Deuteronômio 1

Awajún [Aguaruna] (AGR) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Juna Moisés namak Jordágka amain etsa minitaiya nuni uwejush awa nuwi pujus, Israel aents aidaun ujakui. Nunú uwegshuk Arabá nugkanum awai. Tuja duka yaakat Suf tawa nujai niniaku nugka Parán, Tótel, Labán, Haserot, Dizahab aatus aajaku aina nuwi awai.
1 Estas são as palavras que Moisés falou a todo Israel além do Jordão, no deserto, na Arabá defronte de Sufe, entre Parã, Tofel, Labã, Hazerote e Di-Zaabe.
2 Tuja Cades-barnea jegamuk Horebnum juwaki jinta Seírnum wetaya duke wea weakua once tsawanta imajin jegawai.
2 São onze dias de viagem desde Horebe, pelo caminho da montanha de Seir, até Cades-Barnéia.
3 Tuke Pujuu Moisésan Israel aents aidau ujakta tusa tima ujakua nunak,
3 No ano quadragésimo, no mês undécimo, no primeiro dia do mês, Moisés falou aos filhos de Israel, conforme tudo o que o senhor lhes mandara por seu intermédio,
4 amorreo aents aidaun apuji Sejón Hesbón nugkanum pujaun, tuja Basán nugka apuji Og aajakua nujai depetuk amuka, nuigtu Astarot nugkanum yaakat Edrei tawa nuwiyanashkam depetuk amukua duwi pujus, cuarenta mijan jegá, once nantu taka makichik tsawan tsawaju ai, Moisés Apajuí tibaunak imatiksag Israel aents aidaun ujakui.
4 depois que derrotou a Siom, rei dos amorreus, que habitava em Hesbom, e a Ogue, rei de Basã, que habitava em Astarote, em Edrei.
5 Nunak Israel aents aidauk namak Jordágka tsumujin Moab nugkanum batsatun, Moisés dita umikagtinun juna aatus chichajak:
5 Além do Jordão, na terra de Moabe, Moisés se pôs a explicar esta lei, e disse:
6 “Muja Horebnum batsatjin Tuke Pujuu iina Apajuíji juna aatus chichagtamak: ‘Atumek juju muja juwig kuashat tsawan batsamsaugme.
6 O Senhor nosso Deus nos falou em Horebe, dizendo: Assaz vos haveis demorado neste monte.
7 Nuadui aakjum aidau tegakjum, wajijum yajuakjum amorreo aents aidau batsatbaunum mujá wetajum. Nunikjum nuna yantamen tikich nugka ayá nuwi batsamsatajum. Duka nugkak juju ainawai: Arabá nugka, ikam tepaju, nugka paka weaju, Néguev nugká, nugka nayantsa pakaji, canaágnumia aents aidau nugke, nuigtu Líbano nugka, namak shiig múun Eufratesa aatus jegawai.
7 Voltai-vos, ponde-vos a caminho, e ide à região montanhosa dos amorreus, e a todos os lugares vizinhos, na Arabá, na região montanhosa, no vale e no sul; à beira do mar, à terra dos cananeus, e ao Líbano, até o grande rio, o rio Eufrates.
8 Wi nunú nugka aina nunak atumin amaajime. Wetajum nunikjum nunú nugka jukitajum, nunak atumi apachjum Abraham, Isaac, Jacob aajaku aina nuna uchiji wegantu aidaun susatnaitjai tusan anagkuawaitjai’, tujutmayi” tiuwai Moisés.
8 Eis que tenho posto esta terra diante de vós; entrai e possuí a terra que o Senhor prometeu com juramento dar a vossos pais, Abraão, Isaque, e Jacó, a eles e à sua descendência depois deles.
9 — ausente —
9 Nesse mesmo tempo eu vos disse: Eu sozinho não posso levar-vos,
10 — ausente —
10 o Senhor vosso Deus já vos tem multiplicado, e eis que hoje sois tão numerosos como as estrelas do céu.
11 — ausente —
11 O Senhor Deus de vossos pais vos faça mil vezes mais numerosos do que sois; e vos abençoe, como vos prometeu.
12 — ausente —
12 Como posso eu sozinho suportar o vosso peso, as vossas cargas e as vossas contendas?
13 — ausente —
13 Tomai-vos homens sábios, entendidos e experimentados, segundo as vossas tribos, e eu os porei como cabeças sobre vós.
14 — ausente —
14 Então me respondestes: bom fazermos o que disseste.
15 — ausente —
15 Tomei, pois, os cabeças de vossas tribos, homens sábios e experimentados, e os constituí por cabeças sobre vós, chefes de mil, chefes de cem, chefes de cinqüenta e chefes de dez, por oficiais, segundo as vossas tribos.
16 — ausente —
16 E no mesmo tempo ordenei a vossos juízes, dizendo: Ouvi as causas entre vossos irmãos, e julgai com justiça entre o homem e seu irmão, ou o estrangeiro que está com ele.
17 — ausente —
17 Não fareis acepção de pessoas em juízo; de um mesmo modo ouvireis o pequeno e o grande; não temereis a face de ninguém, porque o juízo é de Deus; e a causa que vos for difícil demais, a trareis a mim, e eu a ouvirei.
