Apocalipse 18

Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Saiwa siyatɨ noaipatɨ aimɨ owetihɨ nɨnɨ jata enjerɨho asoho wo wandɨhaisaho yamɨhapataatɨhapɨ noaatɨpasi napihɨhoai iwinjataayo. Iyatɨ ko watɨpɨhandɨ apɨpaahɨ awaindɨhandisaho. Aihɨ amɨ komɨ nausainjɨtɨhandaahɨ yapɨhɨ nahanda nausaatatɨ bosaasɨnataise.
1 Depois disso, vi descer do céu outro anjo que tinha grande poder, e a terra foi iluminada por sua glória.
2 Aihɨ ko enjero waatɨ satatɨ kaahandaase: “Aunahɨpatɨ awaipatɨ Baabironɨhandɨ wanɨ aimɨ nosasɨnataise. Aimɨ wanɨ netɨ nosasɨnatɨ owendaise. Katɨ wanɨ noaipatɨ akwɨrɨpɨtatɨ itɨpɨho maipɨhapa nahataapa kahatamatɨpetahapa nasatɨ bimɨtandɨhatimatataise. Iyatɨ itɨpɨho maipɨhapa amɨ kohasɨpɨho maipɨho amɨ wapa koho apɨpaahɨ maipɨhapa ainjotahapa nasatɨ ahominatɨ bimɨtandɨhatimatataise.
2 Clamou em alta voz, dizendo: Caiu, caiu Babilônia, a Grande. Tornou-se morada dos demônios, prisão dos espíritos imundos e das aves impuras e abomináveis,
3 Amɨ isɨhiya nahatiya maipɨhatɨ kaiwɨ katɨ aunahɨpitisawɨ ambɨpatɨ tɨmaamaitotɨhandape. Katɨ aunahɨmatamɨ waapoho wainɨhandɨ pɨhɨtɨwɨ nanɨwɨ naharisohɨpatamataiwo. Aihɨ amɨ kiŋɨhiya yapɨhɨ nahandaahapɨhiya katɨ aunahɨmatisawɨ ambɨpatɨ tɨmaamaitawaayopo. Aihɨ amɨ isɨhiya yapɨhɨ nahandaahiya nawɨhopɨ otɨpɨpatɨ kiyohiyɨhiya maipɨhaiwa wɨndɨ mamaawihɨ kaatisawɨ topɨtaata waakɨ kiyohɨrɨhɨretapɨ nawɨho aungwohaiwa newaayopo. Kaatɨ nehɨ kaatamɨ maaritirɨhɨretɨ autaahinjaatɨ maipɨhaiwa kiyahaate,” tatɨ waapɨhɨtatɨ kandaase.
3 porque todas as nações beberam do vinho da ira de sua luxúria, pecaram com ela os reis da terra e os mercadores da terra se enriqueceram com o excesso do seu luxo.
4 Aihɨ utaaho womɨ maahomwaaŋɨ yamɨhapataatɨhapɨ satatɨ noaipasɨhɨ nɨnɨ atisataayo: “Nisɨ isɨhiyaate. Aunahɨpatɨ kɨmatɨ namasisɨ noaipasi napɨwɨse wiwa kɨmatɨ aunahɨmatɨ maipɨhaiwa kiyonɨhɨ sangimaawɨ kaitaawo. Aiwɨ amɨ kɨmatɨ aunahɨmatamɨ maipɨhaiwa kaindɨhandapɨ wihoaaŋɨhandɨ maipɨhandɨ yaawɨhandɨ nehonɨhɨ amɨ sangimaawɨ nepɨpano.
4 Ouvi outra voz do céu que dizia: Meu povo, sai de seu meio para que não participes de seus pecados e não tenhas parte nas suas pragas,
5 Katamɨ maipɨhaiwa tiwatɨ nyepiyatɨ kaimɨ napihɨ maipɨhaiwa ahotɨmɨ nasatɨ yamɨhapataatɨndaiso. Autaahaatɨhohɨ katamɨ maipɨhaiwa kaiwaiwaahɨ biyatɨ mmonatɨ gwɨnyaahore.
