Mateus 2
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs BKJ
1 Aihɨ sura Erotɨho awaisɨhoematatɨ bimihɨ Mariyaahaatɨ Jisaasihoai Pɨropinjɨhandɨ Judiyaahandamɨ aunahɨpatɨ Betɨrehemɨhanda namotaise. Aimɨ namotɨ bimihɨhura isɨhiya usa ipɨho noaipasɨpɨpɨhapɨhiya kaumbwaatɨ noaipatɨ tɨhoaasɨhɨ mmonɨwɨ nepɨ awɨtohiyɨhiya (amɨ kaumbwaatɨ asaamaatɨ waatɨ noaipatɨ tɨhoaasɨhɨ iwinjamapɨ) Jerusaremɨhanda nasawaayopo.
1 Ora, tendo Jesus nascido em Belém da Judeia, nos dias do rei Herodes, eis que alguns homens sábios vieram do Oriente à Jerusalém,
2 Napɨwɨ kiya satawaatopo, “Metɨhonjɨ wonjɨ kɨmbɨhɨ noaipasonyonjɨ sonjɨ Judaahiyaamɨ awaisɨhoematɨtandɨhosɨ maahapɨhe kaumbwaatɨ waatɨ konjapɨ noaipase tatɨ nanyisisaamaatɨ mɨhapɨhɨ ipɨho noaipasɨpɨpɨhapɨ nyahɨ usonaamapɨ iwinjawaatewainjamɨ nasahaayono konjapɨ atotɨpɨwesaatɨ gaapundaatɨ mepɨ autaahemwaitɨhaawo,” tawaatopo.
2 dizendo: Onde está aquele que é nascido REI DOS JUDEUS? Pois nós temos visto a sua estrela no Oriente, e viemos para adorá-lo.
3 Satɨwɨ katauhɨ awaisɨho Erotɨho pɨwɨha atisataatɨ sata gwɨnyaataise wo awaisɨho wanɨho nisɨ aunahɨpatɨ nanaitaiso tatɨ aungwohandɨ yayataise. Aihɨ isɨhiya Jerusaremɨhandaahiyaisangi Erotɨhomataiwɨ aungwohandɨ yaiwɨmawaayopo.
3 Ouvindo estas coisas, o rei Herodes ficou preocupado, e toda Jerusalém com ele.
4 Aihɨ awaisɨho Erotɨho namatɨ pɨrisihiya isɨhiya isɨhiyaapɨ nandapa kohasɨpɨho tɨhɨwɨ Autaahaatɨhoai dɨpumanɨhohiyɨhiyaamɨ awaisawɨhiya pɨrisihiyaisunɨ amɨ isɨhiya usa wɨnɨhapɨpa katɨwunjohiyɨhiyaisunɨ numwaatɨ ahoyataise. Numwaatɨ ahoyatɨ kiyaisɨ sata nunjenataise. “Utaaho Isɨhiyai Japɨhɨ Numwaatɨ Iwinjatɨtandɨ Autaahaatɨho ahɨwisɨho aunahɨpatɨ maahɨwɨta noaipaitaise?” tatɨ kiyai nunjenataise.
4 E quando ele tinha reunido todos os principais sacerdotes e escribas do povo, ele exigiu deles onde Cristo deveria nascer.
5 Nunjesɨhɨ kiya satɨwɨ kaundawaatopo, “Kɨmatɨ yapɨpatɨ Judiyaahandamɨ aunahɨpatɨ Betɨrehemɨhanda noaipaitaise. Iyataatɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atisatɨ netɨ ausaasɨho pɨropetɨho wo pɨwɨha wa satatɨ jɨpatɨpiyatɨ ahaisɨhaare.
5 E disseram-lhe: Em Belém da Judeia; pois assim está escrito pelo profeta:
6 ‘Sahɨ yapɨpatɨ Judiyaahandamɨ aunahɨpatɨ Betɨrehemɨhanda bimohiyɨhiyaate samɨ aunahɨpatɨ gwɨharaahatɨndaahandɨ kandɨ katɨ kapɨhata autaahɨtɨtaise. O amɨ apaapɨmaato amɨ samɨhatɨhapɨ awaisɨho wo noaipatɨ nisɨ isɨhiya Isɨraherɨhiyai iwinjaatɨ bimɨtaise,’ Maikaaho 5:2
6 E tu, Belém, na terra de Judá, não és a menor entre as capitais de Judá; porque de ti virá um Governador que há de governar o meu povo Israel.
7 Aihɨ awaisɨho Erotɨho bɨpi noaasa isɨhiya ipɨho noaipasɨpɨpɨhapɨhiyai gaatatɨ numwaatɨ kaumbwaatapɨ maahɨwuraanɨhɨ noaipasɨhɨ mmonawaayopo? Undatɨ nunjenataise.
7 Então Herodes, chamando os homens sábios em particular, inquiriu diligentemente deles acerca do tempo em que a estrela lhes aparecera.
