Romanos 4

Awajún [Aguaruna] (AGR) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Yamai dekawagmi Abraham iina apají wajukauwaita nudau.
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Abraham ni takasbaujiya nu diigsá aents pegkejai tibau akug, nigki emematmamain aajakui, tujash Apajuiyaig ememamain aajakchauwai.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 Apajuí chichame agagbauwa nuig: “Abrahamak Apajuiyai dekaskeapi tujakui, nuniau asamtai Apajuí Abrahamnak pegkeg diisui”, tawai.
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Aents ni takagsamunum akiakug: Junak anentag amajame tumaitsui, diwibaunum akiau asa.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Tujash aents pegkejan takaschau aig Apajuí tudaunum agkanmitka nunak niiní dekaskeapi tau asamtai dutikawai, nunú dekaskeapi tibauwa duik pegkeg ainagme tawai.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Davidchakam aikasag agajui. Aents pegkeg takasbaujish atsujaig, Apajuí pegkeg ainagme tima shiig aneastinjin pachis agajua duka,
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 aatus tawai:
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 ¡Shiig aneasagtinai
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 Juna tibauwa jusha ¿imá jutii pakamaku aidauti shiig aneastinnak tiuwait atsa pakamakchau aidau shiig aneastinun tichaukaih? Nunak ditanashkam tiuwai. Yaunchuk timajime, Apajuik Abrahamnak niinig dekaskeapi tabau asa, aents pegkeg diisui tusan.
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 Tujash nunash ¿wajukamtaiya dutikauwaita? ¿pakamakmataig dutikauwait atsa pakamatsaigkik dutikauwait? Nunak pakamakmatai dutikachui, eke pakamatsaig dutikauwai.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Nunik pujus Abrahamak pakamakui, ayatak Apajuí dekaskeapi tabaunum pakamakchau ajinkesh Apajuí pegkeg ainagme tujama nuna iwainakta tau asa. Nuniku asa Abrahamak pakamakchau ainayatak Apajuí dekaskeapi tuina nuna apají wajasui, ashí nunin aidaunak Apajuik betekmas pegkeg diyawai.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Nuigtushkam pakamaku ainakush, Abraham eke pakamatsuk Apajuiyaig dekaskeapi tujakua nunisag anentaimaina nuna apají wajasui.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Apajuí Abraham anagkuaku tibauwa duka: Ju nugka juka amina uchijum weantu akiinak wegagtina nudau atin atí tiuwai. Nunak Moisés chicham umiktajum tibauwa nuna umikú asamtaigkish tichauwai. Ayatak niiní dekaskeapi tau asamtai pegkeg diisá tiuwai,
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 wagki jutii judío aidauti chicham umiktajum tibauwa nunú umiaku jumainaitkuig, Apajuiyai dekaskeapi tabauwa duka ni anagkagtuamua nujaí wainak juwamainai.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Moisés chicham umiktajum tiuwa duka ii umiachbaunum Apajuí suwimkan sujamaina nuna itagtamji. Tujash chicham umiktina nunú atsakuig umiatsjume tamak amaitsuji.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Nunin asamtai Apajuí Abrahaman anagkuauwa nunak, ni weantu aidaush dekaskeapi tabaunum anenjauch uwemjatnume tiuwai. Apajuí anagkagtuamuk, jutii judío aidauti chicham umiinag nudaukechui, Abraham Apajuiyaig dekaskeapi tujakua nunisag ashí aents dekaskeapi tuina nudauwai. Aatus asamtai Abrahamak ashí jutii aidauti apajiyai.
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 Nuadui Apajuí eemtinish Abrahamak dekaamauwai chicham agagbaunum: “Wi aminak kuashat aents aidau apají emajame” tawa nuna. Nuadui Abrahamak aents jakaunash Apajuí inanki ataktú pujutan suwak, atsamunmayanash ashí wajiin najanna nuanui dekaskeapi tujakui.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Nunin asa Abrahamak uchijish atsugmaitak, dekaskeap uminkattawa tabauwai dakasui, nuniku asa kuashat aentsun apají wajasui, Apajuí chichajak: “Amina uchigmiin akiinak wegauk, yaya dekapamainchauwa ibau atinai”, tibau asa.
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 Abrahamak cien mijan tumain ajujakui, Sarashkam muuntuch wajasú asa uchinash ejapjumainchau wajasui, tujash dekaskeap uminkattawa tabaunmag mijakchauwai.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 Nuigtush Apajuí niina anagkuamunash utujimsag anentaimtsuk, nuní nagkaemas dekaskeapi tabaujin ichichmamag Apajuin emematiuwai.
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 Abrahamak: Apajuí ashí senchigtina ibau asampap ashí ni anagkagtuamujinash imatiksag umiktatua, tiuwai.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Nunú aaja dekaskeapi tabauwai Apajuik Abrahamnak pegkeg diisui.
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Tujash Apajuí Abraham dekaskeapi tabau asa pegkeg diisua duka, imá ni nunikbauwa duke pachisa agagchamui.
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 Jutii nuniktina dusha pachisa agagbauwai: Ii dekaskeapi tabaunum Apajuí pegkeg ainagme tama atinaitag nunú. Duka jutii Jesucristo iina Apujiya nu jakaunak Apajuí inankiuwa nunú dekaskeapi tuinag nuuwai.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 Apajuí Jesusnak jutii tudaujin mantamnati tusa idaisauwai, nunik maawagmataish ataktú nigki inankiuwai jutiin pegkeg ainagme tujamta tau asa.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.