Lucas 19
Uhohug na Namaratu gafu te Hesus Kristu (AGT) vs VC
1 A ta nesarok nig Hesus ta ili na Heriku a taliban da mina,
1 Jesus entrou em Jericó e ia atravessando a cidade.
2 — ausente —
2 Havia aí um homem muito rico chamado Zaqueu, chefe dos recebedores de impostos.
3 — ausente —
3 Ele procurava ver quem era Jesus, mas não o conseguia por causa da multidão, porque era de baixa estatura.
4 A gafu ta kumanen a bumilag i Sakyo ta unnan na angen ni Hesus, a imunek ta kayu, petta maidungan na i Hesus ta pagtalib na.
4 Ele correu adiande, subiu a um sicômoro para o ver, quando ele passasse por ali.
5 A ta pakadatang ni Hesus ta agyan na kayu en a nagtayuk, a tinangad na i Sakyo, a binaran na.
5 Chegando Jesus àquele lugar e levantando os olhos, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque é preciso que eu fique hoje em tua casa.
6 A alistu hapa dumagut i Sakyo, a matalak hapa ta pagdulot ni Hesus ta bali na en.
6 Ele desceu a toda a pressa e recebeu-o alegremente.
7 Ammi ya kadwan kiden tolay nga nangita a linibakan da i Hesus, gafu ta umange nagdulot ta bali na dulay na tolay.
7 Vendo isto, todos murmuravam e diziam: Ele vai hospedar-se em casa de um pecador...
8 A ta pagbida nig Hesus ikid ni Sakyo ta bali na en a nagtayuk i Sakyo, a nebosag na hapa ya pagbabawi na.
8 Zaqueu, entretanto, de pé diante do Senhor, disse-lhe: Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres e, se tiver defraudado alguém, restituirei o quádruplo.
9 A ya tabbag hapa ni Hesus tentu a
9 Disse-lhe Jesus: Hoje entrou a salvação nesta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Te yen hapa ya imeyan ku ta isin petta apagan ku ya metawag, petta ikerutan ku,” kunna hapa ni Hesus tentu.
10 Pois o Filho do Homem veio procurar e salvar o que estava perdido.
11 A gafu ta bida ni Hesus te Sakyo a pahig na kadwan kiden nakadangag ta tanagay na ya pagpatayuk ni Hesus ta pagariyan na Namaratu ta ili na Herusalem, te abikan na ya ili en, a amu da ta yen pagdulotan ni Hesusen. A yen ta nagbida i Hesus ta takwan na keangarigan tekid, petta pake amu da mina ya dumatang.
11 Ouviam-no falar. E como estava perto de Jerusalém, alguns se persuadiam de que o Reino de Deus se havia de manifestar brevemente; ele acrescentou esta parábola:
12 “Itta ta idi ya naba-nang na tolay,” kunna, “a negakkad na ange ta adayu na lugar, te yen ya enna pagadangan ta pagsaad na ta agyan na en, kapye na sangaw dumatang.
12 Um homem ilustre foi para um país distante, a fim de ser investido da realeza e depois regressar.
13 A gafu ta medyo mabayag sangaw a inayagan na ya mafulu ta tagabu na kiden, a nepataron na tekid ya kadwan kiden pirak na.
13 Chamou dez dos seus servos e deu-lhes dez minas, dizendo-lhes: Negociai até eu voltar.
14 “Ammi ya kalugaran na kiden a nekatupag da, a pinadagdag da hapa ya kadwan kiden kahulun da ta enna en pagadangan ta saad na petta awena mina mesaad, te aweda ikayat ta intu ya magibbal tekid.
14 Mas os homens daquela região odiavam-no e enviaram atrás dele embaixadores, para protestarem: Não queremos que ele reine sobre nós.
15 Ammi maski kunna ten a nesaad hala, a nagtoli ta lugar na en. A sangaw pinaayagan na ya pinagtaron na kiden ta pirak na kiden, petta madangag na am piga ya naapagan da.
15 Quando, investido da dignidade real, voltou, mandou chamar os servos a quem confiara o dinheiro, a fim de saber quanto cada um tinha lucrado.
