João 6
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs NVI
1 Siyamapɨ ipotɨ wura Jisaasiho nyahɨ komɨ otɨpɨpatɨ mmonawa newaatɨ kiyaatɨ nɨwipinjohiyɨhiyaanisatɨ durɨhɨrɨ waapatɨhɨrɨ Garirihandamɨ wihɨnɨ mɨhihɨnapɨ notaise. Iyataatɨ sɨrɨ durɨ waapatiramɨ ambɨpatɨ wɨtɨ Taiperiyaasihande.
1 Algum tempo depois Jesus partiu para a outra margem do mar da Galiléia ( ou seja, do mar de Tiberíades ),
2 Amɨ isɨhiya taahiyɨhiya wɨrɨsandɨhandɨ Jisaasiho watɨpɨhaiwa kiyatɨ isɨhiya timbɨpaisahiyai tɨtɨhɨwisɨhɨ iwinjahohiyɨhiya koai nuwipinjai nowaayopo.
2 e grande multidão continuava a segui-lo, porque vira os sinais miraculosos que ele tinha realizado nos doentes.
3 Iyataatɨ Jisaasiho nyahɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanisatɨ sisɨho masɨhonjaasɨnɨ nasaamanatɨ bindataise.
3 Então Jesus subiu ao monte e sentou-se com os seus discípulos.
4 Iyataatɨ sura Judaahiyaamɨ kimbapɨho awaisɨho Pasopaahandɨ jɨhura Autaahaatɨho Isɨpɨhiyai tiwataatɨ amɨ Isɨraherɨhiyai Isipɨhiyaamɨ ikwɨraatɨhapɨ numwaasuraapɨ gwɨnyaapɨ maaritɨwɨ mmondaatɨwɨho aimɨ detɨndaise.
4 Estava próxima a festa judaica da Páscoa.
5 Aihɨ Jisaasiho komɨ ndɨha naingaatɨ jata amɨ isɨhiya apɨpaahɨ awaindɨhandɨ wɨrɨsandɨhandɨ koenda taawɨ nasauhɨ iwinjataise. Iyauhɨ amɨ nyahɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanamɨ wo komɨ ambɨpatɨ Piripɨhoai Jisaasiho saundatɨ nunjenataise. “Nyahɨ nandapa maahapɨhapɨ nawɨho nunya newaatɨ isɨ wɨrɨsandɨ kɨmiyai numwɨtɨhaawe?” undatɨ nunjenataise.
5 Levantando os olhos e vendo uma grande multidão que se aproximava, Jesus disse a Filipe: "Onde compraremos pão para esse povo comer? "
6 Iyataatɨ Jisaasiho Piripɨhoai nunjesɨtɨndɨ amɨ Jisaasihopɨ ko gɨwunyaaso tatɨ iwinjatataatɨ nunjenataise. Amɨ Jisaasihohɨ komɨ kaitandɨhandapɨ aimɨ mmonahoso.
6 Fez essa pergunta apenas para pô-lo à prova, pois já tinha em mente o que ia fazer.
7 Nunjesɨhɨ amɨ Piripɨho komɨha wihoaaŋɨha Jisaasihoai saundataase. “Isɨmiya kɨmiya wɨrɨsandɨmandɨ apɨpaahɨ masɨ masɨhonyaisangi nandaatɨwɨ nawɨho ikihɨ yatɨwɨsangi 200 kina kiyaatɨ nyahɨ newaatɨ nandapa bɨretɨhandɨ wɨndɨ nga nyahɨ nunya namaito. Owetatɨ amɨ nausetɨtɨtaise,” undatɨ Jisaasihoai kaundataase.
7 Filipe lhe respondeu: "Duzentos denários não comprariam pão suficiente para que cada um recebesse um pedaço! "
8 — ausente —
8 Outro discípulo, André, irmão de Simão Pedro, tomou a palavra:
9 — ausente —
9 "Aqui está um rapaz com cinco pães de cevada e dois peixinhos, mas o que é isto para tanta gente? "
10 Saundihɨ Jisaasiho nyahɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanangi sanyatataase. “Isɨhiya yatɨhɨ woyɨhaatɨhɨ bimɨta sahɨ kaundɨwɨse,” nyatataase. Iyataatɨ sapɨhɨ woyɨha kɨtarɨhɨrɨ pɨhɨtatɨ ahetihɨ isɨ wɨrɨsandɨhiya kapaatɨhɨ bindawaayopo. Iyataatɨ isiya siyaamɨ otɨhatɨhɨ nehɨ usɨhiya gwɨnyaahiyaahɨhɨ 5,000 kaiwɨhiyaare.
10 Disse Jesus: "Mandem o povo assentar-se". Havia muita grama naquele lugar, e todos se assentaram. Eram cerca de cinco mil homens.
