Apocalipse 10

Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Aihɨ amɨ nɨnɨ enjerɨho apɨpaahɨ watɨpɨho wo komɨ ambɨpatɨ tɨwipataahɨ netɨ napapahatɨ amɨ komɨ mɨtɨhoaatɨhɨ apahorɨhɨrɨ ahotaho yamɨhapataatɨhɨraapɨ noaatɨpatɨ napihɨ iwinjataayo. Komɨ ndɨmaahomwaaŋɨ ipɨhomatiyatɨ nausaatatɨ amɨ komɨ auhatɨmurɨ sisɨha tɨhwɨtɨhɨrɨ waatɨ tɨhwɨtipatamatiyatɨ tɨhwɨtisahore.
1 E vi outro anjo forte que descia do céu, vestido de uma nuvem; por cima da sua cabeça estava o arco-íris; o seu rosto era como o sol, e os seus pés como colunas de fogo,
2 So enjerɨho komɨ ikwɨraahɨ utɨpɨhandɨ wɨndɨ gwɨharaahandɨ napapotɨmanɨwɨ mmapɨhandɨ isɨwahore. Sandɨ utɨpɨ napapotɨmanɨwɨ mmapɨndɨ komɨ ikwɨraatɨhɨ aimɨ nupwiyandɨhande. Aihɨ komɨ auhɨrɨ gaatɨhɨrɨ durɨhɨrɨ sapɨpa sorɨwaraahandaatɨhɨ ahiyatɨ amɨ komɨ auhɨrɨ konaamohɨrɨ yapɨpatetɨ itɨpɨwondaise.
2 e tinha na mão um livrinho aberto. Pôs o seu pé direito sobre o mar, e o esquerdo sobre a terra,
3 Siyatɨ itɨpɨwatɨ bitondaatɨ ko pusiketɨho awaisɨho tɨmwipɨho raiyonɨhandɨ konyahɨtatɨ gaatipatamatiyatɨ waatɨ kaahandaase. Kandɨ siyatɨ kaahaatihɨ asoaaha 7 kiyaha asoaandaase.
3 e clamou com grande voz, assim como ruge o leão; e quando clamou, os sete trovões fizeram soar as suas vozes.
4 Saiwa asoaaha 7 kiyahaiwa asoaatatɨ gaatatɨ namɨhaasɨhɨ kaiwa pɨwɨha katisɨha netɨ nɨnɨ jɨpatɨpaitondiyonɨhɨ utaaho womɨ maahomwaaŋɨ yamɨhapataatɨhapɨ pɨwɨha gapɨpa satatɨ noaipataise. “Kɨnyɨ asoaaha 7 kiyahaiwaamɨ pɨwɨha katihɨ atingɨha nehɨ kiyatɨ kɨnyɨ kɨwahonyɨhetɨ ahotane, wɨndɨ jɨpatɨmaime,” ndaase.
4 Quando os sete trovões acabaram de soar eu já ia escrever, mas ouvi uma voz do céu, que dizia: Sela o que os sete trovões falaram, e não o escrevas.
5 Aihɨ amɨ enjerɨho durɨhɨraatunɨ yapɨpatetunɨ bitosɨhɨ nɨnɨ winjahotɨho komɨ ikwɨrɨ gaatɨhɨrɨ yamɨhapataatɨhematɨ naimaatɨ ikwɨsapendaise.
5 O anjo que vi em pé sobre o mar e sobre a terra levantou a mão direita ao céu,
6 Iyatɨ ko enjerɨho Autaahaatɨho yamɨhapatɨ kiyatɨ amɨ kataatɨhɨ nahataapa ahotimbɨpa kiyatɨ ahiyatɨ amɨ yapɨpatɨ kiyatɨ amɨ kataatɨhɨ nahataapa ahotimbɨpa kiyatɨ ahiyatɨ amɨ durɨhɨrɨ awairɨhɨrɨ sapɨpa kiyatɨ amɨ nahataapa katɨhɨ bimaatɨ ahotimbɨpa kiyatɨ ahaisɨho konɨhɨ nasisoaarɨ bimaamɨ naisɨhomɨ ambɨpataahɨ watɨpɨtatɨ kandaase. Katatɨ ko enjerɨho sandaase: “Asisɨha wɨndɨ onɨhɨ otɨhɨmetɨtaise.
