Gálatas 4

Alemannische Bibel NT (ALMNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Ich sag aba: Solang dr Erbe zklei(unmindig) isch, isch zwische nem un nem Knecht kei Undaschied, obwohl la(er) Herr isch iba alli Sache;
1 Digo, pois, que, todo o tempo em que o herdeiro é menino, em nada difere do servo, ainda que seja senhor de tudo.
2 sundern na(er) undaschtoht Vormünda un Pflega bis zue dr Ziit, de dr Vada (Babbe) bschtimmt het.
2 Mas está debaixo de tutores e curadores até ao tempo determinado pelo pai.
3 So au mir: Als ma(mir) unmindig ware, ware ma(mir) in dr Knechtschaft vu d Mächt dr Welt.
3 Assim também nós, quando éramos meninos, estávamos reduzidos à servidão debaixo dos primeiros rudimentos do mundo;
4 Als aba de Ziit erfillt war, schickt Gott si Bue, uf d Welt kumme vu einem Wieb un unda des Gsetz doe,
4 mas, vindo a plenitude dos tempos, Deus enviou seu Filho, nascido de mulher, nascido sob a lei,
5 dmit da(er) de, de unda däm Gsetz ware, erlest, dmit ma(mir) de Kindschaft gregä.
5 para remir os que estavam debaixo da lei, a fim de recebermos a adoção de filhos.
6 Wel ihr etze Kinda sin, het Gott d Geischt vu sinem Bue gschickt in unsri Herze, der do reft: Abba, lebe Vada (Babbe)!
6 E, porque sois filhos, Deus enviou aos nossos corações o Espírito de seu Filho, que clama: Aba, Pai.
7 So bisch dü etze nimi Knecht, sundern Kind; wenn aba Kind, dann(dnoh) au Erbe durch Gott.
7 Assim que já não és mais servo, mas filho; e, se és filho, és também herdeiro de Deus por Cristo.
8 Aba zue dr Ziit, als ihr Gott noh nit kennt hän, hän ihr däne dent, de in Wohret nit Götta sin.
8 Mas, quando não conhecíeis a Deus, servíeis aos que por natureza não são deuses.
9 Nohchdem ihr aba Gott agnumme hän, jo vielme noh vu Gott agnumme sin, we drillä ihr äich dann(dnoh) wieda d schwache un mickrigä Mächt zue, däne ihr vu näjem diene wen?
9 Mas agora, conhecendo a Deus ou, antes, sendo conhecidos de Deus, como tornais outra vez a esses rudimentos fracos e pobres, aos quais de novo quereis servir?
10 Ihr hebe(haltet) bschtimmti Däg i un Monet un Ziit un Johr.
10 Guardais dias, e meses, e tempos, e anos.
11 Ich fircht fir äich, daß i(ich) villicht vugeblich a äich gschafft ha.
11 Receio de vós que haja eu trabalhado em vão para convosco.
12 Werde doch we i(ich), denn i(ich) wir we ihr, lebi Breda, i(ich) bitt äich. Ihr hän ma(mir) kei Leid doe.
12 Irmãos, rogo-vos que sejais como eu, porque também eu sou como vós; nenhum mal me fizestes.
13 Ihr wißt doch, daß i(ich) äich in Schwachheit am Leib (Ranze) des Evangelium predigt ha bim erschtemol.
13 E vós sabeis que primeiro vos anunciei o evangelho estando em fraqueza da carne.
14 Un obwohl mi leiblichi Schwächi äich ä Aschtoß war, hän ihr mi nit vuachtet odr vor ma(mir) üsgschpuckt, sundern we ä Engel Gottes hän ihr mi ufgnumme, jo we Chrischtus Jesus.
14 E não rejeitastes, nem desprezastes isso que era uma tentação na minha carne; antes, me recebestes como um anjo de Deus, como Jesus Cristo mesmo.
15 Wo sin etze äiri Seligpreisige bliebe? Denn i(ich) beziig äich, ihr hättet, wenn`s meglich gsi wär, äiri Auge üsgrisse un ma(mir) ge.
15 Qual é, logo, a vossa bem-aventurança? Porque vos dou testemunho de que, se possível fora, arrancaríeis os olhos, e mos daríeis.