11 Kiya saiwɨ yatɨhɨ bimauhɨ Jisaasiho bɨretɨhandɨ konɨho baarihanda tɨhɨwɨha ikwɨ naasairɨtaha netɨ isɨwatataatɨ Autaahaatɨhoai kaapɨ kɨnyɨ iparɨhoŋɨ gaahoŋe, gaare undatɨ nyahɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanangi nanyamihɨ amɨ nyahɨ newa isɨhiya kapɨhɨ yatɨhɨ bimohiyɨhiyai newaunyɨhaayo. Iyatɨ araihoaisangi sɨrɨ kɨretɨ kiyatɨ nyahɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanangi nanyamihɨ amɨ nyahɨ newa isɨhiya wɨrɨsandɨhiyai nunyahaayo. Iyonɨhɨ kiya nepɨ pɨhɨtɨwɨ nanawaayopo.
11 Então Jesus tomou os pães, deu graças e os repartiu entre os que estavam assentados, tanto quanto queriam; e fez o mesmo com os peixes.
12 Aiwɨ isɨhiya nahatiya nga nanɨwɨ kiyaamɨ gwɨsɨha tisainjɨhɨhura ko nyahɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanangi sanyatataase. “Nyahɨ nandapa sapa nawɨpɨpa kanaahɨpa ahotimbɨpa wɨndɨ newaatɨ nopɨsasaatɨ tɨmaamaitɨhaawɨ amɨ sahɨ kapa asɨwɨ nepɨ ahoyawɨse,” nyatataase.
12 Depois que todos receberam o suficiente para comer, disse aos seus discípulos: "Ajuntem os pedaços que sobraram. Que nada seja desperdiçado".
13 Aihɨ kiya nandapa bɨretɨhandɨ konɨho baarihanda tɨhɨwɨhapa isɨhiya nanawaawɨ kanaahɨpa nawɨpɨpa ahotimbɨpa newa ikihɨ basɨketɨhandɨ ikwɨmaindɨmwɨtihɨ auhɨramɨ asundɨpɨho yahurɨtahaiwa 12 kiyahaiwaara asawa newaatɨ kɨpohaayo.
13 Então eles os ajuntaram e encheram doze cestos com os pedaços dos cinco pães de cevada deixados por aqueles que tinham comido.
14 Isɨ wɨrɨsandɨhiya siya sandɨ sɨwipatɨ watɨpɨhatɨ Jisaasiho kaindɨmandɨ mmonawaawɨ kiya satawaatopo. “Ese akɨte uta kɨmo Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha jɨpatɨpindisɨhaatɨhapɨ jɨhura satatɨ, ‘Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atisatɨ netɨ ausaitandɨho maapɨ yapɨpataapɨhɨ napɨtaise,’ tatɨ katisɨhore,” tawaatopo.
14 Depois de ver o sinal miraculoso que Jesus tinha realizado, o povo começou a dizer: "Sem dúvida este é o Profeta que devia vir ao mundo".
15 Satauhɨ Jisaasiho kiyaamɨ omaŋɨtɨtɨhɨ taawɨ gwɨnyaahohɨtɨhandɨ mmonataise. Iyataatɨ kiya koai nepɨ tarɨwundɨwɨ wɨndɨ maarɨmitɨhandɨ kandɨ kɨnyɨ nyamɨ awaisɨhoŋimatɨpɨ nyainjaapɨ bime undɨtaatɨwɨ kiyaamɨ maarɨhoaatɨhɨ taawɨ gwɨnyaawaayopo. Siyauhɨ ko namatɨ kiyaapɨ nawɨsatitatɨ nehɨ sawahohɨhɨ jahɨra sisɨho masɨhonyaasɨnapɨ niyataise.
15 Sabendo Jesus que pretendiam proclamá-lo rei à força, retirou-se novamente sozinho para o monte.
16 Aihɨ amɨ Jisaasiho nyangisenda sangɨ napise. Aihɨ amɨ aimɨ notɨ asisɨha napandotɨ asɨhatɨtandɨ asɨhananaataatɨhɨ nyahɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanɨnɨ yatɨhɨ durɨhɨrainɨ noaatɨpɨhaayo.
16 Ao anoitecer seus discípulos desceram para o mar,
17 Noaatɨpawa kinnɨ kopuho wo newa isɨsi jahɨra Kapaniyaamɨhandaahapɨ durɨhɨrɨ nahaitawa nohaayo. Iyonɨhɨ aimɨ netɨ asɨhatamasɨhɨ amɨ Jisaasiho nyangisenda sangɨ napise.
17 entraram num barco e começaram a travessia para Cafarnaum. Já estava escuro, e Jesus ainda não tinha ido até onde eles estavam.
18 Iyataatɨ amɨ itɨpɨho watɨpɨho itɨpinatɨ durɨhɨrɨ awaindɨ sisɨhomatiyatɨ dotɨ waapɨhaati netɨ tiwayaataise.
18 Soprava um vento forte, e as águas estavam agitadas.
19 Aihɨ nyahɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanɨ kopuhotɨ aimɨ otɨhɨ wonjɨ nowaatɨ utaarɨhandɨ 5 kiromita kiyaatɨ amɨ 6 kiromita kiyaatisangi otɨhapɨhɨtihɨhura Jisaasiho durɨhɨraatɨhɨ autaahɨ wɨndɨ wɨmitatɨ nanɨhiyatɨ taatɨ itɨpapɨ napihɨ nyahɨ koai iwinjahaayo. Iyatɨ ko taatɨ detɨ kopuhomɨhinɨ nasataise. Napihɨ nyahɨ apɨpaahɨ awaindɨhandɨ maipiyawaatɨ yayahaayo.
