Lucas 8
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs BKJ
1 Saiwa aimɨ kiyatɨ owetihɨ kapɨhɨ wura Jisaasiho aunahɨpɨhaiwa taunɨhandɨ awaiwaiwaaraahunɨ amɨ aunahɨpɨhaiwa gwɨharaahaiwaaraahunɨ daayataise. Daayatɨ Autaahaatɨho isɨhiyai iwinjatɨmɨ naiwaiwaapɨha pɨwɨha gaaha wanɨha ausaatɨ isɨhiyai kaundataase. Aihɨ amɨ komɨ otɨpɨpatɨhiya ko kaiwaiwa mmonɨwɨ nepɨ kaiwɨ nɨwipinjohiyɨhiya ikwɨ maindɨmwɨtihɨ auhɨramɨ yahurɨtahiyaasɨ (12 kaiwɨhiya) kiyaahɨ maasɨ daayawaayopo.
1 E aconteceu que, depois disto, ele foi em todas cidades e aldeias, pregando e anunciando as boas novas do reino de Deus; e os doze estavam com ele,
2 Aihɨ amɨ asɨhiya usa jɨhura Jisaasiho itɨpɨho maipɨhaiwa nemwatɨ amɨ timbɨpa nemwatɨ tɨtɨhemwasawɨhiyai maawɨ koaisawɨ daayawaayopo. Siya asiyaamɨ waatɨ aunahɨpatɨ Makɨtaraahandaahapɨhaatɨ Mariyaahaate. Saatɨ Mariyaasaatɨ jɨhura Jisaasiho kaatamɨhetɨ itɨpɨho maipɨhapa taahɨpɨpa ikwɨrɨ naasairɨtihɨ wɨramɨ yahurɨtahaiwa bimihɨ nemwasaamaate.
2 e certas mulheres, que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios,
3 Aihɨ amɨ waatɨ Joaanaahaate. Saatɨ Joaanaasaatɨ utaaho wo komɨ ambɨpatɨ Kusaahomɨ apwaataate. So Kusaaso awaisɨho Erotɨhomɨ kahapaamapɨpa aŋaaŋɨ awaisɨhoematatɨ iwinjatisɨhore. Aihɨ amɨ waatɨ Susanaahaate. Aihɨ amɨ asɨhiya usai maawɨ nowaayopo. Asɨmiya kɨmiya Jisaasihoaisunɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaisunɨ kahapaamapɨpa kiyaamɨhapa andɨtɨwipɨ (nawɨho amɨ nandapa amɨ aŋaaŋɨ) kiyai nunyawɨhiyaare.
3 e Joana, a esposa de Cuza, mordomo de Herodes, e Suzana, e muitas outras que o serviam com os seus bens.
4 Asisɨha waara isɨhiya pɨhɨtahandɨ aunahɨpatɨ taunɨhandɨ kɨhandɨ katɨ kataahapɨhiya Jisaasihoaapɨhɨ nasawaayopo. Napɨwɨ isɨhiya wɨrisandɨhandɨ ahoyanɨwɨmɨhauhɨ nandapaamɨ isapɨpa kwɨtaahopɨ Jisaasiho namɨhanatɨ pɨwɨha sata kiyai kaundataase.
4 E tendo se ajuntado uma grande multidão, e vindo até ele de todas as cidades, ele falou por parábola:
5 “Utaaho wo komɨ nandapaamɨ kwɨtaaho nesi notɨ komɨ osaataatɨ kupwɨratɨ mɨhopɨ mɨhinɨ tɨwɨhaataise. Tɨwɨhaasɨhɨ kwɨtaaho wapa tɨtɨhɨ daihɨra tɨmahaihɨ isɨhiya ikisipɨ itɨpapɨ daayawaayopo. Aihɨ amɨ koho netɨ kapa nanataise.
5 Um semeador saiu a semear a sua semente; e enquanto ele semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho; e foi pisada, e as aves do céu a devoraram.
6 Aihɨ amɨ nandapaamɨ kwɨtaaho wo yapɨpatɨ apɨpaahɨ nawɨhaisahataapɨhɨ tɨmahiyataise. Iyatɨ kapɨhapɨ ketɨ nutatɨ nawatatɨho ko amɨ japɨhɨ awaipɨndaise gaahapɨhɨ waasitahapɨhɨmendato.
