Marcos 13
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs ARIB
1 Jisaasiho Aŋɨ Awaindɨhandi namasi notaise. Namasi ko taatɨ naihɨ komɨ otɨpɨpatɨho wo Jisaasihoai saundataase. “Katɨpɨnyasingɨhonye, aŋaaŋɨ kɨmaiwa apɨpaahɨ gaahaiwa sanahɨwaiwe. Iyatɨ amɨ nawɨha kɨmaiwa apɨpaahɨ aungwohaiwaaraahɨ aŋɨmatɨwɨhapanyaare,” undataase.
1 Quando saía do templo, disse-lhe um dos seus discípulos: Mestre, olha que pedras e que edifícios!
2 Aihɨ Jisaasihomɨha wihoaaŋɨha koai saundataase. “Kɨnyɨ kɨmaiwa anɨmaiwai usonapaapɨno? O saiwa ipotɨhura nawaamaiwa tiwatɨ nyepinatɨ ahotiwɨmaiwa siyatɨ wɨndɨ ahɨmotɨtaise. Owetɨtaise. Isɨhiya nepɨ natipɨ nopɨsasɨwɨ nepɨ nepuhwɨtaapo. Nepuhwisaihɨ nahomanɨndɨwa mɨhaapɨ yatɨhɨ yapɨpatetɨ tɨmɨhaitaise,” undataase.
2 Ao que Jesus lhe disse: Vês estes grandes edifícios? Não se deixará aqui pedra sobre pedra que não seja derribada.
3 Jisaasiho niyatɨ nasaamanatɨ Aŋɨ Awaindɨhandɨ wihɨnɨ ahetihɨ Sisɨho Oripɨhoaasɨnɨ bindataise. Aihɨ komɨ otɨpɨpatɨhiya nehɨ wingwaasɨhɨhɨ koaapɨhɨ nasawaayopo. Kingwaasamɨ ambɨpatɨ Pitaahotihɨ Jemɨsihotihɨ Jonɨhotihɨ Endɨruhotihɨ siya nehɨ sawanaahɨhɨ napɨwɨ Jisaasihoai satɨwɨ nunjenawaayopo.
3 Depois estando ele sentado no Monte das Oliveiras, defronte do templo, Pedro, Tiago, João e André perguntaram-lhe em particular:
4 “Kɨnyɨ Aŋɨ Awaindɨhandɨ netɨ nopɨsasɨndaise tɨpɨ kanyatingɨtɨhandɨ maahɨwura noaipaitaise? Iyataatɨ jɨhɨ sɨwipatɨ wapa napitiyahapa noaipahonɨhɨ sandɨ kɨnyɨ katindɨhandɨ aimɨ koaipaitande taatɨ nyahɨ gwɨnyaitɨhaawe?” undɨwɨ nunjenawaayopo.
4 Dize-nos, quando sucederão essas coisas, e que sinal haverá quando todas elas estiverem para se cumprir?
5 Saundauhɨ Jisaasiho namasatɨ kiyai wihoaaŋɨha sata kaundatase. “Sahɨ baiwɨ jaawo. Isɨhiya usa sangisɨ jaipɨsatɨtaawo.
5 Então Jesus começou a dizer-lhes: Acautelai-vos; ninguém vos engane;
6 Isɨhiya taahiyɨhiya napɨwɨ nisɨ ambɨpatɨ ambɨhɨtɨwɨ nɨnɨ Mesaiyaahonɨnɨ kɨmɨkonɨne satɨwɨ isɨhiyaatɨ taahiyɨhiyaatangi jaipɨsatisaihɨ amɨ sahɨ wiwa kiyaamɨ jaipɨpa atɨwiwɨ kiyaapɨ gɨwunyaitaawɨ jaawo.
6 muitos virão em meu nome, dizendo: Sou eu; e a muitos enganarão.
