Mateus 2

Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Aihɨ sura Erotɨho awaisɨhoematatɨ bimihɨ Mariyaahaatɨ Jisaasihoai Pɨropinjɨhandɨ Judiyaahandamɨ aunahɨpatɨ Betɨrehemɨhanda namotaise. Aimɨ namotɨ bimihɨhura isɨhiya usa ipɨho noaipasɨpɨpɨhapɨhiya kaumbwaatɨ noaipatɨ tɨhoaasɨhɨ mmonɨwɨ nepɨ awɨtohiyɨhiya (amɨ kaumbwaatɨ asaamaatɨ waatɨ noaipatɨ tɨhoaasɨhɨ iwinjamapɨ) Jerusaremɨhanda nasawaayopo.
1 Jesus nasceu na cidade de Belém, na região da Judeia, quando Herodes era rei da terra de Israel. Nesse tempo alguns homens que estudavam as estrelas vieram do Oriente e chegaram a Jerusalém.
2 Napɨwɨ kiya satawaatopo, “Metɨhonjɨ wonjɨ kɨmbɨhɨ noaipasonyonjɨ sonjɨ Judaahiyaamɨ awaisɨhoematɨtandɨhosɨ maahapɨhe kaumbwaatɨ waatɨ konjapɨ noaipase tatɨ nanyisisaamaatɨ mɨhapɨhɨ ipɨho noaipasɨpɨpɨhapɨ nyahɨ usonaamapɨ iwinjawaatewainjamɨ nasahaayono konjapɨ atotɨpɨwesaatɨ gaapundaatɨ mepɨ autaahemwaitɨhaawo,” tawaatopo.
2 Eles perguntaram: — Onde está o menino que nasceu para ser o rei dos judeus? Nós vimos a estrela dele no Oriente e viemos adorá-lo.
3 Satɨwɨ katauhɨ awaisɨho Erotɨho pɨwɨha atisataatɨ sata gwɨnyaataise wo awaisɨho wanɨho nisɨ aunahɨpatɨ nanaitaiso tatɨ aungwohandɨ yayataise. Aihɨ isɨhiya Jerusaremɨhandaahiyaisangi Erotɨhomataiwɨ aungwohandɨ yaiwɨmawaayopo.
3 Quando o rei Herodes soube disso, ficou muito preocupado, e todo o povo de Jerusalém também ficou.
4 Aihɨ awaisɨho Erotɨho namatɨ pɨrisihiya isɨhiya isɨhiyaapɨ nandapa kohasɨpɨho tɨhɨwɨ Autaahaatɨhoai dɨpumanɨhohiyɨhiyaamɨ awaisawɨhiya pɨrisihiyaisunɨ amɨ isɨhiya usa wɨnɨhapɨpa katɨwunjohiyɨhiyaisunɨ numwaatɨ ahoyataise. Numwaatɨ ahoyatɨ kiyaisɨ sata nunjenataise. “Utaaho Isɨhiyai Japɨhɨ Numwaatɨ Iwinjatɨtandɨ Autaahaatɨho ahɨwisɨho aunahɨpatɨ maahɨwɨta noaipaitaise?” tatɨ kiyai nunjenataise.
4 Então Herodes reuniu os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei e perguntou onde devia nascer o Messias .
5 Nunjesɨhɨ kiya satɨwɨ kaundawaatopo, “Kɨmatɨ yapɨpatɨ Judiyaahandamɨ aunahɨpatɨ Betɨrehemɨhanda noaipaitaise. Iyataatɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atisatɨ netɨ ausaasɨho pɨropetɨho wo pɨwɨha wa satatɨ jɨpatɨpiyatɨ ahaisɨhaare.
