Gálatas 4

Alemannische Bibel NT (ALMNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ich sag aba: Solang dr Erbe zklei(unmindig) isch, isch zwische nem un nem Knecht kei Undaschied, obwohl la(er) Herr isch iba alli Sache;
1 Digo, pois, que, durante o tempo em que o herdeiro é menor, em nada difere de escravo, posto que é ele senhor de tudo.
2 sundern na(er) undaschtoht Vormünda un Pflega bis zue dr Ziit, de dr Vada (Babbe) bschtimmt het.
2 Mas está sob tutores e curadores até ao tempo predeterminado pelo pai.
3 So au mir: Als ma(mir) unmindig ware, ware ma(mir) in dr Knechtschaft vu d Mächt dr Welt.
3 Assim, também nós, quando éramos menores, estávamos servilmente sujeitos aos rudimentos do mundo;
4 Als aba de Ziit erfillt war, schickt Gott si Bue, uf d Welt kumme vu einem Wieb un unda des Gsetz doe,
4 vindo, porém, a plenitude do tempo, Deus enviou seu Filho, nascido de mulher, nascido sob a lei,
5 dmit da(er) de, de unda däm Gsetz ware, erlest, dmit ma(mir) de Kindschaft gregä.
5 para resgatar os que estavam sob a lei, a fim de que recebêssemos a adoção de filhos.
6 Wel ihr etze Kinda sin, het Gott d Geischt vu sinem Bue gschickt in unsri Herze, der do reft: Abba, lebe Vada (Babbe)!
6 E, porque vós sois filhos, enviou Deus ao nosso coração o Espírito de seu Filho, que clama: Aba, Pai!
7 So bisch dü etze nimi Knecht, sundern Kind; wenn aba Kind, dann(dnoh) au Erbe durch Gott.
7 De sorte que já não és escravo, porém filho; e, sendo filho, também herdeiro por Deus.
8 Aba zue dr Ziit, als ihr Gott noh nit kennt hän, hän ihr däne dent, de in Wohret nit Götta sin.
8 Outrora, porém, não conhecendo a Deus, servíeis a deuses que, por natureza, não o são;
9 Nohchdem ihr aba Gott agnumme hän, jo vielme noh vu Gott agnumme sin, we drillä ihr äich dann(dnoh) wieda d schwache un mickrigä Mächt zue, däne ihr vu näjem diene wen?
9 mas agora que conheceis a Deus ou, antes, sendo conhecidos por Deus, como estais voltando, outra vez, aos rudimentos fracos e pobres, aos quais, de novo, quereis ainda escravizar-vos?
10 Ihr hebe(haltet) bschtimmti Däg i un Monet un Ziit un Johr.
10 Guardais dias, e meses, e tempos, e anos.
11 Ich fircht fir äich, daß i(ich) villicht vugeblich a äich gschafft ha.
11 Receio de vós tenha eu trabalhado em vão para convosco.
12 Werde doch we i(ich), denn i(ich) wir we ihr, lebi Breda, i(ich) bitt äich. Ihr hän ma(mir) kei Leid doe.
12 Sede qual eu sou; pois também eu sou como vós. Irmãos, assim vos suplico. Em nada me ofendestes.
13 Ihr wißt doch, daß i(ich) äich in Schwachheit am Leib (Ranze) des Evangelium predigt ha bim erschtemol.
13 E vós sabeis que vos preguei o evangelho a primeira vez por causa de uma enfermidade física.
14 Un obwohl mi leiblichi Schwächi äich ä Aschtoß war, hän ihr mi nit vuachtet odr vor ma(mir) üsgschpuckt, sundern we ä Engel Gottes hän ihr mi ufgnumme, jo we Chrischtus Jesus.
14 E, posto que a minha enfermidade na carne vos foi uma tentação, contudo, não me revelastes desprezo nem desgosto; antes, me recebestes como anjo de Deus, como o próprio Cristo Jesus.
15 Wo sin etze äiri Seligpreisige bliebe? Denn i(ich) beziig äich, ihr hättet, wenn`s meglich gsi wär, äiri Auge üsgrisse un ma(mir) ge.
15 Que é feito, pois, da vossa exultação? Pois vos dou testemunho de que, se possível fora, teríeis arrancado os próprios olhos para mos dar.