16 A ta datang na napolu en a
16 Veio o primeiro: Senhor, a tua mina rendeu dez outras minas.
17 ‘A mappya ka mantu na tagabu te awenak nelogot. A gafu ta mekatalak ka nga magtaron ta assang a paturinan ta ka hapa petta magibbal ka hapa ta mafulu na ili,’ kunna kan na ari en tentu.
17 Ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque foste fiel nas coisas pequenas, receberás o governo de dez cidades.
18 “A sangaw umange hapa ya mekaduwa en tagabu na a
18 Veio o segundo: Senhor, a tua mina rendeu cinco outras minas.
19 ‘A iko mantu sangaw ya magibbal ta lima na ili,’ kunna hapa na ari en tentu.
19 Disse a este: Sê também tu governador de cinco cidades.
20 “A sangaw umange hapa ya takday, a
20 Veio também o outro: Senhor, aqui tens a tua mina, que guardei embrulhada num lenço;
21 te amuk ta maporay ka na tolay, te pangalapam haman ya awem pagmulan, yaga magba-nang ka ta banbannag na kadwan, a nagtalawak ta pagporayan nak sangaw,’ kunna.
21 pois tive medo de ti, por seres homem rigoroso, que tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 ‘Kuga dupal ya tagabu in yan,’ kunna hapa na ari en tentu.
22 Replicou-lhe ele: Servo mau, pelas tuas palavras te julgo. Sabias que sou rigoroso, que tiro o que não depositei e ceifo o que não semeei...
23 a anu awem mantu nepagatut ya pirak ku ta gumatut kiden petta itta mina ya nadatangan ku ta naapagan na kwak?’ kunna hapa na dafu na en tentu.
23 Por que, pois, não puseste o meu dinheiro num banco? Na minha volta, eu o teria retirado com juros.
24 “A ya nebar na para ta gitayukan kiden a
24 E disse aos que estavam presentes: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.
25 ‘Ammi pake addun sangaw ya kwa na, Afu, te ittan haman tentu ya imaddu ta mamengfulu,’ kunda.
25 Replicaram-lhe: Senhor, este já tem dez minas!...
26 ‘A maski ay,’ kunna hapa, ‘te kakurugan ya uhohugan ku tekamuy ta madaggan sangaw ya kwa na makākwa en petta imad-addu ya kwa na, ammi ta awanen nagpakaddu ta kwa na a maazi hapa sangaw ya dana neatad tentu.
26 Eu vos declaro: a todo aquele que tiver, dar-se-lhe-á; mas, ao que não tiver, ser-lhe-á tirado até o que tem.
27 A ya mangikatupag kiden nga awan makidafu teyak, a alapan muy kid sin, te papasin muy kid ta atubang ku,’ kunna.”
27 Quanto aos que me odeiam, e que não me quiseram por rei, trazei-os e massacrai-os na minha presença.
28 A ta nekabalin ni Hesus nangibida ta keangarigan na en a nagdulot kid kontodu ituldu na kiden ta ili na Herusalem, ammi napa-polu i Hesus ta dalan.
28 Depois destas palavras, Jesus os foi precedendo no caminho que sobe a Jerusalém.
29 A tekiden nakadatang ta Bagetay na Olibo ta bikat na babali kiden ta Beffage ikid na Batanya a pinaunnan ni Hesus ya duwa na ituldu na.
29 Chegando perto de Betfagé e de Betânia, junto do monte chamado das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes:
30 “Magdulot kanan ta babali kidewan, a am nakadatang kanan ta bikat da a maita muy sangaw ya urbun na kabayu nga awan para la natakayan, a negalut. Ubadan muy, te idatang muy hapa sin.
30 Ide a essa aldeia que está defronte de vós. Entrando nela, achareis um jumentinho atado, em que nunca montou pessoa alguma; desprendei-o e trazei-mo.
31 A am itta sangaw ya mangpohut ta pangubad muy a ‘Pa masapul na bit la i Afu,’ kummuy,” a umange kid.
31 Se alguém vos perguntar por que o soltais, responder-lhe-eis assim: O Senhor precisa dele.
32 Naita da hala ya kabayu en ta kuman na nebar ni Hesus tekid,
32 Partiram os dois discípulos e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 a tekiden nangubad tentu a
33 Quando desprendiam o jumentinho, perguntaram-lhes seus donos: Por que fazeis isto?
34 “A te masapul na kan na dafu tamen,” kunda hapa.