5 porque seus pecados se acumularam até o céu, e Deus se lembrou das suas injustiças.
6 Katɨ sangisɨ kasiwaiwaapɨ sahɨ baiwɨ gwɨnyaapɨ amɨ tɨtɨhɨ kamwaaŋɨ katɨ kaiwɨ wihoaaŋɨhandɨ nunyawɨse. Katɨ maipɨhaiwa kahatamatɨpetahaiwa jinjɨhaatema kasisatɨ nasamindɨhandapɨ amɨ sahɨ wihoaaŋɨhandɨ jɨhandɨ nunyawosawɨ amɨ jɨhaatɨ wɨndɨ tiwatɨhaatɨ nunyawɨse. Waapoho wainɨhandamɨ watɨpɨhandɨ nuhaatɨ nasinyataisɨ amɨ sangisangi katɨ katamɨ kaipatɨ kaiwɨ waapoho wainɨhandɨ watɨpɨhandɨ jɨhaatɨ nunyawosawɨ amɨ wainɨhandɨ apɨpaahɨ watɨpɨhandɨ nuhaapɨ kaiwɨ katɨ usaisɨ numwipatamataiwɨ nunyawɨse.
6 Faze com ela o que fez {contigo}, e retribui-lhe o dobro de seus malefícios; na taça que ela deu de beber, dá-lhe o dobro.
7 Satɨ aunahɨpitɨ sawandɨpɨ naimaatatɨ maipɨhaiwa kahatamatɨpetahaiwa pɨhɨtatɨ kɨhiyaisatɨ kiyatɨ tɨmaamaitɨhatisɨ amɨ katamɨ kaiwaiwaapɨ namɨhanɨwɨ wihoaaŋɨhaiwa katisɨ sahɨ waatɨ tiwatɨ nyepaiwɨ yaawɨhaiwa nunyawɨse. Saisaihɨ katɨ ambɨpatɨ yaawɨhandɨ netaatɨ katɨ pɨhɨtatɨ gwɨtando. Iyataatɨ saatɨ sawahaatapɨ satahaate: “Nɨnɨ awaisaamaanɨnɨ kwiŋɨhaanimatɨtɨ amɨ nɨnɨ isɨhiyai iwinjaatɨ bindataayo. Aindɨ nɨnɨ osɨhaamaanɨnɨmaahe. Owetise. Yaasɨhaiwa wiwa nɨnɨ netaatɨ gwɨtandɨhaiwa wɨndɨ nɨngisaapɨhɨ namaanoaipaitaise. Owetɨtaise,” tatɨ katahaatiso.
7 Na mesma proporção em que fez ostentação de luxo, dá-lhe em tormentos e prantos. Pois ela disse no seu coração: Estou no trono como rainha, e não viúva, e nunca conhecerei o luto.
8 Kaatamɨ satatɨ amɨ kaatamɨ kaiwaiwaapɨ maipɨhaiwa yaawɨhaiwa kahatamatɨpetɨhaiwa kaatamɨhetɨ waara asisɨha naasetɨ nusoaipaitaise. Timbɨpa waatɨ pɨhɨtatɨ noaipaitaise. Iyonɨhɨ isɨhiya pɨhɨtɨwɨhiya taahiyɨhiya waatɨ pɨhɨtɨwɨ gwɨtaapo. Iyataatɨ amɨ jarɨho aungwohandɨ noaipaitaise. Iyataatɨ katɨ aunahɨpatɨ Baabironɨhandɨ sisɨhaara tɨhatɨ katɨnɨhɨ owemaitaise. Awaisɨho Autaahaatɨho watɨpɨho watɨpɨhandɨ nahatewaisaho satɨ aunahɨpatɨ Baabironɨhandamɨ kaiwaiwa mmonatɨ nehosɨ amɨ kati aimɨ netɨ tipɨtapaatɨ usonatɨ sandaase, “Baabironɨhandɨ aunahɨpatɨ awaipatɨ netɨ nosasɨnatɨ owetane,” tatɨ kandaase.