16 Bin i(ich) denn dmit äich Fäind wore, daß i(ich) äich de Wohret vorhalt?
16 Fiz-me, acaso, vosso inimigo, dizendo a verdade?
17 S isch nit recht, we sie um äich schleime; sie wen äich nur vu ma(mir) abschpenschtig mache, dmit ihr um sie schleime solle.
17 Eles têm zelo por vós, não como convém; mas querem excluir-vos, para que vós tenhais zelo por eles.
18 Igschmeichelt z wäre isch guet, wenn's im Guete bassiert, un zwar imma un nit nur in wenn i(ich) do bi, wenn i(ich) bi äich bi.
18 É bom ser zeloso, mas sempre do bem e não somente quando estou presente convosco.
19 Mini lebe Kinda, de i(ich) abamols unda Wehe uf d Welt bring, bis Chrischtus in äich Gschtalt gwinnt! -
19 Meus filhinhos, por quem de novo sinto as dores de parto, até que Cristo seja formado em vós;
20 Ich wot aba, daß i(ich) etzed bi äich wär un mit minere Gosch zue äich schwätze kennt; denn i(ich) bi nit gwiß iba äich.
20 eu bem quisera, agora, estar presente convosco e mudar a minha voz; porque estou perplexo a vosso respeito.
21 Sage ma(mir), de ihr unda däm Gsetz si wen: Häre ihr des Gsetz nit?
21 Dizei-me vós, os que quereis estar debaixo da lei: não ouvis vós a lei?
22 Denn`s schtoht gschriebe, daß Abraham zwei Buebä het, eina vu d Magd, d andere vu d Fräie.
22 Porque está escrito que Abraão teve dois filhos, um da escrava e outro da livre.
23 Aba der vu d Magd isch nohch rem Fleisch ziigt (zeugt) worde, der vu d Fräie aba üs kraft vu d Vuheißig.
23 Todavia, o que era da escrava nasceu segundo a carne, mas o que era da livre, por promessa,
24 De Wort hän ä deferi Beditig. Denn de beide Wieba bedite zwei Bündniss: eina vum Berg Sinai, der zue d Knechtschaft fihrt, des isch Hagar;
24 o que se entende por alegoria; porque estes são os dois concertos: um, do monte Sinai, gerando filhos para a servidão, que é Agar.
25 denn Hagar beditet d Berg Sinai in Arabie un isch ä Glichnis fir des jetzige Jerusalem, des mit sinene Kinda in dr Knechtschaft läbt.
25 Ora, esta Agar é Sinai, um monte da Arábia, que corresponde à Jerusalém que agora existe, pois é escrava com seus filhos.
26 Aba des Jerusalem, des droben isch, des isch di Fräie; des isch unsri Muetter.
26 Mas a Jerusalém que é de cima é livre, a qual é mãe de todos nós;
27 Denn s schtoht gschriebe (Jesaja 54,1): "Kasch frehlich si, dü Unfruchtbari, de dü nit gebierscht! Brich in Jubel üs un juchz, de dü nit schwanga bisch. Denn de Isami het viel me Kinda, als de d Ma het."
27 porque está escrito: Alegra-te, estéril, que não dás à luz, esforça-te e clama, tu que não estás de parto; porque os filhos da solitária são mais do que os da que tem marido.
28 Ihr aba, lebi Breda, sin we Isaak Kinda dr Vuheißig.
28 Mas nós, irmãos, somos filhos da promessa, como Isaque.
29 Aba we zue sella Ziit der, der nohch rem Fleisch ziigt (zeugt) war, den vufolgt, der nohch rem Geischt ziigt (zeugt) war, so goht`s au etzed.
29 Mas, como, então, aquele que era gerado segundo a carne perseguia o que o era segundo o Espírito, assim é também, agora.
30 Doch was sait de Schrift? "Stoß de Magd üsä mit ihrem Bue; denn dr Bue vu d Magd soll nit erbe mit däm Bue dr Fräie" (1. Moses 21,10).
30 Mas que diz a Escritura? Lança fora a escrava e seu filho, porque, de modo algum, o filho da escrava herdará com o filho da livre.
31 So sin ma(mir) etze, lebi Breda, nit Kinda dr Magd, sundern vu d Fräie.
31 De maneira que, irmãos, somos filhos não da escrava, mas da livre.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.