6 E outra caiu sobre a pedra, e, tendo brotado, murchou, porque não havia umidade.
7 Aihɨ amɨ nandapaamɨ kwɨtaaho wo kaarɨha mwɨtoaipatamɨ otɨhapɨhɨ tɨmahiyataise. Tɨmahiyatɨ kaarɨha mwɨtoaipatɨ netɨ namaasatɨ ipɨhatihɨ gɨpɨpwitatɨ ahendaise.
7 E outra caiu entre espinhos; e crescendo com ela os espinhos, sufocaram-na.
8 Aihɨ amɨ nandapaamɨ kwɨtaaho wo yapɨpatɨ gaahatɨ waasitahata tɨmahiyataise. Tɨmahiyatɨ biyatɨ nawatɨ saniya nandapa akɨpɨpa kwɨtaaya pɨhɨtatɨ kɨsɨtɨpepatɨ kwɨtaaho nɨnaasohɨ yamahohɨho 100 100 kiyatɨ ahondaise,” undatɨ kiyai Jisaasiho kaundataase. Sata kaundatɨ owemataatɨ ko kiyai saundataase. “Sahɨ atitaatɨwɨ atihɨrisahiyaatisɨ baiwɨ nisɨ pɨwɨha sa kasatohɨma atiwɨ nepɨse,” undataase.
8 E outra caiu em boa terra, e, crescendo, produziu fruto, a cento por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Jisaasihomɨ otɨpɨpatɨhiya Jisaasihoai pɨwɨha namɨhanɨpɨ katingɨhaamɨ tanyaaha napitiyaha katise undɨwɨ nunjenawaayopo.
9 E os seus discípulos perguntaram-no, dizendo: O que poderia ser esta parábola?
10 Nunjenɨhauhɨ Jisaasiho kiyai sata kaundataase. Autaahaatɨho isɨhiyai iwinjatindɨhandapɨ isɨhiyai gɨwunyaatɨtandɨhandɨ noaasandindɨhandapɨha pɨwɨha aimɨ sangi ausaimanatɨ nasɨsise. Iyataahandɨ kandɨ isɨhiya usa nahatiyaisaahɨ nehɨ pɨwɨha namɨhandɨhaahɨ kaundonɨhɨ atisawaayopo. Iyataatɨ sandapɨ pɨwɨha wa sata jɨpatɨpindise. “Isɨhiya pɨhɨtɨwɨ jawaatawaahandɨ kandɨ akɨtɨhandɨ wɨndɨ kiya monɨhopo. Kiya pɨhɨtɨwɨ kiyaamɨ atihɨrɨ mwɨtɨpɨsawɨ atisawaatawaahandɨ kandɨ pɨwɨhaamɨ tanyaahaapɨ kiyai wɨndɨ namusesɨpatatɨ gɨmaawunyaatɨtaise,” tatɨ jɨpatɨpindise undataase.
10 E ele disse: A vós é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; mas aos outros por parábolas, para que vendo, eles não possam enxergar; e ouvindo, eles não possam compreender.
11 Saundatosatɨ Jisaasiho komɨ otɨpɨpatɨhiyai kiya nunjenohɨhaapɨ saundataase. “Pɨwɨha sangi namɨhandɨ kasatohɨhaamɨ tanyaaha siyate. Nandapa kwɨtaaho so Autaahaatɨhomɨ pɨwɨhaare.
11 Ora, a parábola é esta: A semente é a palavra de Deus.
12 Iyatɨ nandapaamɨ kwɨtaaho daihɨra tɨmahaiso so isɨhiya Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atisohiyɨhiyaare. Atisohiyɨhiyaatawaahandɨ kandɨ kiya Autaahaatɨhopɨ wɨndɨ gɨmaawunyaasaihɨ amɨ Autaahaatɨho kiyai wɨndɨ japɨhɨ namumwaitandɨ Bwaasɨrɨhɨrɨ pɨwɨha kiya atisohɨha kiyaamɨ maarɨhoaatɨhapɨ nasatɨ nemasawɨhiyaare.
12 E os que estão à beira do caminho são os que ouvem; então vem o diabo, e tira a palavra de seus corações, para não acontecer que, crendo, sejam salvos.
13 Nandapaamɨ kwɨtaaho yapɨpatɨ nawɨhaisahataapɨhɨ tɨmahaindɨmandɨ isɨhiya Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha wuwanɨhura ketɨ maaritɨwɨ nepɨ nehɨ masɨhonjɨ gwɨnyaahohiyɨhiyaare. Saiwɨ Maaritɨwɨ nehohiyɨhiyandaahandɨ kandɨ amɨ ka pɨwɨha mɨhatɨhɨ kiyaamɨ maarɨhoaatɨhɨ anɨtisatɨ kɨmaurɨmwɨndihɨ nehɨ gohɨ masɨhonjɨ gɨwunyaawaayopo. Iyauhɨ amɨ kahapaamapɨpa kiyai nunjendandɨhaiwa kiyaapɨhɨ noaipatɨ nunjesɨhɨ kiya kaiwaapɨ tɨmahiyotɨhandape.