7 “Iyataatɨ pwɨsɨpatɨ aungwohaiwa detunɨ kaanɨhunɨ noaipahonɨhɨ pɨwɨha sahɨ atisawaawɨ kaiwaapɨ yaiwɨ amɨ samɨ maarɨho owemaasetane. Amɨ Saiwaahɨ tɨtɨhɨ noaipahonɨhɨ sahɨ asisɨha aimɨ detɨtihe tɨtaawɨ saiwaahɨ kiyatɨ jɨhɨ noaipaitaise. Jɨhɨ noaipataahandɨ kandɨ asisɨha ipotɨha sangɨtɨtaise.
7 Quando, porém, ouvirdes falar em guerras e rumores de guerras, não vos perturbeis; forçoso é que assim aconteça: mas ainda não é o fim.
8 Isɨhiya yapɨpatɨ wɨtaahapɨhiya dosisɨ amɨ isɨhiya usa yapɨpatɨ wɨtaahapɨhiyaisawɨ tundaapo. Aisaihɨ amɨ awaisɨho kiŋɨho womɨhiya dosisɨ awaisɨho kiŋɨho yapɨpatɨ wɨtaahapɨhomɨhiyaisawɨ tundaapo. Iyonɨhɨ amɨ ipɨpatɨpatɨ nahataapɨpɨhɨ ipɨpatɨpindaise. Iyonɨhɨ amɨ wapɨhɨ wapɨhɨ jarɨho noaipahonɨhɨ isɨhiya nandapa nandaatɨwɨhapa owetɨtaise. Saiwa apopaatɨ maaha namwɨtandɨ tɨmendaatɨ jɨhɨ wuwanɨ namasatɨ kɨhurakɨhura gotɨ yausamɨ notɨ aimɨ detɨtihɨ suraanɨhɨ kaatamɨ ambɨpatɨ aungwohandɨ yaawindɨhandamatiyatɨ jɨhapɨhapa namasatɨ noaipataise.
8 Pois se levantará nação contra nação, e reino contra reino; e haverá terremotos em diversos lugares, e haverá fomes. Isso será o princípio das dores.
9 “Isɨ amɨ sangisangi baiwɨ jaawo. Sangi isɨhiya jaipɨ nepɨ wɨsairapɨ nasamaasi nuwɨ pɨwɨha pɨwaatɨtaatɨwɨhapɨhɨsamaitaapo. Aiwɨ amɨ aŋɨ gwɨharaahaiwa ahoyanɨwɨ amɨ Autaahaatɨhopɨ gwɨnyaapɨ gaapundohɨwaiwa sinekokɨhaiwaapɨhɨ tɨsawɨtaapo. Aiwɨ kiya sahɨ nisapɨ gɨnunyaahotɨhandapɨ nisapɨsatɨwɨ sangisɨ nasamaasi nuwɨ awaisawɨhiyaamɨ ndɨhetɨ ahɨsitaapo. Ndɨhetɨ ahɨsisaihɨ sahɨ nisɨ pɨwɨha ausaapɨ kaundɨtaapo.
9 Mas olhai por vós mesmos; pois por minha causa vos hão de entregar aos sinédrios e às sinagogas, e sereis açoitados; também sereis levados perante governadores e reis, para lhes servir de testemunho.
10 Nisɨ pɨwɨha gaaha wanɨha akaaha yapɨpatɨ aunahɨpatɨ nahatewaara gaamapɨ nuwɨ isɨhiyai kiya baiwɨ atitaatɨwɨ ausaapɨ kaundisaihɨhura asisɨha ipotɨhaanɨhɨ sura noaipaitando.
10 Mas importa que primeiro o evangelho seja pregado entre todas as nações.
11 Iyataatɨ sangisɨ jaipɨ nepɨ wɨsairapɨ nasamaasi pɨwɨha pɨwaatɨtaatɨwɨhapɨhɨ naisaihɨ sahɨ pɨwɨha napitɨtaatɨ kaundɨtɨhaawe tɨwɨ yaiwɨ pɨhɨtɨwɨ waatɨ gɨmunyaapɨse. Owe. Autaahaatɨho ketɨ kuraanɨhɨ sahɨ pɨwɨha katɨtaatɨwɨha nasamɨtaise. Nasamɨtaisɨ sahɨ baiwɨ pɨwɨha ausaapɨse. Iyataatɨ sa pɨwa sahɨ nehɨ sawanaatɨ wɨndɨ amusaitaapo. Owetɨtaise. Autaahaatɨhomɨ Itɨpɨho samɨhetapɨ pɨwɨha sahɨ katɨtaatɨwɨha ausaitaise.
