Atos 1
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs VC
1 Tiyopiraasihonye nɨnɨ Rukɨhonɨnɨ jɨhura nisɨ utɨpɨhandɨ jɨpatɨpiyohɨtɨhandaatɨhɨ Jisaasiho maapɨ yapɨpataapɨhɨ bindataatɨ otɨpɨpatɨ namasatɨ kaimɨ notɨ yamɨhapataatɨhɨ naisuraapɨ jɨpatɨpiyataayo.
1 Em minha primeira narração, ó Teófilo, contei toda a seqüência das ações e dos ensinamentos de Jesus,
2 Iyataatɨ Jisaasiho yamɨhapataatɨhɨ sangɨ niyatɨ bindataatɨ Itɨpɨhomɨ watɨpɨhandaahɨ komɨ otɨpɨpatɨhiya ahɨwisawɨhiya aposerɨhiyai pɨwɨha otɨpɨpatɨ kaitaatɨwɨhaiwaapɨ kaundataase.
2 desde o princípio até o dia em que, depois de ter dado pelo Espírito Santo suas instruções aos apóstolos que escolhera, foi arrebatado {ao céu}.
3 Jisaasiho napwihɨ Autaahaatɨho japɨhɨ ahowimatɨ namwaasɨhɨ yamɨhapataatɨhapɨ sangɨ niyatɨ waatɨho wo napotɨ wo nusoaipatɨ siyatɨ sanawihɨ bindataatɨ komɨ otɨpɨpatɨhiya aposerɨhiyai saundataase. “Nɨnɨ japɨhɨ nepatɨ asohonɨnimandɨ bindataayo,” undatɨ komɨ aposerɨhiyaapɨhɨ pɨhɨtɨhaiwaara noaipatɨ nunjoaanataise. Nunjoaanatɨ Autaahaatɨho iwinjaatɨ bimindɨhandapɨ pɨwɨha kaundataase.
3 E a eles se manifestou vivo depois de sua Paixão, com muitas provas, aparecendo-lhes durante quarenta dias e falando das coisas do Reino de Deus.
4 Aihɨ asisɨha wehɨ Jisaasiho komɨ aposerɨhiyaisatɨ maasɨ bindataatɨ pɨwɨha wa sata kaundataase. “Sahɨ Jerusaremɨhandaahɨ namasi ketɨ namuwɨse. Bindawaawɨ Itɨpɨho Apɨho nasamɨtandɨ akɨtɨnɨhɨ katihɨ kasatohɨhopɨ jaawɨ bimaawɨse.
4 E comendo com eles, ordenou-lhes que não se afastassem de Jerusalém, mas que esperassem o cumprimento da promessa de seu Pai, que ouvistes, disse ele, da minha boca;
5 Iyataatɨ Jonɨho nehɨ waapohoraahɨ isɨhiyai baawusataise. Aisɨ asisɨha wɨndɨ taahɨha sanamotɨ otɨhɨmetanɨhɨ nɨnɨhɨ sangi Itɨpɨhora baasusisanɨhɨ amɨ sahɨ ko naitaapo,” undataase.
5 porque João batizou na água, mas vós sereis batizados no Espírito Santo daqui há poucos dias.
6 Aihɨ japɨhɨ asisɨha wehɨ aposerɨhiya Jisaasihoaisawɨ maasɨ ahoyanɨwɨ bindawaawɨ Jisaasihoai satɨwɨ nunjenawaayopo. “Awaisɨhonye, wanɨ kɨmura kɨnyɨ katisamɨhɨ nyahɨ Isɨraherɨhiyaanɨnɨ jɨhuraamatiyaatɨ noaipawaatɨ otɨpɨpatɨ nahatewa yawanaanɨnɨ newaatɨ isɨhiyai iwinjaawa bimɨtɨhaawo?” undɨwɨ nunjenawaayopo.
6 Assim reunidos, eles o interrogavam: Senhor, é porventura agora que ides instaurar o reino de Israel?
7 Saundɨwɨ nunjenɨhauhɨ Jisaasiho kiyai wihoaaŋɨha sata kaundataise. “Kɨhaiwa kɨhaiwa noaipaitandɨ Apɨho asisɨhaiwa ahaiwaiwaapɨ sahɨ mmonɨwɨ gwɨnyaitaatɨwɨ sandɨ samɨhandɨmaahe. Owetise. Sawaho gwɨnyaatɨ kaitaise.
7 Respondeu-lhes ele: Não vos pertence a vós saber os tempos nem os momentos que o Pai fixou em seu poder,
8 Aisɨ ipotɨhura Itɨpɨho nasatɨ samɨhatɨhɨtanɨhɨ sahɨ watɨpɨhandɨ naitaapo. Saiwɨ newaawɨ nisɨ pɨwɨha Jerusaremɨhandaahunɨ yapɨpatɨ Judiyaahandaahunɨ yapɨpatɨ Samariyaahandaahunɨ amɨ yapɨpatɨ nahatewaaraahunɨ ausaapɨ kaundɨtaatɨwe,” undataase.