13 E aqueles sobre pedra são os que, ouvindo recebem a palavra com alegria; mas não têm raiz, os quais creem por algum tempo, e no tempo da tentação se dispersam.
14 Aihɨ amɨ nandapaamɨ kwɨtaaho wo kaarɨha mwɨtoaipatamɨ otɨhapɨhɨ tambɨpɨhɨ tɨmahaimbɨpa sapa isɨhiya Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atisawaahandɨ kandɨ kahapaamapɨpa nawɨho utɨ apotɨhɨrɨ kapaisaahɨhɨ maarɨho nunyawɨmapɨ amɨ kiyaamɨ omaŋɨtɨtɨhɨ nehɨ kapaapaahɨhɨ gwɨnyaahohɨwaiwa tisaitata Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha sawanamɨhetɨ ahotisɨhai nepɨ namaasapɨ ipatisauhɨ pɨwɨha atisohɨhaamɨ nandapa akɨpɨpa wɨndɨ usɨtiyatɨ namoaipasɨtɨhandape.
14 E a que caiu entre espinhos, esses são os que ouviram, e indo adiante, são sufocados pelos cuidados e riquezas e deleites desta vida, e não dão fruto com perfeição.
15 Nandapaamɨ kwɨtaaho yapɨpatɨ gaahata tɨmahaimbɨpa sapa isɨhiya Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha baiwɨ atiwɨ nepɨ anɨtiwɨ kiyaamɨ maarɨho omaŋɨtɨtɨhɨ ahiyawɨ watɨpɨtɨwɨ tɨtɨhɨ maarɨho gaaho gwɨnyaahauhɨ pɨwɨha kiya atisotɨhaamɨ nandapa akɨpɨpa kiyaamɨhetapɨ ausaimanatɨ noaipasɨtɨhandape,” undatɨ Jisaasiho komɨ otɨpɨpatɨhiyai kaundataase.
15 Mas a da boa terra, estes são os que, tendo ouvido a palavra de coração sincero e bom, guardam-na e produzem fruto com perseverança.
16 Jisaasiho pɨwɨha wa kiyai saundataase. “Utaaho wo norɨhɨrɨ raamɨhandɨ sisɨha tɨpotɨ yutɨhɨraatɨhunɨ amɨ ganɨhomɨ otɨtɨhunɨ noaasatɨ wɨndɨ ahɨmaitaise. Nehɨ tɨpotɨ autaahiwatɨ ahaitaise. Iyonɨhɨ isɨhiya aŋɨtɨtɨhɨ napɨwɨ nandaahohiyɨhiya sisɨha ka nausaatonɨhɨ japɨ nga mmomɨ nandaitaatɨwo.
16 Nenhum homem, acendendo uma candeia, a cobre com um vaso, ou a põe debaixo da cama; mas a coloca no castiçal, para que os que entram vejam a luz.
17 Sandɨ katotɨmandɨ apaapɨmaato. Amɨ kahapaamapɨpa noaasandimbɨpa nahataapa auta ipotɨhura noaipaitaise ndaato. Kahapaamapɨpa isɨhiya mmapɨ noaasawɨ ahiyohɨpɨpa ipotɨhura auta noaipahonɨhɨ isɨhiya mmondaapo.
17 Porque não há nada em secreto, que não será manifesto; nem alguma coisa oculta, que não se tornará conhecida e venha à luz.
18 “Sahɨ pɨwɨha atiwɨ naitaatɨwɨhɨretapɨ baiwɨ gwɨnyaapɨ jatɨnɨwise. Amɨ utaaho wo wapaisahoai Autaahaatɨho jahaatɨ waatɨ numwɨtaise. Iyatɨ amɨ utaaho wo wapa nehɨ yahonyaisahonɨniso tatɨ gwɨnyaataataahɨ sɨkonya ko gwɨnyaasonyonya Autaahaatɨho komɨhetapɨ kapaanɨhɨ nemaitaise,” undatɨ kiyai kaundataase.
18 Vede, pois, como ouvis; porque aquele que tem, a ele será dado; e aquele que não tem, até o que parece ter lhe será tomado.