19 Depois de terem remado cerca de cinco ou seis quilômetros, viram Jesus aproximando-se do barco, andando sobre o mar, e ficaram aterrorizados.
20 Yayonɨhɨ amɨ Jisaasiho nyangi sanyatataase. “Nɨnisɨ sahɨ wɨndɨ yamaiwɨse,” nyatataase.
20 Mas ele lhes disse: "Sou eu! Não tenham medo! "
21 Sanyatihɨ amɨ nyahɨ koai kopuhotɨ numwaitɨhaawɨ maaritaatɨ numwaahaayo. Iyonɨhɨ ketɨ kuraanɨhɨ nyahɨ gwɨnyaasi niyohɨpɨpɨhɨ nyamɨ kopuhoaatɨhɨ nowaatɨ noaipɨhaayo.
21 Então se animaram a recebê-lo no barco, e logo chegaram à praia para a qual se dirigiam.
22 Aihɨ bowihɨ isɨhiya wɨrɨsandɨhandɨ durɨhɨramɨ wihɨnɨ Jisaasiho kiyai nandapa numwimbɨpɨhɨ bimohiyɨhiya sapɨhɨ kopuho nehɨ naasohɨ ahotihɨ mmonawaayopo. Iyataatɨ kiya iwinjahauhɨ Jisaasiho so kopuhotɨ wɨndɨ nyahɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanisatɨ yahomwaase. Nehɨ nyahɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanɨnɨ yawanaanɨhɨhɨ yamwaasi niyonɨhɨ kiya nyainjawaayopo.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado no outro lado do mar percebeu que apenas um barco estivera ali, e que Jesus não havia entrado nele com os seus discípulos, mas que eles tinham partido sozinhos.
23 Amɨ kopuho wiwa durɨhɨrɨ Taiberiyaasihandaatɨhapɨhaiwa nasatɨ sapɨhɨ Jisaasiho isɨ wɨrɨsandɨhiyai nandapa Autaahaatɨhoai gaahoŋɨ iparɨhoŋe gaare undatɨ numwihɨ nanɨhohɨpɨpɨhɨ detɨ nasatɨ ahondaise.
23 Então alguns barcos de Tiberíades aproximaram-se do lugar onde o povo tinha comido o pão após o Senhor ter dado graças.
24 Aihɨ isɨ wɨrɨsandɨhandɨ mmonawa Jisaasihounɨ amɨ nyahɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanunɨ owendaise. Aihɨ namapɨ kiya kapɨhɨ kopuho ahotiwaiwotɨ yamwaasi Jisaasihopɨ daapɨ aunahɨpa Kapaniyaamɨhandaahapɨ nowaayopo.
24 Quando a multidão percebeu que nem Jesus nem os discípulos estavam ali, entrou nos barcos e foi para Cafarnaum em busca de Jesus.
25 Daapɨ nuwɨ durɨhɨramɨ wihɨnɨ mɨhihɨnɨ Jisaasihoai kiya usonawaawɨ amɨ saundawaatopo. “Katɨpunjingɨhoŋe, kɨnyɨ napitaimbɨ amɨ maahɨwura kɨmbɨhapɨ napise?” undɨwɨ nunjenawaayopo.
25 Quando o encontraram do outro lado do mar, perguntaram-lhe: "Mestre, quando chegaste aqui? "
26 Amɨ Jisaasiho komɨha wihoaaŋɨha kiyai saundataase. “Sahɨ nisapɨ daapɨ nasohɨtɨmandɨ nɨnɨ sɨwipatɨ watɨpɨhandɨ kiyohɨtɨmandapɨ ko Autaahaatɨhomɨ Mwaahoso tɨwɨ nisapɨ sahɨ gwɨnyaapɨ amɨ mmonawaawɨmaahe. Owetise. Nehɨ amɨ nɨnɨ sangi nandapa nasanyonɨhɨ sahɨ nanawaawɨ samɨ gwɨsɨha tisainjɨhɨ kandapɨ sahɨ nisapɨ daawaayopo.
26 Jesus respondeu: "A verdade é que vocês estão me procurando, não porque viram os sinais miraculosos, mas porque comeram os pães e ficaram satisfeitos.
27 Nandapa sahɨ nainjaihɨ ketɨ kuraanɨhɨ netɨ nopɨsasɨnatɨ owetɨtandɨhapaapɨ andɨtatɨ napamaamapɨse. Amɨ nehɨ nandapa sangisɨ sahɨ asɨyɨhiyaatimatɨwɨ jinjapɨhɨ jinjapɨhɨ kiyaatɨnɨhɨ bimɨtaatɨwɨhandɨ nasamɨtandɨhapaapaahɨhɨ sahɨ andɨtatɨ napamapɨ daapɨse. Sapa nandɨpa sahɨ nanawaawɨ kiyaatɨnɨhɨ asɨyɨhiyaatimatɨtaatɨwɨhapa Nɨnɨ Isɨhiya Nahatiyaamɨ Saahonɨnɨ Jɨhonɨnɨ Awaisɨhonɨnɨ sangi nasamɨto. Amɨ nɨngi nisɨ Apɨho Autaahaatɨho komɨ watɨpɨhandɨ naninyatɨ isɨhiyaamɨ ndɨhetɨ satatɨ sapa gaasɨ kɨnyɨ kaime ndihɨhonɨniso,” undatɨ kiyai kaundataase.