8 Por isso, num só dia virão sobre ela as pragas: morte, pranto, fome. Ela será consumida pelo fogo, porque forte é o Senhor Deus que a condenou.
9 Awaisawɨhiya kiŋɨhiya yapɨhɨ nahandaahiya maasɨ satɨ aunahɨpitisawɨ maipɨhaiwa kaiwɨ amɨ ambɨpatɨ tɨmaamaipɨ amɨ nawɨho ikɨpɨpaamɨ autaahɨ bimambɨwɨhiyɨhiyaasɨ jawa katɨ aunahɨpitɨ tɨhataatɨ sɨtɨpatɨ aungwohandɨ noaipahonɨhɨ jawaawɨ ese tɨwɨ natɨpatɨwɨ maarɨho katapɨ asɨpaiwɨ gwɨwɨ maarɨho naaŋawisatɨ yaawɨtaise.
9 Hão de chorar e lamentar-se por sua causa os reis da terra que com ela se contaminaram e pecaram, quando avistarem a fumaça do seu incêndio.
10 Satɨ aunahɨpatɨ ambɨpatɨ awaindɨhandɨ yaawɨhandɨ nehonɨhɨ kiya usonawa apɨpaahɨ aungwohandɨ yaitaapo. Saiwɨ yaiwɨ nehɨ kaanɨhɨ bitotawa ese tɨwɨ natɨpatɨwɨ, “Ese, ese, kɨnyɨ nopɨsasɨnapaise, kɨnyɨ nopɨsasɨnapaise! Baabironɨhandaŋe kɨnyɨ aunahɨpataŋɨ awaipataŋɨ watɨpɨhataŋe kɨnyɨ maipɨhaiwa kaingɨwaiwaapɨ ipɨhomɨ sɨwipatɨ nehɨ wanɨ auwaahandɨ naasaindetɨ wihoaaŋɨhandɨ maipɨhandɨ awaindɨhandɨ gisaapɨhɨ nangoaipataise,” tɨwɨ kaanɨhapɨ nehɨ iwinjaitaapo.
10 Parados ao longe, de medo de seus tormentos, eles dirão: Ai, ai da grande cidade, Babilônia, cidade poderosa! Bastou um momento para tua execução!
11 Iyonɨhɨ amɨ isɨhiya yapɨhɨ nahandaahiya nawɨho naitaatɨwɨ otɨpɨpatɨ kiyohiyɨhiya aunahɨpatɨ Baabironɨhandapɨ gwɨnyaawaawɨ katapɨ maarɨho asɨpaiwɨ gwɨwɨ maarɨho ambɨpatɨ naaŋawisonɨhɨ bimɨtaapo. Amɨ sandɨ kiyaamɨhapa nawɨhopɨhapa napɨwɨ newaawɨ nawɨho nunyawɨhiyaasɨ amɨ usa napɨwɨ nawɨho nunyawɨ namausaitauhe.
11 Também os negociantes da terra choram e se lamentam a seu respeito, porque já não há ninguém que lhes compre os carregamentos:
12 Kiyaamɨhapa kahapaamapɨpa nunyawɨ nawɨho nehohɨpɨpa gorɨhandɨ sɨriwaahandɨ amɨ nawɨha waiwaunɨ amɨ konaarapɨho gaahaiwa nawɨho autaahɨtahaiwaunɨ amɨ apotɨhɨrɨ kɨhoepɨhaiwa gaahaiwaunɨ amɨ apotɨhɨrɨ waiwa watɨpɨhaiwa kunyapetahaiwaunɨ nunyawɨ nawɨho nepɨhiyaare. Aiwɨ amɨ kiya ipatɨ taahɨpatɨ biyatɨ waamainjotɨhatunɨ amɨ maasapɨho erepandɨhandamɨ mangɨraahɨ kaiwɨhapaunɨ amɨ ipatɨ gaahatɨ nawɨho autaahɨtɨhatamɨ wapa kiyohɨpɨpaunɨ amɨ bɨraasihandamunɨ ainɨhɨramunɨ amɨ nawɨha wa nitɨhɨtindɨhaamɨ kiyohɨwaiwaunɨ nunyawɨ nawɨho aungwohaiwa nepɨhiyaare.