8 mas descerá sobre vós o Espírito Santo e vos dará força; e sereis minhas testemunhas em Jerusalém, em toda a Judéia e Samaria e até os confins do mundo.
9 Saundatɨ pɨwɨha kaundatɨ owetihɨhura aposerɨhiya jasauhɨ Autaahaatɨho Jisaasihoai nunwaasi yamɨhapataatɨhɨ naihɨhura tɨwipatɨ Jisaasiho naimbɨpɨhɨ nimbɨpusɨhɨ kiya koai wɨndɨ japɨhɨ mausonawaayopo.
9 Dizendo isso elevou-se da {terra} à vista deles e uma nuvem o ocultou aos seus olhos..
10 Yamɨhapataatɨhɨ Jisaasiho naimbɨpɨhɨ baiwɨ jasauhɨ ketɨ kuraanɨhɨ utaahurɨ yahurɨ apotɨhɨrɨ kɨhoepɨhapa niyopɨ nipaatɨmɨhurɨ kiyaamɨ otɨhapɨhɨ bitotamaise.
10 Enquanto o acompanhavam com seus olhares, vendo-o afastar-se para o céu, eis que lhes apareceram dois homens vestidos de branco, que lhes disseram:
11 Bitotamaamɨ kurɨ kiyai saundamaase, “Garirihandaahapɨhiyaate, sahɨ napaapɨ yamɨhapɨmataatɨhɨ jasopo? Jisaasimoaisaahɨ wanɨ Autaahaatɨho autaahɨ nunwaasi niyataise. Niyataisɨ ipotɨhura nasonɨhɨ sahɨ wanɨ iwinjahohɨpamatamataiwɨ iwinjasaihɨ noaatɨpaitaise,” undamaase.
11 Homens da Galiléia, por que ficais aí a olhar para o céu? Esse Jesus que acaba de vos ser arrebatado para o céu voltará do mesmo modo que o vistes subir para o céu.
12 Saundɨmapɨ japɨhɨ yamɨhapataatɨhapɨ niyamaise. Aihɨ aposerɨhiya Sisɨho Oripɨhoaasɨnɨ namasi japɨhɨ Jerusaremɨhandaahapɨ nowaayopo. Iyataatɨ so siso detɨ Jerusaremɨhanda ahendaise.
12 Voltaram eles então para Jerusalém do monte chamado das Oliveiras, que fica perto de Jerusalém, distante uma jornada de sábado.
13 Aihɨ nuwɨ noaipapɨ Judaahiyaamɨ aŋaaŋɨ bipinjawɨ utaarɨhaiwa amatɨwɨhaiwaasɨ mbwɨtɨhɨretɨ nasaamanɨwɨ kiyaamɨ bimohɨpɨpɨhɨ nandaapɨ bindawaayopo. Iyataatɨ kiyaamɨ ambɨpatɨ siyaare: Pitaahotihɨ Jonɨhotihɨ Jemɨsihotihɨ Endɨruhotihɨ Piripɨhotihɨ Tomaasihotihɨ Batoromiyuhotihɨ Matiyuhotihɨ Arɨpiyaasihomɨ mwaaho Jemɨsihotihɨ Saimonɨ Serotɨhotihɨ Jemɨsiho womɨ mwaaho Judaasihotihɨ siyaare.
13 Tendo entrado no cenáculo, subiram ao quarto de cima, onde costumavam permanecer. Eram eles: Pedro e João, Tiago, André, Filipe, Tomé, Bartolomeu, Mateus, Tiago, filho de Alfeu, Simão, o Zelador, e Judas, irmão de Tiago.
14 Siya nahatiya maarɨho naasohɨtihɨ asisɨha nahatewetɨ ahoyanɨwɨ gaapundɨwɨ bimauhɨ amɨ Jisaasihomɨ sanaatɨtihɨ asɨhiya usaatihɨ Jisaasihomɨ saingoyai maawɨ gaapundɨwɨ bindawaayopo.
14 Todos eles perseveravam unanimemente na oração, juntamente com as mulheres, entre elas Maria, mãe de Jesus, e os irmãos dele.
15 — ausente —
15 Num daqueles dias, levantou-se Pedro no meio de seus irmãos, na assembléia reunida que constava de umas cento e vinte pessoas, e disse:
16 — ausente —
16 Irmãos, convinha que se cumprisse o que o Espírito Santo predisse na escritura pela boca de Davi, acerca de Judas, que foi o guia daqueles que prenderam Jesus.
17 Jisaasiho Judaasihoai nyangisatɨ otɨpɨpatɨ maasɨ kaitandɨ jɨhura ahɨwihɨhosɨ nyamɨhoematatɨ otɨpɨpatɨ kiyataise,” undataase.
