuse.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa e foi ter com ele,
30 Kena mere Yesuse Ikusu hena mosa. Iri me hena mulini sa, me otoi rebe Marta itetuIje sa.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta se avistara com ele.
31 Tamata Yahudia rebe esi me Maria eni lumare kena esi ono laleije ndinare esi selu Maria ikeleke nununu kai isiri, hoko esi keu lului sosoli le esi noake be ikeu rani me liane benai rebe hnouke Lasaruse kenare.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, supondo que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Kena Maria iluake me otoi mere iselu Yesuse, eleki itatu me Yesuse oaIje kai iombe, “Tuhane, sepo kena mere Amei hoko betaku imata mo.”
32 Quando Maria chegou ao lugar onde estava Jesus, ao vê-lo, lançou-se-lhe aos pés, dizendo: Senhor, se estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Kena Yesuse Iselu Maria irani kai tamata Yahudia rebe esi luake sakesa kaine esi rani lekwe, hoko Yesuse Isusa titinai.
33 Jesus, vendo-a chorar, e bem assim os judeus que a acompanhavam, agitou-se no espírito e comoveu-se.
34 Yesuse Iombe, “Imi tolae Lazaruse etia?”
34 E perguntou: Onde o sepultastes? Eles lhe responderam: Senhor, vem e vê!
35 Eleki Yesuse Irani.
35 Jesus chorou.
36 Hoko tamata Yahudiaru esi beteke loko lomai be, “Selu, laleIje noa Lasaruse titinai.”
36 Então, disseram os judeus: Vede quanto o amava.
37 Po sie leini beisi esi ombe, “Iono tamata matapolale esi selu; hoko mula pine Iono Lasaruse Ikwana suike sasaisa more?”
37 Mas alguns objetaram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer que este não morresse?
38 Yesuse Isusa titinai, eleki Ikeu me Lasaruse eni liane benaije. Liane benai mere esi kwara lutike esi meture kena batu elake.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, encaminhou-se para o túmulo; era este uma gruta a cuja entrada tinham posto uma pedra.
39 Yesuse Iombe, “Sisae batu mere bei liane benaije esi meture!”
39 Então, ordenou Jesus: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, porque já é de quatro dias.
40 Yesuse Iombe, “Au beteke ete ale peneka be: sepo ahlaleke lokoKu hoko namake aselu Alla Eni kbasare ela titinai.”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Hoko tamata esi sisae batu mere. Eleki Yesuse Ilimese lolete lanite kai Ibeteke be,
41 Tiraram, então, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou porque me ouviste.
42 Au rekware Ara lene naKue rame.
42 Aliás, eu sabia que sempre me ouves, mas assim falei por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Ilepa ele mere pela, eleki Ikloloe ela titinai be, “Lasaruse, siri lomei!”
43 E, tendo dito isto, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Eleki Lasaruse rebe imata petua ilaru pende isiri bei liane benaije. Eni lelale kai balaiju, obite nuruije ere bali sa, kai obite maka obi oalele ere obi oalaleije sa.
44 Saiu aquele que estivera morto, tendo os pés e as mãos ligados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então, lhes ordenou Jesus: Desatai-o e deixai-o ir.
45 Tamata Yahudia rebe esi luake kena ono Maria laleije ndinare, sie bokala beisi esi hlaleke loko Yesuse le esi selu Yesuse Iono Lasaruse ikwana suike.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que fizera Jesus, creram nele.
46 Po leini esi keu alenake saisa rebe Yesuse Ionore ete tamata Parisiaru.
46 Outros, porém, foram ter com os fariseus e lhes contaram dos feitos que Jesus realizara.
47 Hoko imama elakaru kai tamata Parisiaru esi ulake koti tamata elaka maketa rebe esi teu pakala kena agamare leke esi lupu kaisi. Pususi ombe, “Suke ite ono saisa? Ile mere Iono tanda herane sasaisa neka.
47 Então, os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio; e disseram: Que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Sepo ite sebeieNi ele meije rame, hoko namake tamata bokala esi hlaleke lokoI. Kai namake tamata Romaru esi elakaru esi luake kai esi atia Tuhane Eni Lumare kai iteki tamataru.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Eleki ile sae eni nane Kayapase, Imame Elake kena musune mere, iombe, “Imi rekwa sasaisa mo.
49 Caifás, porém, um dentre eles, sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: Vós nada sabeis,
50 Imi rekwa mo be pentine ete iteki tamataru, tamata esa imatare mise lesi bei atia pusue iteki tamataru.”
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Kayapase eni lepate mere ebei lalei mo, po mere Tuhane Iono ilepaele, le kena musune mere iono Imame Elake hoko mere ilepae Yesuse Imatare ete tamata Yahudiaru.
51 Ora, ele não disse isto de si mesmo; mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação
52 Kai batuke ete tamata Yahudi ruasi mo, po pusue Alla Eni nanaru rebe esi me papelake otoi mei nusare leke esi lupuke lomai kena esa.
52 e não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Eleki bei petu mere tamata Yahudiaru esi elakaru esi lepa lupu kena bunu Yesuse.
53 Desde aquele dia, resolveram matá-lo.
54 Bei mere hoko Yesuse Ilepa ete tamata bokala me tamata Yahudiaru oasi moneka. Ikeu bei mere lora kota sae me esi nane Efraime tehaike otoi nsekile. Irue ete mere kai Eni maka luluaru.
54 De sorte que Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali permaneceu com os discípulos.
55 Kena mere tamata Yahudiaru esi pesta nete suike Alla Isirie esi ntuana menatu bei Mesire lau moneka. Hoko tamata bokala bei hehenaru esi luake me kota Yerusaleme kena esi anditae nanakwalaisu bei esi dosaru, leke esi aknekae lalesi loko petu pesta mere.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus; e muitos daquela região subiram para Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Esi ninikwa loko Yesuse ete mere. Kai kena esi lupuke lomai me Tuhane Eni Luma uweije esi lepa loko lomai be, “Imi noake elia? Petu pesta meije Iluake mo piseo?”
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Esi lepa ele mere le imama elakaru kai tamata Parisiaru esi lepae tita peneka be sire pine irekwa Yesuse Ietiare suke ibeteke etesi. Po mere leke esi keu kerikeNi.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para, se alguém soubesse onde ele estava, denunciá-lo, a fim de o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.