Tito 2
Godɨndɨ Hoafɨ (AGG) vs BKJ
1 Ŋga Taitus, se ndorɨhoeimbɨ hohoanɨmo ranɨ-süŋgu nɨmorehɨ nindowenihɨmbo yamundowandürɨ.
1 Tu, porém, fala as coisas que convém à sã doutrina.
2 Nindowenihɨ boagɨrɨ ranahamumbo hohoanɨmo nda süŋgufembo yamundowapurɨ. Ai ahamundɨhoarɨ ndondu hɨbadundühɨ, ŋgɨnɨndɨ-hamɨndɨ anɨhondümbondundɨ. Ai ŋgusüfo parundühɨ asu tɨŋɨrɨfo tükündɨfeyoanɨ moanane mbɨsɨmo ŋgɨnɨndɨ mbɨnɨŋgomond-amboane.
2 Os velhos que sejam sóbrios, graves, prudentes, sãos na fé, na caridade e na paciência.
3 Mare yahurai-anɨmbo nɨmorehɨ boagɨrɨmbo amboanɨ yamundowandürɨ. Ai aboedɨ sürühoeimbɨ yaŋgɨrɨ nɨboadeihɨ asu daboadanɨ amoŋgonɨmbo hoafɨndeimboyei. Asu aheimbo ŋgɨnɨndɨ hamɨndɨ bia ra hɨbadarümboe, ŋga yowanɨ. Ŋga ai aboedɨ hohoanɨmo süŋgufembo ra yamundɨmbɨrɨhind-amboane.
3 As mulheres idosas, semelhantemente, que sejam sérias no seu comportamento, como convém a santas, não caluniadoras, não dadas a muito vinho, mestras de coisas boas,
4 Asu nɨmorehɨ ŋgusüfo kɨkɨhɨrɨ-hindeimbɨ ranaheimbo yamundɨfe-ndürɨmboane aboedɨ hohoanɨmo ndahurai: Ai ahei nindowenihambo ŋgusüfo pandɨhipurɨ, asu ahei nɨmorambo amboanɨ mamɨ yahurai ŋgusüfo pambɨrɨhindür-amboane.
4 para que ensinem as mulheres jovens a serem sóbrias, a amarem seus maridos, a amarem seus filhos,
5 Asu ai ahei hohoanɨmo ra wudɨpoaporɨhi hɨfandɨrɨhündühɨ, mbumundɨ mbɨnɨboadei-amboane. Asu ahei worɨ ra dɨboadorɨhindühɨ hɨfandɨ-mbɨrühünd-amboane. Asu muŋguambo aboedɨ mbɨfarɨhehindür-amboane. Rananɨmbo asu ahei nindowenihɨ-yafe hoarehɨ mbɨnɨboadei-amboane. Ai ranɨ hohoanɨmo ra muŋgua süŋgumbɨrɨhünd-amboane. Rananɨmbo nindou ai ŋgɨrɨ Godɨndɨ yamundɨfe hoafɨ ranahambo tɨrɨboandɨhi hoafɨndei.
5 a serem discretas, castas, cuidadosas da casa, bondosas, obedientes aos seus maridos, a fim de que a palavra de Deus não seja blasfemada.
6 Mamɨ yahurai se hoafɨndafɨpurɨ, nindou akɨdou hoarɨfamborɨ-yomondeimbɨ ranahamumbo, ŋga ai-amboanɨ ahamundɨ hohoanɨmo ra ahamundɨhoarɨ wudɨpoaporu hɨfandɨmbɨrund-amboane.
6 Exorta da mesma forma aos jovens a que tenham mente sóbria.
7 Hohoanɨmo muŋguambo se rawarowandɨ ra, se-amboanɨ aboedɨ nafuimbo nɨmbafanɨ nindou ai sɨhambo horɨhinɨnɨhü süŋgu-mbɨrɨhinɨn-amboane. Nindou yamundɨfe ratüpurɨ ra anɨhondümbo hondü ndondo yamundowandɨ.
7 Em todas as coisas, te dá por exemplo de boas obras; na doutrina, mostra incorrupção, gravidade, sinceridade,
8 Asu se anɨhondümbo yaŋgɨrɨ hoafɨndafɨ ndandɨ. Rananɨmbo nindou ai ŋgɨrɨ sɨhambo moaruwai-ani mbɨsei. Ŋga rananɨmbo sɨhefɨmbo ŋgɨnɨndarɨhümunɨ ai amoanɨŋgɨ-ndeimboyei sapo sɨhefɨmbo moaruwai hoafɨmboayei ra nɨnɨ-moatükunɨ moaruwai moai rarɨhundɨ.