6 e jurou por aquele que vive pelos séculos dos séculos, o qual criou o céu e o que nele há, e a terra e o que nela há, e o mar e o que nele há, que não haveria mais demora,
7 Autaahaatɨho wapa kaitandɨhapaapɨ komɨ otɨpɨpatɨhiya komɨ pɨwɨha atiwɨ nepɨ kopɨ awusaahohiyɨhiya pɨropetɨhiyai aimɨ kaundihɨ noaasandiwaiwa enjerɨho 7 ho komɨ kapaparɨhɨrɨ ipohonɨhura Autaahaatɨho sawaho kaiwa netɨ akɨwaiwemaitaise,” ndaase.
7 mas que nos dias da voz do sétimo anjo, quando este estivesse para tocar a trombeta, se cumpriria o mistério de Deus, como anunciou aos seus servos, os profetas.
8 Aihɨ jɨhɨ utaaho womɨ maahomwaaŋɨ pɨwɨha yamɨhapataatɨhapɨ pɨwandisɨha ka jɨhaatɨ nɨngi satatɨ kandataase: “Kɨnyɨ numbwɨ enjerɨho durɨhɨraatɨhunɨ amɨ yapɨpatetunɨ bitosomɨ ikwɨraatɨhɨ utɨpɨho nupwiyaatatɨ ahotisɨho nepe,” ndataase.
8 A voz que eu do céu tinha ouvido tornou a falar comigo, e disse: Vai, e toma o livro que está aberto na mão do anjo que se acha em pé sobre o mar e sobre a terra.
9 Aihɨ nɨnɨ nundɨ enjerɨho koai saundataato: “Kɨmandɨ utɨpɨmandɨ napapotɨmanɨnatɨ gwɨharaamandɨ nɨngisɨ naninye,” undataato. Saundonɨhɨ amɨ ko nɨngi sandataase: “Kɨnyɨ nepɨ nanɨme. Nainjamɨhɨ kinyɨ gwɨsɨhaatɨhapɨ netɨ yaasatɨ nangɨndaise. O amɨ kinyɨ maahomwaaŋapɨ ikisamaahɨ apɨpaamɨ mwaahomatiyatɨ jɨpɨhitaise,” ndataase.
9 E fui ter com o anjo e lhe pedi que me desse o livrinho. Disse-me ele: Toma-o, e come-o; ele fará amargo o teu ventre, mas na tua boca será doce como mel.
10 Satatɨ kandatɨ owetihɨ sandɨ utɨpɨ gwɨharandɨ napapotɨmanɨndindɨndɨ nɨnɨ enjerɨho komɨ ikwɨraatɨhapɨ netɨ nanataayo. Nanɨhonɨhɨ nisɨ maahomwaaŋapɨ apɨpaamɨ mwaahomatiyatɨ jɨpɨnisataise. Jɨpɨnisataahandɨ kandɨ aimɨ nandɨ nanaapwɨtonɨhura mɨhatɨhɨ nisɨ gwɨsɨhaatɨhapɨ netɨ nanɨnatɨ nanɨtɨmanatɨ yaasataise.
10 Tomei o livrinho da mão do anjo, e o comi; e na minha boca era doce como mel; mas depois que o comi, o meu ventre ficou amargo.
11 Aihɨ kiya nɨngisɨ satɨwɨ kandawaatopo: “Kɨnyɨ pɨwɨha atimbɨ japɨ nepɨ ausaape wapa isɨhiya yapɨhɨ nahatewaaraahiyaisunɨ amɨ pɨwɨha kɨha kɨha pɨwaatohiyɨhiyaisunɨ amɨ awaisawɨhiya kiŋɨhiyaisunɨ maawɨ nusoaipaitandɨhapaapɨ kaunde,” ndawaatopo.
11 Então me disseram: Importa que profetizes outra vez a muitos povos, e nações, e línguas, e reis.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.