34 Eles responderam: O Senhor precisa dele.
35 A ta nepangidatang da tentu a neimmak da ya ulolat da ta urbunen, a inuffunan da i Hesusen nagtakay.
35 E trouxeram a Jesus o jumentinho, sobre o qual deitaram seus mantos e fizeram Jesus montar.
36 A tentu en nakatakay a imunnan hapa ya addu na tolay, a nehuklad da ya ulolat da kiden ta angen na ta pangdayaw da tentu.
36 À sua passagem, muitas pessoas estendiam seus mantos no caminho.
37 Pakadatang da ta dadagutan na bagetayen a sa gimihawa ya ituldu na kiden, a neayag da ya pangdayaw da ta Namaratu gafu ta ngamin kiden naita da ta pakapangwa ni Hesus.
37 Quando já se ia aproximando da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, tomada de alegria, começou a louvar a Deus em altas vozes, por todas as maravilhas que tinha visto.
38 “Bendisyonam, Afu, ya Ari in nga pinakabarim, petta mappya ta lutakin ta kuman na langitina, a kumanen ka hapa,” kunda.
38 E dizia: Bendito o rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória no mais alto dos céus!
39 A ya uhohug na kadwan kiden Pariseyu nga nehulun ta tolay kiden a
39 Neste momento, alguns fariseus interpelaram a Jesus no meio da multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 “Am awena mina magsitang na inin kid a ibar ku tekamuy ta magsitang hud la ya batu kidin,” kunna hapa tekid.
40 Ele respondeu: Digo-vos: se estes se calarem, clamarão as pedras!
41 A tentu en nakaabikan ta ili na Herusalem a pake itan na, a nagtangit hapa ta damdam na ta tolay na kiden.
41 Aproximando-se ainda mais, Jesus contemplou Jerusalém e chorou sobre ela, dizendo:
42 “Ampade amu muy mina ya mangatad ta kappyanan muy, ammi gagangay ta awemuy manonot,
42 Oh! Se também tu, ao menos neste dia que te é dado, conhecesses o que te pode trazer a paz!... Mas não, isso está oculto aos teus olhos.
43 te pagka-ma muy sangaw ya iange na katapil muy kiden, a seran da sangaw ya ngamin kiden dalan muy petta awemuy makauhet.
43 Virão sobre ti dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, te sitiarão e te apertarão de todos os lados;
44 A rakrakan da sangaw ya alad muy ikid na ngamin kiden bali muy, a idangkak da kam sangaw ta lutak kontodu anak muy kiden. A awan sangaw ta mesalnuk maski ta takday la na batu ta bali muy kiden, te awemuy garay amu ya neange na mangikerutan mina tekamuy,” kunna.
44 destruir-te-ão a ti e a teus filhos que estiverem dentro de ti, e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo em que foste visitada.
45 A ta datang da ta ili na Herusalem a simarok i Hesus ta simbaanen a pinegafwanan na pinohet ya naglaku kiden.
45 Em seguida, entrou no templo e começou a expulsar os mercadores.
46 “Anu awemuy haman manonot ya uhohug na Namaratu ta suraten, te
46 Disse ele: Está escrito: A minha casa é casa de oração! Mas vós a fizestes um covil de ladrões {Is 56,7; Jr 7,11}.
47 A kinanghahaw umange i Hesus ta simbaanen petta mangituldu ta tolay kiden, ammi ya padi kiden ikid na mangituldu kiden ta lintig ikid na kadwan kiden opisyales ta ili a apagan da am had kunna mina na pangpapasi da tentu.
47 Todos os dias ensinava no templo. Os príncipes dos sacerdotes, porém, os escribas e os chefes do povo procuravam tirar-lhe a vida.
48 Ammi awan ta makkwa da tentu, te pake ikayat na tolay kiden ya magdangag tentu.
48 Mas não sabiam como realizá-lo, porque todo o povo ficava suspenso de admiração, quando o ouvia falar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.