Romanos 4
Awajún [Aguaruna] (AGR) vs NVT
1 Yamai dekawagmi Abraham iina apají wajukauwaita nudau.
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 Abraham ni takasbaujiya nu diigsá aents pegkejai tibau akug, nigki emematmamain aajakui, tujash Apajuiyaig ememamain aajakchauwai.
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 Apajuí chichame agagbauwa nuig: “Abrahamak Apajuiyai dekaskeapi tujakui, nuniau asamtai Apajuí Abrahamnak pegkeg diisui”, tawai.
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Aents ni takagsamunum akiakug: Junak anentag amajame tumaitsui, diwibaunum akiau asa.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 Tujash aents pegkejan takaschau aig Apajuí tudaunum agkanmitka nunak niiní dekaskeapi tau asamtai dutikawai, nunú dekaskeapi tibauwa duik pegkeg ainagme tawai.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 Davidchakam aikasag agajui. Aents pegkeg takasbaujish atsujaig, Apajuí pegkeg ainagme tima shiig aneastinjin pachis agajua duka,
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 aatus tawai:
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 ¡Shiig aneasagtinai
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 Juna tibauwa jusha ¿imá jutii pakamaku aidauti shiig aneastinnak tiuwait atsa pakamakchau aidau shiig aneastinun tichaukaih? Nunak ditanashkam tiuwai. Yaunchuk timajime, Apajuik Abrahamnak niinig dekaskeapi tabau asa, aents pegkeg diisui tusan.
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 Tujash nunash ¿wajukamtaiya dutikauwaita? ¿pakamakmataig dutikauwait atsa pakamatsaigkik dutikauwait? Nunak pakamakmatai dutikachui, eke pakamatsaig dutikauwai.
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 Nunik pujus Abrahamak pakamakui, ayatak Apajuí dekaskeapi tabaunum pakamakchau ajinkesh Apajuí pegkeg ainagme tujama nuna iwainakta tau asa. Nuniku asa Abrahamak pakamakchau ainayatak Apajuí dekaskeapi tuina nuna apají wajasui, ashí nunin aidaunak Apajuik betekmas pegkeg diyawai.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 Nuigtushkam pakamaku ainakush, Abraham eke pakamatsuk Apajuiyaig dekaskeapi tujakua nunisag anentaimaina nuna apají wajasui.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 Apajuí Abraham anagkuaku tibauwa duka: Ju nugka juka amina uchijum weantu akiinak wegagtina nudau atin atí tiuwai. Nunak Moisés chicham umiktajum tibauwa nuna umikú asamtaigkish tichauwai. Ayatak niiní dekaskeapi tau asamtai pegkeg diisá tiuwai,
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 wagki jutii judío aidauti chicham umiktajum tibauwa nunú umiaku jumainaitkuig, Apajuiyai dekaskeapi tabauwa duka ni anagkagtuamua nujaí wainak juwamainai.
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 Moisés chicham umiktajum tiuwa duka ii umiachbaunum Apajuí suwimkan sujamaina nuna itagtamji. Tujash chicham umiktina nunú atsakuig umiatsjume tamak amaitsuji.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 Nunin asamtai Apajuí Abrahaman anagkuauwa nunak, ni weantu aidaush dekaskeapi tabaunum anenjauch uwemjatnume tiuwai. Apajuí anagkagtuamuk, jutii judío aidauti chicham umiinag nudaukechui, Abraham Apajuiyaig dekaskeapi tujakua nunisag ashí aents dekaskeapi tuina nudauwai. Aatus asamtai Abrahamak ashí jutii aidauti apajiyai.
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 Nuadui Apajuí eemtinish Abrahamak dekaamauwai chicham agagbaunum: “Wi aminak kuashat aents aidau apají emajame” tawa nuna. Nuadui Abrahamak aents jakaunash Apajuí inanki ataktú pujutan suwak, atsamunmayanash ashí wajiin najanna nuanui dekaskeapi tujakui.
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 Nunin asa Abrahamak uchijish atsugmaitak, dekaskeap uminkattawa tabauwai dakasui, nuniku asa kuashat aentsun apají wajasui, Apajuí chichajak: “Amina uchigmiin akiinak wegauk, yaya dekapamainchauwa ibau atinai”, tibau asa.
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 Abrahamak cien mijan tumain ajujakui, Sarashkam muuntuch wajasú asa uchinash ejapjumainchau wajasui, tujash dekaskeap uminkattawa tabaunmag mijakchauwai.
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 Nuigtush Apajuí niina anagkuamunash utujimsag anentaimtsuk, nuní nagkaemas dekaskeapi tabaujin ichichmamag Apajuin emematiuwai.
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 Abrahamak: Apajuí ashí senchigtina ibau asampap ashí ni anagkagtuamujinash imatiksag umiktatua, tiuwai.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 Nunú aaja dekaskeapi tabauwai Apajuik Abrahamnak pegkeg diisui.
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 Tujash Apajuí Abraham dekaskeapi tabau asa pegkeg diisua duka, imá ni nunikbauwa duke pachisa agagchamui.
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 Jutii nuniktina dusha pachisa agagbauwai: Ii dekaskeapi tabaunum Apajuí pegkeg ainagme tama atinaitag nunú. Duka jutii Jesucristo iina Apujiya nu jakaunak Apajuí inankiuwa nunú dekaskeapi tuinag nuuwai.
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Apajuí Jesusnak jutii tudaujin mantamnati tusa idaisauwai, nunik maawagmataish ataktú nigki inankiuwai jutiin pegkeg ainagme tujamta tau asa.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.