Apocalipse 6

Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Mwaaho Sipɨsipɨho utɨpɨho wo anɨtiwɨ 7 kaiwɨhapɨhɨ kaapɨpata namasawɨ wɨsasawɨ ahiyawɨho netɨ isɨwatataise. Netɨ isɨwatata kaapɨpatɨ jɨhatɨ tɨwaapatɨ nesɨpataise. Nesɨpasɨhɨ wapa maurɨ maurɨ asɨtimatɨwɨ nasisoaarɨ ahotɨmɨ naiwaiwaamɨ wɨndɨ pɨwaatihɨ nɨnɨ atisataatɨ asoaahaamatɨtatɨ gandaase. Iyatɨ kandɨ satatɨ kandaase. “Kɨnyɨ namme,” ndaase.
1 E vi quando o Cordeiro abriu um dos sete selos, e ouvi um dos quatro seres viventes dizer numa voz como de trovão: Vem!
2 Aihɨ amɨ nɨnɨ japɨhɨ jata maasapɨho osihandɨ wɨndɨ kɨhoepɨhandi winjataayo. Sandɨ osindaasɨnɨ utaaho wo yasaihɨrɨ isɨwaho kandaasɨnɨ awɨtɨmatatɨ bindataise. Aihɨ ko komɨ tiworisai kohimatatɨ tiwatɨ ipɨhatitandɨ koai jɨhimatohiyɨhiya awaisawɨhiyaamɨ tingaatɨha wa nunyawɨhore. Aihɨ ko tiworɨho kohimatatɨ tiworisaisɨ tiwatɨ ipɨhatitandɨhoematatɨ notɨ tiworisai kohimatatɨ daahɨ tiwatɨ tunnatɨ yahwɨnataise.
2 Olhei, e eis um cavalo branco; e o que estava montado nele tinha um arco; e foi-lhe dada uma coroa, e saiu vencendo, e para vencer.
3 Aihɨ amɨ Mwaaho Sipɨsipɨho kaapɨpatɨ kapɨhatɨ utɨpɨhoai anɨtiwɨ namasawɨ wɨsasopatɨ tɨwaapatɨ nesɨpataise. Aihɨ wapa kapɨhɨ asɨtimatɨwɨ nasisoaarɨ ahotɨmɨ naiwaiwaamɨ wɨndɨ kapɨhandɨ 2 handɨ sandaase. “Kɨnyɨ namme,” ndaase.
3 Quando ele abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizer: Vem!
4 Satihɨ maasapɨho osiho amatenɨho noaipataise. Iyataatɨ utaaho so osisoaasɨnɨ bimisoaisɨ watɨpɨhandɨ nunyawaayopo kɨmaapɨ yapɨpataapɨhɨ asisɨha gaaha napaindɨhandɨ ahotihɨ isɨhiya windɨ tɨmunɨwɨ bimotɨha nemaitando. Nemahonɨhɨ isɨhiya dopawɨ amɨ isɨhiya usaisɨ siyɨhiyaisɨ timaitaatɨwo. Aihɨ ko satɨ otɨpitɨ kaitandɨ koaisɨ namatanaatɨ awainanaatɨ kosasaihanaatɨ nunyawaayopo.
4 E saiu outro cavalo, um cavalo vermelho; e ao que estava montado nele foi dado que tirasse a paz da terra, de modo que os homens se matassem uns aos outros; e foi-lhe dada uma grande espada.
5 Aihɨ Sipɨsipɨho Sɨpɨpɨhoho kaapɨpatɨ 3 hatɨ namasawɨ utɨpɨhoai wɨsasopatɨ nesɨpataise. Nesɨpasɨhɨ amɨ wapa asɨtimatatɨ nasisoaarɨ bimaamɨ naimbɨpaamɨ 3 handɨ sandaase: “Namme!” ndaase. Aihɨ amɨ nɨnɨ japɨhɨ jata maasapɨho osiho asɨhaho noaipasɨhɨ iwinjataayo. Aihɨ ko osihoaasɨnɨ awɨtɨmatatɨ bimisɨho sɨkerɨhandɨ komɨ ikwɨraahɨ isɨwahore.