19 Aihɨ Jisaasihomɨ sanaatunɨ amɨ komɨ saingoya sanaapwɨsaunɨ koai iwinjaitaatɨwɨ nasawaayopo. Napɨwɨ detɨ Jisaasihomɨhinɨ naitotɨwɨ mmonawa isɨhiya taahɨtɨhandɨ tisaitata daihɨra naitɨhɨra owendaise.
19 Então, foram ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 Aihɨ kusasapɨ isɨhiya usa Jisaasihoai saundawaatopo. “Kinyɨ kɨnaatunɨ amɨ kinyɨ kunyɨhoya kɨnaapwɨsaunɨ gi ginjaitaatɨwɨ kɨmusasɨ napɨwɨhusasɨ ipaahaapɨ bitotawaayopo,” undawaatopo.
20 E foi-lhe contado por alguns que disseram: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora, e querem ver-te.
21 Saundauhɨ Jisaasiho komɨha pɨwɨha wihoaaŋɨha kiyai sata kaundataase. “Isɨhiya Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atiwɨ nepɨ japepihɨrohiyɨhiya siya nisɨ niya nisɨ nɨhoaarɨsa naapwɨrise,” undatɨ kiyai kaundataase.
21 E, respondendo ele, disse-lhes: Minha mãe e meus irmãos são estes que ouvem a palavra de Deus, e a praticam.
22 Asisɨha waara Jisaasiho komɨ otɨpɨpatɨhiyai saundataase. “Durɨhɨramɨ mɨhihɨnapɨ nutɨhaawo,” undihɨ kiya kopuhotɨ yamwaapɨ nowaayopo.
22 Ora, aconteceu em um certo dia, que ele entrou no barco com seus discípulos, e disse-lhes: Vamos para o outro lado do lago. E eles partiram.
23 Taawɨ nowaawɨ Jisaasiho naawihɨ nanotondaise. Aihɨ itɨ nambɨtɨhɨrɨ durɨhɨraatɨhɨ nasataise. Nasataatɨ durɨhɨrɨ waatɨ dotɨ gwɨnyana tiwayaataise. Waatɨ durɨhɨrɨ dotɨ tiwayaataatɨ nausɨha kopuhotɨ witatɨ tisaitatɨ aimɨ kiyai netɨ nawatisonɨhɨ amɨ kiya waapoho nanɨwɨ nawatiwɨ owetɨtaatɨwɨhandɨ kendaise.
23 Mas, enquanto navegavam, ele adormeceu; e desceu uma tempestade de vento sobre o lago, e enchiam-se de água, estando em perigo.
24 Aihɨ kiya nuwɨ Jisaasihoai ahowimapɨ saundawaatopo. “Awaisɨhoŋɨ Nyainjatingɨhonye, nyahɨ waapoho nanaatɨ aimɨ nyangi durɨhɨrɨ netɨ nanyawatisonɨhɨ aimɨ owetɨtɨhaawiyo,” undawaatopo. Saundauhɨ ko nepatɨ itɨ nambɨtɨhɨrisunɨ durɨhɨrɨ awaindɨhandɨ dotɨ gwɨnyanatɨ tiwaayaasɨtɨhandisunɨ itɨhundihɨ amɨ itɨ nambɨtɨhɨrɨ dɨhɨwatɨ amɨ durɨhɨrɨ ndo gwɨnyana tiwayaasɨtɨhandɨ yatɨhitatɨ durɨhɨrɨ wɨndɨ ahomaayatɨ bɨpi nimandataise.
24 E, chegando-se a ele, o acordaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e eles cessaram, e houve calmaria.
25 Saihɨ ko kiyai saundataase. “Sahɨ nisapɨ gɨnunyaahotɨhandɨ maahapɨhɨ naihɨtopo?” undataase. Aihɨ kiya yaiwɨ kiyaamɨ maarɨho owesoetihɨ sawana sanawaatopo. “Utaamo kɨmo diyaamahoe, itɨ nambɨtɨhɨrisunɨ amɨ durɨhɨrisunɨ itɨhundihɨ koai atɨwisatɨ bɨpi yatɨhitataiso?” nnawaatopo.
25 E ele disse-lhes: Onde está a vossa fé? E eles, temendo, maravilharam-se, dizendo uns aos outros: Que tipo de homem é este, que ordena até aos ventos e à água, e eles lhe obedecem?
26 Aihɨ kiya kopuhotɨ kiyaanɨhɨ nuwɨ aunahɨpatɨ Geraasaahandɨ ahetimbɨpɨhɨ noaipawaayopo. Satɨ aunahɨpatɨ taunɨhandɨ durɨhɨrɨ Garirihandamɨ wihɨnɨ ahendaise.
