Gênesis 47
Awajún [Aguaruna] (AGR) vs NTLH
1 Nuna tusa ukuak José faraógkan ujaktatus weuwai. Nunik jegaa faraógkan ujaak:
1 Então José foi dar a notícia ao rei. Ele disse: — O meu pai e os meus irmãos vieram da terra de Canaã e estão na região de Gosém com as suas ovelhas e cabras, o seu gado e tudo o que têm.
2 Tusa ujaka ukuak niina yachi aidaun cinco etegkeg juki, faraón wainkati tusa ejegauwai.
2 Depois levou cinco dos seus irmãos e os apresentou ao rei.
3 Dutikamtai faraón José yachi aidaun iniak:
3 O rei perguntou: — Qual é o trabalho de vocês? Eles responderam: — Senhor, nós somos criadores de ovelhas, como foram os nossos antepassados.
4 Tuja nujan tepeau asa canaágnumak chijichi uwig ayugmainush atsau asamtai, juwi batsamsatasa kaunaji”, tuidau. Nuna tusag: “¡Apuh, wait aneasam nugka Gosén tutaya au sukagtusta, iish awi batsamsagmi!” tiajui.
4 Viemos morar neste país porque na terra de Canaã não há pastos para os animais, e a fome lá está terrível. Por favor, deixe que a gente fique morando na região de Gosém.
5 Tusa tiagtai faraón Josén chichajak:
5 O rei disse a José: — Agora que o seu pai e os seus irmãos vieram ficar com você,
6 Juju Egipto nugka juka ame diyame, nuniau asam amina apa yatsum aidaujai nugka pegkeg Goségka au susata, dutikam, nuwi batsamsatnume. Tuja dita aina awiya tagku kuitamin yacha akuig, nunú jukim mina tagkuju kuitamjutuina nuna apuji adaikata”, tiuwai.
6 a terra do Egito está às ordens deles. Dê a eles a região de Gosém, que é a melhor do país, para que fiquem morando lá. E, se na sua opinião houver entre eles homens capazes, ponha-os como chefes dos que cuidam do meu gado.
7 Tusa timatai, José niina apajinashkam juki faraón wainkati tusa ejentauwai. Dutikam Jocobshakam faraógkan eme anentus kumpamauwai.
7 Depois José levou Jacó, o seu pai, e o apresentou ao rei. Jacó deu a sua bênção ao rei,
8 Dutikam faraón Jacopan iniak:
8 e este perguntou: — Qual é a sua idade?
9 Tusa tama Jacob ayaak:
9 Jacó respondeu: — Já estou com cento e trinta anos de idade e sempre tenho andado de um lado para outro. A minha vida tem passado rapidamente, e muitos anos foram difíceis. E eu não tenho conseguido viver tanto quanto os meus antepassados, que tiveram uma vida tão dura como a que eu tive.
10 Nuna tusa Jacob faraógkan kumpama ukuak jiinki weuwai.
10 Jacó deu a sua bênção ao rei e foi embora.
11 Nunikmatai José niina apajin niina yachi aidaujai faraón tibaunak imatiksag, nugka múun Ramsés tutai aajakua nuwi batsasui. Dutikam ditashkam nuwi nugkeenawag batsamsauwai.
11 E José deu ao pai e aos irmãos terras na melhor região do Egito, perto da cidade de Ramessés, como o rei havia ordenado. Essas terras se tornaram propriedade deles, e eles ficaram morando ali.
12 Tuja nuigtushkam José niina apaji, niina yachi aidaujai ashí ditá patayi aidaujaí ijumag, yutai aidaun sujakui nujantai waittsainum tusa.
12 José dava mantimentos ao pai, aos irmãos e aos parentes, conforme as necessidades de cada família.
13 Ashí nugka aidaunmak makichik trigokesh atsujakui, nuadui nujantak aan senchi wegau. Nuniau asamtai, egiptunmaya aents aidauk canaágnumia aidaushkam nujantai jinuidau.
13 Não havia alimento em lugar nenhum, e a fome aumentava cada vez mais. Os moradores do Egito e de Canaã ficaram fracos de tanto passar fome.
14 Tuja Josék egiptunmaya aents, canaágnumia aents aidaujai yutain sumagtai kuichkijai yapa yapajiakua dita kuichkijinak ashí yajutuk faraógka jeen ijumjauwai. Dutika yajutuk kuichkigtinchau emakui.
14 O povo comprava mantimentos, e José ajuntava todo o dinheiro e o levava para o palácio.
15 Dutikamu asa Egipto nugkanmash, Canaán nugkanmash kuichik shiig atsutai, wajiyaik akikmakash yutainash sumaktinme nuninak egiptunmaya aents aidau Josén jegaji chichajuinak:
15 Quando acabou todo o dinheiro do Egito e de Canaã, os egípcios foram falar com José. Eles disseram: — Por favor, nos dê comida! Não nos deixe morrer só porque o nosso dinheiro acabou!
16 Tusa tama José ditan chichajak:
16 José respondeu: — Se vocês não têm mais dinheiro, tragam o seu gado, que eu trocarei por mantimento.
17 Tusa tima egiptunmaya aents aidauk ditá caballojin, uwigjin, bakajin, burrojin aatus yajuakag Josén ikautuawajui. Dutikawagmatai José nuna yajumak makichik mijadai trigon suu pujau.