5 Quando abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizer: Vem! E olhei, e eis um cavalo preto; e o que estava montado nele tinha uma balança na mão.
6 Aihɨ nɨnɨ wɨndɨ atisataatɨ sandɨ utaaho wo taatɨ pɨwaatihɨhandamatiyahandɨ noaipasɨhɨ atisataayo. Sandɨ utaaho womɨ pɨwɨhaamatiyatɨ noaipasɨtɨndɨ wapa maurɨmaurɨ asɨtimatatɨ nasisoaarɨ bimiwaiwaamɨ otɨhatɨhapɨ noaipataise. Sa pɨwɨha sataha noaipataise. “Kɨnyɨ numbwɨ kinyɨ otɨpɨpatɨ kaime isɨhiya nandapaapɨ nenoaahɨtɨtaatɨwo. Saisamɨhɨ asisɨha naasaapɨ nawɨho nehohɨhora pɨrawaaho onɨha maipɨhonjopɨ windisɨhoaisangi amɨ konɨho baarihandɨ onɨha maipɨhonya monyurɨ monja windisonyaisangi ko nawɨho nunyawɨ naito. Siyapaahandɨ kandɨ kɨnyɨ ipatɨ oripɨhatunɨ amɨ ipatɨ wainɨhandunɨ nepɨ namopɨsasɨme,” daase.
6 E ouvi como que uma voz no meio dos quatro seres viventes, que dizia: Um queniz de trigo por um denário, e três quenizes de cevada por um denário; e não danifiques o azeite e o vinho.
7 Aihɨ Mwaaho Sipɨsipɨho Sɨpɨpɨhoho kaapɨpatɨ 4 hatɨ namasawɨ anɨtiwɨ utɨpɨho wɨsasopatɨ tɨwaapatɨ nesɨpataise. Aihɨ wapa maurɨmaurɨ asɨtimatatɨ bimaamɨ naiwaiwaamɨ 4 handɨ satatɨ kandaase: “Kɨnyɨ namme,” ndaase.
7 Quando abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizer: Vem!
8 Satihɨ nɨnɨ japɨhɨ jata osihandɨ wɨndɨ ikɨrotatɨ asisorɨhandɨ noaipasɨhɨ iwinjataayo. Aihɨ kandaasɨnɨ utaaho wo awɨtɨmatatɨ bindataise. Iyataatɨ utaaso osihoaasɨnɨ awɨtɨmatatɨ bimisɨhomɨ ambɨpatɨ isɨhiya napohɨtɨhandamɨhore. Aihɨ isɨhiya napohiyɨhiya nuwɨ bimohɨpatɨ aunahɨpatɨ isɨhiya napwɨtaatɨwɨhandi nɨwipinjai taatɨ nasataise. Aihɨ kurisɨ watɨpɨhandɨ nunyawaayopo kurɨ yapɨpatambɨhiyaisɨ nepɨ maurɨmauraapɨhɨmapɨ nepɨ ahoaimɨ tipɨtapaitaatɨmo. Tipɨtapaapɨ ahoaimosamɨ kaiwa wɨndɨ naasaindɨhɨ isɨhiya bimohiyɨhiyai timasaihɨ kiya napwɨtaatɨwo. Ko namatanaatɨ kosasaihanaata isɨhiya siyɨhiyai tiwɨtaatɨmo. Iyatɨ amɨ ko jarɨho aungwohandɨ nusoaasisaihɨ isɨhiya jarɨhopɨ napwɨtaatɨwo. Iyatɨ amɨ ko timbɨpa aungwohandɨ nusoaasonɨhɨ kapa notɨ isɨhiya timbɨpa nepɨ napwɨtaatɨwo. Iyatɨ amɨ ko suhɨ maasapɨho kohasɨpɨho ainjɨhɨpɨpa yapɨpatambɨhapai netɨ isɨhiyaamɨhetematɨ nusoaasonɨhɨ kapa netɨ isɨhiyai ikotɨ tiwonɨhɨ kiya isɨhiya napwɨtaatɨwo.