12 carregamento de ouro e prata, pedras preciosas e pérolas, linho e púrpura, seda e escarlate, bem como de toda espécie de madeira odorífera, objetos de marfim e madeira preciosa; de bronze, ferro e mármore;
13 Iyataatɨ amɨ wapaisangi nunyawɨ nawɨho naitaatɨwɨhapa siyahapa ahusotahiyaare: atɨpatɨ wɨtɨ waamainjotɨhatɨ kaiwɨhatisɨ katunɨ asɨpatɨ nandaatɨwɨhatunɨ amɨ atɨpatɨ taahɨpatɨ kahatamatɨpetahaiwa biyatɨ waamainjotɨhaiwaunɨ amɨ atɨpatɨ wɨtɨ gaahatunɨ amɨ wainɨhandunɨ amɨ ipatɨ oripɨhandamɨ atɨpatunɨ amɨ waatɨpatɨ parawaaho konɨho witɨhanda kaiwɨhounɨ amɨ maasapɨho kauhounɨ sipɨsipɨhounɨ amɨ maasapɨho osihandunɨ amɨ osihandɨ kandɨ ikɨpɨpa ahaisaihɨ notaatɨ aihonɨhɨ nehainji nutandɨhaiwa kaarisihaiwaunɨ amɨ isɨhiya nawɨho namepɨ otɨpɨpatɨ kawitaatɨwɨhiyaunɨ amɨ nehɨ isɨhiya usaunɨ nawɨhopɨ nunyawɨ naitaatɨwɨhiya saiwaare. Saiwa nunyawɨ nawɨho aungwohandɨ nepɨhiyaasɨ amɨ saiwa usa napɨwɨ namusaitaapo.
13 de cinamomo e essência; de aromas, mirra e incenso; de vinho e óleo, de farinha e trigo, de animais de carga, ovelhas, cavalos e carros, escravos e outros homens.
14 Isɨhiya nawɨho naitaatɨwɨ otɨpɨpatɨ kiyohiyɨhiya satɨtaapo: “Nandapa kinyɨ maarɨho gɨndosɨhɨ maaritɨpɨ nehingɨpɨpa aimɨ notɨ owendaise. Apɨpaahɨ gaahapa kahapaamapɨpa nahataapa aimɨ notɨ owendaisɨ kɨnyɨ kapaisɨ wɨndɨ jɨhaatɨ mausondaise,” tɨtaapo.
14 Eis que o bom tempo de tuas paixões animalescas se escoou. Toda a magnificência e todo o brilho se apagaram, e jamais serão reencontrados.
15 Isɨhiya saiwa ikɨpɨpa satɨ aunahɨpiti nunyawɨ nawɨho aungwohaiwa nehohiyɨhiya katɨ aunahɨpitɨ naaŋatɨ ambɨpatɨ yaawɨhandɨ awaindɨhandɨ apɨpaahɨ maipɨhandɨ nehonɨhɨ usondaatɨwɨ kiya waatɨ akɨtɨnɨhɨ yaitaapo. Yaiwɨ kiya aunahɨpatamɨ kaanɨhɨ bitotawa maarɨho asɨpɨwiwɨ gwɨwɨ kiyaamɨ maarɨho ambɨpatɨ naaŋawitaise.
