Tito 1
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs NVT
1 Nɨnɨ Porɨhonɨnɨ pɨwɨha kɨma jɨpatɨpiyataayo. Nɨnɨ Autaahaatɨhomɨ otɨpɨpatɨhonɨnɨ amɨ nɨnɨ Jisaasihomɨ kaiwaiwaapɨ ausaatɨ pɨwɨha kaundɨtandɨhonɨnɨ Jisasɨ Kɨraisihomɨhonɨne. Ko Jisaasiho nanɨmahanatɨ ahɨnihɨhonɨne, isɨhiya Autaahaatɨho japɨhɨ numwaatɨ isɨhiya kɨmiya aimɨ nisɨhiye tatɨ namɨhanatɨ ahɨwisawɨhiya nahatiyaamɨ Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaahotɨhandɨ netɨ watɨpurɨmatɨ utaaremwaitandɨ natanoaasihɨhonɨne. Aindɨ amɨ nɨnɨ pɨwɨha tɨtɨhɨ akaahaahɨhɨ kandunjato. Sa pɨwa atisawaawɨ Autaahaatɨhomɨ gwɨnyaatɨ maaritirɨhɨretapɨ gɨwunyaata nusesɨpatonɨhɨ kɨretɨ japepihɨrɨtaatɨwɨhaare.
1 Eu, Paulo, escravo de Deus e apóstolo de Jesus Cristo, escrevo esta carta. Fui enviado para fortalecer a fé daqueles que Deus escolheu e para ensinar-lhes a verdade que mostra como viver uma vida de devoção.
2 Nɨnɨ kiyaamɨ gɨwunyaahotɨhandɨ netɨ watɨpurɨmaitande. Amɨ Autaahaatɨhopɨ kiya gɨwunyaahotɨndamɨ tanyaaha siyate. Kiya asɨyaimatɨwɨ Autaahaatɨhoaisawɨ maasɨ nasisoaarɨ bimɨtaatɨwɨhandɨ Autaahaatɨho nunyonɨhɨ naitaatɨwɨ gwɨnyaapɨ maaritɨwɨ jatotɨhandɨ kiya naitaapo, tatɨ nasoaanatɨ noaipataise. Jɨhɨ aimehura Autaahaatɨho kahapaamapɨpa sangɨ kiyatɨ ahiyahura asiyaanimatɨtɨhaahandɨ nanyamɨtandɨ aimɨ katatɨ ahiyahandɨtihe. Iyatɨ ko Autaahaatɨho tɨtɨhɨ akɨtɨnɨhɨ katahore. Aihɨ sandapɨ nɨnɨ kiyaamɨ gɨwunyaahohɨtɨhandɨ netɨ watɨpurɨmatɨ andɨtɨwiwataayo, kiya maaritɨwɨ watɨpɨtɨwɨ bindawa sandɨ asiyaanimatɨtɨhaahandɨ Autaahaatɨho nanyamɨtandaindɨhandapɨ jatɨtaatɨwo.
2 Essa verdade lhes dá a esperança da vida eterna que Deus, aquele que não mente, prometeu antes dos tempos eternos.
3 Aihɨ komɨ asisɨha gwɨnyaasɨhetɨ isɨhiya usaisɨ namɨhanatɨ natausoaasataise, komɨ pɨwɨha gaaha awusaitaatɨwo. Sa pɨwa isɨhiya asɨtimatɨtaatɨwɨhandɨ naitaatɨwe, tatɨ netɨ ausaimanɨnatɨ isɨhiyaisɨ nunjataise. Iyataatɨ amɨ nɨngisangisɨ pɨwɨha sɨka awusaitandɨ Autaahaatɨho nyangisɨ japɨhɨ nanyamaasɨho nanɨmahanatɨ ahɨnihɨhonɨne.
3 E agora, no devido tempo, ele revelou essa mensagem, que anunciamos a todos. Por ordem de Deus, nosso Salvador, fui encarregado de realizar esse trabalho em favor dele.