8 Nunjesɨhɨ kiya wihoaaŋɨha kaundauhɨ amɨ ko kiyai jaiwɨta saundataase. “Nɨngimaawɨ nundɨ kopɨ gaapundɨtɨ mepɨ autaahemwaitaano. Isɨ sahɨ nuwɨ baiwɨ sonjɨ metonjapɨ daapɨ mmonɨwɨ kaiwɨse. Aiwɨ sonjɨ metonji daapɨ usonɨwɨmapɨ nɨngi napɨwɨ kandɨtaatɨwe,” undatɨ kiyai Betɨrehemɨhandaahapɨ natausaasataise.
8 E, enviando-os a Belém, disse: Ide, e perguntai diligentemente pelo menino, e quando o achardes, tragam-me a palavra novamente, para que eu também vá e o adore.
9 Natausaasihɨ kiya nowaayopo. Taawɨ nowaawɨ kaumbwaatɨ mɨhapɨhɨ ipɨho noaipasɨpɨpɨhɨ usonɨhohaamaatɨ kaati usonawaayopo. Aihɨ kaatɨ kaumbwaatɨ kiyaamɨ jɨhɨ naihɨ iwinjapepinjamɨ numbwɨwɨ kaatɨ kaumbwaatɨ notɨ metɨhonjɨ nanototimbɨpɨhɨ namɨhaataise.
9 Tendo eles ouvido o rei, partiram; e eis que a estrela que tinham visto no Oriente, ia adiante deles, até chegar e parar por sobre o lugar onde estava o menino.
10 Siyatɨ kaumbwaatɨ namotɨ metɨhonjɨ nanototimbɨpɨhɨ notɨ namɨhaasɨhɨ kiya kaumbwaati usonawaawɨ aungwohandɨ asakaiwɨ maaritawaayopo.
10 E, vendo a estrela, regozijaram-se com grande júbilo.
11 Aihɨ kiya aŋaaŋɨ mɨhatɨhɨ nandaapɨ metɨhonjisunɨ sanaatɨ Mariyaahaatisunɨ usonawaayopo. Usonɨwɨ kapɨhɨ atotɨpɨwesawɨ bindawaawɨ metɨhonji mepɨ autaahɨwiwawaayopo. Aiwɨ kiyaamɨ ikihɨ naahepihaahapɨ wapa nawɨho awaisɨhotahapa anaahɨpɨpa gorɨhandunɨ amɨ wapa biyatɨ waamainjotahaiwa tausotɨpatɨ sameŋaihɨramatiyahapa amɨ wapa waahunɨho tapaipɨhomatiyahapa niyaapɨ Jisaasihoai nunyawaayopo.
11 E, entrando na casa, eles viram o menino com Maria sua mãe e, prostrando-se, o adoraram; e abrindo os seus tesouros, ofertaram-lhe dádivas: ouro, incenso e mirra.
12 Aihɨ yapepataahɨ Autaahaatɨho kiyaisɨ Erotɨhoenda japɨhɨ namuwɨse undatɨ kaundataase. Kaundihɨ kiya namapɨ kiyaamɨ aŋɨpɨpɨhapɨ japɨhɨ daihɨra niyohɨrɨhɨra namɨhaapɨ wɨra nowaayopo.
12 E sendo avisados por Deus em sonho para que não retornassem para Herodes, eles partiram para a sua terra por outro caminho.
13 Aihɨ isɨhiya ipɨho noaipasɨpɨpɨhapɨhiya aimɨ niyauhɨ Autaahaatɨhomɨ enjerɨho otɨpɨpatɨho yamɨhapataatɨhɨ bimisɨho nehɨ koai wo yapepataahɨ Josepɨhoaapɨhɨ noaipatɨ saundataase: “Kɨnyɨ ketɨ dosisɨ metɨhonjisunɨ sanaatisunɨ numwaasisɨ yanɨhɨmapɨ yapɨpatɨ wɨtɨ Isipɨhandaahapɨ numwe. Numbwɨ bimambɨpɨ nɨwahonɨnɨ kahɨtisanɨhura japɨhɨ napɨtaapo amɨ Erotɨho metɨhonji tiwɨtandɨ daitaiso,” undataase.
13 E, tendo eles partido, eis que o anjo do Senhor apareceu em sonho a José dizendo: Levanta-te, e toma o menino e sua mãe, e foge para o Egito, e permanece lá até que eu te informe, pois Herodes há de procurar o menino para matá-lo.
14 Aihɨ Josepɨho atisatɨ dosi metɨhonjisunɨ sanaatisunɨ apatɨhɨ numwaasi yanɨhɨmatɨ kaanɨhɨ Isipɨhandaahapɨ notaise.
14 Levantando-se, tomou o menino e sua mãe, durante a noite, e foi para o Egito.
15 Siyatɨ Josepɨho notɨ Isipɨhanda bimaamɨ notɨ Erotɨho napwisurandaise. Aihɨ Awaisɨho Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha jɨhura komɨ pɨwɨha atisatɨ netɨ ausaasɨhomɨhetapɨ katisɨha ka akaaha tɨtɨhɨ noaipataise. Iyataatɨ Autaahaatɨho sandaase,
15 E lá permaneceu até a morte de Herodes, para que pudesse se cumprir o que foi dito pelo Senhor através do profeta, dizendo: Do Egito chamei o meu Filho.