15 Os mercadores destas coisas, que delas se enriqueceram, pararão ao longe, de medo de seus tormentos, e hão de chorar e lamentar-se, dizendo:
16 Aiwɨ kiya kiyaapɨ satɨtaapo: “Ese nno! Aunahɨpataŋɨ awaipataŋe, kɨnyɨ nepɨ nopɨsasɨnapaise. Kɨnyɨ nepɨ nopɨsasɨnapaise. Jɨhura apotɨhɨrɨ apɨpaahɨ gaahapa kɨhoepɨhapa niyopɨ amɨ waiwa apotɨhɨrɨ sisɨwaahaipɨhɨrɨ amɨ amatenɨhaiwa sanahɨwetɨhapa niyopɨ nipaatɨpɨ amɨ gorɨhandunɨ nepɨ amɨ nawɨha gaaha nitɨhɨtindɨha nepɨ amɨ konaarapɨho gaaho nawɨho autaahɨtɨhapa nepɨ sawahaatamɨhetɨ yundanyainahatiso.
16 Ai, ai da grande cidade, que se revestia de linho, púrpura e escarlate, toda ornada de ouro, pedras preciosas e pérolas.
17 Isɨ nehɨ auwaahandɨ naasaindetɨ kahapaamapɨpa gɨmunyaatɨhapa netɨ ahoyatoaatimbɨpa nosasɨnatɨ owendaise,” tɨtaapo.
17 Num só momento toda essa riqueza foi devastada! Todos os pilotos e todos os navegantes, os marinheiros e todos os que trabalham no mar paravam ao longe
18 Saiwɨ kaanɨhɨ bitotawa sisɨha satɨ aunahɨpiti tɨhisɨhaamɨ sɨtɨpatɨ jawaawɨ kiya satɨtaapo: “Aunahɨpatɨ maahɨwɨtɨ awaipatɨ ahendaise. Kɨmatɨ aunahɨpatɨ awaipɨmatamatiyato,” tɨtaapo.
18 e exclamavam, ao ver a fumaça do incêndio: Que havia de comparável a essa grande cidade?
19 Satɨwɨ ikwaatɨpɨho waatɨhɨrɨ nepɨ kiyaamɨ mɨtɨhoaatɨhɨ ahiyanɨwɨ maarɨho asɨpaiwɨ asɨpinɨwɨ gwɨwɨ maarɨho ambɨpatɨ yaawatɨ naaŋawisonɨhɨ bimɨtaapo. Aiwɨ kiya waapɨhɨtɨwɨ satɨtaapo. “Ese nno! Aunahɨpɨ awaipataŋɨ kɨnyɨ nepɨ nopɨsasɨnapaise. Kɨnyɨ nepɨ nopɨsasɨnapaise. Sipɨhaiwa nahatewa durɨhɨraatɨhɨ daiwaiwaamɨ satoya aunahɨpɨ awaimatamɨ nawɨho numwisɨhora kiya noaipapɨ nawɨho ikɨpɨpa pɨhɨtatɨ asaketahiyaimatawaayopo. Aihɨ nyahɨ maarɨho asɨpiyahaayo ipɨho yunjɨsɨha nehɨ auwaahandɨ naasaindetɨhɨ ketɨ netɨ nopɨsasɨnataise,” tɨtaapo.
19 E lançavam pó sobre as cabeças, chorando e lamentando-se com estas palavras: Ai, ai da grande cidade, de cuja opulência se enriqueceram todos os que tinham navios no mar. Bastou um momento para ser arrasada!
20 Aihɨ yamɨhapataatɨhapɨ pɨwɨha wa satatɨ noaipataise: “Sahɨ yamɨhapataatɨhiyaatunɨ amɨ Autaahaatɨhomɨ isɨhiyaatunɨ amɨ Aposerɨhiyaatunɨ amɨ Pɨropetɨhiyaatunɨ nahatiyaatɨ maaritɨwɨse aunahɨpatɨ sangisɨ kaisiwaiwa Autaahaatɨho mmonatɨ gwɨnyaahosɨ kandapɨ aimɨ netɨ tipɨtapaatɨ usonatɨ tanyaaha ahotihɨ katisɨ wihoaaŋɨhandɨ naaŋatɨ yaawɨhandɨ aimɨ nunyataiso,” tatɨ kandaase.