4 Taitaasihoŋe, kɨma pɨwɨha kɨnyapɨ nɨnɨ Porɨhonɨnɨ jɨpatɨpaindɨ nusoaasataayo. Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha gisɨ nɨnɨ kahɨtonɨhɨ amɨ kɨnyɨ kopɨ gɨwunyaahingɨtɨhandaahɨ kɨnyɨ noaipapɨ tɨtɨhɨ nisɨ maasɨhɨhoŋe. Aimbɨ amɨ gisangi isɨhiyaanɨ taahiyɨhiyaanɨ Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaahohɨpatamataimbɨ gɨwunyaapɨhoŋe. Apɨho Autaahaatɨhounɨ nyangi japɨhɨ nanyamaasɨho Jisasɨ Kɨraisihounɨ kindarɨ gaahatɨ kahimɨ gɨtatamanisaihɨ kɨnyɨ napaisaatɨ baimbɨ bimɨtaapɨ nɨnɨ nunjenɨtɨ kindarapɨ gaapundataayo.
4 Escrevo a Tito, meu verdadeiro filho na fé que compartilhamos. Que Deus, o Pai, e Cristo Jesus, nosso Salvador, lhe deem graça e paz.
5 Durɨhɨrɨ netɨ otaatemasɨpatɨ yapɨpatɨ Kɨritɨhanda nɨnɨ gisɨ nangɨmasisɨ nasotɨmandɨ apaapɨmaahe. Otɨpɨpatɨ wapa sangɨ tɨtɨhemandihɨ kapa kɨnyɨ nepɨ tɨtɨhemapɨ owemaitaape. Aimbɨ amɨ isɨhiya Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyai iwinjaawɨ bimɨtaatɨwɨhiyai namɨhanɨpɨ ahɨwitaape, yapɨpatɨ Kɨritɨhandamɨ aunahɨpa nahatewaaraaho, nɨnɨ jɨhɨ aimɨ pɨwɨha kahɨtohɨrɨhɨrɨ kɨretɨ japepihɨrɨpo.
5 Deixei-o na ilha de Creta para que você completasse o trabalho e nomeasse presbíteros em cada cidade, conforme o instruí.
6 Isɨhiya kɨmiyahaiwa kaiwɨhiyai namɨhanɨpɨ ahɨwitaape. Autaahaatɨhomɨ isɨhiyai iwinjaawɨ bimɨtaatɨwɨhiya isɨhiyaamɨ ndɨhetɨ maatɨmaatɨhɨrɨ wapa kamaiwɨhiya. Amɨ kiya apopaatɨ nehɨ naasaamaatisawɨhiya. Iyataatɨ amɨ kiyaamɨ manyinya baiwɨ Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaapɨhiya. Iyataatɨ amɨ isɨhiya kiyaapɨ saiwɨ saiwɨ maipɨhaiwa kaiwɨhiye maatɨwɨ apɨhɨmanahiya. Amɨ kiyaamɨ sanɨ sapiyaamɨ pɨwɨha baiwɨ napaitɨwɨ atɨwiwɨhiya. Saiwɨhiyaisɨ kɨnyɨ namɨhanɨpɨ nɨnaasiyai kapɨhɨ kapɨhɨ ahɨwise, Autaahaatɨhomɨ isɨhiyaamɨ mɨtɨhiyaimatɨwɨ kiyaisɨ iwinjaawɨ bimɨtaatɨwo.
6 O presbítero deve ter uma vida irrepreensível. Deve ser marido de uma só mulher, e seus filhos devem partilhar de sua fé e não ter fama de devassos nem rebeldes.
7 Autaahaatɨhomɨ isɨhiyai iwinjaawɨ bimɨtaatɨwɨhiya saiwɨhiyai ahɨwise. Sandɨ nɨnɨ apaapɨmaato. Kɨnyɨ aimɨ mmonɨpɨ gwɨnyaapɨhoŋe. Isɨhiya noaipapɨ Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaamɨ mɨtɨhiyaimatohiyɨhiya siya Autaahaatɨhomɨ otɨpɨpatɨ jaawɨ bindawa kawitaatɨwɨhiye. Isɨ kiya baiwɨ itatamanɨwɨ daiwɨ binyaihɨ isɨhiya kiyaamɨ maipɨhaiwa wɨndɨ mausopɨhiya. Aiwɨ amɨ kiya wɨretɨtɨwɨ maatɨmaatɨmiwɨhiya. Aiwɨ amɨ kiyaisɨ apowɨtandɨhandɨ ketɨ namwaipahiya. Aiwɨ amɨ kiya waapoho namaanɨwɨ namaahariwɨhiya. Aiwɨ amɨ isɨhiya usaisɨ tiwohɨpatɨ namepɨ kamaiwɨhiya. Aiwɨ amɨ kiya nawɨho taahɨho waatɨ naitaatɨwɨhandapɨ maarɨho namunyawɨhiya.