11 Quando, pois, vos conduzirem para vos entregar, não vos preocupeis com o que haveis de dizer; mas, o que vos for dado naquela hora, isso falai; porque não sois vós que falais, mas sim o Espírito Santo.
12 Usa saingo saahoyai numwaapɨ isɨhiya usai numwisaihɨ kiya tiwɨtaapo. Iyonɨhɨ amɨ sapɨho komɨ mwaahoai naasɨkatɨ kiyatɨ isɨhiyaamɨ ikwɨraatɨhɨmahonɨhɨ kiya koai tiwɨtaapo. Iyonɨhɨ amɨ mwaaya matiya dopawɨ maatɨmaatiwɨ saniya sapiyai isɨhiyaamɨ ikwɨraatɨhɨmasaihɨ kiya tiwɨtaapo.
12 Um irmão entregará à morte a seu irmão, e um pai a seu filho; e filhos se levantarão contra os pais e os matarão.
13 Iyataatɨ isɨhiya sapɨ apɨpaahɨ apowɨtaise. Sandɨ nisapɨ kiyaisɨ poundonɨhɨ kiya sangisɨ pohipɨsitaapo. Isɨ utaaho wo saiwa siya noaipahonɨhandɨ kandɨ andɨtita kaiwaisɨ ipɨhatisamatɨ asisɨha ipotɨhaapɨ jaatɨ bimisɨhoai Autaahaatɨho numwatɨ asɨtimatɨtandɨhandɨ numwɨtaise.
13 E sereis odiados de todos por causa do meu nome; mas aquele que perseverar até o fim, esse será salvo.
14 “Sahɨ utaaho woai iwinjaitaapo ko Autaahaatɨhomɨ Aŋɨ Awaindɨhandaatɨhɨ nehɨ Autaahaatɨhopaahɨhɨ gaarehandɨ tɨhohɨtɨhandɨ arɨtaahandɨ ahetimbɨpɨhɨ apɨpaahɨ maipɨhapa kapɨhɨ ahɨmotɨhapɨhɨ gonɨhiyatɨ wanɨhandɨ ko nesi nandaatɨ maipɨyausoaasa netɨ nopɨsasonɨho. Iyonɨhɨ isɨhiya ese tɨwɨ yaiwɨ kiyaamɨ ambɨpatɨ mwɨtunɨwɨ usondaapo. (Utaaho pɨwɨha kɨma awɨndaaho biyatɨ gwɨnyaane). Isɨ sura isɨhiya Judiyaahanda bimohiyɨhiya kiyaamɨ Autaahaatɨhomɨ Aŋɨ Awaindɨhandaatɨhɨ utaaho apɨpaahɨ maipɨhandɨ yawimatahandɨ kiyonɨhɨ kɨma asisɨha ipotɨhe tɨwɨ mmonɨwɨmapɨ yanɨhɨmapɨ sisɨhoaasɨnapɨ naiwɨse.
14 Ora, quando vós virdes a abominação da desolação estar onde não deve estar {quem lê, entenda}, então os que estiverem na Judéia fujam para os montes;
15 Iyataatɨ isɨhiya sura kiyaamɨ aŋɨtaupwataatɨhɨ masapɨpɨhɨ bimambɨwɨhiya aŋɨtɨtɨhɨ kiyaamɨhapa isɨsi nutaatɨwɨhapa naitaatɨwɨhandapɨ wɨndɨ gɨmunyaitaapo. Aiwɨ kiyaamapa naitaatɨwɨ aŋɨtɨtɨhɨ wɨndɨ namɨndaapɨ yanɨhɨmaitaapo.
15 quem estiver no eirado não desça, nem entre para tirar alguma coisa da sua casa;
16 Iyonɨhɨ amɨ isɨhiya osaataatɨ bitombɨwɨhiya japɨhɨ nepemaitɨwɨ nuwɨ kiyaamɨhapa utɨ apotɨhɨrɨ kiyaamɨ aŋɨpɨpɨhɨ naitaatɨwɨ wɨndɨ namuwɨse yanɨhɨmapɨse.