27 Não trabalhem pela comida que se estraga, mas pela comida que permanece para a vida eterna, a qual o Filho do homem lhes dará. Deus, o Pai, nele colocou o seu selo de aprovação".
28 Aihɨ amɨ kiya koai saundɨwɨ nunjenawaayopo. “O amɨ nyahɨ napitiyahaawɨ Autaahaatɨho gwɨnyaatɨ maaritirɨhɨretɨ japepihɨrɨtɨhaawe?” undɨwɨ koai nunjenawaayopo.
28 Então lhe perguntaram: "O que precisamos fazer para realizar as obras que Deus requer? "
29 Nunjenɨhauhɨ Jisaasiho komɨha wihoaaŋɨha kiyai saundataase. “Sahɨ Autaahaatɨhomɨ otɨpɨpatɨ kawitaatɨwɨhatɨ kɨmate. Nɨnɨ ko natanoaasihɨ nasohɨhonisapɨ sahɨ gɨnunyaitaatɨwɨ Autaahaatɨho maaritataise,” undataase.
29 Jesus respondeu: "A obra de Deus é esta: crer naquele que ele enviou".
30 Ko saundihɨ amɨ kiya koai saundawaatopo. “O amɨ gisɨ Autaahaatɨho natasoaasonɨhɨ nambɨhoŋɨtapaapaahɨ kɨnyɨ suwipatɨ wɨtɨ apɨpaahɨ watɨpɨhatɨ kaime. Amɨ nyahɨ kinyapɨ koai Autaahaatɨho natausaasihɨ nasahoe taatɨ gwɨnyaitaano. Isɨ kɨnyɨ nyamɨ ndɨhetɨ napindɨ kaitaise?
30 Então lhe perguntaram: "Que sinal miraculoso mostrarás para que o vejamos e creiamos em ti? Que farás?
31 Amɨ nyamɨ asoya asisa iwɨwɨrɨho waapɨhaatɨ isɨhiya nandapa owetatɨ awasɨhapɨhɨ nandapa wapa ambɨpatɨ mannaahandɨ kandamɨ tanyaaha kɨmandɨ napinde tɨwɨhandɨ (Mosesihomɨhetapɨ) Autaahaatɨho numwihɨ nanɨhopo. Siyatɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨhaatɨhɨ wanɨsangi kɨma jɨpatɨpindatɨ sandaase. ‘Ko kiyai yamɨhapataatɨhapɨhapa nandapa bɨretɨhandɨ numwihɨ kiya nanɨhopo,’ tatɨ jɨpatɨpindataiso. (Isɨ amɨ kɨnyɨ Mosesihoai nusatipɨhaapɨ awaisɨhoŋɨ amɨ Autaahaatɨhoaapɨhapɨ nambɨhoŋɨtapaapaahɨ nyangi wɨndɨ jahomaanyamaŋɨta nandapa nasisoaarɨ nanyɨnye,” undɨwɨ kaundawaatopo).
31 Os nossos antepassados comeram o maná no deserto; como está escrito: ‘Ele lhes deu a comer pão do céu’".
32 “Amɨ nɨnɨ akɨtɨnɨhɨ sangi kasatataato. Sapa yamɨhapataatɨhapɨ nandapa mannaahandɨ samɨ jaaso jaasisa nepɨ nanɨhohɨpɨpa Mosesiho kiyai nunyataamaise. Amɨ nisɨ Apɨho nandapa apɨpaahɨ akɨpɨpa yamɨhapataatɨhapɨ napimbɨpa wanɨ nisɨ Apɨho taatɨ sangisɨ nasanyataise.
32 Declarou-lhes Jesus: "Digo-lhes a verdade: Não foi Moisés quem lhes deu pão do céu, mas é meu Pai quem lhes dá o verdadeiro pão do céu.
33 Amɨ Autaahaatɨhomɨ nandapa akɨpɨpaahɨ nɨnɨ nɨwahonɨne. Nɨnɨ yamɨhapataatɨhapɨ maapɨ yapɨmbatambɨ isɨhiyai asɨyɨhiyaimatɨtaatɨwɨhandɨ numwɨtandɨ noaatɨpataayo,” undataase.
33 Pois o pão de Deus é aquele que desceu do céu e dá vida ao mundo".
34 Saundihɨ amɨ kiya koai saundawaatopo. “Awaisɨhoŋe, sapa nandɨpa kɨnyɨ katingɨpɨmba nyangi nasisoaarɨ nanyɨnye,” undawaatopo.
34 Disseram eles: "Senhor, dá-nos sempre desse pão! "
35 Saundauhɨ Jisaasiho kiyai komɨha saundataase. Nɨnɨ nandapa akɨpɨpaamataindɨhonɨne isɨhiya kapa nanawaawɨ asɨyɨhiyaimatɨwɨ kiyaanɨhɨ bimɨtaatɨwo. Utaaho itapa wowaatɨ nisapɨ gɨnunyaapɨ nisenda nasohiyɨhiyai nandapaapɨ wɨndɨ apɨpaahɨ jahomumanatɨ amɨ waapohopɨ apɨpaahɨ kiyai wɨndɨ namaawɨtaise.