7 O bispo administra a casa de Deus e, portanto, deve ter uma vida irrepreensível. Não deve ser arrogante nem briguento, não deve beber vinho em excesso, nem ser violento, nem buscar lucro desonesto.
8 Aiwɨ kiya isɨhiya kaanɨhɨ wapɨhapɨhiya napisaihɨhiyai baiwɨ pɨwaundɨwɨ numwaapɨ iwɨtatamanɨwɨhiya. Aiwɨ amɨ gaahaiwaahɨhɨ napaitɨwɨ japepihɨrɨwɨ kaitaatɨwɨ apɨpaahɨ maaritɨmapɨhiya. Aiwɨ amɨ kiya tɨtɨhɨ gaahiya ainahiyɨhiya bindawa Autaahaatɨhomɨhɨretɨ baiwɨ japepihɨrɨwɨhiya. Aiwɨ amɨ kiyaamɨ ambɨpatamɨ maaritiwaiwai baiwɨ ipɨhatiwɨ jatɨwɨhiya.
8 Em vez disso, deve ser hospitaleiro e amar o bem. Deve viver sabiamente, ser justo e ter uma vida de devoção e disciplina.
9 Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha Jisaasihomɨ kata kaiwaiwaapɨha nyahɨ kataunjotɨha biyatɨ anɨtisatɨ namaamatɨ isɨwataho. Ko siyatɨ Autaahaatɨhomɨ isɨhiyaisɨ pɨwɨha akaaha kataunjatɨ andɨtɨwiwɨtando. Iyataatɨ isɨhiya usa nyamɨ pɨwɨha kataunjotɨhai nemapɨ tipɨ ipɨhatiwɨ, wa katɨwunjohɨhaapɨ sa pɨwɨha akaahaamaahe nehɨhe, tatɨ kiyaisɨ netɨ nunjɨtando.
9 Deve estar plenamente convicto da mensagem fiel que lhe foi ensinada, de modo que possa encorajar outros com o verdadeiro ensino e mostrar aos que se opõem onde estão errados.
10 Sandɨ kahɨtotɨmandɨ apaapɨmaato. Isɨhiya Judaahiya taahiyɨhiya Kɨraisihopɨ aimɨ gɨwunyaahohiyɨhiya kiya kiyaamɨ jɨhaiwa namaamapɨ anɨtiwɨ isɨwatawaawɨ kataunjohɨhai ipɨhatiwɨmapɨ isɨhiyaisɨ kaiwa tipɨ naupwɨ katɨwunjauhɨto. Isɨhiya siya Judaahiyaamɨ kiyohɨpatɨ kaiwɨ isɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaatɨ nahatiyaatɨ samɨ ambɨpatɨ namandipatɨwɨse, tɨwɨ katɨwɨhiya sapɨhɨ Kɨritɨhanda bimauhɨ kandapɨ kahɨto.
10 Pois há muitos rebeldes que promovem conversas inúteis e enganam as pessoas. Refiro-me especialmente àqueles que insistem na necessidade da circuncisão.
11 Isɨhiya saiwɨhiya siya maipɨhatɨ kaiwɨ isɨhiyaamɨ nawɨho nusaitaapo. Aiwɨ kiya nyahɨ Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaanɨnɨ wiwa kamaitaahetahaiwa kaiwɨ isɨhiyai katɨwunjɨtaapo. Kiyaamɨ saiwaaraahɨ isɨhiya usaisunɨ amɨ nususasɨ nɨnaasusasisunɨ nepɨ kiyaamɨ maarɨho gwɨnyaahohɨwaiwa nepɨ nusopɨsasɨwɨhiye. Isɨ isiya siyaamɨ kiyohɨwaiwaapɨ owe saiwa wɨndɨ kamaiwɨse, undɨpɨ ipɨhatimbɨ kiyaamɨ maahomwaaŋɨ nɨwisapupe.