16 e quem estiver no campo não volte atrás para buscar a sua capa.
17 Aisaihɨ sura asɨhiya maaha sangɨhaisahiyaunɨ amɨ maahaapɨ gwɨsɨhiyaunɨ ketɨ sura yanɨhɨmapɨ namaisaihɨ yaawɨhandɨ naitauhɨ, “Ese”, nɨngi kiyaapɨ maarɨho tɨndataise.
17 Mas ai das que estiverem grávidas, e das que amamentarem naqueles dias!
18 Saiwa siyatɨ wipatɨ wipɨwatɨ boaahonɨhura sangisaapɨhɨ namwaipaitandɨ sahɨ Autaahaatɨhopɨ baiwɨ gaapundɨwɨse.
18 Orai, pois, para que isto não suceda no inverno;
19 Amɨ sandɨ apaapɨmaato sura naaŋɨhandɨ apɨpaahɨ awaindɨhandɨ noaipaitaihɨto. Jɨhura Autaahaatɨho kahapaamapɨpa kiyatɨ ahaisuraapɨ nasatɨ wanɨ kɨmura siyahaiwa wɨndɨ namwaipase. Iyataatɨ amɨ ipotɨsangi wɨndɨ siyahaiwa naaŋɨhaiwa apɨpaahɨ awaiwaiwa wɨndɨ namwaipaitaise.
19 porque naqueles dias haverá uma tribulação tal, qual nunca houve desde o princípio da criação, que Deus criou, até agora, nem jamais haverá.
20 Isɨ Awaisɨho Autaahaatɨho asisɨha sa naaŋɨhaiwa apɨpaahɨ awaiwaiwa noaipaitandɨ netɨ nuhɨmaitandɨ aimɨ gwɨnyaase. O amɨ ko wɨndɨ siyatɨ asisɨha sa netɨ nuhɨmaamahonaahɨ isɨhiya wɨndɨ nga bɨmimaawɨ nahandɨ kiyaanɨhɨ owetɨtauhe. Saitɨhatɨ katɨ amɨ Autaahaatɨho isɨhiya komɨhiyaimatɨtaatɨwɨ aimɨ namɨhanatɨ ahɨwisawɨhiyaapimatonɨhɨ gwɨnyaataatɨ kiyai netɨ iwɨtatamanɨtandɨ namatɨ asisɨha netɨ nuhɨmaitaise.
20 Se o Senhor não abreviasse aqueles dias, ninguém se salvaria mas ele, por causa dos eleitos que escolheu, abreviou aqueles dias.
21 “Isɨ sura isɨhiya usa napɨwɨ nisapɨ satɨwɨ, ‘Kɨraisiho komɨ isɨhiyai japɨhɨ numwaitandɨ Autaahaatɨho namɨhainjɨho kɨmbɨhɨ kɨmosɨ jase amɨ yaihapɨhɨ yaihosɨ jase amɨ mɨhapɨhɨ mɨhosɨ jase,’ satisaihɨ amɨ sahɨ kiyaamɨ pɨwɨha atiwɨ wɨndɨ gɨmaawunyaapɨse.
21 Então, se alguém vos disser: Eis aqui o Cristo! ou: Ei-lo ali! não acrediteis.
22 Iyonɨhɨ amɨ isɨhiya usa taahiyɨhiya napɨwɨ sangi jaiwɨsatɨwɨ sasatɨtaapo. ‘Nɨnɨ kɨmonɨnɨ Kɨraisihonɨnɨ Autaahaatɨho komɨ isɨhiyai japɨhɨ numwaitandɨ nanɨmɨhainjɨhonɨne,’ satɨtaapo. Aiwɨ amɨ usa taahiyɨhiya nehɨ nɨnaasohɨ wura wura napɨwɨ satɨwɨ, ‘Nɨnɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atindɨ netɨ kopɨ awusaahohɨhonɨne,’ satɨwɨ jaipɨsatɨtaapo. Aiwɨ amɨ kiya watɨpɨhaiwa kɨhaiwa kɨhaiwa kahatamatɨpetahaiwa kaitaapo. Satɨwɨ saiwa kiyawaahandɨ kandɨ Autaahaatɨho isɨhiya komɨhiyaimatɨtaatɨwɨ namɨhanatɨ ahɨwisawɨhiyai maawɨ jaipundɨwɨ numwaitaatɨwaitaapo.