26 E eles chegaram à terra dos gadarenos, que está defronte da Galileia.
27 Jisaasiho kopuhotɨ namasi taatɨ noaatɨpasɨhɨ utaaho wo itɨpɨho maipɨhapa anɨtisatɨ mmatɨ isɨwatihɨho satɨ aunahɨpitaahapɨho nasatɨ Jisaasihoaisamɨ nutanamaise. So utaaso utaarɨhandetɨ utɨ apotɨhɨrɨ namaayotɨ somaahɨho aŋɨpɨpɨhɨ wɨndɨ biyatɨ bimimotɨ nehɨhaatɨ nahatewetɨ itapɨpa ahiyohɨpɨpɨhɨ jomaahɨtɨtɨhɨ nasisoaarɨ nanotɨ bisotinjahore.
27 E, quando ele desembarcou, saiu-lhe ao encontro, fora da cidade, um certo homem que tinha demônios há muito tempo, e não usava roupas, nem habitava em alguma casa, mas nos sepulcros.
28 Isɨ ko Jisaasihoaisamɨ nutanɨmɨ usonatosatɨ waatɨ kaahaatamapɨ Jisaasihomɨ detɨ utatotɨ tɨmahiyatɨ ahondaatɨ waapɨhɨtatɨ kaahaata Jisaasihoai sata kaundataase. “Autaahaatɨho Nahatewai Daahema Autaahɨ Nɨwaataatɨ Bimisɨhomɨ Mwaahoŋe kɨnyɨ nɨngi napitɨnitaape? Nɨngi yaasahandɨ namaanɨmɨtaapɨ andɨtindɨ owe hɨtɨtɨ kahɨtataato,” undataase.
28 Mas, vendo a Jesus, gritando, caiu diante dele, e disse em alta voz: O que tenho eu para fazer contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Eu suplico-te que não me atormentes.
29 Sandɨ Jisaasiho aimɨ itɨpɨho maipɨhapai kɨmo utaamoai namasi noaipasi numwe undatɨ kaundihɨ kandapɨ kandaase. Itɨpɨho maipɨhapa nasisoaarɨ soai anɨtisatɨ isɨwatatɨ bimohosɨ isɨhiya nahatewetɨ isɨwatɨwunɨ amɨ ipipatɨ watɨpɨhataahunɨ anɨtiwɨ ikwɨrɨ wɨsasauhɨhandɨ kandɨ kapa tinjaatɨ nasɨpatɨ ahiyamɨ nohore. Iyataatɨ itɨpɨho maipɨhapa sapa netɨ koai isɨsi isɨhiya owehapɨhɨ watɨminahapɨhɨ notoandaise.
29 (Porque tinha ordenado ao espírito imundo que saísse daquele homem. Porque frequentemente se apoderara dele; e guardavam-no preso, com correntes e cadeias; e, quebrando os grilhões, era impelido pelo demônio para os desertos).
30 Aihɨ koai Jisaasiho “kinyɨ ambɨpatɨ napimahoŋe,” undatɨ nunjenataise. Nunjesɨhɨ ko saundataase. “Nisɨ ambɨpatɨ taahɨhonɨne,” undataase. Sandɨ itɨpɨho maipɨho taahɨho so utaasometɨ nandaatɨ bimohosɨ tɨtɨhɨ kaundataase.
30 E Jesus perguntou-lhe, dizendo: Qual é o teu nome? E ele disse: Legião; porque muitos demônios tinham entrado nele.
31 Itɨpɨho maipɨhapa Jisaasihoai pɨwɨha apɨpaahɨ andɨtitɨwɨ watɨpɨtɨwɨha satɨwɨ kaundawaatopo.
31 E pediram-lhe para que não os mandasse para o abismo.
32 Kapɨhɨ detɨ sisɨhomɨhinɨ maasapɨho taahɨho woyɨha taatɨ nanatɨ kapɨhɨ bitosɨhɨ itɨpɨho maipɨhapa maasapɨho soetepɨnyamape undɨwɨ Jisaasihoai pɨwɨha watɨpɨtɨwɨ andɨtitɨwɨha kaundawaatopo. Iyauhɨ Jisaasiho gaasɨ so maasapɨmoetɨ nuwɨ nandaapɨse unda natausaasataise.
32 E havia ali uma manada de muitos porcos pastando no monte; e pediram-lhe que lhes permitisse entrar neles; e ele lhos permitiu.
