Gênesis 47
Awajún [Aguaruna] (AGR) vs ARA
1 Nuna tusa ukuak José faraógkan ujaktatus weuwai. Nunik jegaa faraógkan ujaak:
1 Então, veio José e disse a Faraó: Meu pai e meus irmãos, com os seus rebanhos e o seu gado, com tudo o que têm, chegaram da terra de Canaã; e eis que estão na terra de Gósen.
2 Tusa ujaka ukuak niina yachi aidaun cinco etegkeg juki, faraón wainkati tusa ejegauwai.
2 E tomou cinco dos seus irmãos e os apresentou a Faraó.
3 Dutikamtai faraón José yachi aidaun iniak:
3 Então, perguntou Faraó aos irmãos de José: Qual é o vosso trabalho? Eles responderam: Os teus servos somos pastores de rebanho, tanto nós como nossos pais.
4 Tuja nujan tepeau asa canaágnumak chijichi uwig ayugmainush atsau asamtai, juwi batsamsatasa kaunaji”, tuidau. Nuna tusag: “¡Apuh, wait aneasam nugka Gosén tutaya au sukagtusta, iish awi batsamsagmi!” tiajui.
4 Disseram mais a Faraó: Viemos para habitar nesta terra; porque não há pasto para o rebanho de teus servos, pois a fome é severa na terra de Canaã; agora, pois, te rogamos permitas habitem os teus servos na terra de Gósen.
5 Tusa tiagtai faraón Josén chichajak:
5 Então, disse Faraó a José: Teu pai e teus irmãos vieram a ti.
6 Juju Egipto nugka juka ame diyame, nuniau asam amina apa yatsum aidaujai nugka pegkeg Goségka au susata, dutikam, nuwi batsamsatnume. Tuja dita aina awiya tagku kuitamin yacha akuig, nunú jukim mina tagkuju kuitamjutuina nuna apuji adaikata”, tiuwai.
6 A terra do Egito está perante ti; no melhor da terra faze habitar teu pai e teus irmãos; habitem na terra de Gósen. Se sabes haver entre eles homens capazes, põe-nos por chefes do gado que me pertence.
7 Tusa timatai, José niina apajinashkam juki faraón wainkati tusa ejentauwai. Dutikam Jocobshakam faraógkan eme anentus kumpamauwai.
7 Trouxe José a Jacó, seu pai, e o apresentou a Faraó; e Jacó abençoou a Faraó.
8 Dutikam faraón Jacopan iniak:
8 Perguntou Faraó a Jacó: Quantos são os dias dos anos da tua vida?
9 Tusa tama Jacob ayaak:
9 Jacó lhe respondeu: Os dias dos anos das minhas peregrinações são cento e trinta anos; poucos e maus foram os dias dos anos da minha vida e não chegaram aos dias dos anos da vida de meus pais, nos dias das suas peregrinações.
10 Nuna tusa Jacob faraógkan kumpama ukuak jiinki weuwai.
10 E, tendo Jacó abençoado a Faraó, saiu de sua presença.
11 Nunikmatai José niina apajin niina yachi aidaujai faraón tibaunak imatiksag, nugka múun Ramsés tutai aajakua nuwi batsasui. Dutikam ditashkam nuwi nugkeenawag batsamsauwai.
11 Então, José estabeleceu a seu pai e a seus irmãos e lhes deu possessão na terra do Egito, no melhor da terra, na terra de Ramessés, como Faraó ordenara.
12 Tuja nuigtushkam José niina apaji, niina yachi aidaujai ashí ditá patayi aidaujaí ijumag, yutai aidaun sujakui nujantai waittsainum tusa.
12 E José sustentou de pão a seu pai, a seus irmãos e a toda a casa de seu pai, segundo o número de seus filhos.
13 Ashí nugka aidaunmak makichik trigokesh atsujakui, nuadui nujantak aan senchi wegau. Nuniau asamtai, egiptunmaya aents aidauk canaágnumia aidaushkam nujantai jinuidau.
13 Não havia pão em toda a terra, porque a fome era mui severa; de maneira que desfalecia o povo do Egito e o povo de Canaã por causa da fome.
14 Tuja Josék egiptunmaya aents, canaágnumia aents aidaujai yutain sumagtai kuichkijai yapa yapajiakua dita kuichkijinak ashí yajutuk faraógka jeen ijumjauwai. Dutika yajutuk kuichkigtinchau emakui.
14 Então, José arrecadou todo o dinheiro que se achou na terra do Egito e na terra de Canaã, pelo cereal que compravam, e o recolheu à casa de Faraó.
15 Dutikamu asa Egipto nugkanmash, Canaán nugkanmash kuichik shiig atsutai, wajiyaik akikmakash yutainash sumaktinme nuninak egiptunmaya aents aidau Josén jegaji chichajuinak:
15 Tendo-se acabado, pois, o dinheiro, na terra do Egito e na terra de Canaã, foram todos os egípcios a José e disseram: Dá-nos pão; por que haveremos de morrer em tua presença? Porquanto o dinheiro nos falta.
16 Tusa tama José ditan chichajak:
16 Respondeu José: Se vos falta o dinheiro, trazei o vosso gado; em troca do vosso gado eu vos suprirei.
17 Tusa tima egiptunmaya aents aidauk ditá caballojin, uwigjin, bakajin, burrojin aatus yajuakag Josén ikautuawajui. Dutikawagmatai José nuna yajumak makichik mijadai trigon suu pujau.