11 É preciso fazê-los calar, pois, com seus ensinamentos falsos, têm desviado famílias inteiras da verdade. Sua motivação é obter lucro desonesto.
12 Jɨhura yapɨpatɨ Kɨritɨhandɨ kandaahapɨho wo amɨtɨha gaaha gwɨnyaaho satatɨ katise. “Isɨhiya Kɨritɨhandaahapɨhiya apɨpaahɨ jaipɨpaisahiye. Kiya kohasɨpɨho ainjɨhɨpɨpa nandapa pɨhɨtatɨ naninjatɨ nandapaapɨ urɨpɨpasɨhɨ pohipaiwɨ ahosopatamataiwɨhiye”, tatɨ katise.
12 Até mesmo um deles, um profeta nascido em Creta, disse: “Os cretenses são mentirosos, animais cruéis e comilões preguiçosos”.
13 Ye sa pɨwa tɨtɨhɨ akaahaare. Isɨ kɨnyɨ kiyaisɨ baimbɨ pɨwɨha watɨpɨtɨpɨ kaunde kiya kiyaamɨ gɨwunyaahohɨtɨhandɨ baiwɨ japɨhɨ tɨtɨhematɨto.
13 Isso é verdade. Portanto, repreenda-os severamente, a fim de fortalecê-los na fé.
14 Aiwɨ amɨ kiya pɨwɨha kɨha kɨha jaiwɨtɨwɨha atihɨrɨ ahiyawɨ baiwɨ Judaahiyaamɨ bausandisawɨhiyaamɨ pɨwɨha atɨhomaawitaatɨwo. Aiwɨ amɨ isɨhiya sawana kiyaamɨ wɨnɨhapɨpa kahatamatɨpetahapa isɨwatawa pɨwɨha akaaha dawaatemahohɨtɨhandɨ namaitaatɨwo.
14 É preciso que deixem de dar ouvidos a mitos judaicos e às ordens daqueles que se desviaram da verdade.
15 Utaaho Jisaasihopɨ gɨwunyaasɨho isɨhiyaamɨ pɨwɨha mambɨhaiwai nemahonɨhɨ kandapɨ Autaahaatɨho koaisɨ kɨnyɨ maipɨhandɨ kiyapaise mundɨtaise. Owe. Iyataatɨ utaaho wo Kɨraisihopɨ gɨmaawunyaasɨho maipɨho komɨ kaimbɨpa nahataapa sapa Autaahaatɨhomɨ ndɨhetɨ maipɨhaiwandaise.
15 Para os que são puros, tudo é puro. Mas, para os corruptos e descrentes, nada é puro, pois têm a mente e a consciência corrompidas.
16 Aiwɨ amɨ kiya kiyaamɨ maahomwaaŋapɨ satɨwɨ katɨwɨhiye: “Nyangisɨ Autaahaatɨhopɨ gɨnyunyaatatɨ nanyesɨpatahiyaane”, tɨwɨhiyaare. Satɨwɨ katawaahandɨ kandɨ kiyaamɨ kaiwɨ japepihɨrɨwɨ bimohɨtɨhandɨ nyahɨ mmonɨhaawɨ kiya Autaahaatɨhoai ahosumwahauhɨ nyahɨ usonahaayo. Autaahaatɨho kiyaapɨ wɨndɨ apɨpaahɨ maarɨmitise, kiya pɨwɨha baiwɨ atɨhomiwɨ pɨwɨha namapɨhiyaasɨ wiwa amɨ tɨtɨhɨ gaahaiwaapɨ nenoaahɨtɨwɨhiyaasɨ wɨndɨ kamaitauho.
16 Afirmam que conhecem a Deus, mas o negam por seu modo de viver. São detestáveis e desobedientes, e não servem para fazer nada de bom.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tito 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.