33 Aihɨ itɨpɨho maipɨhapa so utaasomɨhetapɨ noaipasi nuwɨ maasapɨho nahatoetɨ nandaawaayopo. Nandaahauhɨ maasapɨho nahato naupwasi durɨhɨraatɨhɨ naisɨho konɨhɨ witatɨ nahato waapoho nanatɨ napotaise.
33 Então, os demônios saindo do homem, entraram nos porcos; e a manada correu violentamente a um lugar íngreme para o lago, e se afogaram.
34 Aihɨ maasapɨho yamanɨwɨ jaawɨ bitohohiyɨhiya sandɨ siyatɨ noaipasɨhɨ mmonɨmapɨ yanɨhɨmawaayopo. Yanɨhɨmapɨ nuwɨ aunahɨpatɨ taunɨhandaatunɨ amɨ kahapɨhɨ kahapɨhunɨ kaundawaatopo.
34 E aqueles que os alimentavam, vendo o que havia acontecido, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Kaundauhɨ isɨhiya atiwɨmapɨ mmondaatɨwɨ niyawaayopo. Naiwɨ Jisaasihoaapɨhɨ noaipapɨ mmonawa itɨpɨho maipɨhapa noaipasi naisɨho utaaho utɨ apotɨhɨrɨ niyotɨ komɨ naharɨho owetihɨ nanɨhiyatɨ komɨ amɨtɨha biyatɨ nga gɨwunyainjɨhɨ Jisaasihomɨ auhɨraapɨhɨ bimihɨ kiya usonawaayopo. Usonawaawɨ ko siyatɨ bimihɨ waatɨ kiya yaiwɨmawaayopo
35 Então, eles saíram para ver o que tinha acontecido, e vieram a Jesus, e encontraram o homem de quem haviam saído os demônios assentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e eles ficaram com medo.
36 Jisaasiho naharɨhomɨhetapɨ itɨpɨho maipɨhapa nemwasɨhɨ isɨhiya usonɨwɨ nehohiyɨhiya kiyai siyatɨ kaihɨ komɨ naharɨho owesoendaise undɨwɨ kaundawaatopo.
36 E também os que tinham visto aquilo, contaram-lhes como o possuído por demônios havia sido curado.
37 Aihɨ isɨhiya nahatiya aunahɨpatɨ taunɨhandɨ Gerasaahandaahapɨhiya sandɨ mmonawaawɨ apɨpaahɨ yausamasɨhɨ namapɨ Jisaasihoai kɨmbɨhɨ nyangi nanyamasi ketɨhoŋɨ numwe undauhɨ Jisaasiho kapɨhɨ namasi nutandɨ kopuhotɨ yamwaataise.
37 Então, toda a multidão da terra ao redor dos gadarenos pediu-lhe para que se afastasse deles, porque estavam tomados por grande temor; e entrando ele no barco, retornou.
38 Aihɨ utaaho itɨpɨho maipɨhapa noaipasi naisɨho Jisaasihoai pɨwɨha andɨtitaha sata kaundataase. “Nɨnɨ gisatɨ maasɨ nutaano,” undataase. Aihɨ Jisaasiho koai sata kaunda natausaasataise.
38 E o homem de quem haviam saído os demônios, lhe pedia para que pudesse estar com ele, mas Jesus o despediu, dizendo:
39 “Kɨnyɨ kinyɨ aunahɨpataahapɨ japɨhɨ numwe. Numbwɨ Autaahaatɨho gaahatɨ kahindɨhandapɨ isɨhiyai pɨwɨha ausaapɨ kaunde,” undatɨ natausaasataise. Aihɨ ko utaaho notɨ isɨhiya nahatiyai aunahɨpatɨ sataahɨ gaamatɨ Jisaasiho koai kawindɨhandapɨ ausaatɨ kaundataase.
39 Retorna para a tua própria casa, e mostra quão grandes coisas Deus fez por ti. E ele foi pelo seu caminho, publicando por toda a cidade quão grandes coisas Jesus lhe fizera.
40 Isɨhiya wɨrɨsandɨhandɨ Jisaasihopɨ jatɨmbɨwɨhiyaasɨ Jisaasiho japɨhɨ napihɨ kiya maaritɨwɨ numwaawaayopo.
40 E aconteceu que, ao retornar Jesus, a multidão o recebeu com alegria; porque todos o estavam esperando.
41 Aihɨ utaaho wo komɨ ambɨpatɨ Jairaasiho Judaahiyaamɨ aŋɨ gwɨharaahandɨ Autaahaatɨhopɨ gwɨnyaapɨ gaapundɨtaatɨwɨ ahoyanohɨtɨhandɨ awaisɨho mɨtɨhoematatɨ jatisɨho nasatɨ Jisaasihoaapɨhɨ noaipataise. Nasatɨ Jisaasihomɨ utatototɨ auhɨraapɨhɨ tɨmahiyatɨ ahondaatɨ nisɨ aŋɨpɨpɨhapɨ namme undatɨ watɨpɨtatɨ andɨtitamataise.