20 Exulta sobre ela, ó céu; e também vós, santos, apóstolos e profetas, porque Deus julgou contra ela a vossa causa.
21 Pɨwɨha siyaha noaipatɨ aimɨ owetihɨ enjerɨho wo watɨpɨho nawɨha aungwonyonjɨ winjɨ naimaatatɨ netɨ mɨhaapɨ durɨhɨraatɨhɨ tɨmataise. Tɨmataatɨ sandaase: “Aunahɨpatɨ Baabironɨhandi kɨma nawɨma nɨnɨ netɨ yotohɨtɨmandamataiwɨ waatɨ wonamaatɨhɨ topɨtaata nepɨ yotawaayopo satɨ aunahɨpiti japɨhɨ wɨndɨ mausondaatɨwo.
21 Então um anjo poderoso tomou uma pedra do tamanho de uma grande mó de moinho e lançou-a no mar, dizendo: Com tal ímpeto será precipitada Babilônia, a grande cidade, e jamais será encontrada.
22 Isɨ Baabironɨhandaŋe upwatɨ gitaahandamunɨ amɨ apwɨtɨhɨramunɨ amɨ otɨpɨho kapaparɨhɨramunɨ amɨ kapa kapaamɨ gapɨpa kinyɨ matambɨpotapɨ ganatɨ wɨndɨ namwaipaitaise. Iyataatɨ amɨ isɨhiya otɨpɨpatɨ katɨ katɨ kaitaatɨwɨ sɨkurɨ kaiwɨ amɨtɨha gaaha nehohiyɨhiya kinyɨhatɨhɨ wɨndɨ bɨmimɨtaapo. Iyataatɨ nawɨha konɨho witɨhandɨ jasisɨhaamɨ gapɨpaisangi wɨndɨ japɨhɨ kinyɨhatɨhapɨ namwaipaitaise.
22 Já não se ouvirá mais em ti o som dos citaristas, dos cantores, dos tocadores de flauta, de trombetas. Nem se encontrará em ti artífice algum de qualquer espécie. Não se ouvirá mais em ti o ruído do moinho,
23 Iyataatɨ amɨ sisɨha raamɨhandɨ kinyɨhatɨhapɨ wɨndɨ namusoaatɨtaise. Iyataatɨ amɨ wanɨ namaatɨndaatɨwɨhiya usɨhiya asɨhiyaamɨ pɨwɨhaisangi kinyɨhatɨhapɨ wɨndɨ japɨhɨ namoaipaitaise. Jɨhura kinyɨ isɨhiya otɨpɨpatɨ nawɨhopɨhatɨ kiyohiyɨhiya isɨhiyaamɨ ndɨhetɨ awaisawɨhiyaimatɨwɨ bindawaayopo. Aimbɨ amɨ kɨnyɨ onaapɨpa paasɨhɨrɨ amɨ gaapɨpatɨ kahatamatɨpetahapa kiyapaise isɨhiya yapɨhɨ nahandaahiyai jaipundɨtaapo,” tatɨ ko kandaase.
23 não brilhará mais em ti a luz de lâmpada, não se ouvirá mais em ti a voz do esposo e da esposa; porque teus mercadores eram senhores do mundo, e todas as nações foram seduzidas por teus malefícios.
24 Satɨ aunahɨpatɨ Autaahaatɨhomɨ isɨhiya pɨropetɨhiyaisunɨ amɨ isɨhiya kopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaisunɨ siyɨhiyai tiwiwaiwaapɨ pɨwɨha tanyaaha katamɨhetɨ ahotihɨ Autaahaatɨho aimɨ mmonatɨ gwɨnyaahore. Iyataatɨ amɨ isɨhiya yapɨhɨ nahandaahiyai tiworisa tiwotɨhandapisangi satɨ aunahɨpatɨ Baapironɨhandetɨ pɨwɨha tanyaaha ahondaise.
24 Foi em ti que se encontrou o sangue dos profetas e dos santos, como também de todos aqueles que foram imolados na terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.