8 linguagem sã, que não pode ser condenada, para que os que são de oposição possam ser envergonhados, não tendo nenhum mal que dizer de vós.
9 Se moanɨ ratüpurɨyei-rɨhündeimbɨ yando yamundowandürühɨ hoafɨndafɨndürɨ muŋguambo moatükunɨ ai ahei bogorɨ ranahandɨ hoarehɨmbeyei-amboane. Asu ai dɨboadondɨhi aboedɨ ratüpurɨ ratüpurɨmbeyei-amboane. Rananɨmbo ahei bogorɨ ranai ‘aboed-ane’ mbeyahomondür-amboane. Asu ai ŋgɨrɨ ahei bogorɨ ranahamumbo moaruwai hoafɨ sɨmborɨ hoafɨndahüpurɨ.
9 Exorta os servos a que sejam obedientes a seus próprios senhores, e em todas as coisas lhes agradem, não contradizendo,
10 Asu ai ahamundɨ-mayo napo bɨdɨfɨrɨ moanɨ ndahümündimboyei, ŋga yowanɨ. Rananɨmbo bogorɨ ai aheimbo anɨhondümbo-ndundürɨmboemo. Ranɨnambo asu ahei ratüpurɨ muŋguambo ranɨnambo sɨhefɨ God aboedambo-reamuneimbɨ ahandɨ yamundɨfe hoafɨ ranahambo nindou ai aboed-ane mbɨseimboyei.
10 não defraudando; antes, mostrando toda a boa fidelidade, para que sejam ornamento da doutrina de Deus, nosso Salvador, em todas as coisas.
11 Sɨhɨrɨ fɨfɨrɨhundɨ, nɨmorehɨ nindowenihɨ muŋgu aboedambofe-ndürɨmbohünda Godɨndɨ moanɨ hɨpoambofe weindahɨ tükümefeyo.
11 Porque a graça de Deus, que trouxe salvação, manifestou-se a todos os homens,
12 God ai sɨhefɨmbo moanɨ hɨpoambo-mareamunɨ hohoanɨmo ranai-ane sɨhefɨmbo yamundɨreamunɨ arandɨ. Godɨmbo daboadɨ hɨhɨrɨfe hohoanɨmo asu muŋguambo hɨfɨnɨndɨ hohoanɨmo moaruwai ra hɨnɨŋgɨ-fembohünda yamundɨ-mareamunɨ. Sɨhɨrɨ wudɨpoapondɨhu hohoanɨmo-ndefomboane, ndasɨmboanɨ mbumundɨ hahabodefühɨ asu Godɨndɨ hohoanɨmo sɨŋgundɨ-humboane.
12 ensinando-nos que, renunciando à impiedade e às concupiscências mundanas, vivamos de maneira sóbria, justa e piamente neste mundo presente;
13 Sɨhɨrɨ yarɨhundanɨ anɨhondümbo-ndɨhundühɨ, sɨhefɨ God asu Aboedamboreamunɨ-randeimbɨ Sisas Krais ai hɨmboamupuimbo-randeimbɨ dɨbofe weindahɨ tüküfemboayu ranahambo hɨhɨfɨ-hɨhɨfɨyefühɨ hɨfandarɨhundɨ.
13 aguardando a abençoada esperança e o aparecimento glorioso do grande Deus e nosso Salvador Jesus Cristo,
14 Sisas ai sɨhefɨmbo muŋguambo moaruwai hohoanɨmo-ambeahɨndɨ aboedambofe-munɨmbo yɨfɨmayu ahandɨ yaŋgɨrɨ sürühoeimbɨ nindou nɨŋgombohünda. Nindou ranai aboedɨ hohoanɨmo yaŋgɨrɨ süŋgufembo hohoanɨmondei ndühündɨ.
14 o qual se deu a si mesmo por nós, para nos remir de toda iniquidade e purificar para si um povo peculiar, zeloso de boas obras.
15 Hoafɨ ra yamundowandürɨ ndandɨ. Aheimbo ŋgɨnemɨndürɨmbo asu moaruwai hohoanɨmo hɨnɨŋgɨ-fembohünda ŋgɨnɨndɨhündo hoafɨndafɨndürɨ ndandɨ. Ŋga asu sɨhambo nindou ai nindou yaŋgɨr-ani mbɨseimboyei.
15 Fala destas coisas, e exorta, e repreende com toda a autoridade. Ninguém te despreze.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tito 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.