41 E eis que veio um homem chamado Jairo, que era um governante da sinagoga; e, prostrando-se aos pés de Jesus, pedia-lhe que fosse à sua casa;
42 So utaaso sata kaundindɨmandɨ apaapɨmaahe amɨ komɨ metɨhonjɨ nehɨ naasonyɨhɨtahondaatɨse. Sonjɨ metonjɨ aponyonjɨ konjamɨ kɨnaungwɨha ikwɨ maindɨmwɨtihɨ auhɨramɨ yatairɨ 12 kiyatɨ aimɨ sanausohonje. Isɨ konjɨ metonjɨ aimɨ napwɨtandɨ detɨtihe.
42 porque ele tinha uma filha única, de cerca de doze anos, que estava à morte. Mas, enquanto ele ia, as multidões o apertavam.
43 Aihɨ amɨ itapaatɨ waatɨ kɨnaukwɨha ikwɨ maindɨmwɨtihɨ auhɨramɨ yatairɨtahaiwetɨ (12 kiyatɨ) nasisoaarɨ jɨtɨpatɨ jɨtɨmainjɨhaatɨ bindataise. Iyataatɨ saatɨ itapaatisɨ utaaho wo kaatamɨ jɨtɨmasɨtɨhandɨ nemwaitandɨho wo owetise.
43 E uma mulher que tinha um fluxo de sangue havia doze anos, e gastara todos os seus sustentos com médicos, e não pôde ser curada por ninguém,
44 Aihɨ saatɨ apopaatɨ Jisaasihomɨ dawaataatɨ ipɨpɨhɨ nasatɨ Jisaasihomɨ apotɨhɨrɨ nipaatirɨhɨramɨ otasaahaasɨnɨ isɨwataise. Siyatɨ kaatɨ isɨwihɨ kaatamɨ nasisoaarɨ jɨtɨmatoaatindɨhandɨ ketɨ kuraanɨhɨ dɨhɨwatɨ owesoendaise.
44 chegando por detrás dele, tocou na orla da sua veste, e imediatamente estancou o fluxo do seu sangue.
45 Aihɨ Jisaasiho sandaase. “Nɨngi ikwɨraahɨ ndɨ nanɨmahatise?” tatɨ nasenataise. Aihɨ isɨhiya nahatiya nyahɨhɨ owesɨ nde undauhɨ Pitaaho Jisaasihoai saundataase. “Nyainjatingɨhonye, isɨhiya gɨhipɨ kɨnyɨhinɨ detɨ detɨ nasawaayopo. Isɨ amɨ kɨnyɨ napindapɨ nasehise?” undataase.
45 E disse Jesus: Quem me tocou? Quando todos negavam, Pedro e os que estavam com ele disseram: Mestre, a multidão te aperta e te pressiona, e dizes: Quem me tocou?
46 Saundihɨhandɨ kandɨ Jisaasiho sandaase. “Isɨhiya usa nɨngi nanɨmɨhatauhɨ nisɨ watɨpɨhandɨ nisɨhetɨ ahotindɨhandɨ wɨndɨ aimɨ naihɨto,” ndaase.
46 E disse Jesus: Alguém me tocou, porque eu percebi que saiu virtude de mim.
47 Aihɨ kaatɨ apopaatɨ nisapiso tatɨ gwɨnyaataatɨ kopɨ noaatɨtandɨhandɨ owetihɨ namatɨ itɨhɨraapɨhɨ notɨ Jisaasihomɨ auhɨraapɨhɨ tɨmahiyataise. Iyatɨ kaatɨ isɨhiya nahatiyaamɨ ndɨhetɨ tanyaaha saapɨ saindɨ Jisaasihoai iwitɨ numwɨhatataayo unda sata kaundataase. “Nɨnɨ Jisaasihoai iwitɨ numwɨhatonɨhɨ nisɨ timbɨpa ketɨ kuraanɨhɨ owenendaise,” undataase.
47 Então, vendo a mulher que não podia ocultar-se, ela veio tremendo, e prostrando-se diante dele, declarou-lhe perante todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como ela fora curada imediatamente.