35 Então Jesus declarou: "Eu sou o pão da vida. Aquele que vem a mim nunca terá fome; aquele que crê em mim nunca terá sede.
36 Amɨ nɨnɨ sangi sahɨ aimɨ nɨngi nisohopo satɨtɨ kasatonɨhandɨ kandɨ sahɨ nisapɨ wɨndɨ mmonɨwɨ gɨmaanunyaahopo.
36 Mas, como eu lhes disse, vocês me viram, mas ainda não crêem.
37 Isɨhiya nahatiya nisɨhiyaimatɨtaatɨwɨ nisɨ Apɨho namɨhanatɨ nanɨmisawɨhiya noaipapɨ kiya tɨtɨhɨ nisɨhiyaimatɨtaapo. Iyataatɨ nisenda nasohiyɨhiyai nɨnɨ wɨndɨ owemundɨto.
37 Todo o que o Pai me der virá a mim, e quem vier a mim eu jamais rejeitarei.
38 Amɨ nɨnɨ yamɨhapataatɨhapɨ maapɨ nasohɨtɨmandɨ nɨnɨ nɨwahonisɨ maaritɨtɨ gwɨnyaahohɨpɨpa kaitandɨ napɨtɨhonɨnɨmaahe. Owetise. Nisɨ Apɨho nɨngi natanoaasisɨho maaritatɨ gwɨnyaasɨpɨpa kawitandɨ napɨtɨhonɨne. Isɨ amɨ isɨhiya ko nanɨmisawɨhiyai nɨnɨ wɨndɨ owemundɨtɨ numwaito.
38 Pois desci do céu, não para fazer a minha vontade, mas para fazer a vontade daquele que me enviou.
39 Nɨngi natanoaasihɨ nasohɨho nɨnɨ kɨmandɨ kaitandɨ maaritataise. Isɨhiya nahatiya ko nɨngi nanɨmisawɨhiyai nɨnɨ apɨpaahɨ wɨndɨ wowaati namihɨrɨtɨ amɨ kiya nahatiyai asisɨha ipotɨhetɨ nisɨhetapɨ Autaahaatɨho isɨhiya nahatiyai netɨ tipɨtapaatɨ usohonɨhura jahɨra ahowimasanɨhɨ nepasaihɨ kiyai asɨtimatɨtaatɨwɨhandɨ numwɨto.
39 E esta é a vontade daquele que me enviou: que eu não perca nenhum dos que ele me deu, mas os ressuscite no último dia.
40 Amɨ nisɨ Apɨho gwɨnyaatɨ maaritirɨhɨretɨ siyatɨ maaritatɨ gwɨnyaataise. Isɨhiya nɨngi ninjapɨ ko Autaahaatɨhomɨ Mwaahoso tɨwɨ nisopɨ amɨ nisapɨ gɨnunyaahohiyɨhiya nahatiya kiyaanɨhɨ jinjapɨhɨ jinjapɨhɨ asɨtimatɨwɨ nasisoaarɨ bimɨtaatɨwɨhandɨ naitaapo. Aisaihɨ asisɨha ipotɨhetɨ nɨnɨ kiyai ahowimatɨ asɨtimatɨtaatɨwɨhandɨ numwɨto. (Amɨ ipotɨ Autaahaatɨho isɨhiya nahatiyai netɨ tipɨtapaatɨ usohonɨhura nɨnɨ kiyai jahɨra ahowimatɨ numwaatɨ asɨtimatɨtaatɨwɨhandɨ numwɨto.”)
40 Porque a vontade de meu Pai é que todo o que olhar para o Filho e nele crer tenha a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia".
41 Iyataatɨ Jisaasiho satatɨ, “Nɨnɨ nandapa bɨretɨhandanɨnɨ yamɨhapataatɨhapɨ napɨtɨhonɨne,” tatɨ katindɨhandapɨ usaarɨ Judaahiya ko pɨwɨha sa tɨtɨhɨmetɨha kandaase tɨwɨ bɨpi yatɨhɨ kopɨ pɨhɨtɨwɨ pɨwaatɨwɨ itɨhɨtawaatopo.
41 Com isso os judeus começaram a criticar Jesus, porque dissera: "Eu sou o pão que desceu do céu".
42 Aiwɨ kiya satawaatopo. “Kɨmo utaamo Josepɨhomɨ mwaaho Jisaasihore. Nyahɨ komɨ sapiyɨ saniyai usonaahiyaane. Isɨ amɨ ko sandɨ wanɨ satatɨ, ‘Nɨnɨ yamɨhapataatɨhapɨ napɨtɨhonɨne,’ tatɨ napindapɨse?” tɨwɨ kanawaatopo.