5 Eles responderam: — Na cidade de Belém, na região da Judeia, pois o
6 ‘Sahɨ yapɨpatɨ Judiyaahandamɨ aunahɨpatɨ Betɨrehemɨhanda bimohiyɨhiyaate samɨ aunahɨpatɨ gwɨharaahatɨndaahandɨ kandɨ katɨ kapɨhata autaahɨtɨtaise. O amɨ apaapɨmaato amɨ samɨhatɨhapɨ awaisɨho wo noaipatɨ nisɨ isɨhiya Isɨraherɨhiyai iwinjaatɨ bimɨtaise,’ Maikaaho 5:2
6 “Você, Belém, da terra de Judá, de modo nenhum é a menor entre as principais cidades de Judá, pois de você sairá o líder que guiará o meu povo de Israel.”
7 Aihɨ awaisɨho Erotɨho bɨpi noaasa isɨhiya ipɨho noaipasɨpɨpɨhapɨhiyai gaatatɨ numwaatɨ kaumbwaatapɨ maahɨwuraanɨhɨ noaipasɨhɨ mmonawaayopo? Undatɨ nunjenataise.
7 Então Herodes chamou os visitantes do Oriente para uma reunião secreta e perguntou qual o tempo exato em que a estrela havia aparecido; e eles disseram.
8 Nunjesɨhɨ kiya wihoaaŋɨha kaundauhɨ amɨ ko kiyai jaiwɨta saundataase. “Nɨngimaawɨ nundɨ kopɨ gaapundɨtɨ mepɨ autaahemwaitaano. Isɨ sahɨ nuwɨ baiwɨ sonjɨ metonjapɨ daapɨ mmonɨwɨ kaiwɨse. Aiwɨ sonjɨ metonji daapɨ usonɨwɨmapɨ nɨngi napɨwɨ kandɨtaatɨwe,” undatɨ kiyai Betɨrehemɨhandaahapɨ natausaasataise.
8 Depois os mandou a Belém com a seguinte ordem: — Vão e procurem informações bem certas sobre o menino. E, quando o encontrarem, me avisem, para eu também ir adorá-lo.
9 Natausaasihɨ kiya nowaayopo. Taawɨ nowaawɨ kaumbwaatɨ mɨhapɨhɨ ipɨho noaipasɨpɨpɨhɨ usonɨhohaamaatɨ kaati usonawaayopo. Aihɨ kaatɨ kaumbwaatɨ kiyaamɨ jɨhɨ naihɨ iwinjapepinjamɨ numbwɨwɨ kaatɨ kaumbwaatɨ notɨ metɨhonjɨ nanototimbɨpɨhɨ namɨhaataise.
9 Depois de receberem a ordem do rei, os visitantes foram embora. No caminho viram a estrela, a mesma que tinham visto no Oriente. Ela foi adiante deles e parou acima do lugar onde o menino estava.
10 Siyatɨ kaumbwaatɨ namotɨ metɨhonjɨ nanototimbɨpɨhɨ notɨ namɨhaasɨhɨ kiya kaumbwaati usonawaawɨ aungwohandɨ asakaiwɨ maaritawaayopo.
10 Quando viram a estrela, eles ficaram muito alegres e felizes.
11 Aihɨ kiya aŋaaŋɨ mɨhatɨhɨ nandaapɨ metɨhonjisunɨ sanaatɨ Mariyaahaatisunɨ usonawaayopo. Usonɨwɨ kapɨhɨ atotɨpɨwesawɨ bindawaawɨ metɨhonji mepɨ autaahɨwiwawaayopo. Aiwɨ kiyaamɨ ikihɨ naahepihaahapɨ wapa nawɨho awaisɨhotahapa anaahɨpɨpa gorɨhandunɨ amɨ wapa biyatɨ waamainjotahaiwa tausotɨpatɨ sameŋaihɨramatiyahapa amɨ wapa waahunɨho tapaipɨhomatiyahapa niyaapɨ Jisaasihoai nunyawaayopo.