17 Ele era um dos nossos e teve parte no nosso ministério.
18 Judaasiho maipɨhandɨ kiyatɨ Jisaasihoai isɨhiya isɨwɨtaatɨwɨhiyaamɨ ikwɨraatɨhɨmatɨ nawɨho nesɨhora yapɨpatɨ nunya netaise. Iyatɨ yapɨpa nawɨho nunya nesɨpata notɨ nepatɨhopɨ nepandataise. Nepandamatɨ nawɨhaara komɨ gwɨsɨha kɨpwɨramataise. Kɨpwɨramasɨhɨ Judaasihomɨ wita apohɨpa nehɨhaatɨ nehaarɨwataise.
18 Este homem adquirira um campo com o salário de seu crime. Depois, tombando para a frente, arrebentou-se pelo meio, e todas as suas entranhas se derramaram.
19 Aihɨ isɨhiya Jerusaremɨhanda bimohiyɨhiya nahatiya kandapɨ atisawaayopo. Aihɨ atisawaawɨ kiyaamɨ pɨwɨhaaraahɨ satɨ yapitapɨ satɨwɨ, “Akerɨtamaahande,” tɨwɨ ambɨhɨtawaatopo. Iyataatɨ Akerɨtamaahande tɨwɨ ambɨhɨtotɨmandamɨ tanyaaha siyate, “yapɨpatɨ jɨtɨpatisɨhate,” tɨwɨ nusoaasawaayopo.
19 {Tornou-se este fato conhecido dos habitantes de Jerusalém, de modo que aquele campo foi chamado na língua deles Hacéldama, isto é, Campo de Sangue.}
20 Aihɨ Pitaaho pɨwɨha wa sata kaundataase: “Daawitɨho Aunɨhɨhɨramɨ utɨpɨhoaatɨhɨ jɨpatɨpaisɨha sata ahiyataise:
20 Pois está escrito no livro dos Salmos: Fique deserta a sua habitação, e não haja quem nela habite; e ainda mais: Que outro receba o seu cargo {Sl 68,26; 108,8}.
21 — ausente —
21 Convém que destes homens que têm estado em nossa companhia todo o tempo em que o Senhor Jesus viveu entre nós,
22 — ausente —
22 a começar do batismo de João até o dia em que do nosso meio foi arrebatado, um deles se torne conosco testemunha de sua Ressurreição.
23 Saundatɨ Pitaaho kaundihɨ kiya utaahurɨ yahuri jɨhɨ namɨhanɨwɨ ahɨwisawaayopo. Kuramɨ womɨ ambɨpatɨ maurɨ matisahore. Josepɨhota Basapaasihota amɨ wɨtɨ Jasɨtaasihoe. Aihɨ womɨ ambɨpatɨ Matiyaasihoe.
23 Propuseram dois: José, chamado Barsabás, que tinha por sobrenome Justo, e Matias.
24 Suri ahɨwisawosawɨ Autaahaatɨhopɨ satɨwɨ gaapundawaayopo, “Awaisɨhoŋe, kɨnyɨ isɨhiya nahatiyaamɨ maarɨhoaatɨhɨ mmonɨpɨhoŋe. Isɨ kɨnyɨ kɨmo ahɨwisataayo tɨpɨ nepɨ nanyise.
24 E oraram nestes termos: Ó Senhor, que conheces os corações de todos, mostra-nos qual destes dois escolheste
25 Nanyɨsisamɨhɨ ko Judaasihomɨ aunahɨpatɨ netɨ aposerɨhoematɨtandɨhoaiso. Iyataatɨ Judaasiho aimɨ aposerɨhoematatɨ otɨpɨpatɨ kaipatɨ namasi komɨ aŋɨpɨpɨhɨ maipɨhapɨhapɨ naise,” tɨwɨ Autaahaatɨhopɨ gaapundawaayopo.
25 para tomar neste ministério e apostolado o lugar de Judas que se transviou, para ir para o seu próprio lugar.
26 Gaapundɨwosawɨ utaasurɨ suramɨ maahɨwoaisɨ Autaahaatɨho ahɨwise tɨwɨ nawɨhetɨ kuramɨ ambɨpatɨ yiyandɨhɨ jɨpatɨpaiwɨ onɨhopɨ wiwawaayopo. Wiposawɨ kisɨhɨsisauhɨ nawɨha Matiyaasihomɨ ambɨpatɨ ahotisɨha jɨhɨ noandɨwataise. Noandɨwihɨ mandɨhɨ Matiyaasihoai Autaahaatɨho ahɨwisataiso tɨwɨ kiya koai numwaahauhɨ ko aposerɨhoematatɨ ikwɨmaindɨmwɨtihɨ naasohɨtahiyai numwɨhainjɨ 12 kaiwɨhiyaisatɨ maasɨ otɨpɨpatɨ kiyawaayopo.
26 Deitaram sorte e caiu a sorte em Matias, que foi incorporado aos onze apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.