42 E diziam: "Este não é Jesus, o filho de José? Não conhecemos seu pai e sua mãe? Como ele pode dizer: ‘Desci do céu’? "
43 Kiya sawana sanɨhauhɨ Jisaasiho kiyai saundataase. “Sahɨ sawanaatɨ pɨwɨma pɨhɨtɨwɨ gwɨnyaapɨ kamanɨwɨ namɨhaapɨse.
43 Respondeu Jesus: "Parem de fazer-me críticas.
44 Isɨhiya wo waatɨ nehɨ koai kaatisunyaatɨ nisenda wɨndɨ namaapɨtaise. Nehɨ nisɨ Apɨho nɨngi natanoaasihɨ nasohɨho ahɨwatɨ numwaatɨ natausaasonɨho natausaasonɨhaatɨhɨhɨ nisenda napɨtaise. Iyonɨhɨ amɨ soai saati asisɨha ipotɨhetɨ nɨnɨ nɨwahonɨnɨ ahowimasanɨhɨ jahɨra nepaitaapo.
44 Ninguém pode vir a mim, se o Pai, que me enviou, não o atrair; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Iyataatɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atiwɨ nepɨ ausaahohiyɨhiyaamɨ pɨwɨha jɨpatɨpiyohɨwaiwaatɨhɨ pɨwɨha wa satatɨ jɨpatɨpindise:
45 Está escrito nos Profetas: ‘Todos serão ensinados por Deus’. Todos os que ouvem o Pai e dele aprendem vêm a mim.
46 Iyataatɨ pɨwɨha kɨma nɨnɨ wɨndɨ sandaamaato isɨhiya nahatiya nisɨ Apɨhoai aimɨ kiyaamɨ ndɨhaara usopɨ usɨtiyopo ndɨ kandaamaato. Owetise. Nehɨ nɨnɨ nɨwahonɨnɨhɨ koaisatɨ bimambɨtɨ nasohɨhonɨnɨhɨ nisɨ Apɨhoai nɨnɨ usotɨhonɨne.
46 Ninguém viu o Pai, a não ser aquele que vem de Deus; somente ele viu ao Pai.
47 Apɨpaahɨ akɨtɨnɨhɨ nɨnɨ sangi kasatataato. Utaaho itapaatɨ wowaatɨ nisapɨ gɨnunyaasɨho gɨnunyaasaamaatɨ jinjapɨhɨ jinjapɨhɨ bimɨtaise.
47 Asseguro-lhes que aquele que crê tem a vida eterna.
48 Nɨnɨ nandapa akɨpɨpaamataindɨhonɨne isɨhiya kapa nanawaawɨ asɨyɨhiyaimatɨwɨ kiyaanɨhɨ bimɨtaatɨwo.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Jɨhura iwɨwɨrɨho waapoho nandapa isɨhiya owehapɨhɨ samɨ jaasoya jaasisa nandapa mannaahandɨ nanawaahandɨ kandɨ kiya asɨtimaamatɨwɨ kiyaanɨhɨ napopo.
49 Os seus antepassados comeram o maná no deserto, mas morreram.
50 Amɨ kiya siyauhɨhandɨ kandɨ nandapa bɨretɨhandɨ yamɨhapataatɨhapɨ napindindɨhɨ nehɨ kandi wɨndisɨ isɨhiya wowaatɨ kandɨ nanɨhohiyɨhiya wɨndɨ namaapopɨ kiyaanɨhɨ asɨyɨhiyaimatɨwɨ jinjapɨhɨ jinjapɨhɨ bimɨtaapo.
50 Todavia, aqui está o pão que desce do céu, para que não morra quem dele comer.
51 Nɨnɨ nandapa akɨpɨpaamataindɨhonɨnɨ isɨhiya wowaatɨ kapa nanawaawɨ asɨyɨhiyaimatɨtaatɨwɨ yamɨhapataatɨhɨ namasi maapɨ nasataayo. Amɨ utaaho itapaatɨ wowaatɨ kɨmba nandɨpa nanataataahɨ sosaatɨ asɨtimatatɨ jinjapɨhɨ jinjapɨhɨ bimɨtaise. Sapa nandɨpa bɨretɨhandɨ nɨnɨ soai saati nandandɨ numwɨtandɨhapa nɨnɨ nɨwahonisɨ ambɨpate. Isɨhiya yapɨpataapɨhiya asɨyɨhiyaimatɨtaatɨwɨhandɨ naitaatɨwɨ nɨnɨ nisɨ ambɨpatɨ ipɨ tɨtɨhɨ atawɨhatetɨ nunyandɨ namatɨ napwɨto,” undataase.
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Se alguém comer deste pão, viverá para sempre. Este pão é a minha carne, que eu darei pela vida do mundo".
52 Amɨ sandapɨ Judaahiyai apowihɨ pɨwɨha Jisaasiho katisɨha kiya nepɨ itɨhɨtɨwɨ sawana sanawaatopo. “Uta kɨmo nyangi komɨ ambɨpatɨ nyahɨ nandɨhaawɨ napitiyatɨ nanyamɨtandɨse?” tɨwɨ kiya nasenawaayopo.