16 Bin i(ich) denn dmit äich Fäind wore, daß i(ich) äich de Wohret vorhalt?
16 Tornei-me, porventura, vosso inimigo, por vos dizer a verdade?
17 S isch nit recht, we sie um äich schleime; sie wen äich nur vu ma(mir) abschpenschtig mache, dmit ihr um sie schleime solle.
17 Os que vos obsequiam não o fazem sinceramente, mas querem afastar-vos de mim, para que o vosso zelo seja em favor deles.
18 Igschmeichelt z wäre isch guet, wenn's im Guete bassiert, un zwar imma un nit nur in wenn i(ich) do bi, wenn i(ich) bi äich bi.
18 É bom ser sempre zeloso pelo bem e não apenas quando estou presente convosco,
19 Mini lebe Kinda, de i(ich) abamols unda Wehe uf d Welt bring, bis Chrischtus in äich Gschtalt gwinnt! -
19 meus filhos, por quem, de novo, sofro as dores de parto, até ser Cristo formado em vós;
20 Ich wot aba, daß i(ich) etzed bi äich wär un mit minere Gosch zue äich schwätze kennt; denn i(ich) bi nit gwiß iba äich.
20 pudera eu estar presente, agora, convosco e falar-vos em outro tom de voz; porque me vejo perplexo a vosso respeito.
21 Sage ma(mir), de ihr unda däm Gsetz si wen: Häre ihr des Gsetz nit?
21 Dizei-me vós, os que quereis estar sob a lei: acaso, não ouvis a lei?
22 Denn`s schtoht gschriebe, daß Abraham zwei Buebä het, eina vu d Magd, d andere vu d Fräie.
22 Pois está escrito que Abraão teve dois filhos, um da mulher escrava e outro da livre.
23 Aba der vu d Magd isch nohch rem Fleisch ziigt (zeugt) worde, der vu d Fräie aba üs kraft vu d Vuheißig.
23 Mas o da escrava nasceu segundo a carne; o da livre, mediante a promessa.
24 De Wort hän ä deferi Beditig. Denn de beide Wieba bedite zwei Bündniss: eina vum Berg Sinai, der zue d Knechtschaft fihrt, des isch Hagar;
24 Estas coisas são alegóricas; porque estas mulheres são duas alianças; uma, na verdade, se refere ao monte Sinai, que gera para escravidão; esta é Agar.
25 denn Hagar beditet d Berg Sinai in Arabie un isch ä Glichnis fir des jetzige Jerusalem, des mit sinene Kinda in dr Knechtschaft läbt.
25 Ora, Agar é o monte Sinai, na Arábia, e corresponde à Jerusalém atual, que está em escravidão com seus filhos.
26 Aba des Jerusalem, des droben isch, des isch di Fräie; des isch unsri Muetter.
26 Mas a Jerusalém lá de cima é livre, a qual é nossa mãe;
27 Denn s schtoht gschriebe (Jesaja 54,1): "Kasch frehlich si, dü Unfruchtbari, de dü nit gebierscht! Brich in Jubel üs un juchz, de dü nit schwanga bisch. Denn de Isami het viel me Kinda, als de d Ma het."
27 porque está escrito: Alegra-te, ó estéril, que não dás à luz, exulta e clama, tu que não estás de parto; porque são mais numerosos os filhos da abandonada que os da que tem marido.
28 Ihr aba, lebi Breda, sin we Isaak Kinda dr Vuheißig.
28 Vós, porém, irmãos, sois filhos da promessa, como Isaque.
29 Aba we zue sella Ziit der, der nohch rem Fleisch ziigt (zeugt) war, den vufolgt, der nohch rem Geischt ziigt (zeugt) war, so goht`s au etzed.
29 Como, porém, outrora, o que nascera segundo a carne perseguia ao que nasceu segundo o Espírito, assim também agora.
30 Doch was sait de Schrift? "Stoß de Magd üsä mit ihrem Bue; denn dr Bue vu d Magd soll nit erbe mit däm Bue dr Fräie" (1. Moses 21,10).
30 Contudo, que diz a Escritura? Lança fora a escrava e seu filho, porque de modo algum o filho da escrava será herdeiro com o filho da livre.
31 So sin ma(mir) etze, lebi Breda, nit Kinda dr Magd, sundern vu d Fräie.
31 E, assim, irmãos, somos filhos não da escrava, e sim da livre.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.