22 Porque hão de surgir falsos cristos e falsos profetas, e farão sinais e prodígios para enganar, se possível, até os escolhidos.
23 Siyahaiwa noaipaitaihɨ amɨ kaiwa sangɨ noaipasɨhɨ nɨnɨ pɨwɨha jɨhɨ tɨmanɨtɨ aimɨ kasatataatonɨ sahɨ baiwɨ jaawo.
23 Ficai vós, pois, de sobreaviso; eis que de antemão vos tenho dito tudo.
24 “Saiwa siyatɨ naaŋɨhaiwa noaipatɨ owetanɨhura sura.
24 Mas naqueles dias, depois daquela tribulação, o sol escurecerá, e a lua não dará a sua luz;
25 Iyonɨhɨ amɨ kaumbwaatɨ yamɨhapataatɨhapɨ tɨmɨhaitaise.
25 as estrelas cairão do céu, e os poderes que estão nos céus, serão abalados.
26 Iyonɨhɨ sura Nɨnɨ Isɨhiyaamɨ Saahonɨnɨ Jɨhonɨnɨ nisɨ watɨpɨhandisa amɨ nisɨ yundanyaahaisatɨ watɨpɨhonɨnɨ tɨwipataatɨhɨ napisanɨhɨ isɨhiya ninjaitaapo.
26 Então verão vir o Filho do homem nas nuvens, com grande poder e glória.
27 Saindɨ sura nɨnɨ nisɨ enjerɨhiya otɨpɨpatɨhiya yamɨhapataatɨhapɨhiyai nandusaasɨto. Nandusoaasisanɨhɨ kiya nuwɨ nisɨ isɨhiya nisɨhiyaimatɨtaatɨwɨ namɨhanohiyɨhiyai nahataapɨpɨhɨ yapɨpatamunɨ amɨ yamɨhapataatɨhapunɨ mangɨrainɨ numwaapɨ nepɨ ahonitaapo.
27 E logo enviará os seus anjos, e ajuntará os seus eleitos, desde os quatro ventos, desde a extremidade da terra até a extremidade do céu.
28 “Awaatɨpɨho kaindɨhandapɨ aimɨ mmowɨ nepɨ gwɨnyaapɨhiyaate. Awaatɨpɨho kupwɨratɨ tɨwɨhandɨwihɨ sahɨ mmonawaawɨ kɨmura yatɨhɨrɨ yatitandɨhuraare tɨwɨhiyaate.
28 Da figueira, pois, aprendei a parábola: Quando já o seu ramo se torna tenro e brota folhas, sabeis que está próximo o verão.
29 Sahɨ saiwɨ aimɨ mmowɨhiyaatisɨ naaŋɨhaiwa siyahaiwa noaipahonɨhɨ mmonawaawɨ sahɨ nisapɨ satɨwɨ, ‘Ko napɨtandɨhura aimɨ detɨndaate,’ tɨwɨ gwɨnyaapɨse.
29 Assim também vós, quando virdes sucederem essas coisas, sabei que ele está próximo, mesmo às portas.
30 Nɨnɨ akɨtɨnɨhɨ sangi sandɨ kasatataato. Isɨhiya kɨmuraahiya sangɨ napopɨ bimisaihɨ saiwa naaŋɨmaiwa nɨnɨ katohɨwɨmaiwa noaipaitaise.
30 Em verdade vos digo que não passará esta geração, até que todas essas coisas aconteçam.
31 Yamɨhapatunɨ amɨ yapɨpatunɨ notɨ owetɨtaise. O nisɨ pɨwɨhaahɨ wɨndɨ owemetɨtaise. Owemetatɨ, Kaahɨ kaanɨhɨ ahotɨmɨ nutaise.