18 — ausente —
18 Assim naquele tempo vos ordenei todas as coisas que devíeis fazer.
19 — ausente —
19 Então partimos de Horebe, e caminhamos por todo aquele grande e terrível deserto que vistes, pelo caminho das montanhas dos amorreus, como o Senhor nosso Deus nos ordenara; e chegamos a Cades-Barnéia.
20 — ausente —
20 Então eu vos disse: Chegados sois às montanhas dos amorreus, que o Senhor nosso Deus nos dá.
21 — ausente —
21 Eis aqui o Senhor teu Deus tem posto esta terra diante de ti; sobe, apodera-te dela, como te falou o Senhor Deus de teus pais; não temas, e não te assustes.
22 — ausente —
22 Então todos vós vos chegastes a mim, e dissestes: Mandemos homens adiante de nós, para que nos espiem a terra e, de volta, nos ensinem o caminho pelo qual devemos subir, e as cidades a que devemos ir.
23 — ausente —
23 Isto me pareceu bem; de modo que dentre vós tomei doze homens, de cada tribo um homem;
24 — ausente —
24 foram-se eles e, subindo as montanhas, chegaram até o vale de Escol e espiaram a terra.
25 — ausente —
25 Tomaram do fruto da terra nas mãos, e no-lo trouxeram; e nos informaram, dizendo: Boa é a terra que nos dá o Senhor nosso Deus.
26 — ausente —
26 Todavia, vós não quisestes subir, mas fostes rebeldes ao mandado do Senhor nosso Deus;
27 — ausente —
27 e murmurastes nas vossas tendas, e dissestes: Porquanto o Senhor nos odeia, tirou-nos da terra do Egito para nos entregar nas mãos dos amorreus, a fim de nos destruir.
28 — ausente —
28 Para onde estamos nós subindo? nossos irmãos fizeram com que se derretesse o nosso coração, dizendo: Maior e mais alto é o povo do que nós; as cidades são grandes e fortificadas até o céu; e também vimos ali os filhos dos anaquins.
29 — ausente —
29 Então eu vos disse: Não vos atemorizeis, e não tenhais medo deles.
30 — ausente —
30 O Senhor vosso Deus, que vai adiante de vós, ele pelejará por vós, conforme tudo o que tem feito por vós diante dos vossos olhos, no Egito,
31 — ausente —
31 como também no deserto, onde vistes como o Senhor vosso Deus vos levou, como um homem leva seu filho, por todo o caminho que andastes, até chegardes a este lugar.
32 — ausente —
32 Mas nem ainda assim confiastes no Senhor vosso Deus,
33 — ausente —
33 que ia adiante de vós no caminho, de noite no fogo e de dia na nuvem, para vos achar o lugar onde devíeis acampar, e para vos mostrar o caminho por onde havíeis de andar.
34 — ausente —
34 Ouvindo, pois, o Senhor a voz das vossas palavras, indignou-se e jurou, dizendo:
35 — ausente —
35 Nenhum dos homens desta geração perversa verá a boa terra que prometi com juramento dar a vossos pais,
36 — ausente —
36 salvo Calebe, filho de Jefoné; ele a verá, e a terra que pisou darei a ele e a seus filhos, porquanto perseverou em seguir ao Senhor.
37 — ausente —
37 Também contra mim o Senhor se indignou por vossa causa, dizendo: Igualmente tu lá não entrarás.
38 — ausente —
38 Josué, filho de Num, que te serve, ele ali entrará; anima-o, porque ele fará que Israel a receba por herança.
39 — ausente —
39 E vossos pequeninos, dos quais dissestes que seriam por presa, e vossos filhos que hoje não conhecem nem o bem nem o mal, esses lá entrarão, a eles a darei e eles a possuirão.
40 — ausente —
40 Quanto a vós, porém, virai-vos, e parti para o deserto, pelo caminho do Mar Vermelho.
41 — ausente —
41 Então respondestes, e me dissestes: Pecamos contra o Senhor; nós subiremos e pelejaremos, conforme tudo o que nos ordenou o Senhor nosso Deus. Vós, pois, vos armastes, cada um, dos vossos instrumentos de guerra, e temerariamente propusestes subir a montanha.
42 — ausente —
42 E disse-me o Senhor: Dize-lhes: Não subais nem pelejeis, pois não estou no meio de vós; para que não sejais feridos diante de vossos inimigos.
43 — ausente —
43 Assim vos falei, mas não ouvistes; antes fostes rebeldes à ordem do Senhor e, agindo presunçosamente, subistes à montanha.
44 — ausente —
44 E os amorreus, que habitavam naquela montanha, vos saíram ao encontro e, perseguindo-vos como fazem as abelhas, vos destroçaram desde Seir até Horma.
45 — ausente —
45 Voltastes, pois, e chorastes perante o Senhor; mas o Senhor não ouviu a vossa voz, nem para vós inclinou os ouvidos.
46 — ausente —
46 Assim foi grande a vossa demora em Cades, pois ali vos demorastes muitos dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Deuteronômio 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.