16 Aihɨ isɨhiya ipɨho noaipasɨpɨpɨhapɨhiya Erotɨhoai jaiwundohɨtɨhandapɨ koai apɨpaahɨ apousataise. Apowihɨ namatɨ ko tingaatɨhaisahiyai natausaasihɨ kiya nuwɨ Betɨrehemɨhandaahunɨ aunahɨpɨhaiwa kapɨhɨ detɨ ahetiwaiwaaraahunɨ metɨhonya wohonya kɨnaungwɨha yatɨwaapɨhapɨ yatɨhɨtahonya nahatonyai tiwawaayopo. Iyatɨ Erotɨho ipɨho noaipasɨpɨpɨhapɨhiyai nunjesɨhɨ kaumbwaatɨ noaipasuraapɨ kɨnaungwɨha siyatɨ aimɨ sanotaiso tatɨ gwɨnyaataatɨ ko sandɨ kiyataise.
16 Então Herodes, vendo que tinha sido enganado pelos homens sábios, irritou-se muito, e mandou matar todos os meninos que havia em Belém, e em todas as suas fronteiras, de dois anos para baixo, segundo o tempo que diligentemente inquirira dos homens sábios.
17 Aihɨ pɨwɨha wa Autaahaatɨho komɨ pɨwɨha atisa netɨ ausaasɨhomɨhetapɨ katisɨha akaaha noaipataise. Iyataatɨ sa pɨwa sata kandaase.
17 Então se cumpriu o que foi dito pelo profeta Jeremias, dizendo:
18 “Maarɨho asɨpaiwɨ aungwohandɨ gohɨtɨhandamɨ ŋuŋaaha aunahɨpatɨ Ramaahanda noaipasɨhɨ isɨhiya atisawaayopo. Sandɨ Reserɨhaatɨ kaatamɨ metɨhonya konyaanɨhɨ napopɨ apɨpaahonya owetauhɨ gotaasɨ kaatisɨ isɨhiya wɨndɨ nepɨ napaisaatumaamaitaapo,” Jeremiyaaho 31:15
18 Ouviu-se em Ramá uma voz, lamentação, pranto e grande luto: Raquel chorando por seus filhos, não querendo ser consolada, porque já não existem.
19 Aihɨ ipotɨhura Erotɨho aimɨ napwihɨ Isipɨhanda Autaahaatɨhomɨ enjerɨho otɨpɨpatɨho yamɨhapataatɨhɨ bimisɨho wo nasatɨ Josepɨhoaapɨhɨ noaipatɨ yapepataahɨ Josepɨhoai saundataase.
19 Mas, tendo Herodes morrido, eis que um anjo do Senhor apareceu para José em um sonho no Egito,
20 “Isɨhiya metɨhonji tiwɨtaatɨwiyohiyɨhiya aimɨ napopo. Isɨ kɨnyɨ metɨhonjisunɨ sanaatisunɨ numwaasi yapɨpatɨ Isɨraherɨhandaahapɨ dosi naiwɨse,” undataase.
20 dizendo: Levanta-te, e toma o menino e sua mãe, e vai para a terra de Israel; porque já estão mortos os que buscavam a vida do menino.
21 Aihɨ Josepɨho atisa dosi metɨhonjisunɨ sanaatisunɨ numwaasi yapɨpatɨ Isɨraherɨhandaahapɨ japɨhɨ nasataise.
21 E ele levantando-se, tomou o menino e sua mãe, e foi para a terra de Israel.
22 Nasatɨ Akeriyaasihopɨ sapɨho Erotɨhomɨ aunahɨpatɨ netɨ Judiyaahanda awaisɨhoematatɨ jaatɨ bindataise tauhɨ Josepɨho atisataatɨ namatɨ kapɨhɨ naitandɨ yayataise. Yaihɨ Autaahaatɨho yapepataahɨ pɨwɨha jɨhaatɨ Josepɨhoai kaundihɨ namatɨ Josepɨho kindari numwaasi yapɨpatɨ Pɨropinjɨhandɨ Garirihandaahapɨ niyataise.
22 Mas ouvindo que Arquelau reinava na Judeia, no lugar de seu pai Herodes, temeu ir para lá; mas, avisado por Deus em sonho, desviou-se para as partes da Galileia.
23 Niyatɨ yapɨpatɨ Garirihandamɨ aunahɨpatɨ taunɨhandɨ maipɨhonjɨ Nasaretɨhando tɨwɨ ambɨhɨtohɨpata bindataise. Iyataatɨ isɨhiya Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atiwɨ nepɨ ausaahohiyɨhiya jɨhura pɨwɨha satɨwɨ katohɨha akaaha noaipataise. Kiya kopɨ satawaatopo: “Ko Nasaretɨhandaahapɨhore, tɨwɨ ambɨhɨtɨtaapo,” tɨwɨ kiya katawaatopo.
23 E, ele veio e habitou em uma cidade chamada Nazaré, para que pudesse se cumprir o que fora dito pelos profetas: Ele será chamado Nazareno.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.