31 Passará o céu e a terra, mas as minhas palavras não passarão.
32 “Iyataahandɨ kandɨ Nɨnɨ Isɨhiyaamɨ Saahonɨnɨ napɨtandɨhuraapɨ utaaho wo asisɨha sete amɨ ipɨhomɨ ndɨhaamɨ sɨwipatɨ suraare tatɨ wɨndɨ gɨmunyaatɨ wɨndɨ mose. Owe. Autaahaatɨhomɨ enjerɨhiya itɨpɨhiya otɨpɨpatɨhiya yamɨhapataatɨhapɨhiyɨhiyaisangi wɨndɨ mohopo. Owe. Aihɨ amɨ Nɨnɨ Isɨhiyaamɨ Saahonɨnɨ Jɨhonɨnɨsangi wɨndɨ moho. Owe. Nehɨ Apɨho Autaahaatɨho sawahohɨhɨ asisɨha amɨ ipɨhomɨ ndɨhaamɨ sɨwipatɨ setɨ suraare tatɨ mmonatɨ gwɨnyaatɨ isɨwatɨtaise.
32 Quanto, porém, ao dia e à hora, ninguém sabe, nem os anjos no céu nem o Filho, senão o Pai.
33 “Isɨ sahɨ baiwɨ jaawo. Sahɨ baiwɨ tɨmanɨnɨwɨ jatɨwɨse amɨ sahɨ asisɨha akaaha tɨtɨhɨ ahura noaipaitaise tɨwɨ wɨndɨ mopɨhiyaatiso.
33 Olhai! vigiai! porque não sabeis quando chegará o tempo.
34 Sandɨ siyahande. Utaaho wo komɨ aŋɨpɨpɨhɨ namasi kaanɨhɨ wapɨhapɨ daitandɨ nutandɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyai nisɨhapa kɨmba baiwɨ ninjaawɨ bimaawɨse undindɨhandamatiyahande. Iyatɨ komɨ otɨpɨpatɨ otɨpɨpatɨhiya kɨho kɨho jatɨtandɨhatɨ yiyandɨhɨ nunyataise. Iyatɨ maasomwaaŋɨ jatɨtandɨhoai, ‘Kɨnyɨ baimbɨ namopɨ koŋɨnɨhɨ jatɨme,’ undindɨhandamatiyahande.
34 É como se um homem, devendo viajar, ao deixar a sua casa, desse autoridade aos seus servos, a cada um o seu trabalho, e ordenasse também ao porteiro que vigiasse.
35 Isɨ siyahandisɨ sahɨ baiwɨ jatɨwɨse, aŋaaŋamɨ satɨho napɨtandɨhandapɨ sahɨ wɨndɨ monɨwɨhiyaatiso. Iyatɨ komɨ napɨtandɨhura asisɨha taatɨ napandosuraatɨtaindɨho amɨ apatɨhɨ apwɨtetetɨtɨtaindɨho amɨ asisɨha wa taatɨ bowataatɨ sangɨ saasɨnɨhonɨhɨtɨtaindɨho amɨ ipɨho taatɨ yahutaahonɨhɨtɨtaindɨho.
35 Vigiai, pois; porque não sabeis quando virá o senhor da casa; se à tarde, se à meia-noite, se ao cantar do galo, se pela manhã;
36 Sahɨ nasisoaarɨ kiyaatɨnɨhɨ tɨmetɨwɨse. Amɨ wiwa ko ketɨ kuraanɨhɨ nasatɨ sahɨ nanɨhaiwɨ nanopotisaihɨ jasondaiso.
36 para que, vindo de improviso, não vos ache dormindo.
37 Pɨwɨha kɨma nɨnɨ sangi tɨmetɨwɨse satɨtɨ kasatohɨma naasɨka isɨhiya nahatiyai sahɨ jaawɨ tɨmetɨwɨse undataato,” undatɨ Jisaasiho komɨ otɨpɨpatɨhiyai kaundataase.
37 O que vos digo a vós, a todos o digo: Vigiai.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.