17 Então, trouxeram o seu gado a José; e José lhes deu pão em troca de cavalos, de rebanhos, de gado e de jumentos; e os sustentou de pão aquele ano em troca do seu gado.
18 Tujash nunú mijan nagkaemakmatai, yutain amukag waituinak, ataktu Josén kautuawag chichajuinak:
18 Findo aquele ano, foram a José no ano próximo e lhe disseram: Não ocultaremos a meu senhor que se acabou totalmente o dinheiro; e meu senhor já possui os animais; nada mais nos resta diante de meu senhor, senão o nosso corpo e a nossa terra.
19 Nuniau asamtai trigo sukagtakum dekas jutiishkam iina nugkejai sumajatkata, dutikagtuawamin iishkam faraógka inake wajasa iina nugkeenig nii takajainaku ajak sukagtusamin nunú ajakma nuwiya yuwawagmi. Tuja ¿amesh wagkamek jutiish dita nugken ajakma yutsuk batsamas jinaati tusamesh idaikagtustame?” tuidau.
19 Por que haveremos de perecer diante dos teus olhos, tanto nós como a nossa terra? Compra-nos a nós e a nossa terra a troco de pão, e nós e a nossa terra seremos escravos de Faraó; dá-nos semente para que vivamos e não morramos, e a terra não fique deserta.
20 Tusa imatiagtai José nugka egiptunmaya aidaunak ashí sumakui faraógdau atinun, nunak egiptunmaya aents aidau nujantai jinak dita nugken sujukajui. Dutikamuk duka ashí faraógdau juwakui.
20 Assim, comprou José toda a terra do Egito para Faraó, porque os egípcios venderam cada um o seu campo, porquanto a fome era extrema sobre eles; e a terra passou a ser de Faraó.
21 Nuna dutikawag egiptunmaya aents aidauk nugkenchau juwakag, apu inake wajasajui.
21 Quanto ao povo, ele o escravizou de uma a outra extremidade da terra do Egito.
22 Untsu ima sacerdote nugkenak sumakchauwai, ditak faraón trigo susam nuna yuwa batsatu asagmatai. Nuadui ditak nugkenak sujukchajui wagki faraón susam yuwa batsatu asag.
22 Somente a terra dos sacerdotes não a comprou ele; pois os sacerdotes tinham porção de Faraó e eles comiam a sua porção que Faraó lhes tinha dado; por isso, não venderam a sua terra.
23 Duwi pujus José aents aidaun chichajak:
23 Então, disse José ao povo: Eis que hoje vos comprei a vós outros e a vossa terra para Faraó; aí tendes sementes, semeai a terra.
24 Tujash nunú ajakma juwakjumek ujumak akankajum faraón susatajum, dutikakjum ipak usumta imajin juwaktata duka ajaatin, nuigtu atum uchijum aidaujai yuwatin, tuja atumjai batsatu aidau yuwatnujai jukitajum”, tiuwai.
24 Das colheitas dareis o quinto a Faraó, e as quatro partes serão vossas, para semente do campo, e para o vosso mantimento e dos que estão em vossas casas, e para que comam as vossas crianças.
25 Tama dita aimainak:
25 Responderam eles: A vida nos tens dado! Achemos mercê perante meu senhor e seremos escravos de Faraó.
26 Juna aatus José chichaman umikui. Nuadui ashí aents egiptunmaya aidauk ajakmamujinian ujumak akanak faraógka suu atinme tusa tiuwai. Nunú chicham umikbau aajakua duka yamaikish nunisag awai. Tuja untsu ima sacerdote aidauk dita nugkenak faraógkan susachaju asag, tuke akikmachu ainawai.
26 E José estabeleceu por lei até ao dia de hoje que, na terra do Egito, tirasse Faraó o quinto; só a terra dos sacerdotes não ficou sendo de Faraó.
27 Israel aents aidauk Egipto nugka Goségnum batsamsajui. Nunik nuwi batsamas shiig kuashat yujakajui.
27 Assim, habitou Israel na terra do Egito, na terra de Gósen; nela tomaram possessão, e foram fecundos, e muito se multiplicaram.
28 Tuja Jocopak Egipto nugkanum jegag diecisiete mijan pujusui, nujai ijumjamak ciento cuarenta y siete mijan ejeyuwai.
28 Jacó viveu na terra do Egito dezessete anos; de sorte que os dias de Jacó, os anos da sua vida, foram cento e quarenta e sete.
29 Israel shiig muumpaki nii jakatnujin dekapmamag, niina uchiji Josén untsuka chichajak:
29 Aproximando-se, pois, o tempo da morte de Israel, chamou a José, seu filho, e lhe disse: Se agora achei mercê à tua presença, rogo-te que ponhas a mão debaixo da minha coxa e uses comigo de beneficência e de verdade; rogo-te que me não enterres no Egito,
30 Wi mina apag wegantu jinawajua núnikan jakamtaish, wi wegantu ukumasbau aina nuwig ukugsata”, tiuwai. Tusa tama, José ayaak:
30 porém que eu jaza com meus pais; por isso, me levarás do Egito e me enterrarás no lugar da sepultura deles. Respondeu José: Farei segundo a tua palavra.
31 Tama Jacob uchijin chichajak:
31 Então, lhe disse Jacó: Jura-me. E ele jurou-lhe; e Israel se inclinou sobre a cabeceira da cama.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.