11 Entraram na casa e encontraram o menino com Maria, a sua mãe. Então se ajoelharam diante dele e o adoraram. Depois abriram os seus cofres e lhe ofereceram presentes: ouro, incenso e mirra .
12 Aihɨ yapepataahɨ Autaahaatɨho kiyaisɨ Erotɨhoenda japɨhɨ namuwɨse undatɨ kaundataase. Kaundihɨ kiya namapɨ kiyaamɨ aŋɨpɨpɨhapɨ japɨhɨ daihɨra niyohɨrɨhɨra namɨhaapɨ wɨra nowaayopo.
12 E num sonho Deus os avisou que não voltassem para falar com Herodes. Por isso voltaram para a sua terra por outro caminho.
13 Aihɨ isɨhiya ipɨho noaipasɨpɨpɨhapɨhiya aimɨ niyauhɨ Autaahaatɨhomɨ enjerɨho otɨpɨpatɨho yamɨhapataatɨhɨ bimisɨho nehɨ koai wo yapepataahɨ Josepɨhoaapɨhɨ noaipatɨ saundataase: “Kɨnyɨ ketɨ dosisɨ metɨhonjisunɨ sanaatisunɨ numwaasisɨ yanɨhɨmapɨ yapɨpatɨ wɨtɨ Isipɨhandaahapɨ numwe. Numbwɨ bimambɨpɨ nɨwahonɨnɨ kahɨtisanɨhura japɨhɨ napɨtaapo amɨ Erotɨho metɨhonji tiwɨtandɨ daitaiso,” undataase.
13 Depois que os visitantes foram embora, um anjo do Senhor apareceu num sonho a José e disse: — Levante-se, pegue a criança e a sua mãe e fuja para o Egito. Fiquem lá até eu avisar, pois Herodes está procurando a criança para matá-la.
14 Aihɨ Josepɨho atisatɨ dosi metɨhonjisunɨ sanaatisunɨ apatɨhɨ numwaasi yanɨhɨmatɨ kaanɨhɨ Isipɨhandaahapɨ notaise.
14 Então José se levantou no meio da noite, pegou a criança e a sua mãe e fugiu para o Egito.
15 Siyatɨ Josepɨho notɨ Isipɨhanda bimaamɨ notɨ Erotɨho napwisurandaise. Aihɨ Awaisɨho Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha jɨhura komɨ pɨwɨha atisatɨ netɨ ausaasɨhomɨhetapɨ katisɨha ka akaaha tɨtɨhɨ noaipataise. Iyataatɨ Autaahaatɨho sandaase,
15 E eles ficaram lá até a morte de Herodes. Isso aconteceu para se cumprir o que o Senhor tinha dito por meio do profeta : “Eu chamei o meu filho, que estava na terra do Egito.”
16 Aihɨ isɨhiya ipɨho noaipasɨpɨpɨhapɨhiya Erotɨhoai jaiwundohɨtɨhandapɨ koai apɨpaahɨ apousataise. Apowihɨ namatɨ ko tingaatɨhaisahiyai natausaasihɨ kiya nuwɨ Betɨrehemɨhandaahunɨ aunahɨpɨhaiwa kapɨhɨ detɨ ahetiwaiwaaraahunɨ metɨhonya wohonya kɨnaungwɨha yatɨwaapɨhapɨ yatɨhɨtahonya nahatonyai tiwawaayopo. Iyatɨ Erotɨho ipɨho noaipasɨpɨpɨhapɨhiyai nunjesɨhɨ kaumbwaatɨ noaipasuraapɨ kɨnaungwɨha siyatɨ aimɨ sanotaiso tatɨ gwɨnyaataatɨ ko sandɨ kiyataise.
16 Quando Herodes viu que os visitantes do Oriente o haviam enganado, ficou com muita raiva e mandou matar, em Belém e nas suas vizinhanças, todos os meninos de menos de dois anos. Ele fez isso de acordo com a informação que havia recebido sobre o tempo em que a estrela havia aparecido.