52 Então os judeus começaram a discutir exaltadamente entre si: "Como pode este homem nos oferecer a sua carne para comermos? "
53 Amɨ Jisaasiho kiyai saundataase. “Nɨnɨ sangi apɨpaahɨ akɨtɨnɨhɨ kasatataato. Amɨ sahɨ Nɨnɨ Isɨhiyaamɨ Saahonɨnɨ Jɨhonisɨ ambɨpatɨ wɨndɨ namaanɨwɨ amɨ nisɨ jɨtɨpatɨ wɨndɨ namaanawaawaahɨ sahɨ wɨndɨ asɨyɨhiyaatimatɨwɨ bɨmimɨtaapo.
53 Jesus lhes disse: "Eu lhes digo a verdade: Se vocês não comerem a carne do Filho do homem e não beberem o seu sangue, não terão vida em si mesmos.
54 Utaaho itapa wowaatɨ nisɨ ambɨpatunɨ jɨtɨpatunɨ nanɨhohiyɨhiya kiyaanɨhɨ jinjapɨhɨ jinjapɨhɨ asɨyɨhiyaimatɨwɨ bimɨtaapo. Aisaihɨ nɨnɨ kiyaisɨ asisɨha ipotɨhetɨ ahowimasanɨhɨ asɨyɨhiyaimatɨtaapo.
54 Todo o que come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Amɨ nisɨ ambɨpatɨ nandapa akɨpɨpe. Iyatɨ amɨ nisɨ jɨtɨpatɨ waapoho akohoe.
55 Pois a minha carne é verdadeira comida e o meu sangue é verdadeira bebida.
56 Utaaho itapa wo waatɨ nisɨ ambɨpatɨ amɨ nisɨ jɨtɨpatɨ nanɨhohiyɨhiya siya nisɨhatɨhɨ nandaapɨ bimaawɨ nɨngisawɨ tɨmaamaitauhɨ amɨ nɨnɨ kiyaamɨhatɨhɨ nandaatɨ kiyaisatɨ maasɨ tɨmaamaitɨtɨ bindataayo.
56 Todo o que come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim e eu nele.
57 Nisɨ Apɨho isɨhiya asɨyɨhiyaimatɨtaatɨwɨhandisaho nɨngi natanoaasihɨ napɨtɨ amɨ komɨhetapɨ nɨnɨ asohonɨnimandɨ bindataayo. Isɨ amɨ sɨrɨ kɨretɨ isɨhiya wowaatɨ nisɨ ambɨpatɨ amɨ jɨtɨpatɨ nanɨhohiyɨhiya nisɨhetapɨ asɨyɨhiyaimatɨwɨ bimɨtaapo.
57 Da mesma forma como o Pai que vive me enviou e eu vivo por causa do Pai, assim aquele que se alimenta de mim viverá por minha causa.
58 Iyataatɨ amɨ bɨretɨhandɨ nandapa kɨmba nɨnɨ nɨwahonɨnɨ yamɨhapataatɨhɨ namasi maapɨ nasataayo. Iyataatɨ sapa nandapa bɨretɨhandɨ samɨ jaasoya jaasisa jɨhura nanawaahandɨ kandɨ napohɨpɨpaamatiyahapaamaahe. Isɨhiya wowaatɨ bɨretɨhandɨ nandapa kɨmba nanɨhohiyɨhiya kiyaanɨhɨ asɨyɨhiyaimatɨwɨ bimɨtaapo,” undataase.
58 Este é o pão que desceu do céu. Os antepassados de vocês comeram o maná e morreram, mas aquele que se alimenta deste pão viverá para sempre".
59 Jisaasiho pɨwɨha sa isɨhiyai Kapaniyaamɨhanda Judaahiyaamɨ aŋɨ gwɨharaahandaatɨhɨ kataunjataatɨ kandaase.
59 Ele disse isso quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Jisaasihoai nɨwipinjawɨ komɨ otɨpɨpatɨ mmonɨwɨ nepɨ kiyohiyɨhiya otɨpɨpatɨhiya taahiyɨhiya usa Jisaasihomɨ pɨwɨha sa atisawaawɨ kiya satawaatopo. “Kɨma pɨwɨma ko katanyasisɨma apɨpaahɨ nyamɨ gwɨnyaahohɨtɨhandɨ amɨtɨha omaŋɨtɨtɨhɨ netɨ mɨmaipiya nanyopɨsasɨhaare. Isɨ nyahɨ wɨndɨ atisa namaito,” tɨwɨ sawana kanɨwɨ nasenawaayopo.
60 Ao ouvirem isso, muitos dos seus discípulos disseram: "Dura é essa palavra. Quem consegue ouvi-la? "
61 Usa ausaapɨ wɨndɨ kamundɨwɨhandɨ kandɨ nehɨ koai sawaho sandɨ komɨ otɨpɨpatɨhiya itɨhɨtɨwɨ katohɨtɨndɨ Jisaasiho mmonatosa kiyai ko saundataase. “Kɨmandɨ nɨnɨ pɨwɨma kandisasohɨtɨmandɨ sangi netɨ nasopɨsasatɨ samɨ omaŋɨtɨtɨhɨ mɨmaipɨsimatataiso?
61 Sabendo em seu íntimo que os seus discípulos estavam se queixando do que ouviram, Jesus lhes disse: "Isso os escandaliza?