8 E olhei, e eis um cavalo amarelo, e o que estava montado nele chamava-se Morte; e o inferno seguia com ele; e foi-lhe dada autoridade sobre a quarta parte da terra, para matar com a espada, e com a fome, e com a peste, e com as feras da terra.
9 Aihɨ Mwaaho Sipɨsipɨho Sɨpɨpɨhoho kaapɨpatɨ 5 hatɨ anɨtiwɨ namasawɨ utɨpɨho wɨsasopatɨ tɨwaapatɨ nesɨpataise. Siyatɨ nesɨpasɨhɨ isɨhiya napohiyɨhiyaamɨ maarɨho arɨtaahandamɨ yatɨhɨ otɨtɨhɨ bimauhɨ winjataayo. Siya isiya jɨhura Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha anɨtiwɨ isɨwatawa pɨwɨha ka ausaapɨ isɨhiyai kaundauhɨ kandapɨ tiworisa tiwauhɨ napohiyɨhiyaamɨ maarɨhore.
9 Quando abriu o quinto selo, vi debaixo do altar as almas dos que tinham sido mortos por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho que deram.
10 Napohiyɨhiyaamɨ maarɨho waatɨ kaahaata satatɨ kandaase: “Nahataapaamɨ Awaisɨhoŋɨ Kiŋɨhoŋe, kɨnyɨ gaahaiwa tɨtɨhaiwaahɨhɨ napaitɨpɨ nasisoaarɨ kaimbɨhoŋe. Kɨnyɨ tɨtɨhɨ nga ainahɨhoŋɨ bimaapɨhoŋe. Kinyɨ kaingɨwaiwa apɨpaahɨ tɨtɨhɨ gaahaiwaare. Nyahɨ napitiyaahaiwaara jatɨmɨ nutɨhaawe kɨnyɨ isɨhiya yapɨmbatambɨhiyai kiyaamɨ kiyohɨwaiwaapɨ sahɨ saiwɨ saiwɨ kaiwɨhiyaate undɨpɨ nepɨ tipɨtapaitaapɨhuraapo? Aimbɨ nyamɨ jɨtɨpatɨ nepɨ nanyuhaahotɨhandapɨ wihoaaŋɨhandɨ kiyaisɨ numwɨtaapɨhuraapo?” tawaatopo.
10 E clamaram com grande voz, dizendo: Até quando, ó Soberano, santo e verdadeiro, não julgas e vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?.
11 Aihɨ kiya nɨnaasiyaisɨ apotɨhɨrɨ utaarɨhɨrɨ kɨhoepɨhɨrɨ nunyawaayopo. Nunyawɨ kiyai saundawaatopo: “Sahɨ nehɨ masɨhonjɨ ikɨnɨwɨ jatɨwɨse, tiworisa isɨhiya maasɨ otɨpɨpatɨ kiyohiyɨhiyaisunɨ amɨ samɨ naisɨhiya samataiwɨ Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyai tiwisaihɨ napwisaihapo amɨ sangi tisawauhɨ napohɨpatamataiwo. Isɨhiya tiwisaihɨ napwɨtaatɨwɨhiyaamɨ nambaahandɨ Autaahaatɨho aimɨ mmonatɨ netɨ gwɨnyaase. Isɨ tiworisa isiya siyaisɨ tipi owemasaihɨhura sangi tisapɨ samɨ jɨtɨpatɨ nepɨ nasuhoaahotɨhandapaahɨ Autaahaatɨho wihoaaŋɨhandɨ numwɨtaise.
11 E foram dadas a cada um deles compridas vestes brancas e foi-lhes dito que repousassem ainda por um pouco de tempo, até que se completasse o número de seus conservos, que haviam de ser mortos, como também eles o foram.
12 Aihɨ Mwaaho Sipɨsipɨho Sɨpɨpɨhoho kaapɨpatɨ 6 hatɨ utɨpɨhoai namasawɨ namaasahopatɨ tɨwaapatɨ nesɨpataise. Aihɨ amɨ nɨnɨ japɨhɨ jata ipɨpatɨpatɨ awaipatɨ yapɨpataapɨhɨ noaipatɨ ipɨpatɨpinjɨhɨ mmonataayo. Aihɨ amɨ ipɨho noaipatɨ apɨpaahɨ asahatɨ tutipɨhandɨ ahondaise. Aihɨ amɨ waatɨhoaisangi noaipatɨ apɨpaahɨ amatenɨtatɨ jɨtɨpɨhandɨ ahondaise.