17 Aihɨ pɨwɨha wa Autaahaatɨho komɨ pɨwɨha atisa netɨ ausaasɨhomɨhetapɨ katisɨha akaaha noaipataise. Iyataatɨ sa pɨwa sata kandaase.
17 Assim se cumpriu o que o profeta Jeremias tinha dito:
18 “Maarɨho asɨpaiwɨ aungwohandɨ gohɨtɨhandamɨ ŋuŋaaha aunahɨpatɨ Ramaahanda noaipasɨhɨ isɨhiya atisawaayopo. Sandɨ Reserɨhaatɨ kaatamɨ metɨhonya konyaanɨhɨ napopɨ apɨpaahonya owetauhɨ gotaasɨ kaatisɨ isɨhiya wɨndɨ nepɨ napaisaatumaamaitaapo,” Jeremiyaaho 31:15
18 “Ouviu-se um som em Ramá, o som de um choro amargo. Era Raquel chorando pelos seus filhos; ela não quis ser consolada, pois todos estavam mortos.”
19 Aihɨ ipotɨhura Erotɨho aimɨ napwihɨ Isipɨhanda Autaahaatɨhomɨ enjerɨho otɨpɨpatɨho yamɨhapataatɨhɨ bimisɨho wo nasatɨ Josepɨhoaapɨhɨ noaipatɨ yapepataahɨ Josepɨhoai saundataase.
19 Depois que Herodes morreu, um anjo do Senhor apareceu num sonho a José, no Egito,
20 “Isɨhiya metɨhonji tiwɨtaatɨwiyohiyɨhiya aimɨ napopo. Isɨ kɨnyɨ metɨhonjisunɨ sanaatisunɨ numwaasi yapɨpatɨ Isɨraherɨhandaahapɨ dosi naiwɨse,” undataase.
20 e disse: — Levante-se, pegue a criança e a sua mãe e volte para a terra de Israel, pois as pessoas que queriam matar o menino já morreram.
21 Aihɨ Josepɨho atisa dosi metɨhonjisunɨ sanaatisunɨ numwaasi yapɨpatɨ Isɨraherɨhandaahapɨ japɨhɨ nasataise.
21 Então José se levantou, pegou a criança e a sua mãe e voltou para a terra de Israel.
22 Nasatɨ Akeriyaasihopɨ sapɨho Erotɨhomɨ aunahɨpatɨ netɨ Judiyaahanda awaisɨhoematatɨ jaatɨ bindataise tauhɨ Josepɨho atisataatɨ namatɨ kapɨhɨ naitandɨ yayataise. Yaihɨ Autaahaatɨho yapepataahɨ pɨwɨha jɨhaatɨ Josepɨhoai kaundihɨ namatɨ Josepɨho kindari numwaasi yapɨpatɨ Pɨropinjɨhandɨ Garirihandaahapɨ niyataise.
22 Mas, quando ficou sabendo que Arquelau, filho do rei Herodes, estava governando a Judeia no lugar do seu pai, teve medo de ir morar lá. Depois de receber num sonho mais instruções, José foi para a região da Galileia
23 Niyatɨ yapɨpatɨ Garirihandamɨ aunahɨpatɨ taunɨhandɨ maipɨhonjɨ Nasaretɨhando tɨwɨ ambɨhɨtohɨpata bindataise. Iyataatɨ isɨhiya Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atiwɨ nepɨ ausaahohiyɨhiya jɨhura pɨwɨha satɨwɨ katohɨha akaaha noaipataise. Kiya kopɨ satawaatopo: “Ko Nasaretɨhandaahapɨhore, tɨwɨ ambɨhɨtɨtaapo,” tɨwɨ kiya katawaatopo.
23 e ficou morando numa cidade chamada Nazaré. Isso aconteceu para se cumprir o que os profetas tinham dito: “O Messias será chamado de Nazareno.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.