62 O amɨ nɨnɨ Isɨhiyaamɨ Saahonɨnɨ jɨhɨ sahɨ ninjasaihɨ jɨhɨ nɨnɨ bimohɨpɨpɨhapɨ nasaamasanɨhɨ sangi napitɨsimatɨtaise? Amɨ sura sahɨ nisapɨ gwɨnyaitaawo e owetɨtaiso?
62 Que acontecerá se vocês virem o Filho do homem subir para onde estava antes!
63 Nehɨ Autaahaatɨhomɨ Itɨpɨhohɨhɨ isɨhiyai kiya asɨyɨhiyaimatɨtaatɨwɨhandɨ nunyataise. Isɨhiya sawanaamɨ watɨpɨhandɨ andɨtitohɨtɨhandɨ kiyai wɨndɨ samaawitaise. Apɨpaahɨ owe. Nɨnɨ pɨwɨha kasatohɨma Autaahaatɨhomɨ Itɨpɨho netɨ kaaraahɨ sangisɨ asɨtimatɨtaatɨwɨhandɨ nasamɨtaise.
63 O Espírito dá vida; a carne não produz nada que se aproveite. As palavras que eu lhes disse são espírito e vida.
64 Amɨ samɨ usaatɨ nisapɨ gɨmaanunyaahopo. (Jisaasiho wuwanɨhura namasatɨ otɨpɨpatɨhiyai numwaasuraapɨ koai komɨ tiworisai utaaho nusepaatɨ kiyaamɨ ikwɨraatɨhɨ nunyatɨ awusaitandɨhoai usonahosɨ sandɨ kandaase).
64 Contudo, há alguns de vocês que não crêem". Pois Jesus sabia desde o princípio quais deles não criam e quem o iria trair.
65 Sandɨ kandapɨ nɨnɨ sangi aimɨ kasato, utaaho wo nehɨ sawaho koaisunyaatɨ nisenda wɨndɨ namaapɨtaise. Nehɨ nisɨ Apɨho koai netɨ nusemahonaahɨhɨ ko nisenda napɨtaise,” ndɨ kasato.
65 E prosseguiu: "É por isso que eu lhes disse que ninguém pode vir a mim, a não ser que isto lhe seja dado pelo Pai".
66 Amɨ sandapɨ suraapɨ Jisaasihoai nɨwipinjohiyɨhiya taahiyɨhiya koai namapɨ wɨndɨ nɨwipinjawɨ koaisawɨ maasɨ dahomaayopo.
66 Daquela hora em diante, muitos dos seus discípulos voltaram atrás e deixaram de segui-lo.
67 Kiya sawɨsauhɨ Jisaasiho namatɨ koai nɨwipinjohiyɨhiya ikwɨmaindɨmwɨtihɨ auhɨramɨ isundɨpɨhurɨ yahurɨtisawɨhiyai saundatɨ nunjenataise. “Amɨ sahɨho? Sangisangi nɨngi nanɨmasi nutaawo?” undatɨ kiyai nunjenataise.
67 Jesus perguntou aos Doze: "Vocês também não querem ir? "
68 Aihɨ Saimonɨ Pitaaho Jisaasihoai saundataase. “Awaisɨhonye, nyahɨ utaaho kinyatiyaho diyaamahoenda nuto. Nehɨ kɨnyɨ kɨwahoŋɨ isɨhiyaanɨ asɨtimatɨtɨhaahandɨ nanyamɨtandɨha pɨwɨha isɨpɨhoŋe.
68 Simão Pedro lhe respondeu: "Senhor, para quem iremos? Tu tens as palavras de vida eterna.
69 Amɨ nyahɨhɨ aimɨ mmonaatɨ gwɨnyaahaayo, kɨnyɨ nehɨ Autaahaatɨho sawahomɨhoŋɨtihɨ amɨ gi Autaahaatɨho nangɨmahanatɨ natasoaasihɨhoŋɨtiho,” undataase.
69 Nós cremos e sabemos que és o Santo de Deus".
70 Saundihɨ Jisaasiho komɨha wihoaaŋɨha kiyai saundataase. “Samɨ wongi napitɨsimatataise. Nɨnɨ sahɨ isɨhiyaatɨ ikwɨ maindɨmwɨtihɨ auhɨramɨ isundɨpɨhurɨ yahurɨtahiyaatangi nasamaatɨ nasamahanɨhonɨhandɨ kandɨ samɨ woŋɨ Bwaasɨrɨhɨraŋe,” undatɨ kiyai ko kaundataase.
70 Então Jesus respondeu: "Não fui eu que os escolhi, os Doze? Todavia, um de vocês é um diabo! "
71 Sandɨ Jisaasiho ipotɨhura isɨhiya koai sohoai tiwɨtaatɨwɨ nusepaatɨ kiyaamɨ ikwɨraatɨhɨ numwɨtandɨho Judaasiho Saimonɨho aunahɨpatɨ Kariyotɨhandaahapɨhomɨ mwaahopɨ kandaase. Judaasiho so Jisaasihomɨ otɨpɨpatɨhiya ikwɨmaindɨmwɨtihɨ auhɨramɨ isundɨpɨhurɨ yahurɨtisawɨhiyaamɨ wore.
71 ( Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, que, embora fosse um dos Doze, mais tarde haveria de traí-lo. )
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.