17 Os egípcios levaram a José cavalos, ovelhas, cabras, bois e jumentos, e em troca ele lhes deu mantimento durante todo aquele ano.
18 Tujash nunú mijan nagkaemakmatai, yutain amukag waituinak, ataktu Josén kautuawag chichajuinak:
18 O ano passou, e no ano seguinte foram dizer a José:
19 Nuniau asamtai trigo sukagtakum dekas jutiishkam iina nugkejai sumajatkata, dutikagtuawamin iishkam faraógka inake wajasa iina nugkeenig nii takajainaku ajak sukagtusamin nunú ajakma nuwiya yuwawagmi. Tuja ¿amesh wagkamek jutiish dita nugken ajakma yutsuk batsamas jinaati tusamesh idaikagtustame?” tuidau.
19 — Senhor, não podemos esconder o fato de que o nosso dinheiro acabou e que os nossos animais agora são seus. Não temos mais nada para entregar a não ser os nossos corpos e as nossas terras. Não deixe a gente morrer. Compre a nós e as nossas terras em troca de alimentos. Seremos escravos do rei, e ele será dono das nossas terras. Dê-nos mantimento para que possamos viver e também sementes para plantarmos, e assim a terra não se tornará um deserto.
20 Tusa imatiagtai José nugka egiptunmaya aidaunak ashí sumakui faraógdau atinun, nunak egiptunmaya aents aidau nujantai jinak dita nugken sujukajui. Dutikamuk duka ashí faraógdau juwakui.
20 Então José comprou todas as terras do Egito para o rei. Todos os egípcios tiveram de vender as suas terras, pois a fome era terrível. Assim, a terra ficou sendo do rei,
21 Nuna dutikawag egiptunmaya aents aidauk nugkenchau juwakag, apu inake wajasajui.
21 e José fez dos egípcios escravos no país inteiro.
22 Untsu ima sacerdote nugkenak sumakchauwai, ditak faraón trigo susam nuna yuwa batsatu asagmatai. Nuadui ditak nugkenak sujukchajui wagki faraón susam yuwa batsatu asag.
22 José só não comprou as terras dos sacerdotes. Eles não tiveram de vendê-las, pois o rei lhes dava certa quantidade de alimentos; e assim eles tinham o que comer.
23 Duwi pujus José aents aidaun chichajak:
23 Então José disse ao povo: — Agora vocês e as suas terras são do rei, pois eu os comprei para ele. Peguem aqui sementes para semearem nos campos.
24 Tujash nunú ajakma juwakjumek ujumak akankajum faraón susatajum, dutikakjum ipak usumta imajin juwaktata duka ajaatin, nuigtu atum uchijum aidaujai yuwatin, tuja atumjai batsatu aidau yuwatnujai jukitajum”, tiuwai.
24 Do que colherem, deem a quinta parte ao rei; usem as outras quatro partes para semear e para alimentar vocês, os seus filhos e as pessoas que moram com vocês.
25 Tama dita aimainak:
25 Eles responderam: — O senhor salvou a nossa vida e tem sido bom para nós. Seremos escravos do rei.
26 Juna aatus José chichaman umikui. Nuadui ashí aents egiptunmaya aidauk ajakmamujinian ujumak akanak faraógka suu atinme tusa tiuwai. Nunú chicham umikbau aajakua duka yamaikish nunisag awai. Tuja untsu ima sacerdote aidauk dita nugkenak faraógkan susachaju asag, tuke akikmachu ainawai.
26 Assim, José fez uma lei que existe até hoje . A lei é a seguinte: em todo o Egito a quinta parte das colheitas pertence ao rei. Só as terras dos sacerdotes não ficaram para o rei.
27 Israel aents aidauk Egipto nugka Goségnum batsamsajui. Nunik nuwi batsamas shiig kuashat yujakajui.
27 Os israelitas ficaram vivendo no Egito, na região de Gosém, onde compraram terras e tiveram muitos filhos.
28 Tuja Jocopak Egipto nugkanum jegag diecisiete mijan pujusui, nujai ijumjamak ciento cuarenta y siete mijan ejeyuwai.
28 Jacó viveu dezessete anos no Egito, chegando à idade de cento e quarenta e sete anos.
29 Israel shiig muumpaki nii jakatnujin dekapmamag, niina uchiji Josén untsuka chichajak:
29 Quando sentiu que ia morrer, Jacó mandou chamar o seu filho José e disse: — Se lhe posso pedir um favor, ponha a mão por baixo da minha coxa e jure que será fiel e honesto comigo nisto que vou pedir: não me sepulte no Egito.
30 Wi mina apag wegantu jinawajua núnikan jakamtaish, wi wegantu ukumasbau aina nuwig ukugsata”, tiuwai. Tusa tama, José ayaak:
30 Quando eu morrer, tire o meu corpo do Egito e me coloque na sepultura dos meus antepassados, a fim de que eu descanse com eles. José respondeu: — Eu farei o que o senhor está pedindo.
31 Tama Jacob uchijin chichajak:
31 — Então jure — disse Jacó. José jurou, e aí Jacó se inclinou sobre a cabeceira da cama e orou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.