48 Aihɨ kaati Jisaasiho sata kaundataase. “Nisɨ maasɨhaamo kɨnyɨ nisapɨ koai numwɨhatisanɨhɨ nisɨ timbɨpa nenɨmaitaise tɨpɨ gɨnunyaapɨ nihingɨtɨhandaahɨ kinyɨ timbɨpa owesendaise. Isɨ kinyɨ maarɨho wɨhitatɨ yatɨhɨngitatɨ napaisaatɨtonɨhɨ numwe,” undataase.
48 E ele lhe disse: Filha, tem bom ânimo, a tua fé te sarou; vai em paz.
49 Jisaasiho taatɨ sata pɨwaatihɨ isɨhiya usa awaisɨho mɨtɨho aŋɨ gwɨharaahonya isɨhiya Autaahaatɨhopɨ gwɨnyaapɨ gaapundɨtaatɨwɨ ahoyanohɨpɨpɨhɨ jatisɨho Jairaasihomɨ aŋɨpɨpɨhapɨhiya napɨwɨ saundawaatopo. “Kinyɨ kimaamaatɨ aimɨ napwisɨ katanyasisɨho nehɨhandɨ napɨtaisɨ kaunde,” undawaatopo.
49 Enquanto ele ainda falava, veio alguém da casa do governante da sinagoga, dizendo: A tua filha está morta; não incomodes o Mestre.
50 Saundauhɨ Jisaasiho atisatosatɨ ko awaisɨho mɨtɨhoai saundataase. “Kɨnyɨ wɨndɨ yamaime. Nisapɨ ko tɨtɨhɨwiwɨtaise tɨpɨ gɨnunyaape kinyɨ kimaamaatɨ japɨhɨ nepaitaiso,” undataase.
50 Mas Jesus, ouvindo-o, respondeu-lhe, dizendo: Não temas; crê somente, e será salva.
51 Saundamapɨ Jisaasiho notɨ Jairaasihomɨ aŋɨpɨpɨhɨ noaipatɨ nahatiyai aŋaaŋɨ namandaapɨse undatɨ nehɨ Pitaahotihɨ Jonɨhotihɨ Jemɨsihotihɨ metɨhonjamɨ saniya sapiyaatihɨ siyaisaahɨhɨ Jisaasiho numwaasi maasɨ aŋɨtɨtɨhɨ nandaataise.
51 E, ele entrando na casa, não permitiu que nenhum homem entrasse, senão a Pedro, e a Tiago, e a João, e ao pai e a mãe da menina.
52 Isɨhiya nahatiya sonjɨ metonjapɨ yiyi tɨwɨ gowaayopo. Gwauhɨ Jisaasiho kiyai saundataase, “kɨmonjɨ metɨmonjɨ aimɨ napomataamaisɨ sahɨ wɨndɨ yiyi tɨwɨ gomaatɨwɨse nehɨ nanotondaise,” undataase.
52 E todos choravam, e a pranteavam; mas ele disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Sata Kaundihɨ kiya sunjawaayopo aimɨ napomasɨhonjapɨnyatiso tɨwɨ.
53 E eles riam dele, para o desprezarem, sabendo que ela estava morta.
54 Saiwɨ sisauhɨhandɨ kandɨ Jisaasiho sonjɨ aponyonjamɨ ikwɨrɨ iwiwatata sandaase. “Nisɨ metɨhonjaŋe japɨhɨ nepape,” ndaase.
54 E ele, pondo-os todos fora, tomando-a pela mão, e clamou, dizendo: Menina, levanta-te.
55 Satihɨ ketɨ kuraanɨhɨ konjamɨ maarɨho japɨhɨ nasatɨ witihɨ tɨtɨhɨ nepataise. Aihɨ kiyai saundataase. “Kɨmonjɨ metɨmonji nandapa wapa nepɨ nunyawɨse nando,” undataase.
55 E o seu espírito voltou, e ela se levantou imediatamente; e ele ordenou que lhe dessem de comer.
56 Aihɨ sonjɨ metonjamɨ saniyɨ sapiya sandɨ mmonamaamɨ yaihɨ kapuri Jisaasiho saundataase. “Kɨmandɨ wanɨ nɨnɨ kiyonɨhɨ noaipasɨhɨ mmosɨtɨmandapɨ isɨhiya usai apɨpaahɨ kamundɨmise,” undataase.
56 E seus pais ficaram admirados; mas ele ordenou-lhes que a nenhum homem contassem o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.