12 E vi quando abriu o sexto selo, e houve um grande terremoto; e o sol tornou-se negro como saco de cilício, e a lua toda tornou-se como sangue;
13 Aihɨ amɨ kaumbwaatɨ autaahɨ yamɨhapataatɨhɨ ahotiwaiwa yapɨpataapɨhɨ tɨmahiyataise mbɨpa watɨpɨhapa murihoai netɨ ahoaihɨ yandɨpɨho sangɨho gwɨtɨpɨho nandɨndɨwipatamatiyato.
13 e as estrelas do céu caíram sobre a terra, como quando a figueira, sacudida por um vento forte, deixa cair os seus figos verdes.
14 Aihɨ amɨ yamɨhapatisangi aimɨ naihɨ owendaise. Siyatɨ yutɨhɨrɨ nawopɨ ipesawɨ napapotɨmanɨwɨ ahiyohɨpatamatiyato. Aihɨ amɨ nahataapa sisɨhounɨ amɨ yapɨpatɨ masɨhonya durɨhɨrɨ otaatemasonya ahotimbɨpɨhɨ namasisɨ wapɨhɨ notaise.
14 E o céu recolheu-se como um livro que se enrola; e todos os montes e ilhas foram removidos dos seus lugares.
15 Aihɨ yapɨpatambɨ awaisawɨhiya kiŋɨhiyaunɨ amɨ ambɨpatɨ awaipatɨ nepɨ bimohiyɨhiyaunɨ amɨ amihiya pwɨsɨpɨ yaipa kaiwɨ tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiyaamɨ tɨhaapundɨwɨ jɨhimatohiyɨhiyaunɨ ami ikɨpɨpa kahapaamapɨpa amɨ nawɨho asaketahiyaunɨ amɨ isɨhiya watɨpɨhiyaunɨ amɨ isɨhiya nawɨho wɨndɨ namepɨ nehɨ otɨpɨpatɨ kiyohiyɨhiyaunɨ nahatiya saiwaapɨ yanɨhɨmapɨ nuwɨ nawɨhaamɨ jomaahɨpataatɨhunɨ amɨ nawɨha sisɨhoaasɨnɨ ahetihɨhaiwaamɨhinɨ noaatawaayopo.
15 E os reis da terra, e os grandes, e os chefes militares, e os ricos, e os poderosos, e todo escravo, e todo livre, se esconderam nas cavernas e nas rochas das montanhas;
16 Nuwɨ noaatɨwɨ bindawa nawɨha sisɨhopɨ satɨwɨ kaahaatawaatopo. “Nawɨmaaraŋɨ sisɨmoŋɨ nipepatɨpɨ naumbwɨndɨpɨ nyangisɨ nyataatime. Awaisɨho utaaho kiŋɨhomɨ siyaahandaasɨnɨ bimisɨhomɨ ndɨha nimbɨpupo. Saisamɨhɨ Mwaaho Sipɨsipɨho Sɨpɨpɨhoho komɨ awaindɨhandɨ apowindɨhandisatɨ nasatɨ nyangisɨ yaasɨhandɨ awaindɨhandɨ namaanyamɨtando.
16 e diziam aos montes e aos rochedos: Caí sobre nós, e escondei-nos da face daquele que está assentado sobre o trono, e da ira do Cordeiro;
17 Amɨ kindari isɨhiyaapɨ apowindɨhandɨ nepɨ ausaimanɨtaatɨmɨha asisɨha wanɨ aimɨ kɨma noaipataise amɨ kiya maipɨhaiwa kiyohɨwaiwaapɨ wihoaaŋɨhandɨ maipɨhandɨ kiyai numwɨtaatɨmo. Isɨ ndɨnɨhɨ kindaramɨ watɨpɨhandɨ tipɨndamatɨ nga bimɨtaise?” tɨwɨ kaahaatawaatopo.
17 porque é vindo o grande dia da ira deles; e quem poderá subsistir?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.